41 najlepszych gier takich jak Skyrim w 2026 roku: RPG z otwartym światem na czas po Skyrim
Na początek warto rozważyć The Elder Scrolls 4: Oblivion Remastered, Enderal: Forgotten Stories, The Witcher 3, Kingdom Come: Deliverance 2, Elden Ring, Dragon's Dogma 2, Fallout 4, Avowed, Crimson Desert i The Blood of Dawnwalker. Każda z tych gier podkreśla inne elementy doświadczenia znanego ze Skyrim, dlatego w poniższych sekcjach wyjaśniamy, co oferują i na czym kończą się podobieństwa. Nie każda pozycja to RPG z otwartym światem: niektóre są bardziej liniowe, opierają się na drużynie lub skupiają na przetrwaniu. Listę zaktualizowano w listopadzie 2026 roku.
Fantasy RPG z perspektywy pierwszej osoby
Eksploracja z perspektywy pierwszej osoby, magia, broń biała i rozwój postaci sprawiają, że te gry są najbliższym punktem wyjścia. Dwie należą do samej serii Elder Scrolls, a Enderal wykorzystuje Skyrim jako fundament osobnej przygody. Ich światy różnią się jednak strukturą: podobne doświadczenia mogą zapewnić zarówno cała prowincja, kilka rozległych regionów, jak i seria mniejszych poziomów.
The Elder Scrolls 4: Oblivion Remastered
Cyrodiil oferuje dobrze znany powód, by odłożyć na później ratowanie świata: kolejna gildia dołącza do listy, kolejna ruina czeka na zbadanie, a kolejny nieznajomy ma problem. W The Elder Scrolls 4: Oblivion Remastered Bethesda i Virtuos odświeżają oprawę RPG z 2006 roku, zachowując jego podstawową strukturę. Kryzys wiąże się z bramami prowadzącymi do Otchłani, ale Gildia Złodziei, Gildia Magów i Mroczne Bractwo oferują rozbudowane przygody na własnych warunkach. Te wątki zadań szczególnie przypadną do gustu osobom, które lubiły frakcje w Skyrim. Remaster zmienia system awansowania, dodaje sprint i zawiera Shivering Isles oraz Knights of the Nine, zachowując przy tym wiele osobliwości oryginalnych dialogów i zachowań NPC. To bliski krewny Skyrim, a nie jego całkowita przebudowa: inna prowincja, inne lokalne historie i ta sama pokusa, by ruszyć za pobocznym tropem zamiast kontynuować główne zadanie. Wersja na Nintendo Switch 2 sprawia, że można też grać w podróży.
The Elder Scrolls 3: Morrowind
Burze popiołowe, gigantyczne grzyby i owadopodobny transport publiczny sprawiają, że Vvardenfell wydaje się obce, zanim jeszcze zaczniemy rozumieć jego politykę. W Morrowind do celu prowadzą wskazówki i wpisy w dzienniku, a nie znaczniki zadań. Sama podróż może przerodzić się w śledztwo, zwłaszcza że punkty orientacyjne łatwiej rozpoznać niż nazwy pobliskich osad. Wymagania gildii i rywalizujące ze sobą Wielkie Rody nadają rozwojowi postaci wymiar społeczny: dostęp do organizacji zależy od czegoś więcej niż samo pojawienie się na miejscu. Historia Nerevaryńczyka stopniowo łączy lokalne konflikty z dziejami wyspy. Walka i oprawa wyraźnie się zestarzały, a pierwsze godziny wymagają cierpliwości. Dla graczy Skyrim zainteresowanych odkrywaniem mniej znajomej kultury to właśnie część uroku gry. OpenMW to nowoczesny silnik open source, na którym można uruchomić grę, ale nadal potrzebne są oryginalne pliki gry.
Enderal: Forgotten Stories
Rozbudowana modyfikacja totalna stworzona przez SureAI zastępuje Tamriel nowym światem, historią i systemem rozwoju. Gracz wciela się w obcego, którego nawiedzają wizje, w świecie stojącym w obliczu powtarzającej się katastrofy zwanej Oczyszczeniem. Znane sterowanie ułatwia eksplorację, ale napotkane miejsca i postacie należą do historii mroczniejszej i bardziej osobistej niż ta ze Skyrim. Rozwój postaci opiera się na zmienionych drzewkach umiejętności i systemie doświadczenia, więc gotowy build ze Skyrim nie podpowie, co robić dalej. Gorączka Tajemna sprawia też, że leczenie wymaga zarządzania zasobami: zaklęcia leczące i mikstury zwiększają jej poziom, przez co odzyskiwanie zdrowia wiąże się z dodatkowym kosztem. To pełnoprawna nowa przygoda zbudowana na znajomym fundamencie. Obie wersje na Steamie są darmowe, ale mają różne wymagania dotyczące posiadania gry: oryginalna modyfikacja wymaga podstawowego Skyrim, a Enderal Special Edition — Skyrim Special Edition.
Avowed
Imperialne zadanie zmienia się w skomplikowaną wyprawę po Żyjących Ziemiach, pogranicznym regionie ze świata Pillars of Eternity. W Avowed Obsidian zleca wysłannikowi zbadanie zarazy, zapewnia mu towarzyszy mających własne zdanie oraz stawia na drodze kilka frakcji, których interesy rzadko są zbieżne. Walka z perspektywy pierwszej osoby łączy broń białą, palną i magię, zachęcając do eksperymentowania z różnymi zestawami wyposażenia. Eksploracja obejmuje rozległe, otwarte regiony, w których wspinaczka, ruiny i zadania poboczne dają powody, by zajrzeć poza bezpośredni cel. Taka struktura sprawia, że podróż jest bardziej ukierunkowana niż nieprzerwana wędrówka przez prowincję w Skyrim. Magia, ekwipunek i opcjonalne odkrycia stanowią znajomy punkt wyjścia, a towarzysze reagują na decyzje i wnoszą do zadań własne problemy. To dobry wybór dla osób, które chcą swobodnie eksplorować świat fantasy RPG, ale nie potrzebują, by każda jego część płynnie łączyła się z pozostałymi.
Tainted Grail: The Fall of Avalon
Legenda arturiańska staje się scenerią opuszczonych miejsc, niebezpiecznych dróg i społeczności zmagających się z rozprzestrzenianiem się Dziwności. Tainted Grail: The Fall of Avalon od Questline opiera się na znanym schemacie RPG z perspektywy pierwszej osoby: eksplorujemy, podejmujemy się zadań, badamy lochy i rozwijamy postać, dobierając ulubione połączenie broni i magii. Skradanie się, łucznictwo i rzemiosło stanowią alternatywę dla postaci skupionej na walce wręcz, a decyzje podejmowane w zadaniach wpływają na szerszą historię. Trzy rozległe regiony pozwalają rozwijać przygodę bez konieczności przemierzania jednej, nieprzerwanej mapy. Mniejszy budżet produkcji bywa widoczny, ale sceneria nadaje znanym aktywnościom bardziej niepokojący kontekst. Największe podobieństwo do Skyrim polega na tym, że łatwo porzucić obrany szlak, gdy ruina lub boczna ścieżka wygląda na wartą zbadania. Pełna wersja opuściła wczesny dostęp w maju 2025 roku, a opcjonalna kamera z perspektywy trzeciej osoby daje dodatkowy sposób na eksplorację.
