Recenzje gier wideo — wszystkie publikacje na ten temat

Gry kooperacyjne coraz bardziej dominują na rynku medialnym w ostatnich latach, a dzięki poleceniom — mediom społecznościowym, streamerom i twórcom treści — przyciągają coraz więcej graczy. Niestety, wiele z nich okazuje się „jednorazowymi hitami”: mocny start i duża liczba graczy jednocześnie nie oznaczają, że dana gra naprawdę zasługuje na Twoją uwagę. Tak jest właśnie z niekończącą się falą gier w stylu Lethal Company — zdobywają popularność podczas premiery, a potem są zapominane w ciągu kilku tygodni, głównie z powodu ubogiej zawartości, powtarzalności i braku stałego wsparcia ze strony deweloperów.

Japońskie studio Game Freak jest najbardziej znane jako twórca ikonicznej franczyzy medialnej Pokémon. Od 1996 roku studio opracowało aż 40 gier Pokémon dla Nintendo, więc z pewnością znają się na serii. Przez te wszystkie lata studio tylko trzy razy wyszło poza swoją strefę komfortu, aby spróbować czegoś nowego, ale były to skromne projekty poboczne, takie jak platformówka o „Rambo słoniu”, Tembo the Badass Elephant.

Gry walki oparte na znanych franczyzach pojawiają się regularnie, ale bardzo niewiele z nich potrafi zadowolić zarówno fanów materiału źródłowego, jak i entuzjastów gatunku jednocześnie. Avatar Legends: The Fighting Game od Gameplay Group International to dokładnie taka próba — łącząca rozpoznawalny wszechświat Avatar: The Last Airbender z dość poważną, techniczną grą walki. I, jak się okazuje, tę próbę można nazwać sukcesem. Gra zadebiutowała na PC, PS5, Xbox Series X oraz obu wersjach Nintendo Switch — świetna wiadomość dla właścicieli szerokiej gamy platform.

Cyberpunk 2077 przy premierze sześć lat temu i Cyberpunk 2077 dzisiaj to gry na zupełnie różnych poziomach jakości. Wiele osób z pewnością pamięta — lub przynajmniej słyszało — jak bardzo niedokończona była gra, gdy się ukazała. Nie można również zaprzeczyć, że mimo licznych problemów technicznych i brakujących funkcji, znalazła ona swoją publiczność, szczególnie wśród właścicieli potężnych komputerów, którzy przynajmniej nie musieli znosić optymalizacji tak okropnej, jak na konsolach. Niemniej jednak, gra ma dziś znacznie więcej fanów, a wielu graczy uważa ją nawet za tytuł definiujący swoją generację. Co zrobiła, aby zasłużyć na takie uznanie? To właśnie zbadamy w tej recenzji, wraz z tym, dlaczego teraz jest najlepszy czas, aby po raz pierwszy doświadczyć Cyberpunk 2077, dać mu drugą szansę, jeśli zawiódł cię lata temu, lub szturmować wirtualne ulice Night City po raz dziesiąty.

W ciągu ostatnich kilku lat Halo przekształciło się z legendarnej franczyzy w taśmę produkcyjną nieudanych sequeli, wyśmiewanych nie tylko przez casualowych graczy, ale także przez oddanych fanów. Jeśli wcześniej oglądanie zwiastunów trzeciej części lub Reach dosłownie zapierało dech w piersiach, to wszystko, co wyszło nie z pióra Bungie, wywoływało jedynie ziewanie i chęć obejrzenia czegoś innego. 343 Industries po prostu nie potrafiło uchwycić tego specyficznego klimatu Halo. I mimo że Halo Infinite to przyzwoita gra pod względem rozgrywki, jej fabuła, kierunek i decyzje projektowe były dalekie od idealnej formuły ustalonej przez Bungie.

Tematyka apokalipsy zombie w grach została już wyczerpana, ale Quarantine Zone: The Last Check podchodzi do niej z nieoczekiwanego kąta — przez codzienną rutynę zwykłego inspektora punktu kontrolnego. Już przed premierą gra zdobyła ponad 1,3 miliona życzeń na Steam, a w ciągu pierwszego tygodnia sprzedaży sprzedała ponad 500 000 egzemplarzy, zajmując miejsce w trzech najlepszych bestsellerach platformy. Deweloperzy z Brigada Games połączyli formułę
Papers, Please
z ustawieniem zombie, co zaowocowało małym, ale wciągającym symulatorem podejmowania codziennych decyzji o życiu i śmierci — choć nie bez zauważalnych problemów.

