Najlepsze gry Metroidvania

Tomorrow Hollow Knight: Silksong — jedna z najbardziej oczekiwanych gier ostatnich lat — zostanie wydana. Hype wokół projektu ponownie pokazuje, jak mainstreamowy stał się gatunek metroidvania. Gry, które można zaklasyfikować jako metroidvanie, są regularnie wydawane, szczególnie jeśli chodzi o tytuły indie. Nawigacja w tej różnorodności nie jest łatwym zadaniem. Dlatego, aby pomóc Ci w wyborze następnej ekscytującej przygody, postanowiliśmy wymienić najlepsze metroidvanie — zarówno klasyki, jak i nowoczesne tytuły, których nie można przegapić.

Przed przejściem do samych gier warto jeszcze raz wyjaśnić, co właściwie czyni grę metroidvanią. Mówimy przede wszystkim o projektach 2D lub 3D z naciskiem na eksplorację jednego, połączonego świata, w którym nowe umiejętności lub gadżety postaci odblokowują dostęp do wcześniej niedostępnych lokalizacji. Wiele popularnych gier, takich jak Dark Souls czy Resident Evil 2, ma indywidualne elementy metroidvanii — powroty do wcześniejszych lokacji czy skomplikowany design poziomów — ale nie wszystkie kluczowe cechy, aby być uznawane za pełnoprawnych przedstawicieli gatunku.

Nazwa gatunku pochodzi od połączenia Metroid i Castlevania. To Super Metroid zdefiniował kluczowe elementy, które od tego czasu migrowały z jednej metroidvanii do drugiej. Na przykład, koncepcja postępu związana z umiejętnościami bohatera, czy same umiejętności, takie jak wyższe skoki czy super szybkość.

Pomimo swojego wieku, Super Metroid wciąż zasługuje na Twoją uwagę: grafika może być przestarzała, ale ma retro urok, który często próbują naśladować deweloperzy indie. A co najważniejsze, struktura gry pozostaje wzorowa według standardów gatunku.

W przeciwieństwie do Super Metroid, Castlevania: Symphony of the Night nie wprowadziła radykalnie nowych pomysłów do formuły, ale spopularyzowała gatunek, zdobywając prawo do nazywania się drugim „rodzicem” metroidvanii. Sukces Symphony of the Night na PlayStation przyniósł takie gry masom i zainspirował wielu deweloperów.

Jednak były pewne innowacje. Symphony of the Night dodała elementy RPG, takie jak poziomowanie postaci, łupy i bossowie z paskami zdrowia, które dziesiątki późniejszych gier skopiowały.

Żaden zestaw metroidvanii nie może się rozpocząć bez Hollow Knight — gra ma tak wielu oddanych fanów z powodu, którzy w każdej społeczności graczy głoszą o wielkości projektu Team Cherry. Jednak zalecenie nowym graczom w tym gatunku, aby zaczęli od tej gry, jest dyskusyjną decyzją, ponieważ tworzy ciekawy problem. Hollow Knight jest tak daleko powyżej większości metroidvanii pod względem jakości, że stawia nierealistycznie wysokie oczekiwania wobec innych gier.

W metroidvaniach kluczowymi aspektami są złożoność projektowania świata i nieliniowość. A Hollow Knight w tym przoduje: deweloperzy nigdy nie trzymają gracza za rękę i pozwalają mu eksplorować kolosalne labirynty podziemnego królestwa w niemal dowolnej kolejności. Gra wydaje się prawdziwą przygodą, pełną niebezpieczeństw i tajemnic, wzmocnioną unikalną melancholijną atmosferą i tajemniczą fabułą w stylu Dark Souls.

Jeśli posiadasz Nintendo Switch, to Metroid Dread jest godną alternatywą dla Hollow Knight jako twojej pierwszej metroidvanii. To również niezwykle dopracowana gra, z wartością produkcyjną, której inne przedstawiciele gatunku mogą tylko pozazdrościć: regularnie zachwyca graczy pełnometrażowymi filmowymi przerywnikami.

