52 Najlepsze gry postapokaliptyczne do grania na PC, PS5 i Xbox

Najlepsze gry postapokaliptyczne nie ograniczają się do Fallout i Metro: gatunek od dawna rozszerzył się o RPG, strzelanki, gry survivalowe, a nawet projekty indie. Nasz ranking obejmuje 51 gier postapokaliptycznych na PC i konsole, w tym sprawdzone klasyki, takie jak The Last of Us, Metro i Left 4 Dead 2, a także znaczące wydania z lat 2024–2026, od ARC Raiders po Dying Light: The Beast. Nuklearne pustkowia, zrujnowane miasta i desperacka walka o przetrwanie w wrogim środowisku... Nikt nie chciałby doświadczyć tego na własnej skórze, ale gry wideo zamieniają koniec świata w opowieści o kosztach przetrwania i moralnych wyborach. Jak daleko posuniesz się, aby przeżyć? Stary świat upadł, pozostawiając cię wolnym do podjęcia decyzji, czy stać się bohaterem, czy złoczyńcą w nowym.

Zacznijmy od najnowszych dodatków do gatunku — gier postapokaliptycznych wydanych od 2024 roku. Ostatnie kilka lat tchnęło nowe życie w tę scenerię, przynosząc nam gry akcji z dużym budżetem, projekty wieloosobowe, które stały się niespodziewanymi hitami, oraz skromne indie, które doskonale uchwyciły upadek i samotność zrujnowanego świata. Jeśli szukasz czegoś nowego do grania, zacznij od tych gier.

Seria Resident Evil zazwyczaj kojarzy się z apokalipsą zombie — katastrofą rozgrywającą się w danym momencie — ale Requiem bada również skutki katastrofy, która już miała miejsce. Kampania jest podzielona między dwóch protagonistów, a druga część historii rozgrywa się w ruinach Raccoon City. Zniszczone po wybuchu wirusa i potężnym ataku rakietowym, miasto stało się ponurym pomnikiem zbrodni Korporacji Umbrella, wypełnionym resztkami znanych dzielnic, hordami zombie i śladami wydarzeń, które zapoczątkowały całą serię. Przeczytaj więcej w naszej recenzji Resident Evil Requiem.

Atomfall ma swoją własną wersję Strefy: obszaru za Murem, z którego ludzie próbują uciec po katastrofie nuklearnej. Przetrwanie podąża za znanymi konwencjami gatunku, z graczami zbierającymi amunicję i zapasy medyczne, jednocześnie pilnując swoich sił podczas walki. Historia jest nieliniowa, a ucieczka z strefy kwarantanny wymaga podjęcia decyzji, którą frakcję wspierać.

Atomfall to wyjątkowo wyróżniający się projekt. W przeciwieństwie do Fallout lub Metro, nie jest to rozległe RPG ani symulator życia: nie ma poziomów postaci ani otwartego świata. Gra jest przesiąknięta brytyjską kulturą. Zamiast znanych amerykańskich lub radzieckich pustkowi, gracze eksplorują malownicze angielskie wioski, puby, budki telefoniczne i herbatki, wszystko to w towarzystwie absurdalnej czarnej komedii przypominającej Monty Pythona. Nasza recenzja Atomfall bada zarówno mocne strony gry, jak i jej bardziej kontrowersyjne elementy.

Fani S.T.A.L.K.E.R. i gier survivalowych osadzonych w strefach katastrof radioaktywnych czekali na sequel od 2009 roku. W pewnym momencie szanse na jego wydanie wydawały się tak małe, jak zobaczenie Half-Life 3 lub Bloodborne na PC. Jednak w 2024 roku S.T.A.L.K.E.R. 2: Heart of Chornobyl w końcu trafił na półki sklepowe i przywrócił graczy do Strefy — strefy wykluczenia w Czarnobylu, chociaż w alternatywnej rzeczywistości, gdzie prawa fizyki zostały zniekształcone, a lasy i bagna są pełne mutantów i walczących frakcji ludzkich.

Osadzone w tle postapokalipsy w Europie Wschodniej, gra stawia przed graczami wyzwanie przetrwania poprzez zarządzanie głodem i poziomami promieniowania, walkę z mutantami i wrogimi NPC, rzucanie metalowymi śrubami do przodu w celu wykrywania anomalii oraz nawigację w skomplikowanych relacjach między konkurującymi frakcjami. Zdaniem długoletnich fanów S.T.A.L.K.E.R., największą siłą gry jest jej wyjątkowo melancholijna atmosfera, stworzona przez ponure krajobrazy, sesje gitarowe przy ognisku, komfort bezpiecznych schronień oraz ciągły strach przed nieznanym.

