Najlepsze gry survivalowe na PC: 65+ wyborów od Valheim do Subnautica

Więcej niż 65 najlepszych gier survivalowych na PC: apokalipsy zombie, głęboki kosmos, opuszczone wyspy, hardcore'owe symulatory oraz kooperacyjne gry survivalowe z rzemiosłem i budowaniem baz. Gatunek jest ogromny i pełen zapomnianych gier nastawionych na zysk, więc wybraliśmy tylko te gry survivalowe, które wciągają na dziesiątki — a nawet setki — godzin.

Ta selekcja ma coś dla każdego gustu: surowe realistyczne symulatory, w których śmierć czai się za każdym rogiem, przytulne piaskownice rzemieślnicze, napięte horrory i rozległe światy online. Dla każdej gry mówimy, czy lepiej bawić się solo, czy z przyjaciółmi. Wybierz swój format i przetrwaj.

Gry survivalowe, w których głównym zagrożeniem są zombie, rabusie i kurczące się zasoby. W grach o zombie nie chodzi tylko o odpieranie ataków nieumarłych — musisz także być czujny z powodu innych ludzi, którzy często są znacznie bardziej niebezpieczni niż potwory. A jeśli chcesz jeszcze więcej chodzących trupów w każdym gatunku, mamy osobną listę najlepszych gier o zombie .

Wiele osób zapomina, że DayZ zaczęło życie jako mod do ArmA 2 — ale okazało się na tyle niezwykłe, że przekształciło się w samodzielny projekt. Twórca Dean Hall zbudował postapokaliptyczny świat, który został zrujnowany przez wybuch epidemii zombie. Mimo to, prawdziwe niebezpieczeństwo dla ocalałego nie stanowią chodzące trupy, ale inni gracze, gotowi zabić cię za puszkę fasoli.

To zabawne, że gra wciąż jest pełna problemów do dziś, a przy premierze ich liczba była szokująca. Gracze skarżyli się na stan techniczny, balans i niedopracowane mechaniki — jednak nawet za stertą wad, ogromny potencjał był wyraźnie widoczny.

W swojej istocie to klasyczna gra survivalowa w otwartym świecie: posuwasz się naprzód, polujesz na lepszy sprzęt, dbasz o swoją postać i leczysz rany, które możesz zdobyć nawet przy upadku z krótkiej drabiny. Ale wszędzie czai się tak wiele zagrożeń, że gracze drżą na każdy szelest i starają się nie hałasować. Umrzyj raz i wszystko zaczyna się od nowa — DayZ nie ma zapisów ani respawnów. Niewiele gier sprawia, że czujesz się tak zdenerwowany lub tak głęboko wciąga cię w postapokaliptyczną atmosferę. To właśnie za to gracze pokochali tę grę, z jej wadami i zaletami. A jeśli to dla ciebie za mało, bardziej hardcore'owe opcje czekają dalej na tej liście.

Tryb kooperacji: tak.

W świecie Project Zomboid , wkrótce wybuchnie apokalipsa zombie. Ludzkość jeszcze nie zrozumiała, co się dzieje, a w domach wciąż jest bieżąca woda i prąd. Ale chodzące trupy już opanowały jedno miasteczko i szykują się, by zetrzeć ostatniego człowieka z mapy. Niestety dla twojego bohatera, utknął on w samym epicentrum — będzie próbował przetrwać tak długo, jak to możliwe, ale ponura fate jest nieunikniona w każdym przypadku.

Twórcy nie nazywają Project Zomboid „historią twojej śmierci” bez powodu. Sztuczka polega na tym, że gra jest wypełniona hardcore'owymi mechanikami, a trudność stale rośnie. Aby otworzyć puszkę, potrzebujesz specjalnego noża. Jedzenie szybko się psuje, chyba że przechowasz je w lodówce. Planujesz odpoczynek? Nie zapomnij zrobić zasłon i zasłonić okna, bo zombie dostrzegą śpiącego głupca i go pożrą. Każdy szczegół ma znaczenie.

Gra w Project Zomboid w trybie kooperacji to szczególny rodzaj zabawy. Na niektórych serwerach ocalałe osoby dzielą się na frakcje, prowadzą wojny między sobą i ogólnie tworzą własną rozrywkę.

Tryb kooperacji: tak.

State of Decay może na pierwszy rzut oka wyglądać jak zwykły sandbox z apokalipsą zombie, ale prawdziwym celem tutaj nie są chodzące trupy — to ludzie. Grasz jako lider małej grupy ocalałych, której codzienne życie musisz teraz poprawić, lub przynajmniej utrzymać na akceptowalnym poziomie. Ocaleni to ludzie z zestawem statystyk, takich jak umiejętności walki wręcz, obsługa broni czy przetrwanie. Na dodatek każda postać ma swoje własne zdolności, które dają bonusy, oraz cechy osobowości, które musisz wziąć pod uwagę. Możesz także „posiąść” ciało dowolnej postaci, jak marionetkę, gdy ukończysz jej osobistą misję.

Twoja grupa może się powiększyć, jeśli odpowiesz na wezwania innych ocalałych o pomoc. Nie da się również uniknąć wypraw po zapasy, a to oznacza, że musisz ocenić, kto jest najlepszy do zabrania ze sobą w tej chwili, kto będzie bardziej przydatny w walce i kto jest bardziej wartościowy w bazie.

W 2015 roku gra doczekała się remastera, State of Decay — Year One Survival Edition . Następnie w 2018 roku pojawiło się State of Decay 2 , które dodało tryb kooperacji. Kontynuacja rozwinęła niektóre mechaniki oryginału i naprawiła wiele jego błędów.

Kooperacja: tak.

Gry o apokalipsie zombie w jednej formie czy innej od dawna stały się nudne i już nie wzbudzają ekscytacji, jak kiedyś. Chociaż Dying Light eksploruje ten sam temat zainfekowanego miasta pełnego hord chodzących trupów, robi to znacznie lepiej niż jego poprzednicy. Twórcą jest Techland, to samo studio, które kiedyś dało światu kooperacyjną grę akcji z zombie Dead Island , gdzie zabijanie zombie było bardziej zabawne niż kiedykolwiek. Dying Light odziedziczyło swój system walki wręcz, pozwalając ci na rozczłonkowanie nieumarłych w niemal dowolny sposób. Jego główną atrakcją jest jednak parkour: możesz ścigać się po dachach i innych powierzchniach jak doświadczony zabójca, a robienie tego w kooperacji z przyjaciółmi jest podwójnie zabawne. Gra ma również pełnoprawną fabułę.

W miarę jak wykonujesz zadania i przeszukujesz zapasy, często będziesz wychodzić do miasta wypełnionego zombie. Nie ma potrzeby ich się bać w ciągu dnia — same w sobie są dość wolne i łatwe do trafienia.

W nocy wszystko się zmienia. Nie tylko wszystkie zombie stają się szybsze i bardziej agresywne, ale także pojawiają się Volatiles — prawdziwe potwory, od których lepiej trzymać się z daleka. Z zapasów, które znajdziesz na ulicach, możesz tworzyć i łączyć różne bronie lub wymieniać niepotrzebne graty na bardziej przydatny sprzęt.

Gra doczekała się kilku sequeli, które próbowały rozwijać pomysły oryginału. Nie zawsze im się to udawało, ale jeśli naprawdę chcesz poczuć się jak zwinny ocalały w świecie zombie, cała seria jest warta sprawdzenia — a powinieneś zacząć od pierwszej gry.

Kooperacja: tak.

7 Days to Die to klasyczny symulator przetrwania osadzony w apokalipsie zombie. Gra została oficjalnie wydana dopiero w 2024 roku, mimo że była w wczesnym dostępie od 2013 roku — można by pomyśleć, że gracze stracili całkowicie zainteresowanie i pochowali ją na dobre. A jednak projekt wciąż ma się dobrze. 7 Days to Die naprawdę błyszczy w trybie kooperacji. Przy okazji, mamy również osobny wybór najlepszych gier dla dwóch graczy .

Nie ma prawdziwej fabuły, więc twoja postać pojawia się losowo w jednym z biomów i od razu przystępuje do przetrwania. Jeśli masz pecha, możesz trafić na przykład do zaśnieżonego regionu, gdzie na początku całkiem możliwe jest zamarznięcie na śmierć lub natknięcie się na gruboskórnego zombie lodowego, który kończy twoje życie w kilka ciosów.

W ciągu dnia możesz natknąć się na małe grupy zombie, ale w nocy jest ich znacznie więcej, więc twoim pierwszym priorytetem jest zbudowanie domu. Możesz nawet stworzyć schronienie pod ziemią, gdzie możesz swobodnie wykopać całe tunele górnicze i wydobywać zasoby. Jeśli martwi wyczują twój zapach, zaatakują twoje schronienie, powoli je niszcząc. Aby powstrzymać ich przed przebiciem się, musisz nieustannie wzmacniać swoje schronienie. Ale prawdziwa zabawa zaczyna się w 7. nocy twojego biegu przetrwania, ponieważ nie tylko zombie przychodzą po ciebie, ale także inne paskudne stworzenia — takie jak martwe dziewczyny, zombie pająki i agresywne pszczoły.

Co jakiś czas w jakimś obszarze zostanie zrzucony kontener z zaopatrzeniem, a ty będziesz musiał się do niego ścigać w wyznaczonym czasie. Gdy już opanujesz rzemiosło, będziesz mógł stworzyć nie tylko broń i sprzęt, ale także prawdziwe pojazdy. Warto podkreślić, że gra jest najlepsza, gdy grasz w trybie kooperacji.