Dark Messiah of Might and Magic
Kopniak, rozlana oliwa albo luźna skrzynia mogą być równie przydatne co mocniejszy miecz. W Dark Messiah of Might and Magic Arkane wykorzystuje fizykę silnika Source, by zapewnić kilka sposobów na rozwiązanie każdej walki: można zepchnąć wroga na kolce, upuścić coś ciężkiego na grupę przeciwników albo zamrozić ziemię przy krawędzi. Ulepszenia postaci wspierają walkę wręcz, magię i skradanie się, ale niezależnie od wybranej ścieżki warto zwracać uwagę na otoczenie. Przygoda prowadzi Saretha przez serię poziomów w świecie Ashan, a głównym wątkiem fabularnym jest przepowiednia. Nie ma tu otwartej prowincji do swobodnego przemierzania, więc gra nie zastąpi w pełni Skyrim. Osoby, które spędzały większość czasu w Skyrim na eksplorowaniu nordyckich ruin, docenią tu badanie niebezpiecznych miejsc i improwizowanie, gdy wybuchnie walka. Ukryte przejścia i sekrety sprawiają, że warto dokładnie przeszukiwać te mniejsze przestrzenie.
RPG i przygodówki oparte na fabule
W tych grach główna historia i powracające postacie mają większy wpływ na przebieg przygody. W niektórych można stworzyć własnego protagonistę, inne rozpoczynają się od postaci o określonej tożsamości i przeszłości. Eksploracja nadal zapewnia odskocznię, ale rozmowy, towarzysze i konsekwencje poszczególnych zadań często stanowią główny powód, by grać dalej. To dobre alternatywy dla osób, które obok swobody Skyrim chciałyby bardziej rozbudowanej fabuły.
The Witcher 3: Wild Hunt
Zwykłe zlecenie na potwora może odkryć historię pewnej rodziny albo zmusić Geralta do podjęcia decyzji, która nie przyniesie satysfakcjonującego rozwiązania. W The Witcher 3 takie poboczne opowieści często przerywają poszukiwania Ciri przez Geralta, nadając eksploracji cel wykraczający poza zbieranie ekwipunku. W przeciwieństwie do stworzonego przez gracza protagonisty w Skyrim Geralt ma określoną osobowość i przeszłość, ale gracz nadal decyduje, jak rozwiązać wiele konfliktów i za którymi historiami podążyć najpierw. Wyspy Skellige, ich klany i północne krajobrazy mają atmosferę szczególnie znajomą fanom Elder Scrolls. W walce liczy się też przygotowanie: mikstury, oleje i wiedza z bestiariusza pomagają odróżnić jedno polowanie od drugiego. Hearts of Stone i Blood and Wine rozwijają przygodę, wprowadzając własne postacie i regiony. Remastered, wydane we wrześniu 2026 roku, przynosi kolejne ulepszenia grafiki, wydajności i rozgrywki.
Więcej przygód skupionych na postaciach i zadaniach znajdziesz na naszej liście gier podobnych do The Witcher 3.
The Blood of Dawnwalker
Światło dnia i ciemność wpływają na możliwości protagonisty, dzięki czemu wybór momentu działania ma praktyczne znaczenie. W The Blood of Dawnwalker Coen za dnia jest człowiekiem, a nocą zyskuje wampirze zdolności, próbując ocalić rodzinę. Vale Sangora, fikcyjna dolina w Karpatach rządzona przez wampiry, nadaje temu konfliktowi szerszy, polityczny kontekst. Eksploracja, rozmowy i kolejność podejmowania wątków fabularnych wpływają na zakończenie. Rebel Wolves, założone przez twórców z doświadczeniem przy The Witcher 3, kładzie nacisk na konsekwencje decyzji, a nie jedną ustaloną ścieżkę przez fabułę. Skyrim przypomina tu możliwość wyboru kolejnego tropu i angażowania się w życie napotykanych postaci. Zmieniające się zdolności protagonisty i wampiryczna sceneria nadają tym znajomym wyborom nowy kontekst. Gra ukazała się we wrześniu 2026 roku.
W naszej recenzji The Blood of Dawnwalker omawiamy system dnia i nocy oraz związane z nim wybory.
Dragon Age: Inquisition
Wcielenie się w rolę przywódcy Inkwizycji dodaje aspekt zarządzania do typowych zajęć, takich jak eksplorowanie regionów i pomaganie ich mieszkańcom. W Dragon Age: Inquisition gracz tworzy protagonistę, wybiera rasę i klasę, a następnie wyrusza w podróż z drużyną towarzyszy. Rozległe obszary, takie jak Hinterlands i Hissing Wastes, oferują zadania poboczne, surowce do rzemiosła oraz szlaki do zbadania między ważnymi wydarzeniami fabularnymi. Spotkania z wysokimi smokami stanowią większe wyzwanie, do którego dobrze wyposażona drużyna musi się przygotować. W odróżnieniu od Skyrima kluczową rolę odgrywa tu drużyna: relacje, rozmowy i decyzje dotyczące towarzyszy zajmują znaczną część przygody. Skyhold służy za bazę, w której widać rozwój organizacji. To propozycja dla graczy, którzy chcą swobodnie eksplorować, ale cenią też rozwijającą się opowieść z powracającą obsadą. Trespasser to ważny dodatek, ponieważ doprowadza historię Inkwizytora do pełniejszego zakończenia i wyznacza kolejny etap serii.
Baldur's Gate 3
Zamknięte drzwi, wrogi strażnik czy niezręczna rozmowa — każda z tych sytuacji może stać się okazją do wykorzystania nieoczekiwanej zdolności. W Baldur's Gate 3 swoboda przejawia się nie tylko w wyborze celu podróży, ale też w sposobie rozwiązywania poszczególnych problemów. RPG Larian z drużyną w centrum uwagi rozpoczyna się od kłopotów z pasożytem łupieżcy umysłów, a z czasem wplątuje grupę w ambicje towarzyszy i napotkanych osób. Umiejętności, czary i interakcje z otoczeniem regularnie pozwalają uniknąć bezpośredniej walki. Starcia są turowe, a świat podzielono na rozległe regiony, więc struktura gry znacząco różni się od Skyrima. Istotne jest to, jak duży nacisk położono na podejście gracza: negocjacje, skradanie się czy niekonwencjonalne użycie magii mogą przynieść inny rezultat niż brutalna siła. Relacje z towarzyszami i rozgrywka kooperacyjna zapewniają kolejne sposoby na odmienne rozegranie tych samych spotkań. To propozycja dla osób ceniących swobodę odgrywania ról, a nie znajomą walkę z perspektywy pierwszej osoby.
Więcej o systemach RPG i ich konsekwencjach przeczytasz w naszej recenzji Baldur's Gate 3.
Hogwarts Legacy
Zwiedzanie zamku stanowi jedną z największych atrakcji: sale lekcyjne, korytarze i ukryte zakamarki sprawiają, że szkoła żyje nie tylko na potrzeby fabuły. W Hogwarts Legacy uczeń piątego roku, obdarzony niezwykłą więzią ze starożytną magią, podróżuje również do Hogsmeade i okolicznych wyżyn. Warzenie mikstur, uprawa roślin i rozwijanie Pokoju Życzeń zapewniają zajęcia między zadaniami. Walka polega na łączeniu zaklęć i dobieraniu odpowiedniej reakcji na przeciwnika, a podróż na miotle pozwala łatwo przerwać wyprawę, by zbadać pobliską łamigłówkę lub jaskinię. Rola ucznia i realia gry są bardziej określone niż w Skyrim, gdzie można stworzyć własną postać, a otwarty świat opiera się na bardziej konwencjonalnej strukturze aktywności. Gracze, którym podobała się Akademia w Zimowej Twierdzy ze Skyrima, dostają całą przygodę osadzoną w świecie magicznej edukacji oraz zamek do zwiedzania między lekcjami. To przystępna przygodowa gra fantasy, szczególnie dla osób zainteresowanych światem czarodziejów.
Więcej gier w podobnym świecie znajdziesz na naszej liście gier podobnych do Hogwarts Legacy.
