Dlatego mnie nie było.

Przyziemne wyjaśnienie ciemności finału
Nic się nie podoba, nie chcę, nie mogę, nie wystarczyło
Ludzie na cały świat są źli, tak jak ja
I w mgnieniu oka, w najpiękniejszym momencie zabijam siebie
Za urazy z przeszłego, obecnego i przyszłego życia, nikogo nie trzeba obwiniać
Nie można wybaczyć, i nie trzeba wybaczać
Można żyć, ale nie trzeba żyć
Groby świętych nie na cmentarzu, tak jak ich dusze.
Dlaczego Van Gogh nie odciął całkowicie uszu?
Czyściec — klasyczne oszustwo, oszustwo kościoła katolickiego
Wszystko albo nic, martwy trzeźwy albo żywy narkoman
Ogromne spiski przeciwko małemu człowiekowi
Pod naporem worków pod oczami i pechowego wieku
Staje się silniejszy, pokonując ciemność, ale nie robi się jasno
Nie byłoby szczęścia, gdyby nieszczęście nie uratowało

Przemierzając mechaniczne oceany, wiejskie okolice mórz
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Przygody po wodnych zeszytach i mroku białych nocy
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Oszczędzając szczęśliwych biedaków i zdradzając nieszczęsnych królów
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym.
Kwasowy zatok płynie szybciej pod prąd
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym

Samotność w wielkim megapolis
Umrzeć nie na pokaz na najpopularniejszym promie
Ciemnozielona sieć zaciska się
W majaczeniu już nic i nikogo nie da się pokonać
Specjalne lejki w sercu nie wybranych ludzi
Resztki czerstwego chleba — jedzenie na siódmy dzień
Zardzewiała woda z pleśnią — słodycz końca świata
Wszystko w naszym świecie jest opłacone, zarejestrowane, obute i ubrane
Radioaktywny gaz obojętny w martwej ciszy
Wyczerpani kelnerzy w ogromnym lokalnym hałasie
Stare monety, wyszły z obiegu
Nie monety, wcale nie monety, nie chodzi o pieniądze
Nie o pieniądze, nie monety, nie o monety

Przemierzając narzędzia strumyków, dziennik okolic mórz
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Przygody po zalanych krwią zeszytach i bieli ciemnych nocy
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Urocze nożyki i mrok nieprzytomnych oczu
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Szalone wąwozy ślepoty ludzi
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym

A oni patrzą na nasz wstyd z nieba
W życiu będzie cierpieć anioł, wiedźmin, anioł, diabeł i demon
Dziwne zainfekowane zwierzęta dokonują ucieczki
Pociąg zszedł z torów — nieunikniona śmierć
Jeśli podpaliłeś gałąź — spłonie cały las
Przebiec cały świat w przypływie oddania
Łamać zasady — odejście nawet z listą obecności
W rękach diabła — nóż błyszczy srebrem
Mrówka chce iść własnymi zasadami
Korzeń zła dawno już wyrósł wewnątrz.
Nie liczy się moralność, tylko wzrost gospodarczy
Z zewnątrz każdy człowiek jest żywy
Żyjemy, nie żyjemy, wiek, nie wiek
Z kranu leci czerwona, czerwona woda
Nic nie jest tak wielkie i nieprzyjemne jak ciemność

Przemierzając martwe oceany zwykłych komunistycznych ludzi
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Zwykły cykl śmierci ludzi
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Przygody po sterylnych krokach nocnych mieszczan
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Do czasu, aż los nie stał się jeszcze boleśniejszy
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym.

W przemijającej teraźniejszości ledwo słyszalne kroki
Zwinna obrona ciemnych, mroczno-białych kroków
Wielkie zmęczenie, błyskawica i grzmot
Chrom tnie na drobne kawałki
Duże opóźnienie, potliwość źrenic
Syntezator dźwięków piekła, złota brew
Naturalne koszule, obce marynarki
Mrówczyńce jednak rozpadły się bez królowej
Zmartwione gitary, wzmacniacze combo trybu
Ile jeszcze złotych bram do wielkiego Rzymu?
Szary liść łaźni, klonowy liść kapitalistyczny
Bezinteresowne intencje i gitarzysta bez rąk
Czerwony marmurowy okno na hugenockim parapecie
Chrypka głosu, nieręcznie wykonane kołnierzyki
Kawałki prochu drewnianej beczki

Przemierzając głuche wieści i światopoglądy ludzi
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Upić się życiem do syta z górą niewyobrażalnych pomysłów
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Licząc w zeptosekundach każdy prosty dzień
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Uosabiając szaleństwo, odradzając szaleńcze Fahrenheit'y ludzi
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym

Egzekucja i zabójstwo własnych braci podczas oblężenia La Rochelle
Heroiczne ballady o tchórzliwych łajdakach w praktyce
Warstwowe chmury, gęsta zasłona nut
Nie da się odczytać kodu przy każdym samochodzie
Gorący klej z przenikliwym spojrzeniem
Jordańskie krzyżyki nie są mile widziane przez ludzkość
Zmieniać ideologię swojego świata
Inwentaryzować to, czego nie ma i nie było
Burze, mgła — niebo się rozdarło
Wirujące śniegi zatrzymały się
To zdrajca jęczy o wierności
To kat zaprasza na piekielne męki
Potępienie prostych i małych ludzi dla dobra
Ogłoszenie według gustu
Bez śladu znikając w ciemności

Przemierzając siwiznę i młode pierwsze statki
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Miękki piernik nie przeżył, ale słowo — nie wróbel
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Jeśli prawie zabiłeś — lepiej dokończ dzieła
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym
Rysunek linii frontu coraz szerszy i boleśniejszy
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło silniejszym

