Najlepsze gry skradankowe wszech czasów: Top 36 na PC i konsolach

Stealth to gatunek, w którym cierpliwość i obserwacja pokonują siłę ognia i brutalną siłę. Zamiast wpadać w wir akcji z bronią w ręku, gracze ukrywają się w cieniach, studiują trasy patroli, odwracają uwagę strażników i planują każdy ruch — czy to wkradając się do rezydencji celu, czy sabotując wrogą instalację głęboko za liniami wroga. Przez ponad trzydzieści lat gatunek przeszedł z niszowego eksperymentu w bogaty zbiór podgatunków: stealth społeczny oparty na przebraniu i inżynierii społecznej, immersyjne symulacje z pełną swobodą podejścia, taktyczny stealth w czasie rzeczywistym z aktywnym wstrzymaniem, stealth horror oraz sprytne eksperymenty indie.

Ta lista łączy najlepsze gry stealth wszech czasów na PC i konsolach — 36 gier pogrupowanych według podgatunku. W środku znajdziesz klasyki z lat 1998–2006 obok świeżych wydania z lat 2025–2026: 007 First Light od IO Interactive, Metal Gear Solid Delta: Snake Eater, Assassin's Creed Shadows oraz Commandos: Origins. Jeśli szukasz konkretnego rodzaju doświadczenia stealth, przejdź od razu do sekcji, która pasuje: gry szpiegowskie w stylu Hitmana, immersywne symulacje w stylu Dishonored, taktyczny stealth w stylu Commandos, 2D indie, klasyczna historia stealth, stealth horror lub stealth w otwartym świecie.

Główny i najbardziej rozpoznawalny podgatunek: jesteś doświadczonym agentem lub zabójcą, a twoim zadaniem jest wyeliminowanie celu lub wykonanie zadania bez bycia wykrytym. Tutaj musisz myśleć kilka ruchów naprzód, przebrać się za wrogów, odwrócić ich uwagę i wyeliminować ich w ciszy. W tej sekcji zebraliśmy zarówno starsze arcydzieła, jak i zupełnie nowe projekty z lat 2025–2026.

Hitman: World of Assassination to zjednoczona wersja trylogii rebootu (Hitman 2016, Hitman 2 i Hitman 3), którą IO Interactive połączyło w jedną grę z usługą na żywo i nadal wspiera nowymi misjami i kontraktami. Grasz jako Agent 47 — genetycznie zaprojektowany zabójca pracujący dla międzynarodowej agencji ICA. W każdej misji gracz wchodzi do ogromnej, żywej lokalizacji, takiej jak przyjęcie w Dubaju lub weekend wyścigowy w Miami, i musi wyeliminować jeden lub więcej celów. Istnieje dziesiątki sposobów na poradzenie sobie z ofiarą: przebrać się za kelnera i podać zatruty koktajl, zepchnąć cel do basenu, zamienić rekwizyt sceniczny lub zlikwidować cel za pomocą karabinu snajperskiego. To jest punkt odniesienia dla nowoczesnej akcji skradankowej i jedna z najbardziej docenianych gier dekady.

007 First Light to świeża gra wydana w 2026 roku przez duńskie studio IO Interactive, znane z Hitmana. Opowiada historię młodego Jamesa Bonda, który wciąż przechodzi szkolenie i otrzymuje swój pierwszy znak 00. Studio definiuje gatunek jako akcję skradankową w trzeciej osobie: poziomy są liniowe, ale każda misja oferuje kilka podejść — możesz przejść wszystko w ciszy, używać gadżetów, odwracać uwagę strażników lub przebić się w walce. Gra czerpie z Hitmana elementy skradankowego piaskownicy i szczegółowe lokalizacje, podczas gdy jej dynamiczna walka wręcz jest bliższa serii Batman: Arkham, a jej spektakl i kierunek filmowy przypominają franczyzę Uncharted. Gra okazała się tak dopracowana i wciągająca, że realistycznie mogłaby zdobyć GOTY 2026.

Metal Gear Solid Delta: Snake Eater to remake kultowego Metal Gear Solid 3 z 2004 roku, wydany w sierpniu 2025 roku przez Konami i Virtuos pod nadzorem weteranów oryginału. Historia przenosi graczy do radzieckich dżungli na początku lat 60-tych, gdzie specjalny agent Snake przeprowadza operację ewakuacji zbiegłego naukowca, jednocześnie poszukując swojego byłego mentora. Główną cechą serii jest skradanie się poprzez kamuflaż, przebranie i wykorzystanie otoczenia: ubrania muszą być zmieniane, aby pasowały do terenu, zwierzęta muszą być polowane na jedzenie, a ranne kończyny muszą być bandażowane w ekwipunku. Delta została w pełni przebudowana w Unreal Engine 5, zachowując oryginalną rozgrywkę i przerywniki filmowe. Jak napisaliśmy w naszej recenzji Metal Gear Solid Delta: Snake Eater, to najlepszy sposób dla nowicjuszy, aby wejść w świat Metal Gear.

