Gry podobne do Mafii: 20 gier akcji kryminalnej o tym samym DNA

Gry podobne do Mafia: oto 20 opartych na fabule gier akcji kryminalnych — od otwartych światów gangsterskich sag po noir detektywistyczne historie osadzone w tym samym okresie. Dla jasności, mamy na myśli gry wideo, a nie gry imprezowe czy mobilne clickery typu Mafia City. Z premierą Mafia: The Old Country w sierpniu 2025 roku, seria wraca do centrum uwagi, a jej formuła nie zmieniła się od 2002 roku: filmowa opowieść o wzlotach i upadkach gangstera, miasto prosto z ery jazzu i samochody, których szkoda zarysować. Problem w tym, że istnieją tylko cztery gry z serii Mafia, a kończą się one szybciej, niż byś tego chciał. Dlatego zebraliśmy tytuły, które dają to samo odczucie — niektóre poprzez kryminalny dramat w stylu Mafia 2, niektóre poprzez setting lat 30.–50., a inne przez czysto filmową narrację. Każdy wpis zawiera krótką notatkę o tym, co dokładnie sprawia, że przypomina Mafia, czy to era, historia, czy sposób przedstawienia.

Przed rozpoczęciem poszukiwań zamiennika, upewnij się, że faktycznie ukończyłeś całą serię — zwłaszcza, że można ją przejść w kolejności chronologicznej wydarzeń, a nie według daty premiery. Saga obejmuje cztery gry i prawie 70 lat w grze: od sicilianskiej wioski na początku XX wieku po Nowy Orlean pod koniec lat 60. XX wieku. Remake pierwszej gry oraz remastery drugiej i trzeciej zostały wydane razem jako Mafia: Trilogy, więc seria wygląda spójnie od początku do końca. Jeśli jesteś ciekawy, jak nowy prequel łączy się z resztą, znajdziesz pełny opis tego, jak Mafia: The Old Country łączy się z oryginalną trylogią.

Mafia: The Old Country jest prequelem całej serii i najlepszym powodem, by przejść ją jeszcze raz. Sycylia, początek XX wieku: robotnik w kopalni siarki Enzo Favara wspina się z biedy na jedyny dostępny sposób — służąc lokalnemu donowi. Zamiast otwartego świata dostajesz półlinearne misje osadzone w stylu pierwszej Mafia: strzelaniny, pościgi samochodami z epoki, pojedynki na noże. Krytycy byli obojętni, ale fani serii dostali dokładnie to, na co czekali — zwięzły, bez zbędnych wypełniaczy dramat gangsterski, który stawia na scenografię, a nie na sandboxowe busywork. Jeśli kampania zostawiła Cię głodnego więcej, przewodnik po Mafia: The Old Country i wskazówki obejmują wszystko, czego gra nie wyjaśnia.

Mafia: Definitive Edition to remake klasyka z 2002 roku, który wszystko zapoczątkował. Kierowca taksówki Tommy Angelo przypadkowo wplątuje się w rodzinę Salieri — i przez osiem lat awansuje od posłańca do prawej ręki dona, ucząc się jednocześnie prawdziwej ceny tej kariery. Hangar 13 odtworzył oryginał Illusion Softworks z dbałością: nowoczesna grafika, nowa obsada głosowa, przerobione misje — podczas gdy historia i duch lat 30. w Lost Heaven pozostają nienaruszone. Tempo jest celowo oldschoolowe: kampania oparta na scenariuszach, a nie otwartą mapę do wypełnienia. Jeśli nigdy nie grałeś w Mafia, zacznij od tego — to ostateczny punkt wyjścia do całej sagi.

Mafia II to nadal ulubiona część fanów — a wszystko kręci się wokół atmosfery. Vito Scaletta wraca do domu z wojny do Empire Bay i, wraz z przyjacielem Joe, zaczyna pracę dla włoskich rodzin: wojna nie zostawiła mu innego wyjścia. Miasto pokryte śniegiem w 1945 roku, utwory z epoki na radiu, dopasowane garnitury, stacje benzynowe, na których naprawdę tankujesz samochód — niewiele gier dorównuje tej gęstości codziennych szczegółów nawet teraz, co jest właśnie celem 15-letniej retrospektywy Mafia 2. Edycja Definitive Edition zawiera wszystkie DLC i wyostrza obraz, choć kilka szorstkich krawędzi oryginału pozostało.