Kooperacja: tak.

Dzikie połączenie Valheim , Conan Exiles , DayZ i 7 Days to Die w scenerii apokalipsy zombie. No One Survived nie wymyśla nic nowego, ale ciężko pracuje, aby zebrać najsilniejsze pomysły gatunku: łupienie, budowanie schronienia, wspinanie się po drzewie technologicznym, tworzenie warsztatów, broni i zbroi. Duża mapa, ponad 400 przedmiotów, systemy wody i elektryczności, NPC handlowcy, polowanie i zmieniające się pory roku — to wszystko można dostosować przed wyruszeniem na przetrwanie z maksymalnie pięcioma przyjaciółmi.

Kooperacja: tak.

Nietypowa gra survivalowa, w której twoja baza jest zbudowana bezpośrednio w skrzyni ogromnego ciężarówki. Oprócz wyposażenia swojego mobilnego schronienia, musisz eksplorować otwarty świat, ratować ocalałych, walczyć z zombie i stopniowo ulepszać swój pojazd — nie ma postępu w Survival Machine bez tych ulepszeń. Przemieszczanie się po postapokalipsie w opancerzonej ciężarówce z trzema innymi graczami to prawdziwa przygoda.

Kooperacja: tak.

Gry, które opierają się na wiarygodnych mechanikach i złożonych systemach przetrwania. Musisz uwzględnić choroby, kontuzje, pogodę, zmęczenie, temperaturę i wiele innych czynników, które mogą zamienić nawet mały błąd w śmiertelny.

The Long Dark to wspaniały przykład, jak stworzyć atmosferyczną grę survivalową bez uciekania się do zombie, mutantów, kanibali czy innych fantastycznych stworzeń. W historii grasz jako pilot Will Mackenzie, który rozbija swój samolot nad pokrytą śniegiem kanadyjską dziką przyrodą po dziwnej burzy geomagnetycznej. Uwięziony w zimowej Kanadzie, bez ani jednej innej osoby w promieniu wielu mil, Will staje w obliczu brutalnej walki z naturą. Musi zbierać jagody, ogrzewać się przy ognisku, tworzyć broń do polowania, patroszyć zwierzęce tusze, szyć odzież i odpierać drapieżniki.

Gra zmusza cię do uwzględnienia niezliczonych szczegółów: w mokrych ubraniach łatwo możesz zamarznąć i złapać przeziębienie, wodę trzeba gotować lub oczyszczać, nie możesz rozpalić ognia na wietrze, pochodnie w końcu się wypalają, zapałki się kończą, a ciężki plecak lub kilka warstw odzieży poważnie spowalniają cię. Wszystkie te niuanse sprawiają, że The Long Dark jest jednym z najbardziej realistycznych gier survivalowych.

Istnieje kilka trybów. Na przykład, oparty na fabule Wintermute, tryb przetrwania, który działa jako pełnoprawny piaskownica, oraz scenariusze wyzwań dla tych, którzy chcą sprawdzić swoje umiejętności.

Co-op: nie.

Green Hell jest jedną z najbardziej szczegółowych gier survivalowych w dziczy, stworzona przez polskie studio Creepy Jar. Trafiasz do amazońskiej dżungli, jeden na jeden z tropikami, gdzie dosłownie wszystko może cię zabić: jaguar, wąż, zanieczyszczona woda, larwy pod skórą, a nawet twój własny umysł. Podpisową cechą gry jest przerażająco szczegółowy system zdrowia: musisz badać rany, wyciągać pijawki, stosować liście i bandaże, podczas gdy osobny wskaźnik śledzi zdrowie psychiczne twojej postaci — samotność i stres wywołują halucynacje.

Na początku nie wiesz nic o dżungli i uczysz się na swoich błędach: co jest bezpieczne do jedzenia, jak rozpalić ogień, co obniża gorączkę. Po tym przychodzi polowanie, budowanie i kampania fabularna — a przetrwanie w Green Hell z przyjaciółmi w trybie kooperacji jest zauważalnie spokojniejsze.

Co-op: tak.

W SCUM przejmujesz kontrolę nad zatwardziałymi nędzarzami, którzy próbują zdobyć swoją wolność, rywalizując w brutalnym krwawym sporcie. Fabuła: w przyszłości ludzie znudzili się piłką nożną i programami telewizyjnymi, więc powstaje nowy program, w którym przestępcy są zrzucani na wyspę i muszą przetrwać. Ukrywanie się w krzakach nie wystarczy — widzowie nienawidzą nudnych odcinków.

Kluczowym zasobem, o który walczysz w SCUM, jest miłość widzów. Im wyższa ocena postaci, tym więcej bonusów i kontraktów sponsorski otrzyma, co ostatecznie pomoże jej dominować nad innymi graczami.

Szczerze mówiąc, SCUM ma również wiele wad. Błędy czają się za każdym rogiem, bieganie po wyspie zajmuje zbyt dużo czasu, a potrzeba ulżenia sobie wydaje się przesadna. Nawet tak, gra znalazła swoją publiczność — i może przypadnie ci do gustu, szczególnie jeśli lubisz dobry, trudny wyzwanie .

Kooperacja: tak.

Icarus to kolejna gra od twórcy DayZ, Deana Halla. Akcja rozgrywa się w odległej przyszłości, gdzie ludzkość próbowała terraformować planetę Icarus i poniosła porażkę. Znajdują się tam woda, drzewa i zwierzęta, ale powietrze jest zatrute i nie nadaje się dla ludzi. Mimo to, Icarus okazał się skrywać cenne zasoby, a korporacje wysyłają wszelkiego rodzaju śmiałków, aby je wydobywać. Jesteś jednym z nich.

Generalnie, Icarus to standardowa gra survivalowa. Tworzysz włócznie z patyków i kamieni, ogrzewasz się przy ognisku, karmisz swojego bohatera mięsem, polujesz na wilki i niedźwiedzie, a także budujesz struktury, w których możesz przeczekać burzę lub odpocząć do rana. Wśród jej zalet znajduje się system progresji, który stopniowo wzmacnia i odważniejsza twoją postać, a także kampania fabularna.

Icarus to przyzwoita gra survivalowa, chociaż zasługuje na pewną krytykę za brak świeżych pomysłów, słabą optymalizację i niedopracowane otoczenie, w którym przyszli ludzie biegają po planecie z łukami i kijami. Fani gatunku prawdopodobnie nie będą mieli nic przeciwko.

Kooperacja: tak.

Outward to niezwykłe połączenie RPG i gry survivalowej, w której nie jesteś wybranym bohaterem, ale zwykłym pechowcem z plecakiem i stosikiem długów. Gra nie zatrzymuje się nawet w ekwipunku, musisz ręcznie zapalić swoją latarnię, a w trakcie walki możesz zrzucić plecak, aby poruszać się sprawniej. Musisz zwracać uwagę na głód, pragnienie, zmęczenie, infekcje i pogodę.

Śmierć tutaj nie oznacza ekranu Game Over, ale jest częścią fabuły: możesz zostać wzięty do niewoli, wyleczony przez przypadkowych przechodniów lub porwany do jaskini, a przygoda toczy się z nowego miejsca. Możesz przejść przez to z partnerem, zarówno online, jak i lokalnie w trybie podzielonego ekranu — rzadkość w tym gatunku.

Kooperacja: tak.

The Wild Eight to izometryczna gra survivalowa o grupie ocalałych z katastrofy lotniczej, którzy utknęli w śniegach Alaski. Zimno jest tutaj głównym wrogiem: bez ognia i ciepłych ubrań, twój bohater zamarza szybciej, niż zdążysz zorientować się, co się dzieje. Musisz polować, zbierać zasoby, naprawiać sprzęt, a po drodze odkrywać tajemnicę: co to za dziwne obiekty rozsiane po lasach i kto jeszcze się tam kręci.

Trudno iść samemu, więc gra naprawdę rozwija się w trybie kooperacji, gdzie łatwiej podzielić role: ktoś poluje, podczas gdy ktoś inny pilnuje obozu i dba o to, aby ogień nie zgasł.

Kooperacja: tak.

Road to Vostok to hardcore'owa gra survivalowa FPS dla jednego gracza, osadzona w postapokaliptycznej strefie granicznej między Finlandią a Rosją. Chodzi o bezkompromisowy realizm: przemyślana strzelanina, niedobór wszystkiego, staranne zarządzanie ekwipunkiem i wysoka cena za błędy — śmierć tutaj kosztuje cię drogo. Gra weszła wczesny dostęp wiosną 2026 roku i już przyciągnęła uwagę fanów bezkompromisowego survivalu.

Kooperacja: nie.

Ancestors: The Humankind Odyssey to eksperymentalna gra survivalowa od Patrice'a Désiletsa, jednego z ojców serii Assassin's Creed. Kontrolujesz klan małp w prehistorycznej Afryce miliony lat temu i dosłownie kroczysz ścieżką ewolucji: eksplorując niebezpieczny świat, ucząc się wytwarzania narzędzi, opanowując dwunożność i przekazując umiejętności swoim potomkom, skacząc przez pokolenia. Gra prawie nic nie wyjaśnia — musisz wszystko odkryć samodzielnie, przez próbę i terror — i to jest zarówno jej największa siła, jak i największe wyzwanie. Nie będzie dla każdego, ale doświadczenie, które oferuje, jest naprawdę unikalne.

Kooperacja: nie.