Horizon Forbidden West
Polowanie na maszynę zaczyna się od ustalenia, jak została skonstruowana: trzeba znaleźć jej słaby punkt, dobrać odpowiednie narzędzie i zdecydować, który element usunąć jako pierwszy. W Horizon Forbidden West studio Guerrilla rozmieszcza takie starcia w lasach, górach, ruinach i pod wodą, gdy Aloy rusza na zachód, by zbadać zagrożenie dla świata. Nowe możliwości poruszania się sprawiają, że warto wracać do wcześniej niedostępnych miejsc, a ulepszanie sprzętu daje powody, by przygotować się na większych przeciwników. Elementy RPG są tu skromniejsze niż w Skyrim: Aloy ma ustaloną tożsamość, a gracz nie może zasadniczo zmienić biegu jej historii. Niedostępna wcześniej ruina potrafi odciągnąć uwagę równie skutecznie jak nieznana jaskinia w Skyrim. Complete Edition zawiera dodatek Burning Shores. Rozpoczęcie przygody od Horizon Zero Dawn ułatwia śledzenie postaci i głównej tajemnicy, choć to rozleglejszy świat Forbidden West może najbardziej kusić.
Final Fantasy 15
Podróż samochodem z trzema bliskimi towarzyszami sprawia, że spokojniejsze chwile są równie pamiętne co najważniejsze wydarzenia fabularne. W Final Fantasy 15 Noctis i jego przyjaciele zatrzymują się, by polować, jeździć na chocobo, przygotowywać posiłki i eksplorować otwarte obszary między głównymi celami. Te zajęcia pozwalają lepiej poznać relacje w grupie, zanim fabuła nabierze dramatycznego tempa. Walki toczą się w czasie rzeczywistym, a przemieszczanie się i korzystanie ze zdolności sojuszników sprawiają, że drużyna odgrywa praktyczną rolę, nie tylko fabularną. W porównaniu ze Skyrim gra pozostawia mniej swobody w tworzeniu protagonisty i wyborze moralnej drogi: bohaterowie mają z góry określone osobowości i odbywają konkretną podróż. Aktywności poboczne dają tej wyprawie czas, by rozwijała się równolegle z opowieścią.
Średniowieczne RPG i sandboksy
Historyczne Czechy i fikcyjna Calradia przedstawiają różne wizje średniowiecznego życia, pozbawione smoków i magii. Seria Kingdom Come koncentruje się na jednostce, która uczy się nowych umiejętności i szuka swojego miejsca w społeczeństwie. Bannerlord stopniowo przesuwa akcent na armie, oblężenia i walkę o władzę. W każdym z tych tytułów wyposażenie, trening i przygotowania wpływają na to, czego postać może się podjąć.
Kingdom Come: Deliverance 2
Strój, reputacja i maniery mogą zmienić przebieg spotkania, zanim ktokolwiek dobywa broni. W Kingdom Come: Deliverance 2 Henryk ze Skalicy kontynuuje podróż przez średniowieczne Czechy, eksplorując okolice Trosky oraz górnicze miasto Kuttenberg. Umiejętności rozwijają się w miarę używania, a postępy w walce zależą także od opanowania kierunkowego systemu starć. Codzienne zajęcia NPC-ów i ich reakcje na przestępstwa sprawiają, że warto zwracać uwagę, kiedy i w jaki sposób wykonuje się zadania. Zadania często można rozwiązać na różne sposoby, a mniejsze lokalne historie zachęcają, by odłożyć na później główny konflikt. Dla fanów Skyrima atrakcją jest stopniowa przemiana obcego otoczenia w miejsce, którego mieszkańców i możliwości zaczyna się rozumieć. Historyczne realia wprowadzają inne ograniczenia: przygotowanie, ćwiczenia i reputacja zastępują magiczne rozwiązania. To przyziemna alternatywa dla każdego, komu podobało się uczenie życia w świecie RPG.
Inne realistyczne RPG znajdziesz na naszej liście gier podobnych do Kingdom Come: Deliverance.
Kingdom Come: Deliverance
Na początku historii Henryka nawet zwykła walka pokazuje, jak niewiele syn kowala umie. W Kingdom Come: Deliverance poprawa sytuacji wymaga treningu, ćwiczeń i dbania o sprzęt, a nie zdobycia nadnaturalnej przewagi. Nauka czytania, przygotowywanie mikstur i budowanie lokalnej reputacji składają się na rosnącą samodzielność bohatera. Jedzenie, sen i stan ubrań sprawiają, że praktyczne przygotowania stają się częścią podróży przez Czechy. Walka z perspektywy pierwszej osoby wymaga uwagi, wyczucia kierunku, obrony i zarządzania wytrzymałością, a zadania często dopuszczają więcej niż jedno rozwiązanie. To wolniejsza przemiana niż w Skyrim, ale droga od niedoświadczonego ocalałego do sprawnego awanturnika nadaje oryginałowi wyraźny charakter. Gra stanowi też naturalny punkt wyjścia do historii sequela. Aktualizacja z lutego 2026 roku dodaje natywne wersje na PS5 i Xbox Series X/S z poprawioną oprawą wizualną i wydajnością; Royal Edition zawiera dodatki.
Mount & Blade 2: Bannerlord
Jeździec z niewielką ilością pieniędzy może zostać kapitanem najemników, sojusznikiem szlachcica albo władcą nowego królestwa. W Mount & Blade 2: Bannerlord karierę buduje się poprzez rekrutację, handel, dyplomację i udział w wojnach toczących się w Calradii. Gracz dowodzi żołnierzami, ale może też osobiście ruszyć do walki konno, więc liczą się zarówno stan armii, jak i umiejętności bojowe bohatera. Oblężenia i zmieniające się układy polityczne stopniowo zastępują problemy samotnego wędrowca wyzwaniami, przed którymi staje przywódca. W porównaniu ze Skyrim jest tu mniej tradycyjnej, napisanej z góry fabuły z zadaniami. Rozbudowane wsparcie dla modów daje doświadczonym graczom kolejne sposoby na zmianę świata i kampanii, choć wojenny sandboks w podstawowej wersji gry sam w sobie oferuje mnóstwo zawartości.
Przygodowe gry akcji RPG z naciskiem na walkę
W tych grach walka odgrywa większą rolę, czy to dzięki precyzyjnemu wyczuciu czasu, starciom z potężnymi stworzeniami, czy eksperymentowaniu ze sprzętem i zdolnościami. Tytuły te nadal pozostawiają miejsce na eksplorację i opcjonalne odkrycia, ale różnią się zakresem kontroli nad protagonistą i fabułą. Łączy je możliwość przygotowania postaci, wyboru trasy i napotkania po drodze wymagającego wyzwania.
Elden Ring
Trudny przeciwnik nie zawsze wymaga natychmiastowego rozwiązania problemu — czasem inna droga prowadzi do sprzętu lub doświadczenia, dzięki którym warto będzie wrócić. Elden Ring nadaje eksploracji taką rolę w całym Ziemiach Pomiędzy, rozsiewając poza głównym szlakiem opcjonalne jaskinie, ruiny i bossów. Torrent pozwala sprawnie pokonywać duże odległości i badać miejsca dostrzeżone na horyzoncie. Broń, czary i inkantacje umożliwiają tworzenie bardzo różnych buildów, więc odkrycie może stać się również pretekstem do przemyślenia rozwoju postaci. Dialogi i odgrywanie ról w relacjach z innymi są mniej istotne niż w Skyrim, a walka wymaga precyzyjniejszego wyczucia czasu i przygotowania. Ta swoboda pozwala wyznaczać własne tempo nawet wtedy, gdy kolejny ważny boss przerasta obecne możliwości postaci. Shadow of the Erdtree dodaje rozległy region pełen własnych wyzwań i odkryć. Dodatek wchodzi też w skład Tarnished Edition na Nintendo Switch 2, wydanego w sierpniu 2026 roku.
Jeśli interesuje cię bardziej wymagająca walka, sprawdź też naszą listę gier podobnych do Dark Souls.