Fakt, który sprawi, że poczujesz się stary: oryginalny Assassin's Creed 4 Black Flag zadebiutował 13 lat temu. Nadal pozostaje jedną z najbardziej docenianych gier w serii i, co ważniejsze, jest mile wspominany przez graczy za swoją atmosferę, innowacje w rozgrywce i niezapomnianą fabułę.

Gatunek beat 'em up przeżywa mały renesans. Widzimy zarówno powroty klasyków z dużym budżetem, jak i projekty indie próbujące uchwycić tę samą magię arcade z lat dziewięćdziesiątych.

A Game About Chopping Trees to nowy projekt studia Space Raccoon Game Studio, niezależnego zespołu składającego się z trzech osób, w którym — dramatyczna pauza — musisz ścinać drzewa. Brzmi to dokładnie tak prosto, jak się wydaje, ale gra ma kilka niuansów w zanadrzu. Powiem ci, czy warto zwrócić na nią uwagę.

Najedziesz kursorem na goblina, klikasz i pchasz go. Goblin leci w stronę drewnianej skrzyni, skrzynia odbija się w kierunku innego stwora, a ten leci w dół z mapy z tępy krzyk, prosto w pustkę. Na początku to jest zabawne. Stoisz na pokładzie latającego statku. Pod twoją kontrolą jest facet o imieniu Arm — to główny wojownik tutaj, z imponującymi trzema punktami życia — oraz dziewczyna o imieniu Cranberry, która jest bardziej nawigatorem i na początku nie bierze udziału w walkach. Potem na twój statek wskakuje grupa dziwaków z rudymi włosami i hakami. Zgrabnie kradną twoją Cranberry, informują cię, że zostałeś pocałowany przez Boga, i wyrzucają cię, abyś sobie z tym poradził. W zasadzie cała pierwsza misja polega na odnalezieniu twojej skradzionej dziewczyny, podczas gdy gra cicho uczy cię, aby nie spaść z krawędzi areny po drodze.

Kiedy Palworld zadebiutował w Early Access na początku 2024 roku, stał się sensacją w nocy: ponad 5 milionów sprzedanych kopii w pierwsze trzy dni, szczytowa liczba graczy jednocześnie wynosząca 2 miliony — druga najwyższa w historii Steam — oraz serwery uginające się pod naporem graczy. Niektórzy gracze byli zachwyceni, że w końcu mogą doświadczyć gry podobnej do Pokémon na PC, zwłaszcza stworzonej przez niezależne studio, a nie przez „chciwe Nintendo”. Tymczasem fani oryginalnej franczyzy Pokémon oskarżyli twórców Palworld o kopiowanie pomysłów i zasobów, a niektórzy posunęli się nawet do wysyłania im gróźb śmierci.

Stardew Valley, wydana w 2016 roku jako duchowy następca Harvest Moon, skutecznie zrewolucjonizowała gatunek symulatorów farmy społecznej i otworzyła go na masową publiczność. Popularność projektu spowodowała powstanie całej fali naśladowców — niektórych udanych, innych mniej. Nowe "odświeżenie tematu" — debiutancki projekt małego holenderskiego studia, Little Chicken — dodaje charakterystyczne otoczenie do znanej formuły: urban fantasy z wampirami, wilkołakami, czarownicami i innymi fantastycznymi stworzeniami. Spędziłem kilka dziesiątek godzin z nowym wydaniem, aby powiedzieć ci, co deweloperzy zrobili dobrze, a co nie.

To zabawne, jak jeszcze niedawno gry wyścigowe arcade były wydawane przez dziesiątki na wszystkich możliwych platformach, ale teraz przemysł dosłownie doświadcza niedoboru projektów w tym gatunku. Need for Speed od dawna przestał być trendsetterem, a FlatOut, Burnout i Midnight Club raczej nie doczekają się kontynuacji w nadchodzących latach. W rezultacie fani wyścigów po prostu nie mają w co grać, więc wydanie nowej części Forza Horizon jest postrzegane jako niesamowite wydarzenie, którego nie można przegapić.