Metal Gear Solid 5: The Phantom Pain to ostatnia duża gra Hideo Kojimy wydana przez Konami, która zadebiutowała w 2015 roku. Główna różnica w porównaniu do poprzednich części to przejście od liniowych poziomów do dwóch ogromnych otwartych map w Afganistanie i Afryce, gdzie Snake wykonuje dziesiątki misji w dowolnej kolejności. Gracz buduje własną armię, rozwija bazę na platformie morskiej, łapie konie, bada broń i zabiera towarzyszy na misje — snajpera Quiet lub psa D-Doga. Skradanie się tutaj jest systemowe: pora dnia, pogoda, nawyki wrogów i setki drobnych szczegółów mają znaczenie. Razem tworzy to jeden z najbardziej złożonych piaskownic skradankowych w historii gatunku, jak napisaliśmy w naszym artykuł z okazji 10-lecia Metal Gear Solid 5: The Phantom Pain.

Hitman: Blood Money to czwarta część serii i, dla wielu fanów, najlepsza odsłona przed rebootem. Gra zadebiutowała w 2006 roku i dopracowała klasyczną formułę Hitmana: ogromne otwarte misje, dziesiątki metod zabójstw, ocena „Cichy Zabójca” za czyste przejścia oraz charakterystyczny dla serii czarny humor. Historia zabiera Agenta 47 do Nowego Orleanu, Las Vegas, Chile i innych miejsc, gdzie każdy poziom działa jak mała zagadka detektywistyczna. W 2024 roku Blood Money otrzymało wersję Reprisal na Nintendo Switch i urządzenia mobilne, podczas gdy oryginał ma wynik Metacritic wynoszący 82.

Splinter Cell: Chaos Theory zadebiutował w 2005 roku i stał się szczytem serii Splinter Cell od Ubisoftu. Protagonistą jest agent NSA Sam Fisher, rozpoznawalny dzięki trzem zielonym światłom na swoich goglach noktowizyjnych, który infiltruje strzeżone obiekty, wyłącza światła, chowa się w cieniach i przesłuchuje strażników. Chaos Theory wprowadził dynamiczne oświetlenie, zaawansowaną sztuczną inteligencję oraz wielowarstwowe przejścia oparte na dźwięku na poziom, którego gatunek wciąż stara się dorównać. Warto również pamiętać o kultowym trybie wieloosobowym Spies vs. Mercs, w którym dwie drużyny grają z różnymi mechanikami: szpiedzy się ukrywają, najemnicy polują. Wielu graczy i krytyków nadal nazywa Chaos Theory najlepszą grą skradankową o agencie specjalnym.

Splinter Cell: Blacklist, wydany w 2013 roku, jest najnowszym głównym tytułem w serii, w którym Ubisoft próbował połączyć trzy style gry: czystą skradankę „Ghost”, nieśmiercionośne eliminacje „Panther” oraz głośną akcję „Assault”. Każda misja przyznaje punkty w zależności od wybranego stylu, co zwiększa wartość powtórnego przejścia. Sam Fisher wygląda tutaj młodziej i szybciej. Spies vs. Mercs również powrócił w zaktualizowanej formie. Jeśli chcesz najnowocześniejszego Splinter Cell, podczas gdy Ubisoft Toronto pracuje nad nowym remakiem oryginału, Blacklist jest jedyną pełnowymiarową opcją.

Splinter Cell: Pandora Tomorrow to drugi tytuł w serii, wydany w 2004 roku. To była gra, która po raz pierwszy wprowadziła tryb wieloosobowy Spies vs. Mercs, który później został udoskonalony w Chaos Theory. W kampanii fabularnej Sam Fisher podróżuje do Timoru Wschodniego, Jerozolimy i Paryża, aby powstrzymać atak terrorystyczny z użyciem broni biologicznej. Główna różnica w porównaniu do pierwszej gry polega na tym, że system dynamicznego oświetlenia stał się głębszy, podczas gdy poziomy przestały przypominać liniowe korytarze. Pandora Tomorrow pozostaje jednym z najbardziej atmosferycznych rozdziałów w serii i często jest polecana tym, którzy chcą zanurzyć się w złotej erze Splinter Cell od samego początku.

Immersywny symulator to podgatunek, w którym gra nie wskazuje „poprawnej” ścieżki, lecz pozwala graczom rozwiązywać problemy na wszelkie możliwe sposoby. Skradanie się jest tutaj tylko jednym z narzędzi: możesz poruszać się cicho, zabić wszystkich lub unikać zabijania kogokolwiek. Każda decyzja wpływa na fabułę i otoczenie. To trudny podgatunek do opracowania, ale wyprodukował niektóre z najważniejszych punktów odniesienia w branży w ciągu ostatnich dwudziestu lat.

