Dark Souls Trilogy

Dark Souls Trilogy — to antologia trzech hardkorowych gier RPG akcji z perspektywy trzeciej osoby na konsole PS4 i Xbox One, w skład której wchodzą: Dark Souls Remastered, Dark Souls 2: Scholar of the First Sin oraz Dark Souls 3, a także wszystkie dodatki z aktualizacjami.

Akcja Trilogy rozgrywa się w alternatywnej rzeczywistości przez kilka tysięcy lat, w fantastycznym świecie, zatrzymanym w średniowieczu.

Dawno przed rozpoczęciem pierwszej gry świat Dark Souls został pogrążony w ciemności i zimnie, a zamieszkujące go Smoki oraz inne formy życia, które były przez nie uciskane, istniały poza takimi pojęciami jak życie, śmierć, a nawet czas. To była epoka Starożytnych, jak ją później nazwano, i zakończyła się ona przybyciem Płomienia, który pojawił się z głębi ziemi i obdarzył ciepłem i światłem, życiem i śmiercią.

Epoka ta została oznaczona pojawieniem się czterech Wielkich Dusz. Trzy z nich zdobyli giganci – nekromanta Nito, który władał śmiercią, czarownica Izalita, potężna czarodziejka ognia, oraz Gwyn, władca Światła i mag, zdolny do rzucania ogromnych błyskawic.

Czwartą duszę, nazwaną Ciemną (ponieważ Płomień daje nie tylko światło, ale i cień), zdobył karzeł o imieniu Pigmej. I chociaż pierwsze trzy dusze obdarzyły niesamowitą mocą, to właśnie w czwartej kryła się potęga, ponieważ Pigmej podzielił swoją duszę ze wszystkimi „nieżywymi”. Tak rozpoczął się ludzki ród, a wszyscy później narodzeni ludzie mieli część jego duszy.

Zgromadziwszy wystarczającą moc, sojusz Lordów (Nito, Izalita i Gwyn) wywołał wojnę przeciwko Smokom, w której zwyciężywszy, trójca stała się prawdziwymi bogami. Świat Dark Souls zaczyna kwitnąć, pojawiają się niesamowicie piękne miasta. Ludzie się rozmnażają, a nad nimi stoją bogowie. Powstają pierwsze królestwa, na czele których stają bogowie.

Z biegiem czasu świat osiąga swój rozkwit, pojawia się wiele królestw, rozsianych w dużych odległościach od siebie, z własnymi religiami, zakonami rycerskimi, magią i niezwykłymi technologiami produkcji średniowiecznej broni i zbroi.

Na 1 000 lat przed rozpoczęciem Dark Souls Płomień zaczyna gasnąć, a świat – wygasać. Siła trzech Wielkich Dusz słabnie, w królestwach panuje panika, Lordowie i bogowie próbują odtworzyć oryginalny Płomień, ale te próby kończą się fiaskiem. Na wolność wydobywa się Chaos, rodzący demony, a także mutanty, różnorodne potwory i inne niebezpieczne stworzenia.

Każda z gier antologii ma swojego protagonistę, ponieważ między wydarzeniami upływają setki, a nawet tysiące lat.

W pierwszej grze — to Wybrany Nieumarły. W wyniku różnych rytuałów bogów na ludzi rozprzestrzeniło się przekleństwo, które wielu z nich przemieniło w żywych umarłych, wskrzeszających się po śmierci i błąkających się jako niepokojeni. Zachowują rozsądek i motorykę, ale z czasem zamieniają się w puste – prawdziwe zombie.

Protagonista przeżywa ostatnie dni jako zombie w otoczeniu pustych, ale, na szczęście, uwalnia się z celi, w której był uwięziony. W przyszłości dowie się o przepowiedni, według której nieumarły, który dotrze do Lordranu (królestwa dawnych bogów) i poświęci swoją duszę dla płomienia, może zmienić los całej nieumarłej rasy i uwolnić świat od przekleństwa.

Protagonista Dark Souls 2 to człowiek, który stracił pamięć, niedawno zmarł i został wskrzeszony przed rozpoczęciem wydarzeń w grze. Nazywają go Przeklętym, ponieważ przekleństwa w tej części stały się elementem rozgrywki. Prowadzony fabułą, wyrusza do niegdyś kwitnącego królestwa Drangleic, założonego przez silną osobowość na ruinach Lordranu.

Od Przeklętego wymaga się oczyszczenia wszystkiego na swojej drodze, aby dotrzeć do królewskiego zamku i uwolnić lokalne ziemie od przekleństwa. Ważne jest, aby nie stracić rozumu, co wymaga pochłaniania dusz napotkanych wrogów. Motywacją bohatera jest możliwość uratowania swojej duszy, ale będzie musiał znaleźć i pochłonąć czterech wielkich bossów.

W trzeciej grze to Niegasnący, szczególny typ postaci w świecie gry. Rodzaj nieudaczników, którzy próbowali zmienić los nieumarłych, jak protagonista Dark Souls, ale zostali odrzuceni. Muszą znaleźć tych, którym udało się przedłużyć cykl płonienia Płomienia, i którzy zostali na nowo wskrzeszeni, pokonać ich w walce, zebrać popiół i zwrócić go do Świątyni Ognia.

Pomysł scenarzystów Dark Souls – pokazać krąg życia. Ale aby to zrozumieć, trzeba się napracować: protagonista milczy, napotkani bohaterowie prowadzą odległe monologi, cutsceny nie ujawniają istoty, a informacje o świecie są ukryte w notatkach.