Jeden z najpopularniejszych gatunków. Zaczynasz te gry z prawie żadnymi zasobami i stopniowo budujesz schronienie, tworzysz narzędzia, zbierasz materiały i przekształcasz małą bazę w pełnoprawną osadę lub fortecę.

Enshrouded to gra survivalowa z elementami RPG akcji, w której budowanie zostało dopracowane niemal do rangi własnego narzędzia. Eksplorujesz ogromny otwarty świat spowity trującą mgłą, zbierasz zasoby podczas niebezpiecznych wypraw i rozwijasz bazę — od skromnej chaty po cyklopowy zamek z kamienia. Elastyczny system terenu pozwala na kopanie, rzeźbienie i przekształcanie krajobrazu niemal w dowolny sposób, więc jest ogromna przestrzeń na projekty architektoniczne.

Poza budowaniem, jest pełnoprawna walka, progresja, klasy i lochy z bossami. Możesz grać solo, ale serwery pozwalają na maksymalnie 16 osób, a duże budowle powstają znacznie szybciej w towarzystwie.

Co-op: tak.

Valheim zostało stworzone przez skromny zespół pięciu osób. Zadziwiająco, ich wysiłek wystarczył, aby stworzyć jeden z największych hitów 2021 roku. Gra przez miesiące dominowała na liście Steam, przyciągnęła 500 000 graczy w szczytowym momencie i zdobyła 95% pozytywnych recenzji.

Świat Valheim jest przyjemny do eksploracji. Technicznie środowisko jest dość proste, ale artyści wykonali świetną robotę z designem i bioma, czyniąc wizualizacje jednym z głównych atutów gry. Podobnie jest z resztą mechaniki. Nie ma zbyt wielu ruchów walki, ale walka z szkieletami i innymi ohydnymi stworami jest wciągająca — a robienie tego w grupie do dziesięciu osób jest jeszcze bardziej zabawne. Nic dziwnego, że gra znalazła się w naszym zestawieniu najlepszych gier kooperacyjnych .

Valheim ma również fabułę, w której odważny wojownik musi pomóc Odinowi pokonać potężne istoty. To prosta opowieść, ale nadaje rozgrywce sens. Kolejnym atutem hitu jest jego kooperacja: możesz grać w Valheim z maksymalnie dziesięcioma osobami, a realizacja woli Odina jest jeszcze bardziej zabawna w tym formacie.

Co-op: tak.

Jeśli kiedykolwiek marzyłeś o życiu pirata bez przesadnej brawury, Windrose oferuje dokładnie to. Zaczynasz jako bezdomny rozbitek: kij, kamień, ognisko. Kończysz jako kapitan ze swoją własną fregatą, którą zaprojektowałeś i uzbroiłeś samodzielnie. Gra nie spieszy się. Standardowa pętla przetrwania „surowiec → rzemiosło → budowa” wydaje się uzasadniona: każde nowe narzędzie naprawdę przybliża cię do morza, a nie tylko odblokowuje kolejną linię w drzewie technologii. Bossowie są trudni — to nie tylko dekoracje, ale prawdziwe przeszkody, na które musisz się przygotować. Walka jest bliższa grze Souls niż typowemu tytułowi survivalowemu, co dodaje taktycznej wagi każdemu starciu.

Świat jest generowany, gdy tworzysz sesję, więc grupa od dwóch do czterech graczy za każdym razem dostaje swoje własne archipelagi. Nie ma PvP — tylko wspólny wróg w otaczającym świecie i jego mieszkańcach. Bitwy morskie opierają się na pozycjonowaniu i salwach armatnich, a abordaż zamienia każde spotkanie w małą historię.

Więcej gier pirackich znajdziesz w naszym zestawieniu, „ Najlepsze gry pirackie i o statkach na PC i konsolach .”

Tryb kooperacji: tak.

W Stranded Deep , twój bohater przeżywa katastrofę lotniczą i wypływa na małą wyspę pośrodku Pacyfiku. Nie licz na ratunek — lepiej nie marnować czasu i zająć się organizowaniem swojego codziennego życia. Zwlekaj, a głód, pragnienie lub udar cieplny dopadną cię.

Biedny rozbitek ma wiele do zrobienia. Zbuduj farmę, która zapewni ci jedzenie. Przejmij kontrolę nad innymi wyspami, gdzie rozrzucone są cenne zasoby. Stwórz solidną tratwę do komfortowego eksplorowania oceanu. Zdobądź broń do walki z rekinami, wężami i inną dziką fauną. Krótko mówiąc, lista obowiązków rozciąga się w nieskończoność. Przetrwanie z rzemiosłem i budowaniem to całkowicie osobny świat gier wideo.

Łatwo można wciągnąć się w dzieło Beam Team Games. Są potężni bossowie, edytor map, nieskończona liczba wysp, tryb kooperacji i wiele więcej. Jeśli szukałeś godnej gry survivalowej z bogactwem mechanik, zwróć uwagę na Stranded Deep.

Tryb kooperacji: tak.

Raft to kolejna gra survivalowa o wyspach i nieskończonym oceanie. Mówiąc to, podczas gdy Stranded Deep przynajmniej stara się być realistyczne, w Raft możesz znaleźć wyspę z robotem lokajem — takim, który ciągle razi twojego bohatera i każe mu się uspokoić.

Oczywiście, bohaterowie mają też swoje tradycyjne problemy. Żarłoczny rekin krąży wokół twojego brzegu, nigdy nie ma wystarczającej ilości materiałów do rzemiosła, a twoje zapasy żywności ciągle się kończą — chociaż możesz je uzupełnić dzięki polowaniom podwodnym, na przykład.

W Raft jest wiele do zrobienia, a deweloperzy włożyli wiele wysiłku, aby dodać jeszcze więcej. Oficjalna premiera miała miejsce w 2022 roku, a projekt wciąż potrafi przyciągnąć. Jeśli survival w otwartym świecie to twoja pasja, znajdziesz wiele innych opcji w tym zestawieniu.

Tryb kooperacji: tak.

Rust przeszedł trudną drogę od alfa kolejnego klona DayZ w 2013 roku do samodzielnego symulatora survivalowego. Jego fundamenty są standardowe dla gatunku. Budzisz się na malowniczej wyspie bez ubrania (gra pozwala ci grać całkowicie nagą postacią), a twoim całym ekwipunkiem jest kamień i latarka. Aby uniknąć śmierci z rąk drapieżników lub innych graczy, musisz zdobyć jedzenie, odzież i broń. Aby komfortowo przetrwać, musisz nieustannie rozwijać swój dom. Gra pozwala ci budować wszystko, od skromnego małego domu po absurdalny 506-piętrowy wieżowiec.

Mówiąc to, twoje działania nie są w żaden sposób ograniczone. Możesz stać się pokojowym myśliwym lub szefem własnej osady, albo dołączyć do klanu szalonych rzeźników, którzy nie pozwolą całemu serwerowi żyć w spokoju. Zanim zaczniesz, powinieneś wiedzieć, że Rust ma niesamowicie toksyczną społeczność, więc przygotuj się na tysiąc i jedną nieprzyjemną chwilę z innymi graczami. Ale jeśli grasz z przyjaciółmi lub uda ci się znaleźć niezawodnych sojuszników, na pewno będziesz pod wrażeniem.

Co-op: tak.

Funcom po raz pierwszy spróbował stworzyć udane MMORPG osadzone w świecie Roberta E. Howarda w 2008 roku, na początku World of Warcraft , z Age of Conan: Hyborian Adventures . Pomimo początkowego wzrostu zainteresowania, deweloperzy nie potrafili zatrzymać graczy w świecie Conana na długo. Gra została później przemianowana na Age of Conan: Unchained i stała się darmowa, ale do tego czasu niewielu ludzi się tym interesowało. Następna próba wykorzystania dobrego imienia barbarzyńcy miała miejsce dopiero w 2017 roku, kiedy Conan Exiles — wieloosobowy symulator przetrwania — wszedł w fazę wczesnego dostępu. Na cześć Funcom, gra szybko doczekała się pełnej wersji.

Fabuła jest tradycyjnie prosta. Rozpoczynasz swoją podróż jako bezimienny włóczęga przybity do krzyża i skazany na pewną śmierć — aż do momentu, gdy sam Conan przejeżdża obok, szlachetnie ratuje twoją postać, wygłasza wielką mowę i odchodzi, pozostawiając cię, abyś sam nauczył się podstaw przetrwania. Jak w większości gier tego typu, twój bohater ma wskaźniki głodu i pragnienia, musisz okresowo polować i zbierać wodę, dostosowywać się do warunków pogodowych, odpierać wrogów i nie zapominać o budowaniu i rzemiośle. Gra ma jednak swoje unikalne cechy. Możesz poświęcić wroga bogom lub uczynić go niewolnikiem. Możesz także przywołać awatara wybranego bóstwa na swoją stronę i kontrolować go przez minutę. A jeśli chcesz grać solo, nie napotykając innych graczy, istnieje tryb offline.

Co-op: tak.

Hybryda klasycznej gry przetrwania i tytułu akcji RPG w duchu wczesnych Gothic . W Bellwright rozwijasz osadę, wykonujesz zadania, podnosisz umiejętności i zwiększasz swoją pozycję wśród lokalnych mieszkańców, jednocześnie zajmując się polowaniem i rybołówstwem, aby nakarmić siebie i swoich towarzyszy. Kluczowym zasobem jest czas, który zawsze jest w niedoborze, więc czteroosobowa kooperacja przyspiesza działania: możesz podzielić obowiązki osady i dostawy.