Mafia III to najbardziej kontrowersyjna część serii — i nadal obowiązkowa do zagrania, jeśli chcesz poznać całą historię. Weteran wojny w Wietnamie Lincoln Clay wraca do New Bordeaux w 1968 roku i wypowiada wojnę włoskiej mafii, która odebrała mu wszystko. Silne strony to południowa sceneria, muzyka idealnie oddająca epokę oraz surowa tematyka rasowa; słabym punktem są powtarzalne przejęcia dzielnic, za które gra była krytykowana. Prosta rada: podążaj za historią i ignoruj rutynę — wtedy gra przypomina solidny kryminał o zemście, który zasługuje na swoje miejsce w sadze.

Klasyczna Mafia nigdy nie była sandboxem — jej miasto było tłem dla historii. Ale jeśli chcesz dramat kryminalny podobny do Mafia i GTA jednocześnie — mocny wątek fabularny plus wolność między misjami — gatunek open-world ma kilka ponadczasowych hitów. Ta sekcja zbiera opowieści o przestępczym półświatku, od Liberty City po Hongkong: spędzisz dziesiątki godzin za kierownicą i z bronią w ręku, a historie dorównują każdemu gangsterowskiemu filmowi.

Grand Theft Auto IV jest najbliżej Mafia pod względem tonu. Imigrant Niko Bellic przypływa do Liberty City, ścigając amerykański sen z listów swojego kuzyna Romana — i trafia na długi, mafijne układy i oferty pracy, których nie można odrzucić. GTA IV jest ciemniejsze i bardziej realistyczne niż reszta lineup Rockstar: poważne fizyki samochodów, szare miasto, historia o przeszłości, której nie można odpuścić. Dla wielu to nadal najbardziej niedocenione duże GTA, właśnie dlatego, że stawia dramat na pierwszym miejscu zamiast zabawy. The Complete Edition zawiera obie rozszerzenia, w tym gangsterowskie The Ballad of Gay Tony.

Jeśli Mafia opowiada o włoskich rodzinach, Grand Theft Auto: San Andreas to opowieść o ulicznych gangach na Zachodnim Wybrzeżu. CJ wraca do Los Santos na pogrzeb matki i zostaje wciągnięty z powrotem w sprawy Grove Street: wojny o terytorium, napady, skorumpowanych policjantów i wspinanie się na szczyt przez trzy miasta. Po dwudziestu latach gra nadal żyje dzięki modom i multiplayerowi prowadzonemu przez fanów, jak opisuje 20 lat retrospektywy GTA: San Andreas . Oryginał został wycofany ze sprzedaży, a legalnym sposobem na grę jest teraz remaster w ramach GTA: The Trilogy — The Definitive Edition.

Grand Theft Auto V zamienia pojedynczego gangstera na trzech: emerytowanego rabusia Michaela, nieobliczalnego Trevora i obiecującego Franklina, planujących napady w słonecznym Los Santos. DNA Mafii tutaj to epickie misje fabularne i motyw „przestępczość jako biznes”; wszystko inne to czysty sandbox z najbardziej żywym miastem w gatunku. Każda duża napad to mała produkcja: wybierasz podejście, zbierasz ekipę, przygotowujesz się — a potem wszystko idzie nie tak. Nawet po latach od premiery GTA V pozostaje jednym z najbardziej zamieszkałych placów zabaw na PC, a wersja Enhanced zaktualizowała grafikę pod nowoczesny sprzęt.