Dishonored 2 to kontynuacja z 2016 roku od Arkane Studios, którą wielu uważa za szczyt podgatunku immersywnych symulatorów. Są dwaj grywalni bohaterowie: Corvo Attano z pierwszej gry oraz jego córka Emily Kaldwin, każdy z własnym zestawem nadprzyrodzonych zdolności, takich jak teleportacja, zatrzymywanie czasu czy zamiana ciał. Fabuła przenosi się do południowego miasta Karnaca — tutaj Arkane stworzyło niezwykłe poziomy, w tym willę z mechanicznymi ścianami, które przestawiają się w trakcie gry. Gra nie zmusza cię do morderstw: możesz ukończyć całą kampanię, nie zostawiając za sobą ani jednego ciała, a to będzie w pełni rozwinięta, starannie zaprojektowana ścieżka. Dishonored 2 ma wynik Metacritic wynoszący 86, a krytycy regularnie umieszczają ją na listach największych gier wszech czasów.

Dishonored to oryginalna gra z 2012 roku od Arkane Studios, która zapoczątkowała renesans immersywnych symulatorów. Grasz jako Corvo Attano — strażnik cesarzowej, który zostaje wrobiony w jej morderstwo. Aby się zemścić i oczyścić swoje imię, Corvo otrzymuje mistyczne moce od tajemniczego Outsidera i wyrusza na osiem głównych misji w przemysłowym mieście Dunwall. Poziomy zostały zaprojektowane tak, aby każdy z nich można było ukończyć na dziesiątki różnych sposobów. Liczba zabitych osób zmienia zarówno zakończenie, jak i sam świat: im więcej krwi przeliesz, tym ciemniejsze stają się ulice.

Deus Ex: Human Revolution to reboot kultowej serii Deus Ex, wydany w 2011 roku. Wydarzenia przenoszą graczy do niedalekiej przyszłości, gdzie ludzie wzmacniają swoje ciała implantami, a korporacje walczą o technologię. Protagonista, Adam Jensen, to były żołnierz jednostek specjalnych, który otrzymuje augmentacje bojowe po niemal śmiertelnym urazie. Gra łączy skradankę z perspektywy pierwszej osoby, rozwój RPG oraz fabułę z moralnymi wyborami: możesz zniszczyć całą siedzibę korporacji lub cicho prześlizgnąć się przez system wentylacyjny i zhakować terminal. Eidos Montréal stworzyło rzadki przykład nowoczesnych mechanik RPG współpracujących z klasyczną strukturą immersyjnego symulatora z lat 2000.

Bezpośrednia kontynuacja Human Revolution, wydana w 2016 roku. Fabuła przenosi się do Pragi, gdzie po wydarzeniach z pierwszej gry, ludzie z augmentacjami stali się obywatelami drugiej kategorii. Rozgrywka zachowała wszystko, co gracze kochali w Human Revolution, ale pogłębiła system walki i rozszerzyła arsenał sposobów na realizację celów. Główną słabością gry jest jej nagłe zakończenie: Square Enix anulowało kontynuację, pozostawiając wątki fabularne nierozwiązane. Ale pod względem czystych mechanik skradania się i projektowania poziomów, Mankind Divided pozostaje jednym z najbardziej złożonych i interesujących immersyjnych symulatorów dekady.

Deus Ex z 2000 roku to nie tylko jeden z najlepszych RPG wszech czasów, ale także gra często nazywana punktem wyjścia nowoczesnego immersyjnego symulatora. Ion Storm, kierowany przez Warrena Spectora, stworzył połączenie strzelanki z perspektywy pierwszej osoby, RPG i skradanki z poziomem swobody, który wcześniej nie istniał. Protagonista, JC Denton, bada bioterrorizm w dystopijnym Nowym Jorku w 2052 roku, a każda misja otwarta jest na dziesiątki rozwiązań: walka, hacking, negocjacje lub całkowita cisza. Grafika się zestarzała, ale jeśli zainstalujesz mod Deus Ex: Revision, który aktualizuje wizualizacje i jest dostępny bezpośrednio na Steamie, oryginał wciąż gra lepiej dzisiaj niż większość nowych przedstawicieli gatunku.

To specjalny podgatunek, w którym akcja toczy się w czasie rzeczywistym, a kamera jest umieszczona z góry: możesz zobaczyć mapę, patrole wrogów i linie widzenia. Zamiast jednego bohatera, te gry zazwyczaj dają ci drużynę kilku postaci o różnych umiejętnościach, a każda akcja musi być zaplanowana z pauzami. To intelektualne szachy w formie skradanki: gatunek nigdy nie był mainstreamowy, ale w ciągu ostatnich dziesięciu lat przeszedł prawdziwy renesans dzięki niemieckiemu studiu Mimimi. Jeśli interesują cię podobne projekty, nie przegap także naszej listy najlepszych gier taktycznych.