Co-op: tak.

Gra przetrwania wikingów w proceduralnie generowanym świecie. Jak w większości gier tego gatunku, zbierzesz zasoby, stworzysz przedmioty i będziesz walczyć z potworami, ale ASKA kładzie główny nacisk na budowanie dużej osady z dziesiątkami mieszkańców, którzy mają swoje potrzeby i zajęcia. W duchu to coś pomiędzy Valheim a grą typu city-builder, a rozwijanie swojej wioski jest zauważalnie bardziej zabawne w towarzystwie.

Co-op: tak.

Gra dla tych, którzy już ukończyli Valheim i chcą czegoś podobnego. Tutaj zbudujesz dom, uprawiasz rośliny, wytapiasz metale i walczysz z licznymi potworami. Dawnlands nie jest wolna od technicznych niedociągnięć, ale może dostarczyć fanom hardcore'owych gier przetrwania wiele radości, zwłaszcza w towarzystwie.

Co-op: tak.

Jeśli kiedyś cieszyłeś się Valheim, zwróć uwagę na RuneScape: Dragonwilds

. Ma również średniowieczne tło, potrzebę tworzenia ekwipunku i budowania mieszkań oraz walki z potężnymi smokami przy użyciu miecza i magii. Teoretycznie możesz grać solo, ale gra jest w pełni satysfakcjonująca w trybie kooperacji.

Co-op: tak.

Ogromny symulator budowy fabryk w trybie kooperacji z perspektywy pierwszej osoby, który opuścił wczesny dostęp. W Satisfactory kolonizujesz obcą planetę, wydobywasz zasoby i budujesz kolosalne zautomatyzowane fabryki z taśmociągami, pociągami i rurociągami. Przetrwanie tutaj nie jest hardcore'owe — skupia się na inżynierii i logistyce — ale dzika fauna planety gryzie, a eksploracja ogromnego otwartego świata w pojedynkę zajmuje trochę czasu. Kooperacja tutaj to czysta przyjemność: jeden gracz projektuje logistykę, podczas gdy inny bada mapę i zbiera rzadkie materiały.

Kooperacja: tak.

Sandboxowe MMO z jedną kluczową cechą — możliwością zmiany świata gry według własnego uznania. Poza budowaniem własnego miasta, możesz poziomować góry, rzeźbić koryta rzek, wiercić tunele i wiele więcej. Terramorfowanie w BitCraft Online wymaga zasobów, które zbierasz, eksplorując lokalizacje, wydobywając minerały i rzemiosłem. To opcja dla tych, którzy są przyciągani do projektów z nietypowymi mechanikami i kooperacyjnym rozwojem osiedli.

Kooperacja: tak.

Hybryda gry survivalowej i strzelanki z perspektywy pierwszej osoby osadzona w podziemnym laboratorium. Potwory wychodzą z portali, sprzęt ulega awarii, a agenci specjalni próbują zatuszować katastrofę. W swojej fabule i scenerii Abiotic Factor przypomina pierwszego Half-Life , tylko zbudowanego jako gra survivalowa w trybie kooperacji: obok strzelania, istnieje rozwój umiejętności i zaawansowany system rzemiosła. Rozwiązywanie zagadki tego, co się stało — i zdobywanie kolacji dla sześciu — wraz z twoimi naukowymi towarzyszami to szczególny rodzaj zabawy.

Kooperacja: tak.

Gry survivalowe, które wyróżniają się swoimi nietypowymi światami: zamiast zwykłych lasów i wysp, akcja może rozgrywać się na innych planetach, w głębinach oceanu lub w dziwnych fantastycznych krainach. Najlepsze gry z otwartym światem zachwycą każdego, kto kocha podróżować i czuje ducha pioniera eksplorującego nieznane tereny.

ARK: Survival Ascended to nowa wersja kultowej gry o przetrwaniu z dinozaurami, zbudowanej na silniku Unreal Engine 5. Fabuła pozostaje ta sama: budzisz się nagi na wyspie pełnej dinozaurów wszelkiego rodzaju, a od pierwszej nocy przy ognisku stopniowo wspinasz się do udomowionego Tyrannosaura i futurystycznej bazy klanu. Różne gady przydają się do zbierania zasobów, transportowania ładunków i prowadzenia wojen, a zapomnienie o głodzie, pragnieniu i pogodzie wciąż jest śmiertelnie niebezpieczne — w ARK łatwo jest umrzeć z byle powodu.

Główna różnica w porównaniu do oryginału to znacznie ładniejsza grafika i przerobione mechaniki, które przyciągnęły z powrotem nawet weteranów do gry. Jeśli chciałeś wrócić na wyspę dinozaurów, ale stara grafika cię zniechęcała, to jest najlepszy powód, by to zrobić.

Co-op: tak.

Obsidian znane jest z świetnych RPG, takich jak Star Wars: Knights of the Old Republic 2 , Neverwinter Nights 2 , Fallout: New Vegas , Pillars of Eternity , i tak dalej. Jednak z Grounded , studio udowodniło, że potrafi również dobrze radzić sobie z grami o przetrwaniu.

Historia opowiada o dzieciach, które zostały pomniejszone do rozmiaru owadów. Teraz trawa wznosi się nad nimi jak trzypiętrowy dom, a mrówki sięgają im do pasa. Czy młodzi będą w stanie zbudować życie i nauczyć się przetrwać w świecie pełnym robaków? Podczas gdy można zaprzyjaźnić się z owadami, takimi jak mrówki, złośliwe pająki rozdzielą całą grupę bez wahania.

Otoczenie stało się wyróżniającą siłą dzieła Obsidiana. Gracze są przyzwyczajeni do tego, że ich postać pije z butelek i rzek, ale zbieranie rosy z traw to oryginalny pomysł. Poza tym, Grounded ma piękne środowiska, wysokiej jakości tekstury i zróżnicowane biomy. Niestety, gra może być krytykowana za nadmiar błędów, ale to nie zmienia ogólnego wrażenia: projekt okazał się świetny. Jeśli masz dość przetrwania w lasach i na pustyniach, zwróć uwagę na Grounded.

Tryb kooperacji: tak.

Dune: Awakening od Funcom przenosi przetrwanie na Arrakis, gdzie woda jest cenniejsza niż złoto, a wyjście na otwarty piasek w ciągu dnia to niemal wyrok śmierci. To duża gra MMO o przetrwaniu: zbierasz przyprawę, budujesz schronienia, tworzysz sprzęt i uczysz się czytać pustynię — ponieważ wibracje twoich kroków przyciągają piaskowego robaka z głębi wydm, a nie ma możliwości, by go wyprzedzić. Frakcje są zaangażowane w nieustanną walkę o zasoby i terytorium, więc przetrwanie w pojedynkę to ledwie opcja. Programiści wyraźnie kochają materiał źródłowy: atmosfera powieści Franka Herberta i filmów Denisa Villeneuve'a przebija się w każdej burzy.

Tryb kooperacji: tak.

Atomfall to gra akcji o przetrwaniu od brytyjskiego studia Rebellion (twórcy serii Sniper Elite), osadzona w postnuklearnym Anglii. Akcja rozgrywa się w Lake District kilka lat po wypadku w rzeczywistej elektrowni jądrowej Windscale, a ten "brytyjski Fallout" zamieszkują mutanci, kultystów, najeźdźcy i roboty. Poza zdrowiem, musisz również monitorować swój puls: wzrasta, gdy biegasz, strzelasz i walczysz w zwarciu, a gdy rośnie, twoja celność i słuch maleją. Możesz eksplorować otwarty świat różnymi trasami i rozwikłać tajemnicę tego, co się wydarzyło w dowolnej kolejności. Spodoba się każdemu, kto ukończył nowoczesne gry Fallout i czeka na coś nowego w tym samym stylu.

Tryb kooperacji: nie.

Kontynuacja ukochanej gry o przetrwaniu o nastolatkach wielkości owadów. W Grounded 2 będziesz eksplorować niebezpieczny park pełen agresywnych owadów, rzemieślniczo zbierać wodę i budować bazę. Wśród nowych funkcji jest możliwość oswajania mrówek i używania ich jako wierzchowców. Przetrwanie na "ogromnym" podwórku z trzema przyjaciółmi i odpieranie ataków oversized pająków jest szczególnie zabawne.

Kooperacja: tak.

Kolejna gra survivalowa w mikro-świecie, ale z bardziej baśniowym akcentem niż Grounded. W Smalland przetrwasz wśród drzew z trawy i kałuż, oswajasz owady oraz spotykasz wróżki i magiczne stworzenia. Są zmieniające się pory roku i zmieniająca się pogoda, które wpływają na rozgrywkę, a także budowanie bazy i kooperacja dla maksymalnie 10 osób. Atmosfera jest bardziej magiczna, a grafika bardziej realistyczna.

Kooperacja: tak.

Główną atrakcją Aloft

jest latanie między wyspami unoszącymi się w niebie. Możesz przekształcić jedną z nich w bazę, a później w latający "statek" do eksploracji otwartego świata. Jako gra survivalowa, Aloft jest łagodna: nie ma głodu ani pragnienia, a jedzenie daje tymczasowe bonusy. Efektem jest medytacyjna rozgrywka — podróżujesz przez biomy, zbierasz zasoby i walczysz z grzybem zatruwającym wyspy. Podobnie jak w Sea of Thieves, gra jest najpełniejsza w kooperacji.

Kooperacja: tak.