Sleeping Dogs to hongkońska odpowiedź na Mafii i GTA jednocześnie. Tajny policjant Wei Shen infiltruje triadę Sun On Yee — i im głębiej się zagłębia, tym mniej wie, po czyjej jest stronie. Formuła Mafii jest od razu rozpoznawalna: historia ponad sandboxem, miasto z osobowością zamiast tła. Do tego dochodzi system walki kung-fu prosto z filmu Jackie Chana, którego nie dorównała żadna inna gra w tym gatunku. Im głębiej Wei wspina się po szczeblach triady, tym trudniejsze staje się jego obowiązki policjanta i rozkazy gangu — i gra nie oferuje łatwych odpowiedzi. Edycja Definitive to rzadki przypadek reedycji, którą bardziej się kocha niż oryginał — recenzja Sleeping Dogs wyjaśnia, dlaczego tak się stało.

The Saboteur to pomijany projekt od Pandemic Studios, który EA zamknęła tuż przed premierą gry. Irlandzki kierowca Sean Devlin mści się na nazistach w okupowanym Paryżu, 1940: sabotaż, eksplozje, ucieczki z dachów i charakterystyczny czarno-biały styl artystyczny — kolory wracają do dzielnic, gdy je wyzwalasz. W duchu to Mafii z gangami zastąpionymi przez Ruch oporu: ta sama era, te same samochody, ten sam samotny bohater przeciwko systemowi. Po długim okresie nieobecności na cyfrowych sklepach, gra powróciła do sprzedaży i otrzymała drugie życie, jakiego niewiele tytułów od zamkniętego studia doświadczyło.

Red Dead Redemption 2 to technicznie western, ale w istocie jest najlepszą „grą Mafii”, która nie nosi tej nazwy. Arthur Morgan jest prawą ręką lidera gangu Dutch van der Linde, a cała historia powtarza los Tommy’ego Angelo: lojalność wobec „rodziny”, wątpliwości, upadek i rozliczenie — tylko zamiast Lost Heaven to umierający Dziki Zachód 1899 roku. Świat jest szczegółowo odwzorowany do poziomu rzeczy, które żadna inna gra w tym gatunku nie zawracała sobie głowy: Twoja koń pamięta, jak się nią obchodzi, mieszkańcy miasta reagują na błoto na twoim płaszczu, a przypadkowa strzelanina może zakończyć się pogrzebem. Nic innego nie oddaje tak dobrze poczucia, że życie zamyka się wokół Mafii.

Połowa uroku Mafii to sama era: fedory, tommy guns, jazz i miasto z cieniem za każdym latarnią. Gry w tym bloku oddają tę samą atmosferę, ale ustawiają cię po drugiej stronie prawa — przy biurku detektywa, prywatnego detektywa lub szefa policji. Jeśli ten kąt ci odpowiada, kontynuuj z najlepszymi grami noir — oto cztery kluczowe wybory.

L.A. Noire to Mafia odwrócona: ta sama Ameryka lat 40., samochody z tamtej epoki i gangsterzy — z tym że ty ich ścigasz, zamiast dla nich pracować. Weteran wojenny Cole Phelps awansuje w 1947 roku w policji Los Angeles, od patrolu do biurka ds. morderstw. Technologia nie zestarzała się nawet po latach — MotionScan cyfrowo odwzorował twarze prawdziwych aktorów, więc podczas przesłuchań naprawdę odczytujesz wyraz twarzy podejrzanego i decydujesz, czy kłamie. Każda sprawa to własna zagadka detektywistyczna — miejsce zbrodni, wskazówki, konfrontacja twarzą w twarz — i zasługuje na zasłużone miejsce wśród najlepszych gier detektywistycznych.

Max Payne to noir Remedy w najczystszej formie. Policjant Max Payne traci rodzinę, działa pod przykrywką w mafii i zostaje wrobiony — od tego momentu jest to zemsta, śnieżna Nowy Jork i legendarne spowolnienie, które sprawia, że chce się powtarzać każdą strzelaninę. Sceny z komiksowych paneli, twardy wewnętrzny monolog pełen metafor z powieści kryminalnych, koszmary z płaczącym dzieckiem — stylistycznie pozostaje jednym z najbardziej spójnych gier w historii, a Remedy obecnie odtwarza klasyk od podstaw jako pełny remake duologii. Max Payne 2 kończy opowieść.