Dragon's Dogma 2
Spotkanie na szlaku potrafi zmienić plany na całą wyprawę: do walki wkracza potężne stworzenie, zapada zmrok albo drużyna potrzebuje czasu na odpoczynek. W Dragon's Dogma 2 Powstały podróżuje przez Vermund i Battahl w towarzystwie pionków — sterowanych przez AI kompanów, których role i wiedza pomagają kształtować skład drużyny. Walka zachęca do bezpośrednich starć z wielkimi potworami, w tym do wspinania się na nie, by dosięgnąć ich słabych punktów. Różne profesje zmieniają sposób, w jaki gracz wspiera drużynę: atakami w zwarciu, z dystansu lub magią. Podobieństwo do Skyrim tkwi w nieprzewidzianych komplikacjach i poczuciu, że sama podróż zasługuje na uwagę. Dodatek Dark Arisen z października 2026 roku wprowadza północny region Norgan i nowe lochy, rozwijając przygodę rozpoczętą w oryginalnej grze z 2024 roku. Zadebiutował też wraz z premierą gry na Nintendo Switch 2. Pionkami można dzielić się przez internet, ale sama gra pozostaje tytułem dla jednego gracza.
Dragon's Dogma: Dark Arisen
Wspinanie się na wielkie potwory, współpraca z pionkami i dobór odpowiedniej profesji nadają oryginalnej przygodzie własny rytm, nawet po premierze kontynuacji. Dragon's Dogma śledzi losy Powstałego w Gransys, gdzie podróże między osadami wiążą się z własnymi spotkaniami i zagrożeniami. Dark Arisen łączy podstawową wersję gry z Bitterblack Isle — wymagającym obszarem lochów, wypełnionym wrogami i sprzętem przeznaczonym dla graczy gotowych na trudniejsze starcia. Mniejszy świat ułatwia poznanie tras między ważnymi lokacjami, a fabuła z czasem obiera mniej konwencjonalny kierunek, niż sugeruje jej początek. Profesje takie jak Magick Archer i Mystic Knight oferują różne sposoby wspierania drużyny, zachęcając do eksperymentów. Pod wieloma względami gra daje mniej swobody niż Skyrim, ale nagradza podobne zainteresowanie wyposażeniem, eksploracją i nietypowym światem fantasy. Dostępność na oryginalnym Nintendo Switchu czyni ją również przenośną alternatywą.
Crimson Desert
Ponowne zebranie rozproszonej drużyny najemników staje się pretekstem do przemierzania miast, lasów, pustyń i górskich terenów. W Crimson Desert poszukiwania Greymanes przez Kliffa prowadzą przez kontynent Pywel, a poboczne aktywności i opcjonalne odkrycia przerywają główną podróż. Walka łączy ataki bronią z chwytami, rzutami i starciami wierzchem, więc opanowanie sterowania jest ważnym elementem oswajania się ze światem. Więksi przeciwnicy pozwalają wykorzystać te ruchy na większą skalę. To przede wszystkim przygodowa gra akcji ze z góry określonym protagonistą, a nie RPG skupione na tworzeniu i odgrywaniu własnej postaci. Opcjonalne trasy i odkrycia ułatwiają oderwanie się od głównego wątku. Gra lepiej sprawdzi się dla osób ceniących eksplorację i dynamiczną walkę niż politykę frakcji czy rozbudowane wybory dialogowe.
Więcej o eksploracji i walce przeczytasz w naszej recenzji Crimson Desert .
Kingdoms of Amalur: Re-Reckoning
Powrót zza grobu wyrywa protagonistę spod władzy przeznaczenia, któremu podlegają wszyscy pozostali, co uzasadnia wyjątkową swobodę w kształtowaniu postaci. W Kingdoms of Amalur Bezduszny przemierza świat podzielony na rozległe regiony, angażuje się w wątki frakcji i wykonuje zadania poboczne między kolejnymi wydarzeniami głównej fabuły. Doświadczenie Kena Rolstona zdobyte przy Morrowind i Oblivion pomaga wyjaśnić, dlaczego ta struktura wydaje się znajoma, choć walka mocniej stawia na bezpośrednią akcję. Zmiana broni podczas ataków i łączenie umiejętności bojowych, skradania oraz magii sprawiają, że rozwój postaci przydaje się na różne sposoby. System Przeznaczenia zachęca do eksperymentowania, zamiast wymuszać trwałe trzymanie się wczesnego planu. Re-Reckoning odświeża oprawę i balans oryginału, a późniejszy dodatek Fatesworn zapewnia kolejne miejsca do odkrycia. Gracze Skyrim znajdą tu znajomy rytm zadań i rozwoju postaci, ale w bardziej kolorowym świecie i z większym naciskiem na łączenie ataków.
Middle-earth: Shadow of War
Wróg, który przeżyje spotkanie, może wrócić pałając żądzą zemsty, a kapitan pokonujący protagonistę może zamienić zwycięstwo w awans. W Middle-earth: Shadow of War System Nemezis stawia w centrum kampanii Taliona przeciw armiom Saurona poszczególnych orków i zmieniające się pozycje, jakie zajmują. Kapitanowie mają wyjątkowe cechy, atuty i słabości, dlatego przed starciem warto ich rozpoznać. Zwerbowanie ich pozwala stworzyć armię do szturmowania twierdz, zmieniając cel z przetrwania kolejnych starć na przejęcie kontroli nad częścią Mordoru. Walka przypomina szybki, reaktywny styl znany z gier Batman Arkham, a nie pierwszoosobowe starcia wręcz ze Skyrim. Mniej jest tu również miejsca na odgrywanie ról przez dialogi. Wspólnym atutem obu gier jest to, że opcjonalne spotkania mogą tworzyć osobistą historię poza głównym wątkiem. Pozornie mało ważny wróg zapada w pamięć przez wydarzenia z rozgrywki, a rozwijanie takiej rywalizacji może być ciekawsze niż kolejne wyznaczone zadanie.
Outward Definitive Edition
Przed opuszczeniem miasta trzeba podjąć praktyczne decyzje dotyczące jedzenia, ubrań i pojemności plecaka. W Outward gracz wciela się w zwykłego podróżnika przemierzającego Aurai, więc głód, zmęczenie i pogoda są częścią wyprawy, a nie jedynie tłem. Magii trzeba się nauczyć i odpowiednio przygotować do jej użycia, a nieprzemyślane ataki mogą sprawić, że nawet niewielka walka okaże się kosztowna. Porażka może oznaczać pojmanie, utratę dobytku lub niespodziewany ratunek zamiast prostego powrotu do ostatniego zapisu. Dzięki takim konsekwencjom błąd staje się częścią podróży. Elementy przetrwania nadają zwykłym zadaniom inną wagę: odległość do kolejnej osady i zapasy potrzebne, by do niej dotrzeć, potrafią zaważyć na całej wyprawie. Pełną przygodę można przejść w kooperacji dla dwóch osób przez internet lub na podzielonym ekranie. Definitive Edition łączy grę z dodatkami, więc to właśnie tę edycję warto wybrać na wspólną wyprawę.
RPG science fiction i postapokaliptyczne
Pustkowia i kosmiczne kolonie sprzyjają podobnemu podejściu: przerwaniu głównego zadania, by zbadać budynek albo zaangażować się w lokalny konflikt. Ta sekcja obejmuje zarówno RPG Bethesdy, jak i gry kładące większy nacisk na dialogi, relacje między frakcjami czy zbieranie wskazówek. Ich światy różnią się od Skyrim, ale rozwój postaci i wybór celów pozostają ważnymi elementami podróży.