Dzięki swoim sześciennym lokalizacjom, Cubic Odyssey przypomina Minecraft . Eksplorujesz otwarty świat, zbierasz zasoby, tworzysz broń i walczysz z lokalnymi wrogami, korzystając z samolotów, aby poruszać się po ogromnych obszarach. Eksploracja proceduralnego świata i budowanie bazy jest bardziej zabawne w czteroosobowej kooperacji.

Kooperacja: tak.

Once Human to darmowa gra MMO survival osadzona w postapokaliptycznym świecie, w którym świat jest zainfekowany anomalią, a ludzie są ścigani przez przerażające stworzenia zwane Deformacjami. Eksplorujesz ogromny otwarty świat, budujesz bazę, tworzysz sprzęt i rozwijasz swoją postać, a serwery oferują wiele zarówno kooperacyjnego PvE, jak i PvP. Nietypowe otoczenie horroru przyciąga uwagę, podobnie jak fakt, że możesz spróbować jej za darmo.

Kooperacja: tak.

Pacific Drive to nietypowa gra survivalowa za kierownicą kombi w anomaliowej Strefie Wykluczenia Olimpijskiego. Twój samochód jest zarówno schronieniem, jak i głównym narzędziem: musisz go naprawiać, ulepszać i dbać o niego, gdy przemykasz przez obszary wypełnione anomaliami podczas ekspedycji, z których nie zawsze wracasz. Samochód zapamiętuje swoje uszkodzenia, rozwija „osobowość”, a ty przywiązujesz się do niego, jakby było żywe. Świeże podejście do gatunku.

Kooperacja: nie.

V Rising to gra survivalowa z widokiem z góry, w której grasz w wampira budzącego się z długiego snu. Budzisz się słaby i głodny, a na końcu budujesz gotycki zamek i terroryzujesz cały region. Krew jest kluczowym zasobem: przywraca zdrowie i odblokowuje potężne umiejętności, a ponieważ każdy wróg ma swój własny typ i jakość krwi, musisz śledzić wartościowe ofiary. Słońce jest śmiertelne w ciągu dnia, więc musisz planować swoje wypady. Bossowie to indywidualni, nazwani przeciwnicy, a pokonanie ich daje twojemu bohaterowi nowe umiejętności. Szwedzkie Stunlock Studios dodało zarówno kooperację z klanami, jak i PvP z oblężeniami zamków innych graczy, więc możesz grać spokojnie lub przejść do totalnej wojny.

Kooperacja: tak.

Oddzielną gałęzią gatunku jest przetrwanie poza Ziemią: na bezludnych planetach, w otwartej przestrzeni lub na dnie obcej oceanu. Tlen, ciśnienie oraz nieznana flora i fauna dodają zupełnie nowy wymiar zagrożeń do znanych mechanik. Miłośnicy kosmicznej science fiction znajdą również naszą listę najlepszych gier fabularnych w kosmosie na PC przydatną.

Astroneer to kolorowy kosmiczny sandbox z elementami symulacji przetrwania, który wyróżnia się swoją prezentacją i mechaniką rozgrywki. Jedną z jego głównych cech jest motyw kosmiczny. Tym razem nie rozpoczniesz swoich przygód w znanych lokalizacjach, takich jak wyspa, las czy miasto. Zgodnie z fabułą, rozbijasz się na nieznanej planecie. Aby przetrwać, będziesz musiał stopniowo przekształcić moduł podtrzymywania życia w pełnoprawną bazę z źródłem energii, pojazdami i laboratoriami.

Oczywiście, do tego wszystkiego niezbędne będą materiały, które można znaleźć na planecie. Twój arsenał obejmuje urządzenie do zbierania surowców, które pozwala ci swobodnie terraformować planetę i dotrzeć do jej najbardziej niedostępnych miejsc. A gdy to się znudzi, możesz udać się do sąsiedniej gwiazdy, z jej własnymi osobliwościami i unikalnymi materiałami. W przeciwieństwie do innych projektów, w których przetrwanie jest celem samym w sobie, Astroneer przebiega znacznie spokojniej. Kluczową rzeczą jest monitorowanie poziomu tlenu, co pozwala ci zanurzyć się w medytacyjnej atmosferze gry samodzielnie lub z przyjaciółmi.

Co-op: tak.

Starbound to gra sandbox osadzona w kosmosie. Protagonista, uciekając przed wielkim złem, opuszcza dom, tylko po to, by doświadczyć katastrofy na obcej planecie. Jak zwykle, nie masz żadnych zapasów. A aby naprawić swój statek — i po prostu nie umrzeć z głodu — będziesz ich bardzo potrzebować.

Będziesz musiał przyjąć rutynę przetrwanika-odkrywcy: zbierać jedzenie i materiały, tworzyć potrzebne rzeczy i eksplorować planetę od końca do końca. Możesz też podążać za fabułą samodzielnie (nie jest niczym specjalnym, ale jest). Lub zebrać wystarczająco dużo paliwa, naprawić swój statek i wyruszyć na eksplorację galaktyki, gdzie każda planeta jest dostępna i w jakiś sposób unikalna. Gra oferuje bogactwo możliwości i aktywności.

Co-op: tak.

Wiele gier survivalowych osadzone jest w ponurej, napiętej atmosferze, gdzie poczucie ciągłego niebezpieczeństwa nigdy nie ustaje, a jedynie rośnie. Subnautica to jeden z tych rzadkich przedstawicieli gatunku, których twórcy nie bali się zamienić ciemnych tonów na jasne, żywe kolory, budując świat, w którym chcesz nie tylko przetrwać, ale po prostu w nim żyć, eksplorując głębiny oceanu. Akcja toczy się w XXII wieku. Twój pracodawca wysyła cię do zbudowania bram fazowych. Ale twój statek kosmiczny rozbija się na obcej planecie, a ty ledwo zdążasz do kapsuły ratunkowej. Warto zauważyć, że historia nie kończy się na tym prostym wprowadzeniu — jest naprawdę całkiem dobra. A dzięki niezwykłemu otoczeniu, znane elementy gier survivalowych wydają się świeże i interesujące.

Poza głodem i pragnieniem, twoje zapasy tlenu mają tutaj ogromne znaczenie, i musisz je uwzględnić, nurkując w podwodnym świecie. System rzemiosła jest bardzo rozbudowany. Jeśli twój bohater nie wytrzymuje długotrwałego ciśnienia w głębinach oceanu, możesz zbudować wszystko, od sprzętu do nurkowania po pełnoprawny pojazd podwodny lub osobną bazę. Ale bądź ostrożny — woda jest domem dla wielu drapieżników, które chętnie cię zjedzą.

Aby uniknąć głodzenia się, będziesz musiał nieustannie łowić i gotować ryby lub zbierać rośliny zarówno na lądzie, jak i pod wodą. Najważniejsze to nie zapomnieć skanować wszystkiego wokół. To odblokowuje nowe właściwości przedmiotów i dostęp do planów.

Co-op: nie.

Subnautica 2 nie łamie formuły oryginału, ale ją rozwija: nowy obcy ocean, nieznane stworzenia, nowa technologia i — po raz pierwszy w serii — kooperacja, dzięki czemu możesz eksplorować głębiny z partnerem. Ale nawet jako para, to wciąż ta sama Subnautica: ostrożnie schodzisz coraz niżej, budujesz podwodne bazy, liczysz sekundy tlenu i drżysz za każdym razem, gdy sylwetka innego giganta wyłania się z ciemności na skraju twojego reflektora. Dla każdego, kto spędził setki godzin w pierwszej grze, sequel dostarcza dokładnie tego, czego chcieli — więcej oceanu i więcej przerażenia przed otchłanią.

Kooperacja: tak.

No Man's Sky jest jednym z najbardziej kontrowersyjnych flopów ostatnich lat. Gra, która obiecywała być idealną przygodą w kosmosie, pękła jak mydlana bańka, okazując się piękną, ale zdumiewająco pustą. Ilość nienawiści, która spadła na deweloperów z Hello Games, a także na Seana Murraya osobiście, złamałaby każdego. Ale twórcy zrobili coś niezwykłego. Zamiast niekończących się wymówek, po prostu zabrali się do pracy. Każda nowa łatka i aktualizacja, dystrybuowana za darmo dla właścicieli gry, całkowicie przekształciła projekt. Jak na razie, No Man's Sky ma prawie wszystko, co możesz sobie wyobrazić.

Pojawiasz się na losowo wygenerowanej planecie z uszkodzonym sprzętem i twoim statkiem kosmicznym, który również nie działa. Teraz musisz naprawić cały system, od wizjera i multitoola po sam statek kosmiczny. Po tym możesz wyruszyć na eksplorację wszechświata.

W zależności od temperatury na powierzchni planety, będziesz musiał wydawać zasoby na działanie systemu chłodzenia lub ogrzewania. Wyląduj na następnej gwieździe, a możesz zostać złapany w kwasowej lub piaskowej burzy, która może znacznie osłabić integralność twojego statku. A jeśli znudzisz się ciągłym zbieraniem zasobów, możesz udać się na główną misję lub coś zupełnie innego. Jest aktywność dla każdego.

No Man's Sky nie jest już grą, jaką była przy premierze. Deweloperzy wciąż ciężko pracują nad poprawą świata, wprowadzając duże nowe aktualizacje. Może nie ma lepszej — ani nawet porównywalnie dużej — gry survivalowej w kosmosie dzisiaj. Nic dziwnego, że No Man's Sky regularnie pojawia się na listach najlepszych gier w otwartym świecie .