Blacksad: Under the Skin to detektywistyczna przygoda oparta na kultowym europejskim komiksie: Nowy Jork lat 50., zamieszkiwany przez antropomorficzne zwierzęta i prywatnego detektywa Johna Blacksada, czarnego kota w trenczu. Śledztwo w sprawie śmierci właściciela klubu bokserskiego szybko przenosi nas do podziemia miasta: mafii, ustawianych walk, brudnych policjantów. To gra przygodowa, a nie akcja — wybory dialogowe, poszukiwanie wskazówek, dedukcja i rozmowy, w których liczy się nie tylko to, co pytasz, ale także na kogo się opierasz. Dla czystej atmosfery noir Blacksad przewyższa wiele „poważnych” gier.

This Is the Police patrzy na przestępcze miasto z perspektywy szefa policji. Jack Boyd ma 60 lat, jest zmuszony do przejścia na emeryturę i chce odłożyć pół miliona w ciągu 180 dni — jak to zrobić, zależy od ciebie: uczciwa praca, układy z mafią, czy jedno i drugie naraz. To strategia z uderzającym noir stylu graficznym, w której dylematy moralne zastępują strzelaniny: kogo wysłać na wezwanie, kogo zwolnić, czyje pieniądze wziąć, a kogo poświęcić, gdy brakuje ci funkcjonariuszy. Po serii gier opartych na fabule o gangsterach, to odświeżająca zmiana tempa.

Zorganizowana przestępczość to nie tylko sycylijskie rodziny. Seria Yakuza (obecnie Like a Dragon) jest zaskakująco podobna do Mafia: kompaktowa mapa według standardów open-world, ale z gęstą fabułą o honorze, obowiązku i zdradzie w ramach klanu. Dwa poniższe tytuły są najbardziej przyjazne dla nowicjuszy jako punkty startowe.

Yakuza 0 przenosi cię do Tokio i Osaki w 1988 roku — neon, dyskoteki i wojny klanów o mały kawałek ziemi w centrum miasta — i jest najlepszym punktem wejścia do serii. Młody Kazuma Kiryu i Goro Majima rozwikłują tę samą intrygę z przeciwległych stron. Powiązanie z mafią to dramat — przysięgi, zdrady, cena lojalności wobec klanu; wszystko inne to własny świat: uliczne bójki z wieloma stylami walki na bohatera, karaoke, wyścigi samochodów zdalnie sterowanych i dziesiątki absurdalnych pobocznych historii. Niewiele prequeli sprzedało całą serię tak dobrze nowicjuszom.

Judgment to spin-off serii Yakuza o prywatnym detektywie — most między grami o yakuza a L.A. Noire. Adwokat Takayuki Yagami, po przegranej sprawie, która zdefiniowała jego karierę, zostaje ulicznym detektywem w tej samej dzielnicy Kamurocho i podejmuje się sprawy seryjnego mordercy, która implicuje zarówno klany, jak i prokuraturę. Śledzenie podejrzanych, zbieranie dowodów, przesłuchania i pościgi — plus charakterystyczne bijatyki w dwóch stylach walki. Między sprawami Yagami po prostu żyje w dzielnicy — zawiera przyjaźnie, podejmuje się różnych prac, przesiaduje w barach i gra w minigry — więc Kamurocho przypomina prawdziwą dzielnicę, a nie tylko tło. Historia jest jedną z najlepszych w gatunku, z prawdziwymi zwrotami akcji.

Zazwyczaj nie znajdziesz tych dwóch tytułów na listach „gier podobnych do Mafia” — i to jest błąd. Jeden ukazuje miasto przestępcze oczami patrolowego funkcjonariusza i zdobywa miejsce dzięki czystemu retro-noir klimatowi; drugi zamienia gangsterski dramat w kooperację dla dwóch graczy i rezygnuje z otwartego świata na rzecz precyzyjnej narracji. Oba oferują to, za co ludzie kochają Mafia: historię z początkiem, końcem i osobowością — i oba można ukończyć w kilka wieczorów, jeśli nie masz czasu na 60-godzinny sandbox.

