Wszystkie recenzje Dispatch

Dispath to krótka, ale klimatyczna gra niezależna z mroczną oprawą i porywającą ścieżką dźwiękową. Rozgrywka jest prosta, ale napięta atmosfera i stopniowa narracja sprawiają, że gra angażuje gracza. Idealna dla miłośników małych, stylowych i tajemniczych gier.

Intrygujący pomysł: zagrałem w demo – dubbing był dobry, animacja też, a podejście do zarządzania osobiście mi się podoba, humor też był na miejscu – całkiem mi się podobało.

Jestem wielkim fanem gier Telltale Wolf Among Us i nie mogę się doczekać części trzeciej.

Dałem tej grze 8 przede wszystkim ze względu na wciągającą fabułę, świetną ścieżkę dźwiękową, wysokiej jakości dialogi na żywo i świetną grafikę. Gra się w nią nawet na stosunkowo słabych systemach.

Dlaczego nie 10? Szczerze mówiąc, to problem wszystkich gier Telltale: wybory podejmowane w trakcie gry wpływają tylko na kwestie wypowiadane przez postać. Nie ma drastycznie różnych zakończeń – zmienia się tylko to, kogo całujemy na końcu... I szczerze mówiąc, mam wrażenie, że sama gra zmusza nas do sympatyzowania z Nevidivą, za każdym razem dając nam szansę, by jej wybaczyć i pomóc jej w fabule.

Ale gra mi się podobała; szkoda, że ​​nie ma więcej sezonów.

Zwykle pomijam takie gry, ale odkryłem ją przypadkiem, gdy właśnie wyszedł Epizod 3. Nie mogłem się doczekać nowej części. Podobała mi się i doczekałem się dobrego zakończenia. Od tamtej pory grałem w mnóstwo gier z tego gatunku i obecnie gram w kilka kolejnych.

Ukończyłem Batmana z 2016 roku autorstwa Teltayle, a kolejna część, z 2017 roku, jest obecnie wstrzymana (już mnie nękają wezwaniem sądowym, to trudne, ale i tak w nią zagram, żeby ją zaliczyć. Tak, tak, jestem jednym z tych, którzy próbują, ale i tak jedzą kaktusy).

Aktualnie gram w The Wolf Among Us. Teraz w kolejce jest Borderlands od tych samych deweloperów.

Dzień dobry wszystkim. Szczerze mówiąc, z tych 23-25 ​​gier, ta jest jedyną, która naprawdę przykuła moją uwagę i którą z ciekawością obejrzałem trzy razy z rzędu. Fabuła jest bombowa, dialogi są świetne, polecam ją każdemu, naprawdę niezła rzecz!

Świetna gra, naprawdę wciąga, ukończyłem ją za jednym posiedzeniem. Muzyka jest dobra, animacja doskonała. Fabuła jest solidna, a optymalizacja mi się podobała. Nie mogę się doczekać drugiego sezonu.

Ratowanie świata, pozostając za kulisami – refleksje po Dispatch

Zagrałem w Dispatch i po ukończeniu gry postanowiłem podsumować swoje wrażenia. Ogólnie rzecz biorąc, gra pozostawiła po sobie przyjemne wrażenie, choć moje oczekiwania były nieco wyższe.

Główną cechą gry jest możliwość wcielenia się w dyspozytora, a nie superbohatera, koordynującego działania zespołu i przydzielającego bohaterów do zadań. To nadaje projektowi świeży charakter. Ogólnie rzecz biorąc, gra sprawia wrażenie interaktywnego filmu z lekkimi elementami QTE, w którym główny nacisk położony jest na fabułę i postacie, a nie na skomplikowaną mechanikę. Jednocześnie gra wyraźnie oddaje charakterystyczny styl autora. Dla mnie to historia o przyjaźni, wzajemnym zrozumieniu i próbie zrozumienia samego siebie.

Dla mnie osobiście to 10/10. Gra to powiew świeżości w porównaniu z innymi grami, które są powtarzalne i szybko się nudzą. Przeszedłem ją dwa razy, praktycznie bez przerwy. Nie nudzi się ani przez chwilę.

Daję grze solidne 10/10. Myślę, że zasługuje na tytuł „Najlepszego Filmu Interaktywnego” w tym roku. Fabuła jest fantastyczna i nie mogłem oderwać się od mojego ulubionego Let's Playera. Nawet po obejrzeniu do końca wciąż pamiętam te klimatyczne sceny, które wywarły na mnie niezatarte wrażenie. Mam szczerą nadzieję, że zdobędzie przynajmniej kilka nominacji do TGA.