Kooperacja: tak.

The Planet Crafter to gra survivalowa o przekształcaniu martwej planety w nadającą się do zamieszkania, solo lub z przyjaciółmi. Na początku trzymasz się życia: obserwując swój poziom tlenu, wody i jedzenia oraz zbierając zasoby wśród bezlifnych klifów. Następnie ustawiasz swoje pierwsze maszyny, które podnoszą temperaturę i ciśnienie oraz nasycają powietrze, a powoli, krok po kroku, planeta ożywa na twoich oczach. Pojawiają się chmury, potem deszcz, jeziora, trawa, a w końcu zwierzęta. Moment, w którym możesz zdjąć maskę tlenową po raz pierwszy, jest najlepszą rzeczą w grze. Miju Games z Francji stworzyło zaskakująco wciągającą pętlę, w której chcesz zobaczyć terraformowanie do końca, tylko po to, aby zobaczyć rezultat.

Tryb kooperacji: tak.

The Solus Project to gra survivalowa dla jednego gracza na obcej planecie po katastrofie statku, gdzie okazuje się, że jesteś ostatnią nadzieją dla resztek ludzkości. Poza znanym głodem, pragnieniem i temperaturą (a pogoda tutaj jest surowa, od palącego upału po śmiertelne burze i tornada), gra kładzie nacisk na eksplorację: schodzisz do jaskiń, wędrujesz po starożytnych ruinach i stopniowo zdajesz sobie sprawę, że planeta wcale nie jest tak niezamieszkana, jak się wydawało. Atmosfera samotności i narastającej tajemnicy trzyma cię tak samo dobrze, jak mechanika przetrwania.

Tryb kooperacji: nie.

Breathedge to przetrwanie w kosmosie, opracowane przez RedRuins Softworks. Historia śledzi zwykłego faceta, który przewozi prochy swojego zmarłego dziadka na pogrzeb, aż do momentu, gdy wypadek psuje jego plany. Teraz musi przetrwać w obliczu niedoboru tlenu i innych zasobów. Głównym atutem Breathedge jest jego humor. W pomaganiu bohaterowi uczestniczy nieśmiertelny kurczak, zmarłe chomiki oraz rosyjskie piosenki ludowe o brodach i glitchująca sztuczna inteligencja. Oczywiście nie wszystkie żarty są udane, ale od czasu do czasu trafiają w sedno i sprawiają, że śmiejesz się na głos. Twórcy wypełnili grę ogromną liczbą odniesień. Na opuszczonej stacji możesz natknąć się na Xenomorfa, możesz podróżować przez kosmos na pokładzie „Normandii”, a wśród śmieci znajdziesz kartridż Tomb Raider, w którym urocza Lara została zastąpiona przez brodatego mężczyznę.

W przeciwnym razie będziesz wykonywać standardowe czynności gatunku: obserwowanie zasobów i statystyk, takich jak głód i poziom tlenu; zbieranie materiałów do zbudowania bazy; tworzenie sprzętu, który pomaga w bardziej efektywnym eksplorowaniu przestrzeni.

Niestety, deweloperzy nie mieli wystarczającej siły, aby uczynić całą grę wspaniałą. W kierunku finału humor staje się blady, rozgrywka traci na intensywności, a duch eksploracji i przetrwania zanika. Mimo to, nic z tego nie przeszkadza Breathedge pozostawić przyjemne wrażenie.

Co-op: nie.

Gry, w których napięta atmosfera i poczucie ciągłego niebezpieczeństwa odgrywają kluczową rolę. W tej sekcji zebraliśmy najlepsze gry horror .

Co może być gorszego niż katastrofa lotnicza? Tylko lądowanie w lesie zamieszkanym przez kanibali, którzy wyglądają jak dalecy krewni mutantów z filmu "Wzgórza mają oczy"! The Forest umiejętnie łączy symulator przetrwania z elementami gry horror.

W fabule ty i twój syn doznajecie katastrofy lotniczej. Budząc się w środku lasu, odkrywasz, że dziwny człowiek zabrał twojego syna w nieznanym kierunku. Co gorsza, w pobliżu czai się plemię kanibali-mutantów, pragnących krwi. Zanim będziesz mógł uratować swojego syna, musisz nauczyć się przetrwać.

Cykl dnia i nocy odgrywa ważną rolę w The Forest. W ciągu dnia eksplorujesz las, polujesz, zbierasz jedzenie i budujesz schronienie. Od czasu do czasu zauważysz kanibali obserwujących cię. Nie są zbyt aktywni w ciągu dnia. Ale w nocy kanibale stają się odważni i rozpoczynają krwawą pogoń. Najlepiej przeczekać noc w domu, po wzmocnieniu go i ustawieniu pułapek. A twoi wrogowie to nie bezmyślne marionetki — zabicie ich nie jest takie łatwe. Ustawienie fabuły jest tutaj więcej niż tylko pokaz. To pełna kampania z dwoma zakończeniami, a jeśli granie w pojedynkę staje się nudne, jest tryb kooperacji.

Co-op: tak.

Sons of the Forest jest kontynuacją kultowego hitu The Forest od Endnight Games, a pod niemal każdym względem jest większy i bardziej okrutny niż oryginał. Ponownie znajdujesz się na wyspie pełnej kanibali i przerażających mutantów, tylko teraz świat jest większy, wrogowie mądrzejsi, a budowanie bardziej elastyczne: domy można teraz stawiać prawie w dowolny sposób. Zmiana pór roku wydaje się znacznie bardziej wpływowa, ponieważ zimą jest mniej jedzenia, a kanibale są bardziej agresywne. Głównym nowym dodatkiem jest towarzysz o imieniu Kelvin, który wykonuje twoje pisemne polecenia i jest ogromną pomocą w trybie dla jednego gracza. A z prawdziwymi przyjaciółmi w trybie kooperacji, wyspa zamienia się z koszmaru w przygodę.

Kooperacja: tak.

Darkwood to kolejny przykład, jak połączyć survival z horrorem — i robi to wspaniale. Niektóre osoby mogą być zniechęcone zbyt mrocznymi scenami, niezbyt nowoczesną grafiką i widokiem z góry, ale wszystko to wspaniale działa na atmosferę.

Grasz jako lekarz, który budzi się w Darkwood — wiejskim regionie Polski dotkniętym dziwną epidemią. Resztę historii będziesz musiał złożyć w całość w miarę postępu. Darkwood czerpie klasyczne elementy symulatorów przetrwania. Na przykład cykl dzień-noc, gdzie w ciągu dnia musisz badać teren, zbierać zapasy oraz naprawiać i ulepszać swoje schronienie i przedmioty w warsztacie, podczas gdy w nocy barrikadujesz drzwi i modlisz się, aby żaden potwór ani duch nie dostał się do domu. Twój bohater może również odblokować nowe umiejętności, do których będziesz musiał przygotować specjalne zastrzyki z odpowiednich składników.

Twórcy włożyli wysiłek zarówno w atmosferę, jak i w otoczenie, więc nazywanie gry „horrorem” nie jest pustą etykietą — i nie chodzi tylko o potwory. Możesz na przykład natknąć się na mały kościół, w którym otaczają cię szeptające duchy, lub znaleźć miejsce zasypane ludzkimi ciałami. A im głębiej w las wchodzisz, tym częściej takie epizody się zdarzają, zanurzając cię w prawdziwej atmosferze szaleństwa.

Kooperacja: nie.

Pathologic 2 to remake kultowej gry Pathologic od studia Ice-Pick Lodge. Twórcy nazywają to „symulatorem przetrwania w warunkach epidemii”. Sytuacja w zainfekowanym Mieście na Gorkhon jest tak dramatyczna, że przetrwanie — a nawet tylko utrzymanie swojej człowieczeństwa — będzie niezwykle trudne.

Ta ostatnia część, w rzeczywistości, stała się centralnym tematem gry. Twój bohater będzie musiał nieustannie wybierać między ratowaniem mieszkańców a dbaniem o własną skórę. Czasami kradzież, a nawet morderstwo, będą jedynym sposobem na przetrwanie kolejnego dnia. Umieranie nie wchodzi w grę — jeśli to zrobisz, zaraza na pewno pochłonie miasto. A bohater ma też wiele innych problemów. Jego ojciec i inny prominentny obywatel zmarli w tajemniczych okolicznościach, a mieszkańcy podejrzewają, że to ty jesteś winny. Na dodatek w mieście dzieje się coś niezwykłego, a kluczowe postacie wyraźnie ukrywają straszne sekrety. Rozwikłanie tajemnic nie będzie łatwe.

Pathologic 2 trudno polecić każdemu. Atmosfera jest bardzo specyficzna, mechanika przetrwania jest bardzo hardcore, a znaczna część rozgrywki polega na bieganiu po mieście. Ale jeśli pozwolisz sobie zanurzyć się w ducha gry, dostarczy ci emocji jak żadna inna.

Co-op: nie.

Gra z atmosferą w duchu opowieści H.P. Lovecrafta. Sunless Sea to osobliwa mieszanka gry przetrwania i interaktywnej książki. Jest sporo tekstu, ale napisano go na tyle dobrze, że oczaruje nawet tych, którzy nie lubią czytać. Tło fabularne jest również niezwykłe. W dziewiętnastym wieku angielska królowa oddała Londyn podziemnemu światu, gdzie teraz mieszka wraz ze wszystkimi swoimi mieszkańcami.