Metroid Dread ma wszystkie cechy silnej gry metroidvania (wciągające poziomy, doskonałe walki z bossami, niezwykle zabawne umiejętności), ale pod względem ogólnej struktury jest stosunkowo liniową podróżą, co jest bardziej korzystne dla nowicjuszy, ponieważ trudniej się zgubić.

Prawdopodobnie najbardziej atmosferyczna i piękna metroidvania do tej pory — a to już wiele znaczy. Ale oprócz swojego wspaniałego stylu przypominającego animowany film, Ori and the Will of the Wisps może się również pochwalić wzruszającą historią, różnorodnością wyraźnie różnych poziomów i niezwykle przyjemną rozgrywką. Połączenie responsywnych sterowników, hipnotyzujących animacji i efektów wizualnych zanurza gracza w pewnego rodzaju transie, pozwalając na pełne zaangażowanie w wszystko, co dzieje się na ekranie.

Wciągająca metroidvania z nagradzającą eksploracją i napiętą walką, równie doceniana za swój mroczny styl artystyczny i atmosferę. Blasphemous 2 to groteskowa fantazja inspirowana hiszpańskim barokiem i religijnymi motywami średniowiecznej Andaluzji. Gra jest wypełniona obrazami bólu i poświęcenia: gotyckie rzeźby, okaleczone ciała, wrogowie, którzy wyglądają jakby wyszli prosto z obrazów męczenników. Takich wizualizacji nie znajdziesz w żadnym innym projekcie w tym gatunku.

Duchowy następca serii Castlevania, stworzony pod kierownictwem Koji Igarashi, który pracował nad kultową grą Symphony of the Night. Fani starej gry poczują się jak w domu: tutaj masz ogromny gotycki zamek pełen sekretów, ukrytych pokoi i bossów; umiejętności, które otwierają dostęp do wcześniej niedostępnych stref; oraz podobną atmosferę i muzykę. Jednocześnie Bloodstained: Ritual of the Night nie tylko czerpie inspirację z starych tytułów Castlevania, ale także oferuje świeże pomysły, takie jak system fragmentów, w którym nowe umiejętności wypadają z wrogów.

Niespodziewany powrót kultowej franczyzy — i to w formie pełnoprawnej 2D metroidvanii z złożonym światem, sekretami, bossami i powrotem do wcześniej odwiedzonych miejsc. Platformowanie jest na najwyższym poziomie: skoki, bieganie po ścianach i inne akrobacje wykonywane przez głównego bohatera Sargona odgrywają ważną rolę nie tylko w walce, ale także w eksploracji, umożliwiając dostęp do trudno dostępnych miejsc. Aby posunąć się dalej w Prince of Persia The Lost Crown, musisz również aktywnie korzystać ze specjalnych umiejętności, takich jak dash w powietrzu. Krótko mówiąc, wszystko jest zgodne z zasadami.

Ważną cechą wyróżniającą projekt jest jego skupienie na głębokim i bardzo spektakularnym systemie walki. Podobnie jak w Metroid Dread, kamera w The Lost Crown ukazuje akcję z kinematograficznych kątów podczas walk z bossami, podkreślając dramatyzm bitwy.

Skoro mówimy o metroidvaniach z doskonałymi systemami walki, nie możemy pominąć Nine Sols. W tej grze, koci bohater Yi walczy z wrogami, którzy wyglądają jak mieszanka robotów i boskich postaci z chińskiej mitologii. Walka przypomina Sekiro: wrogowie mają pasek postawy, a jeśli odbijesz ataki parowaniem, przeciwnik traci równowagę i staje się podatny na atak. To oznacza, że nie możesz po prostu atakować bezmyślnie — musisz starannie wyczuć moment swoich działań. Spóźnij się z czasowaniem — otrzymasz poważne obrażenia. Uda się parować — zakończ walkę szybciej. A to wszystko w grze, która poświęca tyle samo uwagi eksploracji, co każda inna w tym gatunku.

