Ta gra niczym nie różni się od swojej poprzedniczki. Przejrzenie fabuły jest ciekawe, owszem, ale zadania poboczne... są śmiertelnie nudne. Te same, stare, te same, staromodne zadania: zabij, przynieś, znajdź. Podejmujesz zadanie w jednej części mapy, kończysz je w innej i oddajesz w pierwszej. Nie, dziękuję, już wystarczająco dużo grałem w poprzednią część.

Jedyna różnica polega na tym, że grasz fenomenalnym facetem, który przeżył wybuch, który zmiótł wszystko na swojej drodze.

Tak, dodali funkcję taką jak wojna między różnymi frakcjami, do której możesz dołączyć, ponownie, w ramach misji pobocznych, aby zarobić pieniądze i mieć szansę na zakup potężnej broni lub bardziej wytrzymałego egzoszkieletu.

Ogólnie rzecz biorąc, prequel niczym nie różni się od „Cienia Czarnobyla”, ale udaje mu się odpowiedzieć na większość pytań pozostawionych po poprzedniej części.

O lagach i błędach... haha... no cóż, wiecie o nich wszystko, gdzie byśmy byli bez nich? Zwłaszcza pod koniec gry, kiedy Striełok albo się nie pojawia, albo gdzieś utknął, albo po prostu stoi i tyle.