Jako kapitan statku możesz przewozić towary, zbierać cenne informacje, wykonywać zadania lub po prostu eksplorować ponure przestrzenie podziemia, odkrywając nowe wyspy i wpadając w niezwykłe sytuacje. Najważniejsze to nie zaniedbywać logistyki, ponieważ bez jedzenia twoja załoga może przejść do kanibalizmu — a jeśli doprowadzisz ich do szaleństwa, mogą się zbuntować.

Co-op: nie.

Gra survivalowa osadzona w uniwersum H.P. Lovecrafta. Kontrolujesz monstrualny pociąg i podróżujesz przez światy zamieszkane przez sługi Cthulhu i inne przerażające stworzenia. RailGods of Hysterra jest w fazie wczesnego dostępu i otrzymuje aktualizacje bezpośrednio związane z słynnymi dziełami pisarza — na przykład „Cień nad Innsmouth”. Przekształcenie swojego pociągu w mobilną bazę i odpieranie lovecraftowskich horrorów najlepiej robić w zespole do pięciu osób.

Co-op: tak.

W tych tytułach odpowiadasz nie za jednego bohatera, ale za całą grupę ludzi lub osadę. Musisz rozdzielać zasoby, rozwijać swoją bazę, uwzględniać osobowości postaci i podejmować decyzje, które mogą wpłynąć na los całej społeczności.

This War of Mine to jedna z tych rzadkich gier o wojnie, w której cała uwaga nie skupia się na wydarzeniach na froncie, ale na codziennym życiu zwykłych ludzi, którzy mieli pecha żyć w mieście zniszczonym przez walki. Ta historia mniej dotyczy przetrwania, a bardziej moralnych wyborów, które będziesz musiał podejmować każdego dnia. Nie ma prawdziwego wprowadzenia, ale jest półporzucony dom i trzech bohaterów zmuszonych do życia w nim. Teraz ich losy są w twoich rękach.

Każda postać ma swoją osobowość, która kształtuje ich mocne strony, lęki i pragnienia. Nie możesz ignorować potrzeb bohaterów, ponieważ im mniej mają wewnętrznej satysfakcji i spokoju, tym głębiej popadają w depresję. To bezpośrednio wpływa na ich skuteczność. Gra dzieli się na dzień i noc. W ciągu dnia zajmujesz się naprawą domu i wytwarzaniem potrzebnych rzeczy i narzędzi. Czasami nowi ludzie będą chcieli do ciebie dołączyć, co oznacza, że będziesz potrzebować więcej zapasów, a zdobycie ich nie zawsze jest łatwe.

Zasoby potrzebne do normalnego życia muszą być znajdowane w nocy. Twoje postacie wyruszają do sąsiednich domów, gdzie żyją ludzie tacy jak oni, lub przeprowadzają rajdy na szpital lub magazyn, które najczęściej są pełne wrogów. A bohater (możesz wysłać tylko jednego na misję) może nie wrócić z danej wyprawy. W takim przypadku nastrój pozostałej grupy się pogarsza. Bądź lekkomyślny, a łatwo możesz stracić wszystkich. Ale jeśli twoje postacie przetrwają określoną liczbę dni, otrzymasz zakończenie, które ujawnia ich losy po wojnie.

Gra jest pełna niuansów.

Tryb kooperacji: nie.

Niezwykle przemyślana gra science-fiction o przetrwaniu w kosmosie. W fabule musisz prowadzić małą grupę kolonistów, których statek rozbił się na nieznanej planecie. Głównym "haczykiem" jest to, że narratorem jest sztuczna inteligencja, która generuje różne wydarzenia w świecie. Istnieją trzy opcje AI. Jedna koncentruje się na budowaniu i spokojnym rozwoju twojej kolonii, druga jest całkowicie nieprzewidywalna, a trzecia to złoty środek, idealny dla nowicjuszy.

W RimWorld musisz myśleć nie tylko o zbieraniu zapasów, ulepszaniu swojej bazy, odpieraniu pirackich rajdów i przetrwaniu surowej zimy, ale także o uważnym nadzorowaniu swoich podopiecznych. Koloniści mogą umrzeć nie tylko z rąk wroga, ale także po prostu zachorować, zatruć się lub zranić. Każdy z nich ma swoją własną historię i cechy osobowości, które mogą sprawić, że postać będzie użyteczna lub wręcz przeciwnie. Bezczynny piromaniak w przypływie smutku, na przykład, może łatwo stracić panowanie i podpalić bazę. Jeśli będziesz w stanie śledzić te wszystkie drobiazgi, z czasem zbudujesz potężną cywilizację, podbijając planetę i wszystkie jej bogactwa.

Tryb kooperacji: nie.

Frostpunk to surowa strategia steampunkowa o przetrwaniu w warunkach wiecznej zimy od twórców This War of Mine, którzy ponownie mają wiele moralnych dylematów w zanadrzu dla gracza. Gra oferuje kilka scenariuszy, które wpływają na fabułę, a także tryb przetrwania dla najodważniejszych i najbardziej hardcore'owych graczy.

W fabule, w XIX wieku, ludzie w Wielkiej Brytanii odkrywają moc pary, co wywołuje boom wynalazków, które wcześniej były niemożliwe, takich jak funkcjonalne protezy i roboty. To w tym okresie następuje kataklizm, który zlodowaca planetę. Ocalałe osoby z całego świata organizują ekspedycje na Arktykę, gdzie można znaleźć ogromne ilości minerałów i generatorów. Tutaj, w warunkach wiecznej zimy, będziesz musiał zbudować schronienie dla swojego ludu.

Osada ma generator, który produkuje ratujące życie ciepło. Jest to w istocie serce twojego miasta, jego główny atut. Aby utrzymać schronienie w działaniu, potrzebujesz węgla i wielu innych zapasów. Jedną z cech gry jest to, że temperatura wokół ciebie stopniowo spada. Jeśli w pierwszym dniu twoi osadnicy spokojnie zbierali zasoby rozrzucone wokół, mając jedynie potrzebę ogrzania się przy generatorze, to do dnia 10-15, gdy temperatura łamie wszelkie rekordy anomalii, zasoby już się kończą, a ludzie są na skraju narzekania. Nie możesz grać w Frostpunk wyłącznie jako budowniczy miast. Gra regularnie stawia trudne pytania. Czy warto korzystać z pracy dzieci? Czy możesz uciekać się do eksperymentalnego leczenia chorych pracowników?

Co-op: nie.

Frostpunk 2 jest kontynuacją surowej gry strategicznej o przetrwaniu w wiecznej zmarzlinie od studia 11 bit. Minęło trzydzieści lat od Wielkiego Mrozu: węgiel już nikogo nie ratuje i jest zastępowany przez ropę, podczas gdy miasto — które teraz przekształciło się w metropolię — stało się gniazdem politycznych sporów. Jeśli pierwsza gra dotyczyła przetrwania w zimnie, kontynuacja dotyczy zarządzania podzielonym społeczeństwem, w którym frakcje są gotowe skoczyć sobie do gardeł, a każda decyzja, którą podejmujesz, na pewno rozwścieczy kogoś. Skala wzrosła z pojedynczych budynków do całych dzielnic, a dylematy moralne stały się jeszcze bardziej niekomfortowe. Osiąga około 85 punktów na Metacritic, a po serii poprawek jego ocena na Steam wzrosła z 81% do 89%.

Co-op: nie.

Kenshi to ogromny, bezlitosny sandbox, który brytyjskie studio Lo-Fi Games stworzyło niemal samodzielnie przez wiele lat. Nie ma tu fabuły, wybranego bohatera ani poziomów: twoje umiejętności rosną w miarę tego, co faktycznie robisz, a możesz zacząć jako bezbronny żebrak, który zostaje sprzedany w niewolę już w pierwszej bójce. Nie kontrolujesz jednego bohatera, ale cały zespół: zatrudniasz ludzi, budujesz bazę, handlujesz, odpierasz bandytów i handlarzy niewolników lub sam stajesz się terrorystą pustkowi. Straciłeś rękę lub nogę w walce? Załóż protezę i działaj dalej. Główna wartość Kenshi leży w jego absolutnej wolności i żyjącym świecie, który nie obchodzi się z tobą.

Co-op: nie.

Klasyczne sandboxy, w których przetrwanie łączy się z niemal nieograniczonym rzemiosłem i kreatywnością: zbierasz zasoby, budujesz, co chcesz, i decydujesz sam, co robić w ogromnym otwartym świecie.

Palworld był największą niespodzianką 2024 roku i jednym z najgłośniejszych premier w historii Steama: „Pokémon z bronią” przyciągnął 25 milionów graczy w swoim pierwszym miesiącu. Formuła odważnie łączy kilka gatunków jednocześnie: eksplorujesz otwarty świat, łapiesz stworzenia zwane Pals, a następnie używasz ich zarówno w walce, jak i jako siłę roboczą — Pals rąbią drewno, wydobywają rudy, gotują i kują w twojej bazie, podczas gdy ty zajmujesz się przetrwaniem, rzemiosłem i oczyszczaniem lochów z bossami. Jednocześnie musisz również dbać o bohatera: głód, wytrzymałość i temperatura nie zniknęły.

Na początku projekt był traktowany jako żart, ale za zuchwałym opakowaniem kryła się zaskakująco głęboka i wciągająca gra przetrwania. 10 lipca 2026 roku Palworld opuszcza wczesny dostęp na pełne wydanie 1.0 — świetny powód, aby dołączyć.

Co-op: tak.

