Wszystkie gry Silent Hill w kolejności

Silent Hill: Townfall zadebiutował 24 września, co czyni to dobrym momentem na uporządkowanie serii i jej kolejności rozgrywki. W ciągu ostatnich dwóch lat Konami przywróciło Silent Hill po długiej przerwie: najpierw z remakiem Silent Hill 2, a następnie z osadzonym w Japonii Silent Hill f. Nowy film, Powrót do Silent Hill, również trafił do kin. Dla nowicjuszy pojawia się pytanie: od czego zacząć?

Oto każda gra i film z serii Silent Hill w kolejności, od oryginału z 1999 roku do Townfall. Uporządkujemy najlepszą kolejność do ich grania, jak działa chronologia i od czego zacząć.

Silent Hill nie jest jedną ciągłą historią — to zbiór w dużej mierze samodzielnych gier. To, co je łączy, to nie wspólny wątek, ale powracające motywy, techniki psychologicznego horroru i obrazy: mgła, zardzewiały Inny Świat, potwory jako odbicia czyjejś traumy. Niektóre z gier są również powiązane przez miejsce akcji — przeklętą miejscowość — oraz mitologię kultu zwanego Porządkiem, ale nie cała seria: Silent Hill f, na przykład, przenosi akcję do Japonii, a Townfall do Szkocji. Większość tytułów można grać w dowolnej kolejności: niemal każdy z nich ma nowego protagonistę i opowiada zamkniętą historię.

Nie ma jednego liniowego harmonogramu, w który pasowałaby cała seria. Istnieje jeden twardy związek fabularny: Silent Hill 3 jest bezpośrednią kontynuacją pierwszej gry (Heather to dorosła Cheryl z Silent Hill), więc zagraj w nią po oryginale. Pamiętaj o dwóch dodatkowych przypadkach: Silent Hill: Origins jest prequelem pierwszej gry, a Shattered Memories nie jest kontynuacją, lecz alternatywną reinterpretacją jej wydarzeń. W przeciwnym razie kolejność grania odpowiada kolejności wydania — to najłatwiejszy sposób, aby śledzić, jak zmieniały się podejście deweloperów, mechanika i sam sposób na horror na przestrzeni lat. Remake Silent Hill 2 otrzymuje własny wpis jako osobna gra, a porty i reedycje nie są liczone jako osobne tytuły; filmy znajdują się w osobnym bloku, ponieważ działają według własnych zasad i nie są bezpośrednio powiązane z grami.

Każda gra Silent Hill w kolejności wydania:

Pierwsze cztery gry zostały stworzone przez wewnętrzny zespół Konami, który fani później nazwali Team Silent. Ustanowili wszystko, co jest znane w serii: psychologiczny niepokój zamiast nagłych skoków, mgłę, zardzewiały Inny Świat i potwory, które odzwierciedlają czyjąś traumę.

Silent Hill zaczyna się od pisarza Harry'ego Masona, który wjeżdża do miasta z przybraną córką, Cheryl. Po wypadku budzi się i odkrywa, że jej brakuje. Jego poszukiwania prowadzą go do lokalnego kultu zwanego Porządkiem, który próbuje wskrzesić swoje bóstwo. Oryginalna grafika PlayStation się zestarzała, ale mgła wciąż sprawia, że ulice są niepokojące: Harry ledwo widzi, co leży przed nim. Zaczęło się to jako sposób na ukrycie technicznych ograniczeń konsoli i stało się jednym z definiujących obrazów serii. Ogłoszony remake powróci do historii tej pierwszej gry.

Wielu wciąż uważa Silent Hill 2 za szczyt serii. James Sunderland otrzymuje list od swojej żony, która zmarła trzy lata temu, wzywający go do Silent Hill. To, co następuje, to historia o winie, pamięci i samooszukiwaniu, gdzie miasto dosłownie rzeźbi potwory z tego, co bohater ukrywa przed sobą. To również tutaj zadebiutował Pyramid Head — kat, który stał się symbolem całej franczyzy. Druga gra nie jest powiązana z żadną historią, więc to doskonałe miejsce, aby zacząć.