Shadow Tactics: Blades of the Shogun to gra z 2016 roku od Mimimi Games, która rozpoczęła renesans gatunku. Akcja przenosi graczy do Japonii z okresu Edo, gdzie drużyna pięciu bohaterów — samuraja, ninję, uwodzicielkę, snajpera i nastoletniego złodzieja — wykonuje tajne misje dla shoguna. Każda postać ma swoje umiejętności: ninja rzuca shurikenami i wspina się po ścianach, uwodzicielka odwraca uwagę strażników, a samuraj tnie wrogów mieczem. Główną cechą jest Shadow Mode, który pozwala planować jednoczesne akcje dla wszystkich walczących i wykonywać je jednym przyciskiem. Gra otrzymała wynik Metacritic 84.

Desperados 3 to następna gra od tego samego studia, Mimimi Games, wydana w 2020 roku. Jest to reboot kultowej serii Desperados z początku lat 2000, przenoszący formułę Shadow Tactics do scenerii Dzikiego Zachodu. Zespół składa się z pięciu bohaterów — banity Coopera z rewolwerami, doktora McCoya z truciznami, olbrzyma Hektora z pułapką na niedźwiedzie, młodej Meksykanki Kate z przebraniami oraz wróżki Isabelle, która potrafi łączyć umysły wrogów. Mimimi nazwało Desperados 3 swoim szczytem, a wielu krytyków się zgodziło — gra ma wynik Metacritic wynoszący 87.

Commandos: Origins to powrót legendarnej serii Commandos po 24 latach milczenia, wydany 9 kwietnia 2025 roku przez niemieckie Claymore Game Studios. Jeśli chodzi o fabułę, jest to prequel Commandos: Behind Enemy Lines z 1998 roku, opowiadający o tym, jak powstał zespół komandosów i pokazujący jego pierwsze operacje podczas II wojny światowej. Gracze otrzymują tę samą listę operacyjnych jak w klasyku: Zielony Beret, Szpieg, Saper, Snajper, Marine i Kierowca — każdy z własnym zestawem umiejętności. Gra wspiera tryb kooperacji dla dwóch graczy w kampanii. Wydanie okazało się nierówne: krytycy chwalili projekt poziomów, ale krytykowali błędy i stan techniczny przy premierze. Jej ogólny wynik Metacritic to 78. Mimo to, jest to jedyna nowa, duża taktyczna gra skradankowa, a fani serii byli zadowoleni z powrotu.

Aliens: Dark Descent, wydana w 2023 roku przez francuskie studio Tindalos Interactive, to niezwykły hybrydowy tytuł łączący taktyczną skradankę i horror osadzony w uniwersum Obcego. Dowodzisz zespołem kolonialnych marines na księżycu Lethe, gdzie rozgrywa się pełnoskalowy wybuch xenomorfów. W przeciwieństwie do klasyków gatunku, akcja tutaj jest ciągła: nie oczyszczasz poziomu w jednej próbie, ale wracasz do bazy między wypadami, leczyc rannych żołnierzy i radzisz sobie ze stresem w zespole. Skradanie się tutaj nie jest wyborem, ale koniecznością: otwarta walka z Obcymi jest niemal zawsze śmiertelna. Gra otrzymała wynik Metacritic wynoszący 78 i stała się jednym z głównych odkryć 2023 roku dla fanów uniwersum.

Niewidzialni, Inc. to jedyna gra turowa w tej sekcji i zasługuje na swoje miejsce. Klei Entertainment, studio odpowiedzialne za Mark of the Ninja oraz Don't Starve, wydało ją w 2015 roku. Akcja przenosi graczy do korporacyjnego świata w niedalekiej przyszłości, gdzie zrujnowana agencja wywiadowcza stara się przetrwać, wykonując operacje w biurach korporacyjnych. Każda misja to turowa rozgrywka z mgłą wojny, ograniczonym czasem i stopniowo zaostrzającym się bezpieczeństwem. Gra generuje poziomy proceduralnie i łączy taktykę w stylu XCOM z klasycznym skradaniem się. Niewidzialni, Inc. ma wynik Metacritic wynoszący 81.

Commandos: Za Linią Wroga, wydana w 1998 roku, to gra, która dosłownie stworzyła gatunek taktycznego skradania się. Tutaj kontrolujesz drużynę sześciu brytyjskich żołnierzy specjalnych w 20 misjach rozgrywających się w Europie i Afryce Północnej podczas II wojny światowej. Poziomy były brutalnie trudne nawet jak na standardy ich czasów: najmniejszy błąd prowadzi do ponownego załadowania, a każdy patrolujący zna swoją trasę. Grafika jest przestarzała, ale wersja Steam z ponownym wydaniem działa poprawnie na nowoczesnych systemach, a dla fanów gatunku przejście przez oryginał wciąż jest wartościowym doświadczeniem. Każda późniejsza gra w gatunku, w tym Cień Taktiki oraz Commandos: Origins, kontynuuje ideę ustanowioną tutaj.

