System Shock Remake

Najgorszy symulator immersyjny, w jaki kiedykolwiek grałem. I bez przesady.

Zacznijmy od rozgrywki. Walka jest po prostu męcząca. Strzelanie nie ma żadnego realizmu, broń strzela jak wata, a wrogowie to gąbki na kule, które jednym trafieniem potrafią pozbawić cię połowy punktów zdrowia. Nie ma prawie żadnych apteczek, więc albo czołgasz się na ostatnich punktach zdrowia, albo cofasz się o pół godziny rozgrywki, bo zapisy są dostępne tylko w punktach kontrolnych. Cyberprzestrzeń to szczególny rodzaj kary. Te fragmenty są tak żałosne i niesprawiedliwe, że masz ochotę wyłączyć grę i nigdy do niej nie wracać.

Projekt poziomów to labirynt dla samego labiryntu. Ciągle się cofasz, biegasz tymi samymi korytarzami, bo mapa jest bezużyteczna, a właściwe drzwi znajdziesz tylko metodą prób i błędó… Czytaj całość

System Shock Remake to gra, która nie wymaga od gracza natychmiastowego pokochania. Wymaga od gracza przetrwania na stacji, na której jest się już uznawanym za zbędny.

Zacząłem grać jako fan starych symulatorów immersyjnych i właśnie to dostałem, tylko w bardziej realistycznym otoczeniu. Cytadela szumi, ciemnieje i kryje się pod znakami na ścianach. SHODAN to wciąż najlepszy złoczyńca w gatunku: nie krzyczy co chwilę, ale jest obecny. Słuchasz trzasków kłód, naprawiasz drzwi, boisz się windy i stopniowo uświadamiasz sobie, że stacja to nie poziom, a miejsce, z którego nie wychodzisz tą samą osobą.

Walka jest brutalna i momentami niewygodna, ekwipunek wymaga dyscypliny, a nawigacja początkowo frustrująca. To nie błąd tonalny, ale charakter oryginału. Remake nie przerabia gry pod kątem współ… Czytaj całość