The Precinct wygląda jak wczesne gry GTA z widokiem z góry, ale działa jak „symulator prawa”. Retro miasto Averno, 1983: codzienna rutyna patrolowego Nicka Cordella, który bada śmierć swojego ojca policjanta — mandaty, pościgi, radiowe wezwania, wojna między dwoma gangami. Neo-noirowy nastrój deszczu i neonów jest w pełni obecny, podobnie jak postępy i strzelaniny. Każde wezwanie obsługujesz zgodnie z procedurą — czytasz prawa, wzywasz wsparcie, poprawnie zatrzymujesz podejrzanego — a ten proceduralny detal wyróżnia grę spośród zwykłych klonów GTA. Więcej tego samego znajdziesz w najlepszych grach policyjnych i dla policjantów .

A Way Out to dramat kryminalny, w który fizycznie nie możesz grać sam: Leo i Vincent uciekają z więzienia i ścigają wspólnego wroga wyłącznie jako duet, w podzielonym ekranie lub online. Reżyserowany przez Josefa Faresa (Hazelight, później znany z It Takes Two), trafia w każdy gatunkowy punkt — przesłuchania, pościgi, napad na bank, a finał będzie tematem waszych sporów. Mechaniki ciągle się zmieniają — od skradania się, przez bójkę, po cichą scenę z dwoma bohaterami — i każdy element jest zaprojektowany wokół kooperacji. Twój przyjaciel nie musi kupować gry: Pass Przyjaciela działa na jednej kopii.

Dwoma najbardziej rozpoznawalnymi „gierkami podobnymi do Mafia” z połowy lat 2000 nie są dostępne w żadnym sklepie cyfrowym — licencje filmowe wygasły, a reedycje nie są planowane. Usunięcie ich z listy byłoby nieuczciwe: obie nadal działają na starszym sprzęcie i emulatorach konsol, a fizyczne kopie pojawiają się na rynku wtórnym.

The Godfather: The Game to oficjalna adaptacja filmu od EA. Bezimienny żołnierz Corleone przeżywa wydarzenia filmu od środka: wesele Connie, głowa konia, wojna Pięciu Rodzin. Jego charakterystycznym systemem była wymuszenie — każda knajpa w Nowym Jorku mogła być „chroniona”, a ty wyciskałeś dokładnie tyle haraczu, ile właściciel był w stanie znieść, zanim się zdenerwuje i zadzwoni na policję. Marlon Brando nagrał część kwestii Dona Vito na potrzeby gry tuż przed śmiercią — i w czasach, gdy „gry filmowe” były obelgą, projekt okazał się zaskakująco solidny. Kontynuacja, The Godfather II, osadzona między Kubą a Las Vegas, zniknęła ze sprzedaży razem z oryginałem.

Scarface: The World Is Yours kontynuuje film w alternatywnej linii czasowej: Tony Montana przeżywa strzelaninę w rezydencji i odbudowuje swoje imperium od zera. Miami, handel kokainą, pasek złości napędzany przez charakterystyczne tyrady Tony’ego, które budujesz i wyzwalasz podczas walki — scenarzyści trafili w ton filmu Briana De Palmy, a Al Pacino osobiście wybrał aktora, który podkłada głos pod jego postać. Spośród wszystkich „klonów Mafia” to najbardziej odważny i najbardziej uroczy — z kultową grupą fanów i powracającymi petycjami o remaster.

Najlepszym punktem startowym jest Mafia: Definitive Edition — remake pierwszej części, który opowiada główną historię serii z nowoczesnymi wartościami produkcyjnymi. Jeśli wolisz podążać za fabułą chronologicznie, zacznij od prequela Mafia: The Old Country (Sycylia, lata 1900), potem Definitive Edition, Mafia II i Mafia III — wydarzenia tworzą jedną sagę trwającą prawie 70 lat.

L.A. Noire — ta sama Ameryka lat 40., samochody z epoki, jazz i gangsterzy, tylko że grasz detektywa. Wśród sag gangsterskich, GTA IV niesie najbardziej ducha „Mafii”: ponura opowieść o imigrantach w przestępczym mieście. A jeśli najbardziej odpowiada Ci formuła „fabuła ponad otwarty świat”, Sleeping Dogs jest bezpośrednim strzałem w dziesiątkę.