Gry, które położyły fundamenty. Bez nich nie byłoby Hitmana, Dishonored ani Splinter Cell. Ich grafika się zestarzała, ale projektowanie gier z dźwiękiem, oświetleniem i zachowaniem strażników wciąż uważane jest za wzór.

Złodziej 2: Wiek Metalu to gra z 2000 roku od Looking Glass Studios, najlepsza część serii Złodziej i jeden z najwyższych punktów gatunku jako całości. Bohater, Garrett, jest mistrzem złodziejstwa, który infiltruje szlacheckie posiadłości, kościoły i fabryki. Skrytość opiera się na dwóch mechanikach, które były rewolucyjne w tamtym czasie: poziom światła padającego na Garretta pokazuje, jak widoczny jest dla strażników, podczas gdy dźwięk rozchodzi się inaczej po powierzchniach — stukot butów na marmurze słychać z daleka, podczas gdy kroki na dywanie są ciche. Thief 2 to gra z perspektywy pierwszej osoby, co było rzadkością w skradankach w 2000 roku. Dzięki kolekcji poprawek Thief 2 Tafferpatcher lub modowi New Dark, gra działa również na nowoczesnych systemach.

Thief: The Dark Project z 1998 roku to pierwsza część serii i jeden z fundamentów skradanek. Wiele ważnych elementów gatunku pojawiło się tutaj po raz pierwszy: rzeczywista propagacja dźwięku, nierównomierne oświetlenie i sztuczna inteligencja strażników, która reaguje na działania gracza. Fabuła rozgrywa się w mrocznym steampunkowym świecie z gildami złodziei, kultami i starożytnymi ruinami. Jeśli chcesz spróbować tylko jednej gry z klasyków, wybierz tę.

Thief: Deadly Shadows to trzecia część, wydana w 2004 roku przez Ion Storm. Jej główną różnicą w porównaniu do poprzedników jest przejście na pełny silnik 3D, Unreal Engine 2. Poziomy stały się mniejsze, ale między nimi gra wprowadziła otwarte miasto, w którym można spacerować, kraść od przechodniów i przyjmować zadania poboczne. Knock-Knock — misja osadzona w opuszczonym szpitalu Shalebridge Cradle — uważana jest za jeden z najstraszniejszych poziomów w historii gier wideo. To była ostatnia część serii przed rebootem w 2014 roku, a wielu fanów nazywa ją najlepszą właśnie ze względu na jej atmosferę.

Metal Gear Solid z 1998 roku to gra Hideo Kojimy, która po raz pierwszy wprowadziła szeroką publiczność w świat „skradania się”. Protagonista, Solid Snake, infiltruje nuklearną placówkę Shadow Moses, aby powstrzymać grupę terrorystyczną i zapobiec wystrzeleniu rakiety nuklearnej. Kamera jest izometryczna, strażnicy widzą w wąskim stożku przed sobą, hałas przyciąga ich uwagę, a główny ekran pokazuje Snake'a zanurzonego w trawie lub przyciśniętego do ściany. W tamtym czasie przerywniki fabularne porównywano do filmów Hollywoodzkich, a to MGS zapoczątkował postrzeganie gier jako „medium filmowego”. Jeśli chcesz zacząć od tej części, Metal Gear Solid: Master Collection Vol. 1 jest dostępna na PC i zawiera oryginalną grę.

Indie stealth jest cenny nie ze względu na skalę, ale na odważne pomysły: niezależni deweloperzy częściej eksperymentują z perspektywą kamery, zasadami wykrywania, projektowaniem poziomów i samym rozumieniem, czym może być skradanie się. Te gry mogą być małe, dziwne i nierówne, ale często oferują świeże spojrzenie na gatunek.

Mark of the Ninja to gra z 2012 roku od Klei Entertainment, powszechnie uznawana za najlepszą 2D grę skradankową wszech czasów. Grasz jako bezimienny nowoczesny ninja z klanu Hisomu, który szuka zemsty za zniszczenie swojego dojo. Ruch jest płynny, a główną innowacją jest wizualizacja dźwięku: widzisz, które kroki strażnicy mogą usłyszeć, jak głośny jest alarm i dokładnie gdzie przechodzień zauważył cień w oknie. Nie ma mgły wojny: co widzi wróg, ty też widzisz. Mark of the Ninja ma wynik Metacritic wynoszący 91. Możesz również zagrać w wydanie z 2018 roku Mark of the Ninja Remastered, które poprawiło wizualizacje.