Bearded Kratos wraca do wojny, a tym razem cały nordycki pantheon jest w celowniku. God of War: Ragnarök zadebiutował w 2022 roku i miał na celu zamknięcie historii nordyckiej sagi, która rozpoczęła się w God of War z 2018 roku. Santa Monica Studio postanowiło nie rozciągać opowieści na trylogię, obiecując zmieścić konfrontację między Kratosem, Atreusem a Odin w jednej grze. Efektem była jedna z najbardziej rozległych przygód w historii serii.

Ja, autor tych słów, przyznam, że nie jestem fanem horrorów. Kiedy uruchomiłem Vultures: Scavengers of Death, to, co mnie interesowało, to taktyczna strona rzeczy — planowanie ruchów, zarządzanie zasobami, możliwość myślenia zamiast tylko reagowania. W pierwszych pół godziny gra mnie zaskoczyła: system walki okazał się znacznie bardziej angażujący, niż się spodziewałem po projekcie indie. Co więcej, im dłużej grałem, tym bardziej stawało się jasne — jest tu znacznie mniej horroru, niż obiecuje okładka.

Vampire: The Masquerade — Bloodlines 2: Loose Cannon to jeden z tych przypadków, w których marketing obiecuje znaczną ekspansję fabularną, a to, co faktycznie otrzymujesz, to misja, która wydaje się być odciętym fragmentem głównej kampanii. Oficjalnie DLC jest przedstawiane jako historia Benniego Muldoona, która ma rozszerzyć narrację, pokazać wydarzenia przed przybyciem Nomada do Seattle i dodać nowy kontekst do podstawowej gry. W praktyce, po około 150 minutach gry, pozostaje wrażenie, że to nie jest właściwe DLC, lecz płatny dodatek fabularny sprzedawany za piętnaście dolarów.

Kiedy uruchomiłem LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight, przygotowywałem się na kolejną zwykłą grę z klockami, z obowiązkowymi żartami i znanymi złoczyńcami. To tylko sprawiło, że zaskoczenie było jeszcze większe, gdy gra całkowicie złamała ten schemat już od pierwszych minut. Tak, rozgrywka w niektórych miejscach jest słabsza, ale fanatyczna uwaga deweloperów na lore uniwersum sprawia, że przymykasz oko na większość jej wad.

Po wypróbowaniu wersji demo pierwszego remake'u "Gothic" w zeszłym roku, byłem niezwykle sceptyczny co do tego przekształcenia kultowego RPG. A teraz, rok później, dosłownie miesiąc przed oficjalną premierą, wokół jeszcze nie wydanej gry wybuchł niesamowity zamęt. Influencerzy publikują kompilacje błędów z wersji preview. Fani błagają deweloperów o opóźnienie wydania w celu dodatkowego dopracowania. Niektórzy nawet wzywają do tego, aby remake w ogóle nie został wydany. Krótko mówiąc, jest zbyt wiele powodów do niepokoju, a kiedy otrzymałem wersję przedpremierową, przygotowywałem się na najgorsze.

At some point the game tells me: "Nie możesz już uratować tych ludzi, wyjdź." Oczywiście, wchodzę, aby ich uratować — bo w przeciwnym razie, jaki byłby sens tego wszystkiego. I tak w skrócie wygląda 007 First Light w pierwszych kilku godzinach: ciągle udaje, że prawdziwe doświadczenie Bondowskie jest tuż za rogiem, podczas gdy wręcza ci kolejny segment samouczka, kolejny szeptany wskazówkę i kolejny pretekst do biegania między punktami kontrolnymi.

What lover of sea adventures hasn’t played Corsairs? But the era of this legendary classic is long behind us, and new contenders have stepped onto the scene, such as Sea of Thieves, Skull and Bones, and Windrose. The developers of Corsairs — Battle of the Caribbean set out to create a modern reboot of the pirate saga, sending players on adventures across the Caribbean Sea in the nineteenth century. They did a good job recreating the atmosphere of the historical era, but many important elements of the game ended up going off course. You can read all the details about this controversial new release in our review.