Assassin's Creed Mirage

Przygoda w stylu stealth-action z perspektywy trzeciej osoby Assassin's Creed Mirage przenosi akcję franczyzy na Bliski Wschód, do Bagdadu IX wieku. Głównym bohaterem jest młody Basim ibn Ishak, poszukujący sprawiedliwości uliczny złodziej z gorącym sercem i zręcznymi rękami. Dzięki tajemniczej starożytnej organizacji znanej jako „Niewidzialni”, staje się śmiertelnym mistrzem asasynów i zmienia swój los w sposób, którego nawet nie mógł sobie wyobrazić.

Fabuła Mirage to prequel o postaci Assassin's Creed Valhalla Basima, pokazujący jego rozwój i odnalezienie samego siebie. W aspekcie rozgrywki — próba zaspokojenia pragnień starych fanów i przywrócenia dawnego ducha serii Assassin's Creed. Projekt dla jednego gracza bez grindowania, na małej mapie, z naciskiem na fabułę i niezbędne minimum zadań pobocznych.

Mirage rozpoczyna się w 861 roku — 20 lat przed rozpoczęciem Valhalla, 900 lat po zakończeniu Assassin's Creed: Origins i 338 lat przed oryginalnym Assassin's Creed. Epoka rozkwitu kalifatu Abbasydów, ucieleśnienie scenerii „arabskiej nocy”, co przekształca stolicę — Bagdad i jego okolice — w epicentrum walki asasynów i templariuszy, wzbogacając o autentyczną atmosferę i historyczne postacie.

Zanurzenie zapewnia szczegółowe i starannie zaprojektowane ogromne wschodnie miasto z charakterystyczną architekturą. Budynki zdają się być nałożone jeden na drugi. Wąskie uliczki z cieniem palm i tłumami NPC zajmujących się swoimi sprawami. Targi pełne handlarzy z różnorodnym towarem. Szerokie place z fontannami przy pałacu kalifa. Wysokie mury miejskie i wąskie nabrzeża Tygrysu. Miejski hałas, dźwięki zwierząt, szum tłumu i krzyki handlarzy łączą się w ogólną kakofonię wschodniej baśni.

Nad tym wszystkim osobny świat przestronnych dachów i pięknych tarasów, z występami i ścieżkami na ścianach, rozciągniętymi linami, zrzuconymi belkami, opuszczonymi linami, ustawionymi platformami, jakby zapraszającymi do parkouru. Okolice Bagdadu nie są tak malownicze — pośrodku pustyni znajduje się wodny oaza z palmami, roślinnością i zwierzyną, kilka wiosek i przedmieście.

Ambitny młodzieniec Basim z przyjaciółką Nihal żyją w miasteczku Anbar blisko Bagdadu. Oprócz kradzieży i brudnej roboty dla „Niewidzialnych”, zmaga się z przerażającym dżinnem, który prześladuje go w snach. Kim jest ten Dżinn i czego od niego chce — to główna intryga fabuły, zaznaczona na początku, ale zapomniana aż do samego końca, z nagłym ujawnieniem w finale.

Główna fabuła związana jest z eliminacją lokalnych członków Zakonu Starożytnych, aby uwolnić Bagdad od ich wpływów. Po przejściu inicjacji w ikonicznej dla Assassin's Creed twierdzy Alamut i osiedleniu się w komórce „Niewidzialnych” w Bagdadzie, Basim musi zbierać dowody, dużo rozmawiać i prowadzić śledztwo dotyczące każdego z działaczy Zakonu. Przyszli templariusze odkrywają wokół Bagdadu artefakty starożytnej rasy Isu, co nie może nie budzić niepokoju u przyszłych asasynów.

Зnając, dokąd to wszystko zmierza, scenarzyści Ubisoft nie próbowali stopniowo rozwijać fabuły. Fabuła Mirage to chronologicznie uporządkowany zbiór wydarzeń, a nie dzieło sztuki, pozbawione emocji, dramatu i charakterystycznej dla oryginalnej trylogii problematyki wolnej woli. Zrozumienie zakończenia wymaga szerokiej wiedzy o lore, co sprawia, że jego sens jest ukryty przed większością graczy.

Narracja odwołuje się do typowych chwytów. Filmy w silniku szybko wyjaśniają problem, stereotypowi źli złoczyńcy są przedstawiani w krótkiej ekspozycji. Relacje z dosłownie pięcioma głównymi postaciami fabuły są również powierzchowne. System dialogowy został usunięty. Nie ma też charakterystycznej dla franczyzy linii fabularnej w teraźniejszości.

Mirage powtarza mechaniki Valhalla w uproszczonej formie, ale rozgrywka koncentruje się na skradaniu się i szybkim, zaciętym pojedynkowaniu, zamiast długich „starć” z tłumami wrogów. Protagonista jest kruchy, niezbyt wytrzymały i żywotny, używa jednego zestawu broni (miecz i sztylet). W walce łączy lekkie i ciężkie ciosy, a do obrony stawia blok, paruje z kontratakiem lub unika z powrotem ataku. Nie jest w stanie przeprowadzać specjalnych ataków z poprzednich gier serii, a w wąskie okna do parowania jeszcze trzeba trafić.