Silent Hill 3 bezpośrednio kontynuuje historię pierwszej gry. Jej protagonistka, Heather, znajduje się w pogoni za Porządkiem, a zainteresowanie kultu nią staje się jasne w miarę rozwoju fabuły. Gdzie Silent Hill 2 jest bardziej powściągliwe, trzecia gra skłania się ku wizualnym, groteskowym obrazom. Jest to jedna z najbardziej ponurych odsłon w serii. Zagraj najpierw w oryginał, w przeciwnym razie wiele odniesień do fabuły straci swoje znaczenie.

Silent Hill 4: The Room odbiega najdalej od zwykłej formuły. Henry Townshend budzi się w swoim własnym mieszkaniu i zdaje sobie sprawę, że drzwi są zamknięte od wewnątrz, a jedynym sposobem na wydostanie się do innych światów jest dziura w łazience. Gra niepokoi cię klaustrofobią i ideą, że nawet dom nie jest już bezpieczny. Odbiór był mieszany, ale z biegiem lat czwarta gra stała się ulubieńcem kultowym — i to ostatnia praca oryginalnego Team Silent.

Po czwartej grze Konami przekazało serię zachodnim deweloperom. Wyniki były nierówne: w tych grach są dobre pomysły, ale żaden z nich nie osiągnął gęstości niepokoju, którą osiągnął oryginalny zespół.

Silent Hill: Origins jest prequelem do pierwszej gry. Kierowca ciężarówki, Travis Grady, zatrzymuje się w pobliżu miasta i zostaje wciągnięty w historię dziewczyny o imieniu Alessa, gdzie to wszystko się zaczęło. Jak na grę na PSP, wyglądała imponująco i zachowała charakterystyczną atmosferę, chociaż nie dorównywała klasykom pod względem głębokości. Dobry wybór dla każdego, kto dba o lore pierwszej gry.

W Silent Hill: Homecoming Alex Shepherd wraca do swojego rodzinnego miasta i odkrywa, że jest ono pożerane przez znane przekleństwo. Gra kładzie znacznie większy nacisk na walkę — i to jest problem: Silent Hill zawsze dotyczył bezradności, a tutaj bohater zbyt pewnie macha swoimi broniami. Atmosfera działa w niektórych miejscach, ale gra nie dorównuje klasykom.

Silent Hill: Shattered Memories to odważna reinterpretacja historii pierwszej gry. Ustawienie jest takie samo (Harry szuka Cheryl po wypadku), ale od tego momentu gra idzie swoją drogą. Nie ma w niej walki: tylko uciekasz przed potworami, a między epizodami gra "profiluje" gracza poprzez sesje terapeutyczne i cicho przekształca miasto oraz zakończenie, aby pasowały do ciebie. Jedna z najbardziej oryginalnych odsłon w serii.

Silent Hill: Downpour śledzi skazańca Murphy'ego Pendletona, który utknął w mieście po wypadku autobusu więziennego. To była ostatnia duża odsłona swojego czasu i jednocześnie cicha finał serii przed długą przerwą: przyzwoita atmosfera idzie w parze z problemami technicznymi i wtórnymi pomysłami.

Silent Hill: Księga Wspomnień wyróżnia się: to nie jest gra horror, lecz izometryczny RPG akcji z poziomowaniem i trybem kooperacji. Ma prawie nic wspólnego z głównym kanonem i naprawdę jest tylko dla kolekcjonerów — nie ma wielkiej straty, jeśli ją pominiesz.

Między starą erą a nową była chwila, kiedy seria niemal powróciła w triumfie. W 2014 roku na PlayStation Store cicho pojawił się grywalny teaser o nazwie P.T. — krótki koszmar w pętli korytarza, który gracze wspólnie rozwiązywali w internecie. Na końcu okazało się, że to teaser do Silent Hills — nowej odsłony od Hideo Kojimy i reżysera Guillermo del Toro, z Normanem Reedusem w roli głównej.