Styx: Master of Shadows to gra z 2014 roku od francuskiego studia Cyanide Studio. Protagonist, Styx, to gobliński złodziej z cynicznym podejściem i czarnym humorem, który infiltruje olbrzymią elficką wieżę, aby ukraść Serce Drzewa Świata. Skrytość jest uczciwa i hardcore: otwarta walka prawie zawsze kończy się śmiercią, a najlepszym rozwiązaniem jest obserwowanie strażników, wyłączanie oświetlenia i skradanie się górnymi trasami lub szybami wentylacyjnymi. Gra wygląda skromniej niż jej konkurenci, ale jej projekt poziomów należy do najlepszych w gatunku, podczas gdy sam Styx, ze swoim sarkastycznym komentarzem, stał się ulubieńcem graczy.

Styx: Shards of Darkness to kontynuacja z 2017 roku od tego samego Cyanide Studio. Gra rozwinęła się dosłownie w każdym kierunku: poziomy stały się większe, pojawiło się tworzenie pułapek, a także dodano tryb kooperacji dla dwóch graczy. Historia wciąż dotyczy goblińskiego złodzieja, który tym razem udaje się do krasnoludów i ciemnych elfów w poszukiwaniu magicznego kryształu. Humor pozostał ten sam: Styx łamie czwartą ścianę, rozmawia ze swoim sobowtórem i komentuje wszystko, co dzieje się wokół niego. Jeśli podobała ci się pierwsza gra, kontynuacja jest niezbędna.

Aragami 2 to gra akcji stealth z 2021 roku od hiszpańskiego studia Lince Works. Gracze kontrolują duchowego wojownika ninja z klanu Aragami, który wykorzystuje cienie jako portale do teleportacji. Historia jest krótka i nie jest najsilniejszą częścią gry, ale rozgrywka dostarcza czystej przyjemności: skaczesz między dachami, znikasz w cieniach i zostawiasz strażników zastanawiających się, gdzie zniknął protagonista. Gra wspiera kooperację dla trzech graczy w każdej misji — rzadkość w tym gatunku. Pierwszy Aragami z 2014 roku również jest dobry, ale kontynuacja znacznie poprawiła system walki.

Gunpoint z 2013 roku to niezależny eksperyment brytyjskiego dziennikarza Toma Francisa, który stworzył grę samodzielnie. Grasz jako szpieg w płaszczu, który infiltruje biura korporacyjne, przerabia systemy elektryczne budynków i sprawia, że kamery otwierają drzwi, podczas gdy drzwi wyłączają światła. To kompaktowa gra indie z zagadkami, trwająca około pięciu godzin, ale jej mechanika hakowania obwodów później wpłynęła na dziesiątki innych gier. Jest szczególnie uwielbiana, ponieważ projektant otwarcie komentuje wszystkie swoje decyzje na swoim blogu — rzadki poziom przejrzystości w branży.

W tych grach stealth nie jest sposobem na eleganckie wyeliminowanie celu, ale jedynym sposobem na przetrwanie. Otwarta walka niemal zawsze oznacza śmierć, a każdy dźwięk może być twoim ostatnim. Jeśli chcesz być nie zabójcą w rękawiczkach, ale przestraszoną osobą w ciemności, ta sekcja jest dla ciebie. Znajdziesz więcej podobnych projektów w naszej liście najlepszych gier horror.

Alien: Isolation to gra z 2014 roku od brytyjskiego studia Creative Assembly, którą fani uniwersum nazywają najlepszą kontynuacją filmu Ridleya Scotta z 1979 roku. Grasz jako Amanda Ripley, córka Ellen Ripley, która przybywa na stację kosmiczną Sevastopol w poszukiwaniu śladów swojej matki. Głównym antagonistą jest pojedynczy xenomorf, którego sztuczna inteligencja jest zaprojektowana tak, aby rzeczywiście uczyć się z twoich działań: jeśli będziesz się chować w szafce, zacznie najpierw sprawdzać szafki. Gra przeraża nie tylko nagłymi momentami, ale także stałym napięciem. To najlepsza gra stealth horror w nowoczesnej branży.

A Plague Tale: Innocence to gra z 2019 roku od francuskiego studia Asobo Studio. Historia przenosi graczy do Francji XIV wieku, w czasach zarazy i Wojny Stuletniej. Protagonistami są 15-letnia Amicia de Rune i jej młodszy brat Hugo, którzy próbują uciec przed Inkwizycją i jednocześnie hordami zarażonych szczurów wylewających się z podziemi. Stealth opiera się tutaj na świetle i dźwięku: szczury boją się ognia, podczas gdy inkwizytorzy reagują na każdy hałas. Gra otrzymała ocenę Metacritic 81 i okazała się znacznie głębsza, niż wyglądała w zwiastunach.

