Wszystkie recenzje The Outer Worlds 2

W końcu ukończyłem Autistic World 2 i biorąc pod uwagę, że wcześniej nie znałem żadnych szczegółów fabuły ani niczego innego, a grałem pod wrażeniem pierwszej części, mogę powiedzieć, że kontynuacja jest ogólnie sukcesem. Chociaż było kilka rzeczy, które mi się w niej nie podobały.

Ale zacznijmy od dobrych rzeczy. Fabuła jest całkiem niezła. Nie mogę powiedzieć, czy jest lepsza, czy gorsza od pierwszej części, po prostu jest inna, dość rozbudowana, poważna, ujawnia ciekawe szczegóły fabuły i zdecydowanie kładzie podwaliny pod kolejne części, które oczywiście nigdy nie powstaną dzięki idiotom z Microsoftu.

Podobała mi się pierwsza część „Outer Worlds”, a druga mnie nie zawiodła!

Dobra, niekonwencjonalna fabuła z wieloma wątkami pobocznymi.

Z czasem wciąga. Nie przepadam za realistycznym poziomem trudności; wolę podążać za historią.

Ta część naprawdę sprawiła, że ​​chciałem wcielić się w każdą postać!

Ogólnie rzecz biorąc, dobra przygoda z różnorodną fabułą!

The Outer Worlds 2 było dla mnie rozczarowaniem. Spodziewałem się znacznie więcej po Obsidian, zwłaszcza po ich poprzednich grach RPG, w których mocną stroną były postacie, dialogi i swoboda wyboru.

Ostatecznie gra nie porwała mnie tak, jak się spodziewałem. Miała ogromny potencjał, ale brakowało mi tej magii Obsidian, której oczekuje się od ich projektów.

Już gram w EDYCJĘ PREMIUM. Naprawdę się na nią cieszyłem i było warto; zrobiła na mnie wrażenie pod każdym względem. Owszem, są drobne błędy i niedociągnięcia, ale ich nie zauważyłem. Wciągnęło mnie od pierwszej minuty.

To praktycznie kopia pierwszej gry, w zasadzie wtórna samoreplikacja/samokopiowanie. Jedyną oryginalnością jest to, że jest to gra o korporacjach, wydana przez korporację – taką, która kpi z istnienia korporacji i po korporacyjnej cenie. A ich oświadczenie jest kompletnie absurdalne, coś w stylu:

„Według Britscha studio „stawia wszystko na jedną kartę” w The Outer Worlds 2, ale nie zamierza stać się typowym zespołem AAA”.

„Morgan dodał, że inspiruje go sukces serii Souls i Baldur's Gate 3, ale nie chce gonić za skalą dla masowej popularności”.

sformułowanie z lokalnego artykułu (konkretne cytaty można tam znaleźć)... tzn. nie chcą być lepsi ani lepsi od siebie, ale są zobowiązani do narzucenia ceny wszystkim innym. Brawo, do cholery, po prostu brawo!

Pozostaje tylko przypomnieć … Czytaj całość

Gra jest prostsza niż jej poprzedniczka. Nie ma już też możliwości bezpośredniego ulepszania broni bez modyfikacji. Ogólnie rzecz biorąc, jest dość prosta i oferuje mnóstwo opcji.

Gorąco polecam.

Kultyści Obsydianu wciąż przysięgają na swoje żałosne, pełne błędów i kompletnie martwe New Vegas, ale ich nowe dzieło wyraźnie dowodzi, że studio nigdy nie wiedziało, jak tworzyć porządne gry. To wyrafinowana esencja ich charakterystycznej kreatywnej impotencji, tylko teraz opakowana w plastikowy silnik Unreal Engine 5. System RPG jest tu stworzony dla masochistów: z marnym limitem 30 poziomów, dostajesz marne punkty ulepszeń, zmuszając cię do stworzenia ograniczonego inwalidy, który nie potrafi nawet wyważyć drzwi, podczas gdy twoi tępi towarzysze bezmyślnie giną w pierwszych sekundach każdej bitwy, bo nie mogą nawet zmienić swojego ekwipunku. Fabuła to po prostu hańba, gdzie zamiast porządnej historii, jesteś zasypywany megabajtami zawiłego tekstu od każdego bezdomnego, którego spotkasz… Czytaj całość