Projekt został anulowany w 2015 roku po rozstaniu Kojimy z Konami, a P.T. zostało usunięte ze sklepu. Ale ślad, jaki pozostawił, jest ogromny: pętla korytarza teasera wciąż jest wyraźnym punktem odniesienia dla gier horror, a Kojima wkrótce opuścił Konami i założył własne studio, gdzie stworzył Death Stranding. Anulowanie Silent Hills stało się przez lata symbolem tego, jak Konami "straciło" serię — co czyni obecny powrót tym bardziej zaskakującym.

2024 był punktem resetu. Konami wydało dwa projekty w tym samym roku i pokazało, że traktuje serię poważnie.

Silent Hill: Krótka Wiadomość pojawił się znikąd, bez długiego wprowadzenia. To krótka historia o nowoczesnej młodzieży, prześladowaniu i mediach społecznościowych, przedstawiona jako interaktywny strach z perspektywy pierwszej osoby. Jego powiązania z kanonem miasta są luźne, ale dobrze działa jako wprowadzenie do nastroju serii dla nowicjuszy.

Remake Silent Hill 2 od polskiego Bloober Team był najjaśniejszym dowodem na to, że seria znów żyje. Studio zachowało historię i ducha oryginału z 2001 roku, ale przeniosło kamerę za ramię, przerobiło walkę i odbudowało miasto na nowoczesnym silniku. Został ciepło przyjęty zarówno przez graczy, jak i krytyków — a komercyjnie odniósł wielki sukces, o czym osobno pisaliśmy w artykuł o tym, czy to porażka, czy solidny wynik. Jeśli chcesz zrozumieć, dlaczego druga gra jest tak uwielbiana, ale klasyczne wizualizacje cię odrzucają, to jest dokładnie miejsce, od którego należy zacząć.

Po sukcesie remaku Konami nie zwolniło tempa. Producent serii jasno dał do zrozumienia, że nowe gry Silent Hill będą teraz regularnie wydawane — a następne dwie odsłony potwierdzają, że franczyza nie boi się eksperymentować.

Silent Hill f przenosi serię do Japonii po raz pierwszy, osadzając swoją historię w fikcyjnej wiosce Ebisugaoka w latach 60. Scenariusz napisał Ryukishi07, twórca kultowego klasyka Higurashi, podczas gdy groteskowe piękno i kwitnące czerwone lilie pająka zastępują znany zardzewiały styl serii. Przesunięcie w kierunku akcji wzbudziło debatę, z walką, która czasami przypomina grę Soulslike. Mimo to, Silent Hill f to mocna odsłona, z jednymi z najlepszych atmosfery i pisania w serii od lat. Wyjaśniamy, dlaczego w naszej recenzji Silent Hill f.

Silent Hill: Townfall został opracowany przez Screen Burn, wcześniej znany jako No Code, studio odpowiedzialne za Stories Untold i Observation. To samodzielna gra psychologicznego horroru z perspektywy pierwszej osoby osadzona w Szkocji. Omówiliśmy jej kluczowe cechy w naszej recenzji Silent Hill: Townfall. Oczekuje się, że następne duże wydanie w serii to remake oryginalnego Silent Hill od Bloober Team.

Filmy Silent Hill istnieją w swojej własnej ciągłości i nie są bezpośrednio powiązane z grami — fabuły swobodnie przetasowują postacie i wydarzenia. Mimo to, adaptacje warto znać dla pełnego obrazu.

Pierwszy film został wyreżyserowany przez Francuza Christophe'a Gansa, wielkiego fana serii. Czerpał z pierwszej gry, ale zamienił Harry'ego na bohaterkę o imieniu Rose, która szuka w przeklętym mieście swojej adoptowanej córki. Wizualnie to wciąż jedna z najbardziej wiernych adaptacji gier: mgła, syrena, Inny Świat i Pyramid Head są przeniesione na ekran niemal dosłownie.