Niecodzienna metroidvania, w której gracz nie biega po zaprojektowanych przez dewelopera korytarzach, lecz kopie własne podziemne tunele. Z początkowym kilofem nie zajdziesz daleko — twarda skała zablokuje twoją drogę. Jednak dostęp do nowych obszarów kopalni staje się możliwy, gdy ulepszysz swój kilof i znajdziesz inne narzędzia, takie jak wiertło czy haki. W ten sposób SteamWorld Dig 2 buduje charakterystyczny krok po kroku postęp w tym gatunku.

Kolorowa, dynamiczna, humorystyczna i urocza gra inspirowana kulturą meksykańską. Każda walka wygląda ekscytująco, ponieważ protagonista Juan używa spektakularnych ruchów wrestlingowych przeciwko wrogom. Ale co ważniejsze, Guacamelee! 2 oferuje angażujące platformowanie: podczas eksploracji musisz używać różnych umiejętności, w tym przemiany w kurczaka, aby rozwiązywać zagadki i odblokowywać nowe trasy.

Kiedyś oryginalny Metroid Prime udowodnił, że 3D metroidvanias mają prawo istnieć. Retro Studios stworzyło ekscytującą strzelankę pierwszoosobową, która z powodzeniem zaadaptowała koncepcje i mechanikę Super Metroid, co przed jej wydaniem wydawało się niemal niemożliwe. Metroid Prime tak bardzo zaimponował graczom, że wśród fanów Nintendo zdobył reputację porównywalną z pierwszym Half-Life. Dziś gra pozostaje aktualna, zwłaszcza jeśli grasz w remaster na Switcha. Co więcej, teraz jest najlepszy czas, aby w nią zagrać: tuż przed premierą Metroid Prime 4: Beyond.

Chociaż Batman: Arkham Asylum położył fundamenty pod popularną serię Arkham, wyróżnia się na tle swoich sequeli. Późniejsze gry w tej franczyzie przekształciły się w bardziej tradycyjne tytuły akcji w otwartym świecie, podczas gdy Arkham Asylum to czysta 3D metroidvania. Pierwsza część koncentruje się na ścisłym designie, powiązanych lokalizacjach, postępie związanym z umiejętnościami i gadżetami oraz celowym powracaniu do wcześniej zbadanych obszarów. Narzędzia takie jak żel wybuchowy, broń grapnelowa i wyrzutnia linii nie tylko odblokowują nowe poziomy, ale także rozszerzają możliwości walki, łącząc dwa kluczowe aspekty projektu — eksplorację i walkę.

3D metroidvania, która czerpie wiele elementów z gier souls-like, takich jak wytrzymałość i parowanie. Jednak eksploracja działa ściśle zgodnie z zasadami Metroid i Castlevania: bez nowych umiejętności dostęp do nowych lokalizacji w Star Wars Jedi: Survivor jest niemożliwy, a ponowne eksplorowanie już odwiedzonych obszarów z nowymi mocami odgrywa kluczową rolę. Innymi słowy, wszystko, co kochają fani gatunku.

Pierwsza część, Star Wars Jedi: Fallen Order, może być nieco gorsza od kontynuacji pod względem projektowania poziomów, ale wciąż warto w nią zagrać, jeśli doceniasz dobre metroidvanie.

Projekt Remedy Entertainment łączy wiele gatunków, ale w Control wpływ metroidvanii jest najbardziej odczuwalny, kształtując strukturę gry. Wydarzenia mają miejsce w Oldest House — ogromnym budynku, w którym pokoje i korytarze splatają się w masową sieć. Dostęp do nowych obszarów jest ograniczony przez umiejętności protagonistki Jesse, które odblokowują się w miarę postępów w grze, a także poziomy uprawnień. Control wymaga powrotu do już zbadanych lokalizacji, aby odwiedzić wcześniej niedostępne pomieszczenia — szczególnie w późnej grze, gdy odblokowuje się lewitacja, radykalnie zmieniając nawigację przez Oldest House.

Na razie to wszystko. Które metroidvanie najbardziej Ci się podobały? Podziel się swoimi przemyśleniami w komentarzach.