Fallout 4
Zrujnowany biurowiec lub wejście do metra potrafią odciągnąć uwagę od poszukiwań zaginionego dziecka równie skutecznie, co jaskinia od głównego zadania w Skyrim. W Fallout 4 Bethesda wykorzystuje znane systemy eksploracji, wyposażenia i frakcji, by nadać Wspólnocie podobny rytm pełen rozproszeń. Samotny Wędrowiec spotyka osady, kompanów i organizacje mające sprzeczne plany wobec regionu. Pancerz wspomagany zmienia charakter walki, a system osad daje dodatkowy powód, by zbierać materiały i wracać w znane miejsca. Dialogi i rozwój postaci różnią się od tych w Skyrim, ale rozpoznawalny pozostaje schemat: wyruszasz z jednym celem, a wracasz z kilkoma nowymi. Obsługa modów zapewnia kolejne sposoby modyfikowania rozgrywki, gdy oryginalna zawartość przestaje zaskakiwać. Anniversary Edition na Nintendo Switch 2 ukazało się w lutym 2026 roku, poszerzając dostępność gry poza wcześniejsze premiery na PC i konsolach.
Inne wyprawy przez zrujnowane światy znajdziesz na naszej liście najlepszych gier postapokaliptycznych.
Fallout: New Vegas
Poszukiwania człowieka, który zostawił Kuriera na pewną śmierć, stopniowo przeradzają się w decyzję o tym, kto powinien rządzić Mojave. W Fallout: New Vegas Obsidian łączy osobisty początek historii z konfliktem o Zaporę Hoovera, w którym uczestniczą Nowa Republika Kalifornijska, Legion Cezara i Mr. House. Umiejętności i reputacja mają znaczenie podczas rozmów, a wiele sporów można rozwiązać bez wybierania najbardziej bezpośredniego, brutalnego rozwiązania. Mniejsze osady i osobne wątki zadań pozwalają wpływać na region również poza głównym konfliktem. Eksploracja i strzelanie są znajome graczom RPG Bethesdy, ale szczególną uwagę poświęcono relacjom między frakcjami i konsekwencjom decyzji. Oprawa i walka zdradzają wiek gry, dlatego polecamy ją przede wszystkim ze względu na odgrywanie ról i scenariusz, a nie nowoczesny spektakl. Jeśli podobało ci się opowiadanie się po jednej ze stron w Skyrim i chciałeś, by wybory miały większy wpływ na przygodę, Mojave wciąż warto zwiedzić.
Starfield
Gildyjne linie zadań i zwyczaj sprawdzania każdego dostępnego budynku nie znikają po przeniesieniu akcji z fantastycznej prowincji do ludzkich kolonii kosmicznych. W Starfield członek Konstelacji poszukuje tajemniczych artefaktów, a inne możliwości prowadzą do korporacyjnego szpiegostwa, piractwa i służby frakcjom. Budowanie statków i zakładanie placówek zapewniają dodatkowe zajęcia poza głównym wątkiem. Najważniejsza różnica względem Skyrima dotyczy połączeń między elementami świata: planety i poszczególne obszary oddzielają interfejsy podróży oraz ekrany ładowania. Eksploracja polega więc w większym stopniu na wyborze celu podróży lub linii zadań niż na nieprzerwanym przemierzaniu jednej prowincji. Warto wziąć pod uwagę tę zmianę tempa, zanim ktoś zacznie oczekiwać równie spontanicznej wędrówki. Shattered Space oferuje bardziej skupioną scenerię wokół obcego miasta.
Na naszej liście najlepszych kosmicznych gier na PC znajdziesz więcej przygód poza Ziemią.
The Outer Worlds 2
Umiejętności postaci mogą wpływać na przebieg rozmowy równie mocno jak na walkę. W The Outer Worlds 2 agent Dyrektoriatu Ziemi przybywa do Arkadii, gdzie korporacje, grupy religijne i technokraci przedstawiają różne pomysły na rozwiązanie problemu związanego z rozdarciami w przestrzeni. Rozmowy z towarzyszami i lokalnymi frakcjami stanowią znaczną część rozgrywki fabularnej, a strzelaniny z perspektywy pierwszej osoby i rozległe obszary do eksploracji zapewniają praktyczne tło dla podejmowanych decyzji. System Wad wprowadza trwałe ograniczenia, którym mogą towarzyszyć korzyści, przez co rozwój postaci jest bardziej złożony niż wybór kolejnego oczywistego ulepszenia. To mniejsza i bardziej ukierunkowana przygoda niż typowy świat Bethesdy, ale zadania wciąż pozostawiają swobodę wyboru sposobu działania. Gracze, którym podobały się frakcje Skyrima i którzy chcieliby większego nacisku na dialogi, mogą docenić tę równowagę.
Atomfall
Notatka lub podsłuchana plotka mogą okazać się cenniejszą wskazówką niż kolejna wygrana walka. W Atomfall studio Rebellion przedstawia strefę kwarantanny w Kumbrii, której powstanie jest następstwem alternatywnego przebiegu katastrofy w Windscale z 1957 roku. Pięć lat później mieszkańcy wiosek, żołnierze i kultyści przedstawiają różne wyjaśnienia dziwnych wydarzeń, które rozgrywają się w okolicy. Śledztwo rozwija się za sprawą tropów: informacji zbieranych podczas rozmów, z dokumentów i wartych sprawdzenia miejsc, a nie w ramach pojedynczej serii typowych celów zadań. Ograniczone zasoby sprawiają, że przygotowanie i ostrożność są ważne, zwłaszcza że broń palną trudniej zdobyć niż broń improwizowaną. Świat gry jest mniejszy niż w Skyrimie, a rozwój postaci nie opiera się na takim samym rodzaju fantastycznej gry fabularnej. Tytuł znalazł się na tej liście ze względu na to, jak eksploracja rozbudza ciekawość: budynek, podejrzany szczegół lub sprzeczna relacja stają się powodem, by zboczyć z wyznaczonej trasy i samodzielnie zbadać sprawę.
Gry wieloosobowe i kooperacyjne
Wspólny świat zmienia zarówno tempo eksploracji, jak i powody, dla których rozwija się postać. Poniższe propozycje obejmują gry MMORPG z zadaniami, a także survival i budowanie w niewielkiej grupie. Wspomniane w sekcji o walce Outward pozwala również przejść całą przygodę w dwie osoby, a Baldur's Gate 3 oferuje kooperacyjną grę fabularną. Wybór zależy od tego, czy grupa szuka stale rozwijanego świata online, zadań napisanych przez twórców czy miejsca do wspólnego budowania.
The Elder Scrolls Online
Podróżowanie po Tamriel z innymi graczami sprawia, że znane miejsca zyskują nowy charakter, nie tracąc przy tym swojej tożsamości. The Elder Scrolls Online obejmuje części Morrowind, Summerset, Elsweyr i innych regionów, a Greymoor ponownie zabiera graczy do zachodniego Skyrim i Samotni na długo przed wydarzeniami z historii Smoczego Dziecięcia. Poszczególne strefy mają własne postacie i linie zadań, dlatego wiele przygód można przeżywać w pojedynkę. Grupy są istotniejsze w lochach, próbach i wielkich bitwach PvP w Cyrodiil. Formuła MMO zmienia rozwój postaci i walkę, a dzielenie świata z innymi graczami stanowi sporą różnicę względem samotnej podróży w Skyrimie. To jednak naturalny wybór dla każdego, kto przede wszystkim chce spędzać więcej czasu w świecie The Elder Scrolls. Sezonowe aktualizacje ZeniMax Online dodają kolejne opowieści i aktywności, a widok pierwszo- lub trzecioosobowy zapewnia znajomy punkt wyjścia osobom przyzwyczajonym do gier jednoosobowych.