Mimo skromnego rostersu wrogów (6 typów) i braku poważnych bossów, zadają oni zwiększone obrażenia i atakują jednocześnie, często parowanie ich ciosów jest niemożliwe, ucieczka Basima z walki w Mirage wcale nie jest rzadkością. Wrogom usunięto poziomy i automatyczne poziomowanie, więc gdy protagonista wystarczająco się rozwinie, prześladowców można będzie zetrzeć w proch.

Na początku trzeba jednak opanować skradanie się. Ukryty ostrze zawsze zabija wrogów za pierwszym razem, a umiejętność „assassins focus” pozwoli niezauważenie rozprawić się nawet z grupą żołnierzy Zakonu Starożytnych. Dymne granaty, noże do rzucania, granaty hałasowe, usypiające strzały i inne narzędzia (Basim je wytwarza z dostępnych materiałów) odwracają uwagę wrogów lub upraszczają zadanie likwidacji grup.

Parkour w Mirage jest obfity i kluczowo wpływa na ruch i, przez to, na rozgrywkę. Można „w locie” chwytać się krawędzi, łapać za liny, biegać po linach i skakać po statycznych i dynamicznych platformach, przeciskać się przez wszelkie szczeliny. Parkourowi wciąż brakuje mikrokontroli i rozwoju głębi mechaniki w miarę postępu w grze, podczas gdy animacjom brakuje płynności.

Nowa mechanika — system poziomów poszukiwania bohatera a la GTA — bezpośrednio ogranicza agresywność. Nieudany atak lub ujawnienie się podczas kradzieży skutkuje zdobyciem gwiazdki poszukiwania, a im więcej takich gwiazdek, tym trudniej grać. Zwykli wrogowie stają się silniejsi i lepiej czujni, aktywniej poruszają się po ulicach, a w razie potrzeby przybywają im na pomoc silni wojownicy. Po mieście rozwieszane są plakaty z wizerunkiem Basima, którego łatwo i natychmiast rozpoznają zwykli NPC, i od razu wzywają straż. Poziom notoriety można obniżyć, zrywając plakaty lub dając łapówkę producentowi plakatów.

Przechodzenie Mirage, jak w początkach franczyzy, wiąże się z poszukiwaniem wież i zdobywaniem posterunków, wykonywaniem zadań na likwidację zwykłych popleczników oraz ważnych celów w hierarchii Zakonu Starożytnych. Ostatnie, pod względem mechaniki, przypomina misje BlackBox z Assassin's Creed: Unity i obejmuje łańcuch dochodzeń. Należy rozmawiać z NPC, kraść klucze i listy, przeszukiwać mieszkania w poszukiwaniu kompromitujących dowodów oraz zbierać inne informacje o celu i sposobach dotarcia do niego.

Następnie Basim musi niezauważenie wejść na strzeżony teren, przemyślaną i złożoną lokację w stylu Hitman Trilogy. Można to zrobić samodzielnie, znajdując najlepszy punkt wejścia; udając kogoś innego, zyskując wsparcie najemników; poznając hasło, podsłuchując rozmowy. Pozostaje cicho zabić cel ukrytym ostrzem, ale w niektórych miejscach istnieje alternatywa: zaaranżować wypadek, wyciągnąć cel z chronionej strefy przez bunt robotników lub kradzież ważnych towarów. Niezależnych zadań pobocznych jest minimum.

Sprzęt uproszczono: kostium, strój, miecz, ostrze i talizman. Kostiumy mają indywidualne właściwości, które kształtują budowę postaci, a stroje zmieniają wygląd kostiumu, zachowując jego właściwości. Talizmany wpływają tylko na wygląd. Warianty miecza i ostrza są związane z umiejętnościami bojowymi. Nie ma uniwersalnego ubrania, każde ma przydatne, ale nie dominujące cechy. Każdy przedmiot wyposażenia daje pasywne bonusy i ma trzy poziomy ulepszeń.

Na miejscu i zbieractwo, gdzie można znaleźć zarówno surowce do rzemiosła, jak i przedmioty oraz ulepszenia dla nich (w skrzyniach). Niektóre skrzynie wymagają rozwiązania zagadek lub znalezienia kluczy. Gra podświetla skrzynie przy zdobywaniu kolejnej wieży.

Za wszystkie główne aktywności przyznawane są punkty doświadczenia, które składają się na poziomy, za które przyznawane są punkty umiejętności. Mirage dysponuje trzema krótkimi gałęziami talentów: „Fantoma” (upraszcza zabójstwa), „Złodzieja” (poprawia skradanie się) i „Drapieżnika” (dodatkowe umiejętności, takie jak „Orle widzenie”). Wszystkie umiejętności są przydatne, a niektóre znacznie zmieniają rozgrywkę i upraszczają wykonywanie zadań. Aby odnieść sukces, należy utrzymać równowagę między wykonywaniem misji fabularnych a zbieractwem, aby rozwijać zarówno umiejętności, jak i narzędzia.