Delikatne koniki z piłami łańcuchowymi w rękach
Lejąca się nugat z radioaktywnymi orzechami na zębach
Po czerwonym, nieludzko śmieje się żołnierz
Wszystkie prawa, wszystko daleko, wszystko inaczej
Pomarańczowe zimowe przedmieścia i świerki
Szare afrykańskie święta, pieśni i tańce
Monogamiczny świat pełen jak plastiku
Z siódmej sali nikt nie wyszedł w pełni sprawny
Stawanie się groszem, utracony i odnaleziony ciężar
Na ziemi niczyjej i zagubionej obiecanej, resztki statków
Nieświadomość mrugnięć niepisanych oczu
Wszystko, co nie zabiło — uczyniło boleśniejszym

Do każdego łajdaka człowiek się przyzwyczaja
Przymusowy transfer
Do każdego włóczęgi wszyscy przyzwyczajają się na zawsze
Dobrowolny transfer
A przecież nie zwykłą staruszkę, lecz swoją osobowość zabił
Umowę z sumieniem zawarł pod presją
A przecież nie staruszkę, siebie od środka zabił
Umowę z sumieniem zawarł z własnej woli
Ludzie są stworzeni do szczęścia, ale szczęście nie jest dla nas
Żadnej fałszywości, ludzie potrzebują tylko rozkazu
Jesteśmy stworzeni do szczęścia, ale szczęście nie dla takich jak my
Bez motywacji wszyscy bylibyśmy głusi i niemi
Ten, kto życzy zła, ale zawsze czyni dobro
Pozostali ludzie, źli jak psy
Ten, kto życzy dobra, ale zawsze czyni tylko zło
Coś od środka aż duszę podrapało

Aha. Po prostu chciałem wstawić gif, i coś się zacięło.

O, moja ulubiona rosyjska piosenka. Na repicie razem z KiSz.

chyba znalazłem następcę

Jak bardzo się cieszę, że znów cię widzę, ale jednak coś
Wydaje mi się, że to nasze ostatnie spotkanie
Wspominam wspomnienia, czekam na twój odejście
Bo miłość nie jest wieczna..

Nawet kamieniem mogę się stać, bez uczuć i wątpliwości
Jeśli zajmuję czyjeś miejsce w istnieniu
A nie było żadnych smutków, strat ani zamieszania
Tak bym żył, nie rozumiejąc, kim jesteś

Pomimo tego, że chcę, abyś wiedziała o moich głębokich uczuciach
Trzymam je w sobie, bojąc się, że mnie odrzucisz i kłamię, żebyś nie cierpiała
Jestem tchórzem i po prostu łajdakiem, ale wciąż jesteś ze mną, nie rozumiem
Dlaczego? Dlaczego? Dlaczego?

Wszystkie moje wady i smutki, jeśli z tobą to
Uśmiechnę się do ciebie, ogrzeję nasze serca, bo wszystko ma sens
Wszystko zabłysło jak w cudach
Bo nazwałaś mnie po imieniu

Kiedy stracisz siebie i będziesz cierpieć bez końca
Wiedz, że mogę, bez wahania, przyjąć twoje losy na siebie
I niech ciemność wokół nas gęstnieje
Wydaje się, że wszystko jest w porządku, a ogień w nas nie zgasł

Ile razy bym nie przysięgał, jak bym nie błagał, widzę tylko straszne sny
Wydaje się, że mały błąd i mnie odrzucisz, zostawiając samego
Jestem tylko nikczemnym tchórzem, ale ty wciąż trzymasz mnie za rękę
Dlaczego? Dlaczego? Dlaczego?

Noc się nie kończy, nikt nie chce pomóc, poza mną
Chwyć mnie za rękę i mocno trzymaj, aby przejść przez ciemność
A kiedy zamkniemy oczy, ujrzymy jasny błękit
Co mogę zrobić, aby to osiągnąć?
Czy mogę nazwać cię po imieniu?

W tej chwili, gdy przyszedłem na świat
„Nie chcę żyć!” krzyczałem, płacząc
I od tamtej pory szukałem, szukałem przez całe życie odpowiedzi
Dlaczego mam żyć, i znalazłem ciebie

Wszystkie moje wady i smutki, jeśli z tobą to
Uśmiechnę się do ciebie, ogrzeję nasze serca, bo wszystko ma sens
Wszystko zabłysło jak w cudach
Bo nazwałaś mnie po imieniu

W końcu nazwałaś mnie po imieniu

(Oryginalna piosenka: Eine Kleine – Kenshi Yonezu)

У Google есть похожее, там когда забиваешь строку в поиск — среди картинок, сайтов, и прочего — Режим ИИ.

kto za życia był dobry i miły
stanie się aniołem bez sił
na niebo wzrok swój kierujesz
"dlaczego nie ma ich śladu?"

gdy na niebie nie ma chmur
wtedy widać nasz sylwetkę
jesteśmy samotni i drżymy
Boże, nie chcę być taki!

żyją w ciemności bez słońca
nikt do nas się nie przedrze
trzymają się gwiazd (mocno..)
żeby nie zdmuchnął ich z nieba wiatr

gdy na niebie nie ma chmur
wtedy widać nasz sylwetkę
jesteśmy samotni i drżymy
Boże, nie chcę być taki! (x3


gdy na niebie nie ma chmur
wtedy widać nasz sylwetkę
jesteśmy samotni i drżymy
Boże, nie chcę być taki (x4)


Engel — Rammstein