Mimo swojego szacownego wieku, Don't Starve wypada korzystnie w porównaniu do wczesnych gier survivalowych, z których większość była bezosobowymi piaskownicami, które znudziłyby cię po 3-5 godzinach. Ten projekt jest znacznie ciekawszy. Po pierwsze, ma fabułę: Wilson to nieszczęśliwy naukowiec, który languje w swojej chatce pośrodku lasu. Wszystko zmienia się, gdy głos z radia nakłania go do zbudowania urządzenia, które przenosi Willa do innego świata. To tam zaczyna się eksploracja.

W grze napotkasz wiele dziwnych rzeczy, takich jak zabójcze pszczoły, jednookie ptaki czy agresywni ludzie-świnie, którzy zazdrośnie strzegą swoich osiedli przed obcymi. Wszyscy oni (i nie tylko oni) chętnie wyślą cię do następnego świata. Niebezpieczeństwo pochodzi nie tylko od dziwnych stworzeń wokół ciebie, ale także od twojej kruchej psychiki, która może opuścić Wilsona w najgorszym możliwym momencie. Jeśli to się stanie, nie wrócisz do życia — będziesz musiał zacząć od nowa. Aby w ogóle przetrwać w tym nieprzyjaznym świecie, będziesz musiał zbierać różne gałązki, rośliny i kamyki, a następnie stworzyć z nich potrzebne narzędzia i zorganizować swoje codzienne życie.

Noc to szczególnie niebezpieczny czas dnia. W ciemności pojawiają się nowe potwory, a jedynym sposobem na ucieczkę przed nimi jest ognisko lub latarka.

Gra otrzymała trzy DLC: Reign of Giants , Shipwrecked oraz Hamlet , które dodają nowe elementy, a także pełną grę kooperacyjną, Don't Starve Together .

Kooperacja: nie.

Gra, która wyszła wiele lat temu i nadal nie potrzebuje specjalnego wprowadzenia. Jej popularność jest tak ogromna, że do tej pory sprzedano na całym świecie ponad 300 milionów kopii Minecraft. Hollywood chętnie korzysta z tej znanej nazwy i już wydało film na jej podstawie.

Przede wszystkim, Minecraft jest znany jako idealna gra budowlana, w której możesz tworzyć niesamowite konstrukcje. Dla tych, którzy nie czują się twórcami, ale kochają dreszczyk emocji, jest tryb „Survival”. Będziesz zajmować się znanymi obowiązkami ocalałego: zbieranie materiałów, poszukiwanie jedzenia i tworzenie schronienia oraz przedmiotów, których potrzebujesz. W nocy lokalne zombie i creepery odwiedzą cię z najlepszymi intencjami.

W takich momentach nie zapomnij o opcjach, które daje ci Minecraft. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby zbudować prawdziwą fortecę, z której będziesz mógł strzelać do wrogów z góry, lub zorganizować prawdziwe pole minowe, gdzie horda potworów znajdzie wieczny spoczynek.

Gdy twoja postać awansuje i stanie się wystarczająco silna, będziesz mógł eksplorować najdalsze zakątki świata bez strachu, a nawet stawić czoła szczególnie niebezpiecznym przeciwnikom, takim jak Starożytny Strażnik. A jeśli zaczniesz się nudzić — śmiało zbuduj portal i wyrusz, aby podbić Nether. Minecraft wspiera ogromną liczbę modów stworzonych przez fanów, dzięki którym możesz zaaranżować wszystko, od ataku zabójczych pomidorów po odlot w stylu „Marsjanina”. Wszystko zależy od twojej wyobraźni.

Co-op: tak.

Po pierwszym zobaczeniu zrzutów ekranu z Terraria , wielu nazwie to klonem Minecrafta z grafiką 2D — i będą całkowicie w błędzie. To dokładnie ten przypadek, w którym nie należy oceniać książki po okładce. Rozgrywka zaczyna się, gdy twoja postać pojawia się w losowo generowanym świecie, niosąc tylko kilka przedmiotów, które pomogą przetrwać na początku podróży.

Aby uniknąć spędzania nocy na odpieraniu ataków potworów, będziesz potrzebować mniej lub bardziej niezawodnego schronienia, a do tego musisz znaleźć materiały i stworzyć je. Oprócz zbudowania swojego domu, sensowne jest zbudowanie domów specjalnie dla NPC, którzy pojawiają się, gdy spełnione są określone warunki i będą sprzedawać ci różne towary. Tworzenie przedmiotów jest uproszczone w porównaniu do Minecrafta, co ma sens: Terraria mniej polega na budowaniu i tworzeniu, a bardziej na walce i przetrwaniu.

Najciekawsza część gry zaczyna się, gdy otwierasz systemy jaskini głęboko pod ziemią. Tam możesz zarówno znaleźć skarby, jak i spotkać nowych, interesujących wrogów. Dzięki losowo generowanemu światu każda nowa jaskinia jest unikalna na swój sposób, więc możesz spędzić godziny, eksplorując głębiny w poszukiwaniu przygód i materiałów, które przydadzą się do tworzenia nowego ekwipunku.

Tryb kooperacji: tak.

Kooperacyjna wersja kultowego Don't Starve z charakterystycznym mrocznym, kreskówkowym stylem. Gracze eksplorują proceduralny świat, walczą z dziwacznymi stworzeniami, zbierają zasoby, tworzą ekwipunek i dbają o to, aby ich bohaterowie byli najedzeni. Im dłużej drużyna przetrwa w nieprzyjaznym świecie, tym bardziej stara się ich wykończyć. Don't Starve Together ma około 170 000 recenzji na Steamie, z czego 96% to recenzje pozytywne — prawdziwy skarb wśród gier survivalowych w trybie kooperacji.

Tryb kooperacji: tak.

Valheim i Subnautica to najlepsze miejsca na start: obie mają jasny postęp, piękny otwarty świat i kary za śmierć, które nie są zbyt surowe. Valheim świetnie sprawdza się również w trybie kooperacji.

Tak, całkiem sporo. Najlepsze opcje do grania z przyjaciółmi to Valheim, 7 Days to Die, Project Zomboid, Raft i No Man's Sky. Każda z nich ma swoje własne mechaniki dotyczące kooperacyjnego przetrwania i budowania baz.

Najtrudniejsze pod względem mechaniki to The Long Dark, Project Zomboid i Pathologic 2. W nich każdy błąd może kosztować twoją postać życie, a restart to norma.

To cały podgatunek: Rust, Valheim, Conan Exiles, 7 Days to Die, Stranded Deep i Raft oferują głęboki system craftingu i budowania baz, od małego schronienia po umocnioną twierdzę.

The Long Dark, Subnautica, The Forest, Green Hell, Darkwood i No Man's Sky działają równie dobrze w trybie solo. Każda z nich ma pełną fabułę lub wystarczająco dużo treści na wiele godzin gry w trybie jednoosobowym.

Wśród ostatnich wydaniach, które warto wypróbować, są Palworld (pełne wydanie 1.0 10 lipca 2026), Enshrouded, Frostpunk 2, Atomfall, Grounded 2, Aloft i RuneScape: Dragonwilds. Gatunek wciąż rośnie, więc regularnie aktualizujemy tę listę.

Aby przetrwać w kosmosie i na obcych światach, sprawdź Subnautica i Subnautica 2 (podwodne), No Man's Sky, Astroneer, The Planet Crafter, Breathedge i Starbound. Każda z nich ma swoje podejście, od terraformowania martwej planety po eksplorację bezkresnej galaktyki.

Najbardziej wymagające pod względem realizmu są The Long Dark, Green Hell, SCUM i Project Zomboid. W nich musisz monitorować temperaturę, choroby, kontuzje, świeżość jedzenia i dziesiątki innych drobiazgów, gdzie każdy błąd może kosztować cię życie.

I jeszcze jedna rzecz — porozmawiajmy razem, które inne gry warto dodać do czołówki. Napisz w komentarzach!

Gatunek survivalowy jest ogromny, a wiele godnych tytułów zostało pominiętych w tej czołówce — szczególnie wśród gier indie, które ledwo przegapiły czołowe miejsca, ale są absolutnie dobre na dziesiątki godzin. Oto kilka z nich:

Vintage Story to głęboka, hardcore'owa gra survivalowa w duchu Minecraft, tylko znacznie surowsza i bardziej realistyczna: uczciwa geologia, przetwarzanie rudy, zmieniające się pory roku, gotowanie oparte na przepisach i ponura atmosfera wczesnego średniowiecza. Wybór dla każdego, kto uważa nawet Minecraft za zbyt prosty.

Sunkenland to postapokalipsa w stylu Waterworld: ocean zalał planetę, a ty budujesz bazę na palach, nurkujesz po zasoby w zatopionych budynkach i odpierasz ataki piratów. Coś jak Raft, ale z naciskiem na walkę i kontrolę terytorium.

Soulmask to gra survivalowa w dżungli z nietypową mechaniką maski, która przyznaje specjalne umiejętności, a także możliwością rekrutacji NPC do swojej plemienia, którzy następnie samodzielnie pracują w bazie. Niespodziewanie rozbudowana gra indie z oswajaniem, rzemiosłem i budowaniem.

A jeśli wolisz przetrwać w towarzystwie, koniecznie sprawdź naszą osobną listę najlepszych gier kooperacyjnych na PC — jest ona szczególnie bogata w gry survivalowe dla dwóch lub więcej graczy. I oczywiście, napisz w komentarzach, którą grę survivalową pominęliśmy: najlepsze sugestie czytelników trafiają do topu w następnej aktualizacji.