Kilka lat temu PlayStation było uważane za najbardziej przyjazną graczom platformę na rynku. Do 2026 roku niemal nic nie pozostało z tego wizerunku: Sony wycofało się z wspólnego projektu z żyjącą legendą branży — a ten projekt trafił prosto do bezpośredniego konkurenta, wstrzymało rozwój jednego z najstarszych gier typu live-service, zamknęło studio, które nigdy nie wydało gry pod swoim zarządem, podniosło ceny konsol dwukrotnie w ciągu siedmiu miesięcy oraz ceny subskrypcji na dodatek, odmówiło podziału zwrotów taryfowych z klientami i argumentowało w sądzie, że gracze nie uważają się za właścicieli cyfrowych gier, które kupili. Zebraliśmy tutaj wszystkie kluczowe porażki Sony z 2026 roku — i będziemy na bieżąco aktualizować listę, gdy się powiększy.

W pewnym momencie stoisz w ciemnym pomieszczeniu, układając dyski we właściwej kolejności, a potem chwytasz kulę, otwierasz drzwi — a za nimi znajduje się kolejny ogromny labirynt. Są wskazówki, dzięki Bogu. Ale wciąż wpatrujesz się w całą machinę i myślisz: „pozwól mi już kogoś uderzyć mieczem.”

Wyobraź sobie to: twój statek rozbija się na całkowicie opuszczonej planecie, zamarzniętej do samego rdzenia. Twój partner cudownie przeżywa w kapsule ratunkowej, ale z poważnymi obrażeniami. Ledwo ciągnie się przez jałowy biom, skanuje się lokalnym futurystycznym med-botem, a AI poważnie dostarcza diagnozę: „Masz krytyczne uszkodzenie wątroby. Zalecany jest przeszczep.”

Wszystko zaczyna się od obrazu, który wydaje się nie mieć w sobie nic interesującego: żółta tapeta, wilgotny dywan, biurowe lampy nad głową. Pokoje rozciągają się gdzieś dalej, za rogiem, a tam znowu te same ściany. Brak okien, brak ludzi, brak oczywistego wyjścia. Tylko brzęczenie, które chcesz wyciszyć, chociaż cisza byłaby jeszcze gorsza.

Gatunek beat 'em up przeżywa mały renesans. Widzimy zarówno powroty klasyków z dużym budżetem, jak i projekty indie próbujące uchwycić tę samą magię arcade z lat dziewięćdziesiątych.

Najedziesz kursorem na goblina, klikasz i pchasz go. Goblin leci w stronę drewnianej skrzyni, skrzynia odbija się w kierunku innego stwora, a ten leci w dół z mapy z tępy krzyk, prosto w pustkę. Na początku to jest zabawne. Stoisz na pokładzie latającego statku. Pod twoją kontrolą jest facet o imieniu Arm — to główny wojownik tutaj, z imponującymi trzema punktami życia — oraz dziewczyna o imieniu Cranberry, która jest bardziej nawigatorem i na początku nie bierze udziału w walkach. Potem na twój statek wskakuje grupa dziwaków z rudymi włosami i hakami. Zgrabnie kradną twoją Cranberry, informują cię, że zostałeś pocałowany przez Boga, i wyrzucają cię, abyś sobie z tym poradził. W zasadzie cała pierwsza misja polega na odnalezieniu twojej skradzionej dziewczyny, podczas gdy gra cicho uczy cię, aby nie spaść z krawędzi areny po drodze.

Zabijam szefa — i zostaję natychmiast przerzucony z powrotem na ekran startowy. Żadne napisy końcowe, żadnej sceny końcowej, tylko główne menu. Siedzę tam i zdaję sobie sprawę, że ukończyłem całą kampanię Early Access w dwie godziny. I dzięki Bogu, że nie wydawałem własnych pieniędzy na to, ponieważ nigdy w życiu nie grałem w tak kiepski kawałek pracy.

Dziś porozmawiamy o grze, która sprawiła, że ja, autor tego tekstu, czułem się zarówno wielkim architektem, jak i niezwykle zrzędliwym menedżerem przez kilka wieczorów. Mówię o Hotel Architect. Wiecie, gatunek symulacji zarządzania przechodzi teraz dziwne czasy: z jednej strony mamy przeciążone arkusze kalkulacyjne; z drugiej, zbyt proste „klikacze”. Ta gra stara się zająć miejsce gdzieś pośrodku. Od razu powiem: to nie jest rewolucja, ale to solidna gra tycoon, a diabeł tkwi w szczegółach tutaj.

Kiedy ja, autor tych słów, zalogowałem się do Lineage 2 Essence, moją pierwszą myślą nie było „Wow, wróciłem do legendarnego MMORPG”, ale raczej „Gdzie jest wszyscy?” Przez długi czas wokół mnie prawie nikogo nie było, a przez to gra od samego początku sprawiała bardzo dziwne wrażenie. Po prostu zostajesz wrzucony do świata, który ma wydawać się ogromny i żywy, ale zamiast tego wydaje się pusty i martwy.

Gran Saga to dziś niesamowicie drogie i piękne anime MMO, które jednocześnie pokazuje najwyższej jakości koreańską produkcję oraz wszystkie bolączki mobilnych gier gacha. W 2026 roku projekt jest już martwy na rynku globalnym, a serwery koreańskie i japońskie również zostały zamknięte. Powiemy, czy warto zacząć grać.
[gamecard=73983]