A Plague Tale: Requiem to bezpośrednia kontynuacja z 2022 roku od tego samego Asobo Studio. Amicia i Hugo uciekają z Francji na południe, do Prowansji i dalej, mając nadzieję na znalezienie lekarstwa na plagę, która osiedliła się w Hugo. Gra stała się większa, piękniejsza i emocjonalnie cięższa. Jej mechanika skradania się stała się głębsza — Amicia ma teraz więcej sposobów na odwracanie uwagi i eliminowanie wrogów, podczas gdy Hugo zyskał własne umiejętności. Requiem ma ocenę Metacritic 84.

The Last of Us Part 2 to gra z 2020 roku od Naughty Dog, znana przede wszystkim jako dramat oparty na fabule, ale jest także jedną z najlepszych gier akcji skradankowych swojej generacji. Bohaterki Ellie i Abby stają w obliczu zarówno zainfekowanych, jak i ludzkich frakcji, a starcia są niemal zawsze rozwiązywane poprzez skradanie się: czołganie się przez wysoką trawę, odwracanie uwagi wrogów butelkami i ciche eliminacje. Wrogowie rozmawiają ze sobą, przeszukują pomieszczenia w poszukiwaniu ciebie i martwią się o poległych towarzyszy — rzadki przypadek, w którym przeciwnicy w grze skradankowej wydają się być prawdziwymi ludźmi. TLOU Part 2 ma ocenę Metacritic 93.

Skradanie się nie zawsze odbywa się w poziomach opartych na korytarzach — czasami jest wbudowane w ogromny otwarty świat, gdzie pozostawanie w ukryciu staje się jednym z wielu dostępnych narzędzi. Te gry pokazują, że czysta gra w skradankę jest możliwa nawet w dużych piaskownicach.

Assassin's Creed 4: Black Flag to gra z 2013 roku, którą większość fanów serii wciąż uważa za najlepszą część Assassin's Creed pod względem równowagi między skradaniem się, akcją i wolnością. Protagonistą jest pirat Edward Kenway, który żegluje po Morzu Karaibskim na pokładzie Jackdaw. Gra łączy klasyczne mechaniki asasyna — ukrywanie się w stogach siana, eliminacje z ukrycia, synchronizacja z wysokich punktów — z całkowicie oddzielnym pirackim piaskownicą, w której znajdują się bitwy morskie, abordaż i polowania na legendarne morskie stworzenia. Skrytość najlepiej sprawdza się w misjach fabularnych skoncentrowanych na infiltracji fortów i kolonialnych miast. Remake Assassin's Creed Black Flag Resynced jest jedną z największych gier 2026 roku.

Skrytość została zauważalnie przekształcona w Assassin's Creed Black Flag Resynced: Edward może teraz swobodnie się kucać, a skradanie się nie zależy już tak mocno od wcześniej umieszczonych osłon, takich jak krzaki i tłumy. Misje śledzenia i podsłuchiwania są teraz również mniej frustrujące: zamiast natychmiastowej porażki w momencie wykrycia, gra daje ci szansę na reakcję i kontynuowanie misji. W rezultacie skrytość w Assassin's Creed Black Flag Resynced wydaje się mniej przestarzałą, obowiązkową częścią starej formuły AC, a bardziej elastycznym, nowoczesnym sposobem na ukończenie misji.

Assassin's Creed Shadows to najnowsza duża gra w serii, wydana w marcu 2025 roku przez Ubisoft Quebec i Ubisoft Bordeaux. Historia przenosi graczy do Japonii z końca XVI wieku, gdzie równolegle rozwijają się historie dwóch protagonistów: kunoichi Naoe — specjalistki od skrytości z hakiem wspinaczkowym i zestawem narzędzi szpiegowskich — oraz prawdziwego historycznego czarnego samuraja Yasuke, który rozwiązuje problemy poprzez otwartą walkę. Gra wprowadziła dynamiczny system pór roku, usunęła podświetlanie wrogów przez ściany i dodała możliwość gaszenia świateł w lokalizacjach. Dla Assassin's Creed jest to najpoważniejszy powrót do skrytości w ostatniej dekadzie.

Watch Dogs 2 to gra Ubisoft z 2016 roku, w której skradanie się opiera się na technologii hakowania. Protagonista, Marcus Holloway, to młody haker z grupy DedSec w współczesnym San Francisco. Zamiast walki wręcz i strzelanin, Marcus hakuję kamery monitorujące, odwraca uwagę strażników, dzwoniąc na ich własne telefony, przejmuje samochody przez sieć i wysyła drony. Gra może być ukończona bez bezpośredniego dotykania wrogów. To najbardziej nietypowa nowoczesna gra skradankowa na tej liście — i przykład tego, jak podgatunek może ewoluować, koncentrując się na współczesnych gadżetach i technologii.