Amerykańska atmosfera lat 40.–50. najlepiej oddana jest przez L.A. Noire i The Godfather: The Game, a noir tego okresu przez Blacksad: Under the Skin. Jeśli szukasz czegoś do zagrania po Mafia 2, aby poczuć „pracę dla rodziny”, wybierz GTA IV i Sleeping Dogs — obie opowiadają o cenie lojalności wobec niewłaściwych ludzi.

Red Dead Redemption 2 jest najbliższym krewnym: kolejna historia zemsty w ramach „rodziny”, otwarty świat i Ameryka pogrążona między epokami. GTA: San Andreas i GTA V oferują wojny gangów o dzielnice w podobnym stylu, podczas gdy The Precinct i Yakuza 0 trafnie oddają nerw neonowego miasta przestępczego.

Tak — to największa kategoria tutaj: GTA IV, GTA V i San Andreas, Sleeping Dogs, The Saboteur i Red Dead Redemption 2 łączą historię przestępczą z miastem do swobodnego zwiedzania. Pamiętaj tylko, że oryginalna Mafia nigdy nie była sandboxem: jeśli zależy Ci na złożonej fabule, zacznij od GTA IV i Sleeping Dogs.

Jeśli Sycylia i epoka Cię wciągnęły — wybierz Mafia: Definitive Edition (bezpośrednie kontynuacja historii emigranta w Ameryce) i L.A. Noire. Jeśli uwielbiałeś ścisły, liniowy kierunek — A Way Out i Judgment. A jeśli chcesz przeżyć jeszcze raz wzlot gangstera od zera,

Większość klasyków tutaj jest niewymagająca: Max Payne, oryginalny San Andreas, Ojciec chrzestny i Scarface działają na każdym komputerze biurowym, podczas gdy Mafia II, The Saboteur i Sleeping Dogs są w porządku na dziesięcioletnich budżetowych zestawach. Wśród nowszych tytułów,

Obie gry straciły prawa do swoich uniwersów filmowych — Ojca chrzestnego i Scarface odpowiednio — więc zostały wycofane z cyfrowych sklepów na całym świecie; to nie jest ograniczenie regionalne. Jedynym legalnym sposobem na grę jest fizyczna kopia na PC lub stare konsole, dlatego też znajdują się one w osobnej sekcji, a nie na głównej liście.

Która gra najbardziej przypominała Ci Mafia? Może pominęliśmy Twoją ulubioną — daj nam znać w komentarzach.

Przestępczość zorganizowana w grach jest znacznie większa niż jeden gatunek. Dla odmiany, sprawdź najlepsze gry kryminalne o mafii i gangsterach: obejmuje to gry strategiczne, w których prowadzisz syndykat zamiast dla niego pracować, oraz przestępczość uliczną każdego rodzaju. Poniżej trzy kolejne gry, które nie trafiły na główną listę, ale zaspokoją tę samą potrzebę — każda z nich bierze jeden element Mafii i wyciska go do granic możliwości.

Agent 47 nie jest gangsterem, ale połowa jego klientów i celów to syndykaty i kartele. Trylogia poziomów sandbox o idealnym zleceniu: przebrania, planowanie, dziesiątki sposobów na usunięcie celu na jednej dużej mapie. Rzemiosło misji jest dokładnie tym, za co ludzie kochają najlepsze rozdziały Mafii — tylko teraz jesteś reżyserem.

Night City jest zarządzane przez korporacje i gangi, a historia najemnika V z czyjąś osobowością w głowie to dramat kryminalny o cenie awansu na szczyt. Po aktualizacjach i rozszerzeniu Phantom Liberty jest to jedna z najlepszych nowoczesnych gier akcji z silnym wątkiem fabularnym — z więcej wątkami „mafijnymi” niż sugeruje otoczenie.

[gra: 61303]

Chicago w czasach prohibicji z fotela szefa: przejęcie speakeasies, strzelaniny turowe z rywalizującymi grupami i prowadzenie imperium przestępczego. Równowaga ma swoje problemy, ale epoka jest oddana z pasją — jeśli Mafia sprawiła, że chciałeś wydawać rozkazy donowi zamiast je wykonywać, to jest twoja gra.