Valheim
Małe schronienie stopniowo przeradza się we wspólną bazę wypadową do ekspedycji wymagających łodzi, lepszego wyposażenia i starannych przygotowań. W Valheim nawet dziesięciu graczy eksploruje wikingowskie zaświaty, zbiera surowce i pokonuje bossów związanych z postępami w kolejnych biomach. Długie domy, pasma górskie i draugry mogą przywodzić na myśl Skyrima, ale najważniejsze aktywności to przetrwanie, wytwarzanie przedmiotów i budowanie. Nauka bezpiecznego podróżowania i przywożenia przydatnych materiałów do domu jest równie ważna co przygotowania do następnej wielkiej walki. Współpraca pozwala poszczególnym graczom skupić się na budowaniu, zaopatrzeniu lub wyposażeniu przed wspólną wyprawą. W grę można też grać samodzielnie, wolniej i z większą liczbą obowiązków spoczywających na jednej osobie. Wydana we wrześniu 2026 roku wersja 1.0 dodaje biom Dalekiej Północy, zapewniając pełnej podróży dalszy cel po zawartości z wczesnego dostępu. Polecamy ją ze względu na atmosferę i wspólną eksplorację, a nie dialogi czy rozbudowane zadania frakcyjne w stylu Skyrima.
Nasza recenzja Valheim omawia pełną wersję gry. Tytuł znalazł się również na liście najlepszych gier o wikingach i mitologii nordyckiej.
Neverwinter
Wybór rasy i klasy to początek fantastycznej przygody osadzonej w społeczności internetowej. W Neverwinter świat Dungeons & Dragons zapewnia miasta, potwory i wyprawy do lochów w MMORPG nastawionym na akcję. Zdolności postaci łączą się z ruchem i pozycjonowaniem, a aktywności grupowe dają różnym klasom powody do współpracy. Świat podzielono na osobne strefy zamiast jednej ciągłej prowincji, a rozwój postaci mocniej opiera się na konwencjach MMO niż na swobodnym systemie znanym ze Skyrima. Jest tu mniej miejsca na wymyślenie sobie niezależnego życia lub znaczące zmienianie świata za pomocą dialogów. System klas i wyprawy do lochów sprawiają, że znajomy świat fantasy staje się okazją do zgrania się z drużyną. Grę można rozpocząć za darmo, a opcjonalne zakupy pozwalają rozważyć ją osobom zainteresowanym wypróbowaniem formuły wspólnego świata. The Elder Scrolls Online jest bliższym wyborem dla fanów Tamriel; Neverwinter oferuje inne, dobrze znane uniwersum fantasy.
Przygody na Nintendo Switch i Switch 2
Kilka innych gier z tej listy jest dostępnych na sprzęcie Nintendo, ale te dwie przygody zasługują na osobne miejsce ze względu na swoje podejście do eksploracji. Wykorzystują fizyczne interakcje i niewielki zestaw wszechstronnych zdolności, by umożliwić różne sposoby rozwiązania problemu. Ich zadania i system postępów odbiegają od tradycyjnych gier RPG, ale swoboda podążania za odległym punktem orientacyjnym pozostaje równie atrakcyjna.
The Legend of Zelda: Breath of the Wild
Drzewo może posłużyć za most, metal przewodzić prąd, a płonąca trawa wytworzyć prąd wstępujący. W The Legend of Zelda: Breath of the Wild takie interakcje sprawiają, że otoczenie staje się częścią rozwiązywania problemów, a nie tylko przestrzenią między celami. Po opuszczeniu początkowego obszaru Link zyskuje dużą swobodę w wyborze kierunku, a wspinaczka i szybowanie pozwalają wyruszyć ku odległym punktom orientacyjnym. Pogoda, jedzenie i dostępne wyposażenie wpływają na wybór trasy. Kapliczki oferują mniejsze łamigłówki i wyzwania podczas tej rozległej podróży. Nie ma tu gildii ani rozbudowanych konfiguracji postaci w stylu Skyrima, a historia wyznacza Linkowi konkretną rolę. Wejście na grzbiet może odsłonić kapliczkę, osadę lub kolejną trasę wartą sprawdzenia przed realizacją następnego celu fabularnego. To propozycja dla osób ceniących samą eksplorację i lubiących testować pomysły, zanim poszukają z góry przewidzianego rozwiązania. Zarówno pierwotne wydanie, jak i ulepszona wersja Switch 2 Edition zachowują to podejście.
The Legend of Zelda: Tears of the Kingdom
Hyrule rozciąga się teraz nad dobrze znaną powierzchnią i pod nią, a podniebne wyspy oraz Podziemia zachęcają do odkrywania nowych miejsc. W Tears of the Kingdom Link może używać Ultrahand do łączenia obiektów w mosty, pojazdy i inne konstrukcje. Fuzja to osobna zdolność, która pozwala przymocować materiały do broni, tarcz lub strzał, zmieniając ich właściwości. Obie umiejętności zachęcają do eksperymentowania z przeszkodą zamiast zakładania, że istnieje tylko jedno rozwiązanie. Rozwój postaci i struktura zadań różnią się od typowej gry RPG, dlatego podobieństwo do Skyrima polega przede wszystkim na samodzielnym wyborze trasy i podążaniu za ciekawością. Odległy punkt orientacyjny może stać się celem na cały wieczór. Ulepszona wersja Switch 2 Edition oferuje kolejny sposób na zabawę obok wydania na oryginalnego Switcha, nie zmieniając nacisku na odkrywanie.
Więcej gier na nowszą konsolę Nintendo znajdziesz na naszej liście najlepszych gier na Nintendo Switch 2.
Gry RPG z frakcjami i swobodą wyboru
Znalezienie sojuszników i poznanie lokalnych zasad to ważne elementy zdobywania pozycji w tych światach. Niektóre gry zaczynają się od bohatera bez pieniędzy i wpływów, inne pozwalają graczom samodzielnie wybrać, jak chcą żyć. Ich oprawa i sterowanie mogą wymagać więcej cierpliwości niż w wysokobudżetowych produkcjach, ale wybory dotyczące frakcji, trening i samodzielna eksploracja sprawiają, że postępy wyraźnie wpływają na przebieg przygody.
Gothic 1 Remake
Więzień trafia za magiczną barierę bez wpływowych przyjaciół i powodów, dla których ktokolwiek miałby go szanować. W Gothic 1 Remake trzy rywalizujące obozy w kolonii karnej oferują różne drogi do bezpieczeństwa, treningu i miejsca w lokalnej społeczności. Podejmowanie zadań i wybór sojuszników mają znaczenie, bo postępy zależą od poznania zasad panujących w kolonii. Wrogowie nie dostosowują się do poziomu bohatera, dlatego niebezpieczną trasę trzeba czasem zapamiętać i wrócić na nią później, z lepszymi umiejętnościami lub wyposażeniem. Alkimia Interactive odświeża walkę i oprawę, zachowując strukturę oryginału skupioną na frakcjach. To fantastyczny świat, a nie realistyczna średniowieczna symulacja; gra znalazła się na tej liście obok innych RPG-ów o zdobywaniu pozycji w nieznanym świecie. Kontrast z tym, jak szybko Skyrim uznaje bohatera za Smocze Dziecię, sprawia, że stopniowy awans jest szczególnie zauważalny.
Nasza recenzja Gothic 1 Remake przygląda się temu, jak nowa wersja odtwarza świat i system postępów z oryginału.
GreedFall
Dyplomata poszukujący lekarstwa wikła się w sprzeczne interesy kolonistów, władz religijnych, badaczy i rdzennych mieszkańców wyspy. W GreedFall przybycie De Sardeta na Teer Fradee wprowadza nietypową scenerię inspirowaną ubiorem, bronią i napięciami politycznymi XVII wieku. Zadania często wymagają zrozumienia, kto skorzysta na danym rozstrzygnięciu, zanim zdecydujesz się na dyplomację, skradanie lub walkę. Towarzysze wnoszą do tych negocjacji własne problemy, więc decyzje wpływają również na podróżującą z tobą grupę. Otwarte obszary są mniejsze niż prowincja ze Skyrim, a miejscami widać powtarzalność lokacji i skromny budżet produkcyjny. Siłą gry są konflikty między frakcjami i wyjątkowa sceneria, a nie swobodna eksploracja pozbawiona przerw. Rozwój postaci, ekwipunek i opcjonalne wątki zapewniają dobrze znane zajęcia między kolejnymi wydarzeniami głównej fabuły. To dobra alternatywa dla osób, które w Skyrim bardziej ceniły negocjacje i rozgrywki frakcji niż wędrówkę bez konkretnego celu.