Płomień to, w pewnym sensie, dusza narodu, który zawdzięcza swoje istnienie Wybrańcowi. Z czasem każdy Płomień gaśnie, liderzy posiadający Wielką Duszę słabną i degradują, a ich próby utrzymania władzy tylko pogarszają sytuację. Zwykli ludzie potrzebują coraz więcej i więcej Ludzkości (specjalny termin w grze), aby utrzymać normalne życie.

Ponieważ Płomień nie może płonąć wiecznie, gaśnie, a w tym momencie z każdej strony nadchodzi ciemność, z którą gra utożsamia rozległy bestiariusz różnych potworów, monstrów i ogromnych bossów. W takim momencie coraz więcej ludzi staje się „żywymi zmarłymi”, królestwa upadają, a potrzebna jest ofiara, która ponownie zapali płomień narodu.

Ale minie jeszcze dziesięć lub dwadzieścia wieków, ciemność znów nadejdzie i znów będzie potrzebna ofiara – tak odbywa się krąg życia. Przy tym w Dark Souls Trilogy zawsze można się wycofać i zostawić świat na pastwę losu.

Dark Souls Trilogy znana jest ze swojego trudnego stylu gry. Protagonista ma dwie główne cechy – zdrowie i wytrzymałość, więc nie da się bez końca machać bronią. Postać szybko się męczy już po kilku ciosach lub po krótkim biegu, i musi odpocząć przez kilka sekund, aby odzyskać siły.

Wrogowie mają wysoką wytrzymałość i siłę, zabijając po kilku pominiętych ciosach, ale są słabo zwinni, co pozwala unikać ich ataków przez przewroty lub po prostu uchylając się. Ubijanie bossów w Trilogy jest bardzo trudne, ponieważ każdy z nich używa różnych umiejętności i może przywołać sługusów. Często potrzebny jest odpowiedni ekwipunek i taktyka walki.

W grach z antologii należy stworzyć swoją postać i wybrać klasę (jest ich od 8 do 10), posiadającą określone cechy (siła fizyczna, inteligencja, wiara itd.). Oprócz znanych Rycerza, Wojownika, Maga i Zabójcy, gracz może wybrać klasę Biedaka, Klerka, Złodzieja lub Wędrowca, przy czym wszystkie klasy mają różne podstawowe statystyki i używają różnego ekwipunku.

Cechą systemu RPG jest to, że każda klasa może rozwijać dowolne statystyki, używać wszelkiego odpowiedniego ekwipunku, ale różnej broni. U rycerzy są to szable, a u czarodziejów – różdżki. Bohater na końcu gry może znacznie różnić się od początkowej klasy.

Prawie wszystkie bronie i zbroje w Dark Souls Trilogy można ulepszyć, zwiększając ich statystyki, uzyskując efekty do ataku lub obrony. Można również przeprowadzić Zmianę – skomplikowane ulepszenie, które, w przypadku sukcesu, całkowicie zmieni naturę broni. Z tym procesem poradzi sobie tylko kowal, któremu będą potrzebne rzadkie zasoby.

Przechodzenie wszystkich gier Dark Souls Trilogy jest do siebie podobne. Gracz wędruje po ręcznie stworzonych poziomach, głównie korytarzowych, zabija liczne zwykłe przeciwniki i mini-bossów, przegląda pozostawione notatki, odkrywa szczegóły fabuły.

Każdy poziom ma krótkie odgałęzienia do miejsc interesujących i unikalnych bossów, ale zawsze kończy się walką z fabularnym bossem na unikalnej arenie do walki. Wiele poziomów zostało zaprojektowanych tak, aby maksymalnie spowolnić postęp gracza.

Aby zregenerować się po walce i długich wędrówkach, uzupełnić flaszki zdrowia i zatrzymać krwawienie, zapisać się lub podnieść poziom bohatera, w grze używane są Ogniska. Odpoczywając, gracz może pozostawać tam tak długo, jak zechce, ale wszyscy zabici przeciwnicy (z wyjątkiem bossów i niektórych mini-bossów) odrodzą się.

Sterowanie to osobna trudność. Protagonista w każdej grze nie potrafi skakać, jest sam w sobie powolny, a na polecenia reaguje z opóźnieniem. Bohater ma prostą animację, która nie pozwala na przeskakiwanie przeszkód i parkour, dlatego trzeba z wyprzedzeniem unikać ciosów i nie zatrzymywać się w walce, preferując taktykę „uderzaj-uciekaj”.

Z gry na grę, Dark Souls Trilogy oferuje praktycznie tę samą koncepcję multiplayera.

Gracz przywołuje innych graczy do swojego świata lub samodzielnie wkracza do losowego. Przy tym każdy z graczy pozostaje w swoim świecie, a przeciwnika widzi jako duchowego Fantoma – projekcję z innego świata.

Tryb wieloosobowy pozwala na wspólne przechodzenie gry, w kooperacji (przydatne do zabicia szczególnie trudnych bossów), lub sprawdzenie, kto jest silniejszy w trybie PvP (na przygotowanych lokacjach lub osobnych arenach). W każdej grze z antologii multiplayer ma swoje niuanse.

Wśród innych rodzajów interakcji sieciowej – możliwość pozostawienia komuś wiadomości (lub otrzymania jej od kogoś), zobaczenia ostatnich sekund życia innego gracza (stając na „krwawych plamach”), lub w trakcie zwykłego przechodzenia zastąpienie ducha (inny gracz, który w danym momencie znajduje się obok ciebie w swoim świecie).

W grze sieciowej będziesz musiał walczyć z potężniejszymi i bardziej niebezpiecznymi wersjami potworów, demonów i bossów z trybu offline, są też unikalni wrogowie dla trybu wieloosobowego.