Sequel został wyreżyserowany przez Michaela J. Bassetta i oparty na fabule trzeciej gry — historii Heather. Wyszedł w 3D i okazał się zauważalnie słabszy od pierwszego: film był krytykowany za chaotyczny scenariusz i utratę atmosfery.

Lat później Christophe Gans powrócił do serii — tym razem z adaptacją drugiej gry. Return to Silent Hill śledzi Jamesa, gdy list od jego zmarłej żony przyciąga go z powrotem do miasta. Opisaliśmy, jak to wyszło w naszej recenzji Return to Silent Hill.

Jeśli seria jest dla ciebie nowa, nie musisz grać we wszystko od 1999 roku. Oto trzy ścieżki, które działają:

Samodzielne spin-offy, takie jak Book of Memories i stare gry mobilne, można bezpiecznie pominąć — nie wpływają na twoje zrozumienie serii. A aby zdecydować, co warto poświęcić czas najpierw, nasza lista głównych gier Silent Hill uporządkowanych od najgorszej do najlepszej pomoże.

Szybkie odpowiedzi na to, co ludzie najczęściej pytają o kolejność i zestawienie serii.

Najłatwiejszym sposobem jest według roku wydania — to również zalecana kolejność. Fabuła prawie każdej części jest samodzielna, więc nie ma ścisłej sekwencji. Jedynym twardym powiązaniem są Silent Hill i Silent Hill 3: zagraj w trzecią grę po pierwszej.

To zależy od tego, co liczysz. Główna seria ma 13 gier: dwanaście już wyszło (od Silent Hill w 1999 roku do Silent Hill f w 2025 roku), a Silent Hill: Townfall zadebiutuje 24 września 2026 roku. To cztery gry Team Silent, cztery gry zachodnich studiów (Origins, Homecoming, Shattered Memories, Downpour), remake drugiej gry, dwa spin-offy (The Short Message i Book of Memories), plus Silent Hill f i Townfall. Anulowane Silent Hills stoi osobno — wszystko, co z niego pozostało, to grywalny teaser P.T.

Najlepszym sposobem na rozpoczęcie serii w 2026 roku jest remake Silent Hill 2 (2024): to samodzielna, nowoczesna gra, uważana za najsilniejszą pod względem fabularnym. Alternatywnie spróbuj Silent Hill f, jeśli jego osadzenie w Japonii lat 60. cię interesuje.

Bezpośrednio, prawie nigdy. Seria jest spajana przez powracające motywy i mitologię (miasto, kult Orderu), ale nie przez jeden fabułę: prawie każda część ma nowego protagonistę i opowiada swoją własną historię, a Silent Hill f i Townfall przenoszą się nawet do innych krajów. Jedyną bezpośrednią kontynuacją jest Silent Hill 3, która kontynuuje wydarzenia z pierwszej gry.

Nie. Remake z 2024 roku jest całkowicie samodzielny i opowiada tę samą historię od nowa — nie jest wymagana znajomość oryginału. Oryginał z 2001 roku warto uruchomić tylko jeśli chcesz porównać lub doświadczyć klasyki.

Tak. Remake pierwszej gry jest w trakcie produkcji w Bloober Team, a Konami ogłosiło, że planuje regularnie wydawać nowe tytuły Silent Hill. Seria nie zakończy się po Townfall.

Który Silent Hill przestraszył cię najbardziej i ile ukończyłeś? Podziel się w komentarzach.

Jeśli twoja maraton Silent Hill pozostawia cię z chęcią na więcej strachu, mamy dużą listę najlepszych gier horrorowych na PC i konsole — od klasyków po nowoczesne wydania. A jeśli lubisz rozkładać całe franczyzy na czynniki pierwsze, podobny przewodnik po innej legendzie gatunku trafi w dziesiątkę: w jakiej kolejności grać w gry Resident Evil.