GreedFall: The Dying World
Spojrzenie na kolonizację z drugiej strony zmienia punkt wyjścia konfliktu. W GreedFall: The Dying World rdzenny mieszkaniec Teer Fradee zostaje wbrew swojej woli zabrany na stary kontynent, gdzie przetrwanie zależy między innymi od zrozumienia nieznanych frakcji i znalezienia zaufanych towarzyszy. To prequel pierwszej części, którego akcja rozgrywa się trzy lata wcześniej, a nie bezpośrednia kontynuacja podróży De Sardeta. Zmienia się też walka: starcia w czasie rzeczywistym z pauzą wymagają wydawania poleceń drużynie, a różne tryby sterowania pozwalają dostosować sposób rozgrywania potyczek. Pod tym względem gra przypomina RPG z drużyną bardziej niż pierwszoosobową przygodę w pojedynkę, jaką oferuje Skyrim. Łączą je rozwój postaci, rywalizujące grupy polityczne i możliwość rozwiązywania zadań na różne sposoby. Pełna wersja ukazała się w marcu 2026 roku po okresie wczesnego dostępu. To propozycja dla graczy, którzy chcą głębiej zaangażować się w spory frakcji i relacje z towarzyszami.
Risen
Po katastrofie statku główny bohater trafia na Farangę bez pieniędzy, ekwipunku ani ugruntowanej pozycji w lokalnej społeczności. W Risen Piranha Bytes czyni z tych ograniczeń początek stopniowego rozwoju: trzeba znaleźć nauczycieli, dowiedzieć się, które drogi są niebezpieczne, i zdecydować, czyje wsparcie warto zdobyć. Inkwizycja i jej przeciwnicy oferują różne ścieżki rozwoju postaci oraz zaangażowania się w problemy wyspy. Świat jest mniejszy niż w Skyrim, ale jaskinie, skróty i wrogie stworzenia sprawiają, że znajome miejsca warto odwiedzać ponownie. Przydatne ulepszenie może zmienić trasę, która wcześniej była zbyt trudna do pokonania, w dostępną drogę. Trening i ekwipunek wpływają więc nie tylko na statystyki walki, ale też na to, dokąd można się udać. Oprawa zdążyła się zestarzeć, a początek wymaga ostrożności, jednak niewielka wyspa nadaje temu rozwojowi wyraźne ramy. To bliski krewny Gothic pod względem eksploracji i dołączania do frakcji.
ELEX
Magia, zaawansowana broń i osobisty plecak odrzutowy współistnieją na planecie, gdzie rywalizujące frakcje spierają się o to, jak ludzie powinni żyć. W ELEX Piranha Bytes umieszcza głównego bohatera w postapokaliptycznym świecie ukształtowanym przez tajemniczy minerał i powstałe wokół niego społeczności. Eksploracja Magalanu wymaga poznania stworzeń, z którymi można walczyć, tych, których lepiej unikać, oraz tego, co oferuje każda frakcja. Plecak odrzutowy pozwala korzystać z pionowych tras i docierać do niedostępnych w inny sposób miejsc. Początek jest wymagający, sterowanie bywa niewygodne, a wrogowie szybko karzą za zbytnią pewność siebie. Stopniowe ulepszanie umiejętności i ekwipunku oraz lepsze poznanie okolicy sprawiają, że później łatwiej poruszać się po tych samych regionach. Skyrim przypomina tu możliwość wyboru sojuszników, rozwoju postaci i odejścia od głównego wątku na rzecz swobodnej wędrówki. Nierówne wykonanie wymaga cierpliwości, ale połączenie fantasy, technologii i rozwoju zależnego od frakcji nadaje tej podróży własny charakter, odmienny od kolejnego średniowiecznego świata.
ELEX 2
Ulepszony plecak odrzutowy sprawia, że klify i wysoko położone ruiny nie są już przeszkodą, lecz trasą wartą zbadania. W ELEX 2 Jax wraca na Magalan i próbuje zjednoczyć podzielone frakcje przeciwko zagrożeniu z kosmosu. Świat nadal łączy magię z zaawansowaną technologią, a wybór sojuszników wpływa na dostępny ekwipunek i umiejętności. Początkowo eksploracja może przebiegać ostrożnie, ale wraz z rozwojem postaci i rosnącą wiedzą gracza nabiera pewności. To poczucie stopniowo zyskiwanej swobody bardziej łączy grę ze Skyrim niż jakość poszczególnych scen czy dialogów. Oprawa pozostaje nierówna, a początkowa walka nie zachęca od razu do dalszej gry. Graczom gotowym przebrnąć przez te niedoskonałości wybór frakcji i swoboda poruszania się nadają podróży kierunek, nie narzucając każdego kolejnego kroku. Gra rozwija pomysły pierwszej części, dlatego zainteresowanie tym konkretnym połączeniem systemów jest ważniejsze niż oczekiwanie w pełni dopracowanej przygodowej gry akcji.
Kenshi
Nikt nie traktuje postaci gracza jak wybrańca ani nie wyznacza obowiązkowej drogi do sukcesu. W Kenshi handel, kradzież, rekrutowanie drużyny czy budowa umocnionej osady mogą stać się głównym zajęciem. Umiejętności rozwijają się w miarę korzystania z nich, a przegrana walka może mieć poważniejsze konsekwencje niż utrata ekwipunku — czasem trzeba zastąpić utraconą kończynę protezą. Walką kieruje się z poziomu drużyny, a nie poprzez ataki z perspektywy pierwszej osoby, dlatego ważne są przygotowania i kondycja poszczególnych członków. Chris Hunt i Lo-Fi Games wykorzystują te systemy, by opowiadać historie powstające w trakcie rozgrywki, zamiast opierać grę na głównej linii zadań. Handel, budowa osady lub przetrwanie w niewielkiej grupie pozwalają graczowi decydować o kierunku opowieści, a surowe zasady świata nadają tym decyzjom konsekwencje. Oprawa jest skromna, a początki mogą być trudne. Większość emocji zapewniają zarządzanie drużyną i walka o przetrwanie.
Dread Delusion
Podniebne wyspy, nieznane religie i osobliwe lokalne społeczności nadają eksploracji bardziej obcy charakter niż typowe królestwo fantasy. Dread Delusion czerpie szczególnie wyraźną inspirację z Morrowind, łącząc retro oprawę z podróżowaniem z perspektywy pierwszej osoby, zadaniami dla frakcji i elastycznym rozwojem postaci. Perswazja, wiedza lub otwieranie zamków mogą zastąpić walkę, dlatego warto zastanowić się, czego naprawdę wymaga dane spotkanie. Mniejszy świat pozwala lepiej poznać jego mieszkańców i sprzeczne interesy. Nieznane punkty orientacyjne i prośby frakcji wciąż dają powody, by zbadać kolejną część mapy. Odmienna sceneria nadaje tym dobrze znanym nawykom nowy cel. To szczególnie trafna propozycja dla osób zainteresowanych dziwniejszą stroną tradycji The Elder Scrolls i gotowych zaakceptować prostszą oprawę wizualną w zamian za wyjątkowy świat do odkrycia.
Gry podobne do Skyrim: FAQ
Jaka gra jest najbardziej podobna do Skyrim?
The Elder Scrolls 4: Oblivion Remastered to najbliższy wybór w ramach tej samej serii. Enderal: Forgotten Stories zamienia Skyrim w osobną przygodę, a Avowed i Tainted Grail: The Fall of Avalon oferują fantasy z perspektywy pierwszej osoby we własnych światach. Kingdom Come: Deliverance 2 to alternatywa dla graczy szukających rozwoju postaci i eksploracji w historycznym świecie bez magii.
