Prey — futurystyczny strzelanka z perspektywy pierwszej osoby. Głównego bohatera nazywa się Morgan. Rok — 2034. Bohater pod twoim zarządem znajdzie się na stacji... Więcej informacji
Twoja recenzja i oceny Prey
Oceny graczy Prey
Wszystkie recenzje Prey
Na początku myślałem, że ta gra będzie albo horrorem, albo grą niezależną. Ale ta gra jest idealna dla tych, którzy boją się „jump scare'ów”! Można o nich łatwo zapomnieć po godzinie gry! Polecam ją każdemu!
с начала я думал что эта игра будет в жанре то ли хоррора то ли инди. Но эта игра — просто создана для тех кто боится скриммеров! Вы можете запросто забыть о них после часа игры! Советую всем!
Cóż mogę powiedzieć, gra jest fajna, grałem w nią 10 razy, grałem na słabym komputerze, optymalizacja jest po prostu świetna) i na dodatek fabuła jest bardzo ciekawa, a rozgrywka jest po prostu niesamowita))
ну что скажи игра прикольная перепрошол раз 10 я играл на слабом пк оптимизация просто класс ) ну и в добавок сюжет он такой интересный а гимплей просто пушка))
Wszedłem po Dishonored i od razu rozpoznałem styl: nie „idź korytarzem”, a „rozejrzyj się i coś wymyśl”. Talos-1 to najlepsza postać w grze. Biura TranStaru, kwatery mieszkalne, magazyn żywności, okna widokowe na Ziemię. Wszystko można ominąć, zepsuć, zhakować, a nawet wejść przez właz, o którym projektanci najwyraźniej na chwilę zapomnieli.
Mimiki to świetny żart i ciągłe źródło niepokoju: kubek, apteczka, krzesło. Po trzecim razie zaczynasz celować nawet w śmieci. Zdolności neuromodu są dziwne i hojne: stań się przedmiotem, manipuluj przedmiotami i nie graj w strzelankę, jeśli nie chcesz. Fabuła o jednostce i korporacji trwa dłużej, niż można by się spodziewać po grze z twarzą na okładce.
Tak, środkowa część zapada się, a niektóre walki przeradzają się w mozolne szukanie przedmiotów eksp… Czytaj całość
Я зашёл после Dishonored и сразу узнал почерк: не «пройди коридор», а «осмотрись и придумай». Талос-1 — лучший персонаж игры. Офисы «Транстар», жилые отсеки, пищеблок, смотровые окна на Землю. Всё можно обойти стороной, сломать, хакнуть или пройти через люк, о котором дизайнеры как будто сами на секунду забыли.
Мимики — гениальная шутка и постоянная тревога: кружка, аптечка, кресло. После третьего раза начинаешь целиться даже в мусор. Способности нейромода странные и щедрые: стать предметом, управлять объектами, не играть в шутер, если не хочется. Сюжет про личность и корпорацию держится дольше, чем ждёшь от игры с лицом на обложке.
Да, середина проседает, а некоторые бои превращаются в возню с расходниками. К финалу это чувствуется. Но станция не отпускает. Хочется ещё раз пройти «нач… Czytaj całość
Prawdziwie epicka kosmiczna gra akcji z elementami strzelanki i niesamowitą zmiennością.
Doskonała fabuła, unikalni przeciwnicy, fajna ścieżka dźwiękowa i dobrze dobrana grafika w duchu gier Arkane.
Ciekawe zadania, mnóstwo ich. Jedynym minusem jest brak celowania.
Prey jest jak BioShock na maksymalnych ustawieniach.
Jedna z najlepszych gier 2017 roku
Величайший космический экшен с элементами шутера и невероятной вариативностью.
Отличный сюжет, своеобразный тип врагов, крутой саунд, отлично подобранная графика в духе игр Arkane.
Интересные квесты, их тут очень много. Единственный минус игры в том, что отсутвует возможность прицеливаться при стрельбе.
Prey — это некий БиоШок на максимкалках.
Одна из лучших игр 2017 года
Ta gra jest dla tych, którzy nie cenią swojego czasu i chcą się zestarzeć przed komputerem, albo dla tych, którzy chcą stworzyć grę bez końca, mając do narysowania tylko kilka lokacji. W zasadzie błąkasz się godzinami, szukając jakiegoś postępu w grze, jakiegoś diagramu, jakiegoś klucza, który coś odblokowuje. Dla mnie takie gry są okropne i zdecydowanie ich nie polecam.
Игра для тех,кто совсем не ценит свое время и хочет состариться за компьютером,или пособие о том ,как создать бесконечную игру нарисовал всего несколько локаций.Короче бродишь часами в поисках каких то продвижений по игре ,какая то схема,какой то ключик,который чего то открывает.Для меня такие игры это ужас ,не рекомендую разумеется
Moja ulubiona gra symulacyjna z pełną swobodą działania. Chcesz grać jako zwykły człowiek czy kosmita? Do dzieła! Chcesz grać po swojemu? Jak chcesz!
A co najważniejsze, gra pozwala grać tak, jak chcesz, a błędy mogą prowadzić do innego rozwinięcia fabuły. Polecam ją każdemu!
Моя любимая игра в жанре Immersive sim с абсолютной свободой действий. Хочешь играть чисто за человека или пришельца? Пожалуйста! Хочешь играть по-своему? Как хочешь!
И самое главное, игра позволяет тебе играть как ты хочешь, и ошибки могут привести к другому разветвлению сюжета. Советую всем!
Próba skoku na poziom BioShocka, ale z głową. Trudno nie szanować tej gry już za sam ten fakt, a nawet gdyby tak ją nazwano, świetnie rozwinęła uniwersum, a wielu doceniłoby jej zalety. Bardziej otwarty i złożony projekt poziomów, przyjemna mechanika strzelanki, wybory moralne i możliwość kreatywnego podejścia do sytuacji. Ci, którym nie odpowiada tytuł, mogą śmiało uznać ją za spin-off BioShocka i zaskakująco dobrze pasuje do tego opisu. Pray to wszechstronna rozgrywka BioShocka. Nie powinniśmy jednak zapominać o twórcach, a efektem jest BioShock, w którym rozgrywka znacznie przeważa nad jakością narracji i tła.
Tutaj pojawia się przeszkoda. Miejsce akcji gry, choć nie dorównuje poziomowi fantasy Levina, jest wystarczająco dobre, by opowiedzieć ciekawe historie o postaciach, które zginę… Czytaj całość
Попытка прыгнуть на уровень Биошока, но ногами к верху. Сложно не уважать игру хотя бы за это и называйся игра именно так, она очень даже неплохо расширяла вселенную игры и многие бы отметили её справедливые достоинства. Более открытый и сложный левел дизайн, приятная шутерная механика, моральный выбор, возможность подходить к ситуациям с креативом. Те, кто недовольны названием игры, можете смело воспринимать её как спинофф Биошока и она на удивление удачно ложится в это определение. Прей — это геймплейно выверенный Биошок. Однако не стоит забывать какие люди его делали и в итоге мы получаем Биошок, где геймплей значительно превосходит над качеством повествования и подачи бэкграунда.
Тут возникает камень преткновения. Антураж игры пускай и не достигает Левиновской фантазии, но д… Czytaj całość