Najlepszym punktem wyjścia jest Hitman: World of Assassination lub Dishonored. Pierwsza oferuje czysty sandbox z wieloma różnymi sposobami eliminacji celów i nie karze zbyt surowo za błędy. Druga to kompaktowa kampania fabularna z wyraźnym mistycznym tłem i małym wyborem umiejętności. Jeśli chcesz czegoś lżejszego pod względem wymagań systemowych, spróbuj Mark of the Ninja: jest to gra 2D, wszystko jest widoczne na ekranie, a krzywa uczenia się jest łagodna.

Gra kooperacyjna jest dostępna w Aragami 2 (do trzech graczy), Styx: Shards of Darkness (dwóch graczy), Commandos: Origins (dwóch graczy) oraz Aliens: Dark Descent (poprzez system dowodzenia drużyną). Kultowe klasyki gatunku — Hitman, Metal Gear Solid 5 i Dishonored — są całkowicie jednoosobowe.

Z tej listy, Mark of the Ninja, Gunpoint, Invisible, Inc., Styx: Master of Shadows, klasyczny Thief 2 oraz oryginalny Metal Gear Solid będą działać bardzo dobrze na słabych konfiguracjach. Hitman: World of Assassination również działa na skromnym sprzęcie przy niskich ustawieniach. Mamy osobną listę najlepszych gier na słabe komputery, gdzie tytuły skradankowe są zebrane obok innych mało wymagających gier.

W czystej skradance pozostanie w ukryciu jest warunkiem sukcesu, a wykrycie prawie zawsze prowadzi do porażki lub poważnej kary punktowej. W immersyjnym symulatorze, takim jak Dishonored lub Deus Ex, skradanie się to tylko jeden ze sposobów na grę: możesz czołgać się przez całą grę w milczeniu, zabić wszystkich za pomocą ostrza lub unikać dotykania kogokolwiek. Immersyjny symulator daje więcej swobody, ale surowiej traktuje konsekwencje twoich wyborów.

Dishonored 1–2, Deus Ex (cała seria) i Thief są grane z perspektywy pierwszej osoby — to głównie immersyjne symulatory i klasyki. Hitman, Metal Gear Solid, Splinter Cell, Assassin's Creed i większość taktycznych gier skradankowych korzysta z widoku trzeciej osoby, aby lepiej pokazać osłony i linie widzenia.

Główne niedawne wydania to 007 First Light od IO Interactive (maj 2026), Metal Gear Solid Delta: Snake Eater (sierpień 2025), Assassin's Creed Shadows (marzec 2025) i Commandos: Origins (kwiecień 2025). Wśród nadchodzących tytułów najbardziej znaczące jest kontynuacja Splinter Cell w formie remake'u oryginału, który jest obecnie w opracowaniu w Ubisoft Toronto.

Jaka jest twoja ulubiona gra skradankowa? Czy pominęliśmy jedną z twoich ulubionych? Podziel się swoimi wyborami w komentarzach — dodamy najlepsze znaleziska w przyszłej aktualizacji listy.

W końcu wybraliśmy kilka dodatkowych projektów, które nie znalazły się na głównej liście, ale wciąż zasługują na uwagę.

Velvet Assassin, wydana w 2009 roku, oparta jest na prawdziwej historii Violette Szabo — brytyjskiej sabotażystki polskiego pochodzenia, która została wysłana do okupowanej Francji w 1944 roku. Gra jest celowo trudna i powolna: Violette jest osłabiona przez rany, strażnicy nie wybaczają błędów, a główną taktyką jest ukrywanie się w cieniu i eliminowanie wrogów po jednym za pomocą sztyletu. Atmosfera i muzyka tworzą poczucie prawdziwej wojny, a nie hollywoodzkiego filmu akcji.

Volume to kompaktowy niezależny eksperyment brytyjskiego projektanta gier Mike'a Bithella, twórcy Thomas Was Alone. Historia to nowoczesna reinterpretacja legendy o Robin Hoodzie: haker Robert Locksley włamał się do korporacyjnej symulacji i prowadzi graczy przez sto krótkich poziomów zagadek, gdzie widoczna jest strefa widzenia każdego strażnika. Celem jest dotarcie do wyjścia bez wzbudzania alarmu. Idealne na krótkie sesje.

Republic Commando z 2005 roku to jedyna gra skradankowa na tej liście osadzona w uniwersum Gwiezdnych Wojen. Gracz dowodzi Delta Squad, jednostką czterech klonów komandosów, jednocześnie grając jako lider grupy — sierżant Boss. W trzech kampaniach (na Geonosis, Kashyyyk i w wraku statku Separatystów) musisz nieustannie wydawać taktyczne rozkazy: jeden klon włamał się do drzwi, inny zapewnia osłonę, a trzeci zakłada detonator. Pomimo swojego wieku, Republic Commando wciąż uważana jest za jedną z najbardziej pamiętnych gier Gwiezdnych Wojen.