Jakie są najlepsze gry podobne do Skyrim na PS5?
Oblivion Remastered, The Witcher 3, Kingdom Come: Deliverance 2, Elden Ring, Dragon's Dogma 2, Crimson Desert, The Blood of Dawnwalker i Avowed to warte uwagi propozycje. Fallout 4 i The Outer Worlds 2 oferują inne światy, a Baldur's Gate 3 kładzie większy nacisk na odgrywanie ról w drużynie. Karty gier zawierają informacje o platformach, na których dostępna jest każda z nich.
Czy są gry podobne do Skyrim na Xbox?
Warto rozważyć Oblivion Remastered, Fallout 4, Starfield, Avowed, The Outer Worlds 2, Kingdom Come: Deliverance 2, Elden Ring, Dragon's Dogma 2 i Crimson Desert. Fallout: New Vegas można również uruchomić na Xbox Series X/S dzięki wstecznej kompatybilności. Systemy walki, eksploracji i odgrywania ról różnią się między tymi grami, dlatego powyższe opisy wyjaśniają, pod jakim względem każda z nich przypomina Skyrim.
Jakie są najlepsze gry podobne do Skyrim na Switch i Switch 2?
Na oryginalnym Switchu warto rozważyć obie gry z serii Zelda, Dragon's Dogma: Dark Arisen, Hogwarts Legacy, Kingdom Come: Deliverance, Kingdoms of Amalur: Re-Reckoning i Risen. Na Switch 2 dostępne są też Oblivion Remastered, Elden Ring: Tarnished Edition, Fallout 4: Anniversary Edition, Dragon's Dogma 2: Dark Arisen, Valheim i Dread Delusion. Breath of the Wild i Tears of the Kingdom mają ulepszone wersje na Switch 2.
Czy istnieje gra wieloosobowa lub kooperacyjna podobna do Skyrim?
Outward pozwala przejść całą przygodę we dwójkę przez internet lub na podzielonym ekranie. W Valheim grupy liczące do dziesięciu osób mogą wspólnie eksplorować świat i budować, a Baldur's Gate 3 oferuje kooperacyjną grę fabularną. The Elder Scrolls Online i Neverwinter to gry MMORPG. Projekty fanowskie dodają też do Skyrim tryb online; więcej przykładów znajdziesz na naszej liście modyfikacji kooperacyjnych do gier jednoosobowych .
Czy istnieją darmowe gry podobne do Skyrim?
W Neverwinter można grać za darmo, choć gra oferuje opcjonalne zakupy. Enderal jest darmowy, ale wymaga posiadania odpowiedniej wersji Skyrim; Enderal Special Edition wymaga Skyrim Special Edition. Oryginalne The Elder Scrolls 2: Daggerfall również jest darmowe i może dostarczyć danych do Daggerfall Unity. Jeśli chcesz zmienić istniejącą instalację Skyrim, zajrzyj do naszego poradnika o najlepszych modach do Skyrim w 2026 roku.
Kiedy ukaże się The Elder Scrolls 6: Sentinel?
Bethesda nie ogłosiła daty premiery The Elder Scrolls 6: Sentinel. Gra jest wciąż w produkcji, więc nie należy uznawać konkretnego roku premiery za potwierdzony, dopóki studio go nie ogłosi.
Podziel się w komentarzach tytułami, które dały ci podobne poczucie odkrywania, rozwoju postaci lub swobody wyboru.
Pytanie: Ile czasu poświęciłeś na Skyrim?
W co jeszcze zagrać
Te trzy starsze gry RPG oferują inne podejście do magii, eksploracji i niezależnego odgrywania ról. Ich sterowanie i oprawa wymagają większego przyzwyczajenia niż w nowszych produkcjach, ale każda z nich nadal ma systemy, które warto poznać. Więcej propozycji znajdziesz na naszej liście najlepszych gier RPG na słabe komputery i laptopy , zawierającej tytuły na mniej wydajny sprzęt, oraz w zestawieniu najlepszych gier z otwartym światem , obejmującym szerszy wybór gatunków.
Two Worlds 2
Tworzenie zaklęć z kart zapewnia magii szerokie możliwości dostosowania i pozostaje największą atrakcją RPG fantasy od Reality Pump. Różne kombinacje pozwalają eksperymentować z efektami zamiast po prostu wybierać kolejne gotowe zaklęcie z listy. Akcja rozgrywa się w Antaloor, a podróże konno i łodzią, rzemiosło oraz zadania poboczne zapewniają bohaterowi zajęcia poza główną fabułą. Walka i oprawa bywają niezgrabne, a wiek gry jest zauważalny. Graczy Skyrim może przyciągnąć połączenie swobody eksploracji z systemem postaci, który warto sprawdzać na różne sposoby. To dodatkowa propozycja dla osób gotowych zaakceptować te niedociągnięcia, zwłaszcza jeśli eksperymentowanie z magią jest ważniejsze niż dopracowane dialogi czy nowoczesna oprawa.
Arx Fatalis
Podziemne królestwo stało się schronieniem po utracie słońca, a debiut Arkane rozgrywa się w połączonych ze sobą zamkniętych przestrzeniach. Eksploracja odbywa się z perspektywy pierwszej osoby, lecz postępy zależą w równym stopniu od dostrzegania przydatnych przedmiotów i alternatywnych rozwiązań, co od walki. Aby rzucać zaklęcia, trzeba rysować myszą runy — magia wymaga więc wykonania określonej czynności, zamiast wybrania opcji ze skrótu. Ukryte obszary i interakcje z otoczeniem nagradzają uważne sprawdzanie pomieszczeń, do czego późniejsze gry Arkane rozwinęły ten pomysł. Świat jest bardziej ograniczony niż w Skyrim, a przygoda ma inną skalę, ale swoboda eksperymentowania nadal robi wrażenie. Arx Libertatis to otwartoźródłowy sposób na uruchomienie gry na współczesnych systemach; nadal potrzebne są oryginalne pliki gry. To polecana propozycja dla osób zainteresowanych interakcjami i eksploracją, a nie rozmiarem świata.
The Elder Scrolls 2: Daggerfall (Daggerfall Unity)
Ogromna mapa generowana proceduralnie łączy tysiące osad i lochów, pozostawiając miejsce na życie daleko poza głównym wątkiem fabularnym. Przynależność do gildii, umiejętności postaci i generowane zadania pozwalają wybrać sobie codzienną rutynę w Tamriel, zamiast wciąż podążać tą samą ścieżką fabularną. Ta skala ma jednak swoje wady: do interfejsu trzeba się przyzwyczaić, a układ lochów może utrudniać orientację. Bethesda udostępnia oryginał za darmo, a Daggerfall Unity odtwarza go na nowoczesnym silniku, dodając sterowanie myszą, poprawki i obsługę modów. Projekt nadal korzysta z danych oryginalnej gry. Dla graczy Skyrim zainteresowanie tym tytułem ma częściowo wymiar historyczny, a częściowo praktyczny: wiele pomysłów serii na niezależność jest tu już obecnych, choć wyrażono je za pomocą starszych systemów. Warto sięgnąć po tę grę, jeśli chce się poznać te różnice, a nie oczekuje się Skyrim w prostszej oprawie graficznej.
Najlepsze gry fabularne
- Najlepsze gry RPG wszech czasów: 77 tytułów na PC i konsole
- 41 najlepszych gier takich jak Skyrim w 2026 roku: RPG z otwartym światem na czas po Skyrim
- 18 najlepszych gier podobnych do Kingdom Come: Deliverance
- TOP 21 najlepszych gier podobnych do Dark Souls: soulslike’i na PC i konsole
- 28 najlepszych MMO do grania w 2026 roku: najlepsze gry online
