Wszystkie recenzje Disco Elysium

Gra jest arcydziełem, nie da się tego zaprzeczyć. Ale rozczarowujące jest to, że ludzie, którzy grają w Call of Duty i inne gry akcji, niezdolni do uchwycenia istoty, znaczenia i geniuszu gry z powodu braku szarych komórek, od razu piszą negatywne recenzje, utwierdzając się w ten sposób w swojej niższości.

Byłem niezwykle zadowolony z gry; starałem się unikać spoilerów fabuły, zanim zacząłem grać. Wiedziałem jednak, w co się pakuję. Gra stworzona przez przygnębionych estońskich alkoholików i oparta na ich grach D&D. I to, co dostałem, było miłym zaskoczeniem. Dialogi uderzały dowcipem, różnorodność opcji rozwiązywania problemów i zabawne, zróżnicowane scenariusze. To gra, w której nie ma złych decyzji dla gracza. Chcesz być autorytarnym komunistą alkoholikiem? Śmiało! Chcesz być sztywnym, cwaniakiem i liberałem? Śmiało! A może bezdomnym faszystą-psychologiem? Pfft, tak, proszę! Chcesz być zwyczajnym, nudnym, żałosnym i trzeźwym detektywem? Masz rację!

Ta gra zachwyca nie tylko świetnie napisanym tekstem, ale też świetnie wygląda i brzmi. Modele postaci może nie są najbardziej szczegółowe, ale… Czytaj całość

Byłem niezwykle zadowolony z gry; starałem się unikać spoilerów fabuły, zanim zacząłem grać. Wiedziałem jednak, w co się pakuję. Gra stworzona przez przygnębionych estońskich alkoholików i oparta na ich grach D&D. I to, co dostałem, było miłym zaskoczeniem. Dialogi uderzały dowcipem, różnorodność opcji rozwiązywania problemów i zabawne, zróżnicowane scenariusze. To gra, w której nie ma złych decyzji dla gracza. Chcesz być autorytarnym komunistą alkoholikiem? Śmiało! Chcesz być sztywnym, cwaniakiem i liberałem? Śmiało! A może bezdomnym faszystą-psychologiem? Pfft, tak, proszę! Chcesz być zwyczajnym, nudnym, żałosnym i trzeźwym detektywem? Masz rację!

Ta gra zachwyca nie tylko świetnie napisanym tekstem, ale też świetnie wygląda i brzmi. Modele postaci może nie są najbardziej szczegółowe, ale… Czytaj całość

Nie gra, a najbardziej interesująca interaktywna książka! Najlepsze 40 godzin czytania tekstu w całym moim życiu!!! A ja chcę więcej!! Chcę jeszcze 40, jeszcze 80, 150 godzin czytania bardzo mądrych, intrygujących dialogów i monologów głównego bohatera z różnymi stronami swojego podświadomości! Bardzo zapadająca w pamięć ścieżka dźwiękowa. Dziękuję za te niezapomniane muzyczne motywy chłopakom z British Sea Power Przepiękna wizualizacja, odzwierciedlająca to, co dzieje się w ponurym świecie Elysium i w tej biednej dzielnicy Martinza w szczególności! Wszystkie postacie są niesamowicie dopracowane! Gra nie boi się rozmawiać z graczami o polityce i innych aktualnych tematach! Rentowność dzięki możliwości nieograniczonego przekształcania poziomów swoich umiejętności!

Wiem, że teraz ZA/UM… Czytaj całość

To arcydzieło, które znalazło się w niewłaściwym miejscu o niewłaściwym czasie. Rynek masowo wykupuje nowe gry z serii Call of Duty i Assassin's Creed, a wszyscy je uwielbiają. Ludzie nie chcą gry jako dzieła sztuki; chcą gry jako prostej, pochłaniającej czas rozrywki, a ten projekt nie spełnia ich oczekiwań.

Gra zawiera dużo tekstu, w zasadzie książkę o doskonałej zmienności, a sama historia jest tak wyjątkowa i interesująca, że ​​w ciągu pierwszych pięciu minut całkowicie zanurzasz się w jej świecie. Mógłbym bez końca rozwodzić się nad grą, jej mocnymi i słabymi stronami, ale to nie ma znaczenia.

To naprawdę gra, w którą powinien zagrać każdy szanujący się gracz. Fabuła, klimat, historia – wszystko w tej grze jest tak wciągające, że chcesz w nią naprawdę zagrać. Zastanawiasz się nad każd… Czytaj całość

Gra jest niesamowicie interesująca i wciągająca. Podobała mi się fabuła i dbałość o szczegóły.

Jeśli jeszcze w nią nie graliście lub przeraża was ogrom tekstu, dajcie jej szansę, a wciągnie was tak jak mnie.

Grałem przez pół godziny i usunąłem.

Więc nie znam fabuły. Ale od razu zdałem sobie sprawę, że nie będzie ciekawa. Jaka fabuła może być, kiedy gra się alkoholikiem?

Absolutnie głupia rozgrywka. Podczas gdy w normalnych grach RPG, tworząc postać, przypisujemy statystyki, aby wygrać walkę, tutaj chodzi o wylosowanie remisu z sufitu.

O mało nie zasnąłem, czytając te długie, bezsensowne teksty.

Ogólnie rzecz biorąc, ta gra jest dla wyrobionego gustu. Bardzo dziwnego rodzaju gustu. I podobno chwalili ją ci sami dziennikarze, którzy podziwiali „sztukę” taką jak plac Malewicza.