Sukces ARC Raiders zaskoczył wielu ludzi. Wydawało się, że publiczność zmęczyła się kooperacyjnymi strzelankami wydobywczymi i że projekt jest skazany na porażkę. Jednak ten sceptycyzm szybko ustąpił miejsca podziwowi, jednak: gra zdobyła wynik Metacritic 86, co jest rzadkim osiągnięciem dla wydania wieloosobowego.

Jej styl wizualny łączy retrofuturyzm, zaawansowaną technologię i estetykę zrujnowanego, pokrytego rdzą świata. W tej odległej sci-fi postapokalipsie Ziemia została najechana i niemal całkowicie zniszczona przez zaawansowane maszyny ARC. Głównym celem graczy jest wylądowanie na mapie, zebranie cennych łupów i komponentów robotów oraz dotarcie do punktu ewakuacji żywym. Zamiast zombie, mutantów czy bandytów, stają w obliczu inteligentnych maszyn, których zachowanie zmusza drużyny do ciągłego dostosowywania taktyki. Aby dowiedzieć się, dlaczego gra jest warta spróbowania, nawet jeśli jesteś zmęczony strzelankami z ewakuacją, przeczytaj naszą recenzję ARC Raiders.

Dying Light: The Beast przywraca Kyle'a Crane'a, protagonistę oryginalnej gry, do akcji po dziesięcioletniej nieobecności. Crane spędził te wszystkie lata w więzieniu u Barona, lokalnego tyrana, który poddawał go brutalnym eksperymentom. Po ucieczce wyrusza na zemstę, ucząc się, jak wykorzystać konsekwencje tych eksperymentów na swoją korzyść: DNA zombie dało mu nieludzką siłę, pazury przypominające zwierzęce i dzikie wykończenia. Historia rozgrywa się w Castor Woods, nadmorskim miasteczku w alpejskich lasach, które zostało opanowane przez zainfekowanych.

Znana formuła serii jest natychmiast rozpoznawalna: parkour po dachach, walka wręcz z improwizowaną bronią oraz cykl dnia i nocy, który wypuszcza najniebezpieczniejsze stworzenia na ulice po zmroku. Cała kampania może być ukończona w trybie kooperacji dla czterech graczy. Krytycy również przyjęli powrót Crane'a: jego wynik Metacritic 78 jest najwyższy w historii serii. Nie każda decyzja projektowa była jednak równie udana, co wyjaśniono w naszej recenzji Dying Light: The Beast.

Road to Vostok jest wciąż w fazie wczesnego dostępu i jest rozwijane przez jednego twórcę z Finlandii. Niemniej jednak, już teraz porównuje się je do niektórych najlepszych przykładów gatunku postapokaliptycznego: gra sprzedała 140 000 kopii w ciągu pierwszych pięciu dni. Gracz wchodzi do regionu zdewastowanego przez nieznaną katastrofę. Osiągnięcie strefy bezpieczeństwa oznacza przeszukiwanie opuszczonych budynków, zbieranie łupów, zakładanie bazy i ulepszanie broni. Nie ma jednak mutantów, zombie, laserowych broni ani anomalii. Główne zagrożenia to bezlitosna dzicz, ograniczone zasoby, dzikie zwierzęta i patrole wrogich ocalałych.

Atmosfera sama w sobie sprawia, że gra jest warta doświadczenia: napięcie, izolacja i wilgotny skandynawski klimat. Wiele z jej mechanik jest inspirowanych Escape from Tarkov, ale bez toksycznej społeczności często związanej z projektami wieloosobowymi tego rodzaju.

Cronos: The New Dawn to gra survival horror w science fiction od Bloober Team, studia odpowiedzialnego za remake Silent Hill 2 . Ziemia doświadczyła katastrofy, która przekształciła ludzi w groteskowe masy połączonej tkanki. Protagonista, agent tajemniczej Kolektywu, podróżuje między zrujnowaną przyszłą Polską a latami 80-tymi, aby wydobyć dusze ludzi w chwilach przed ich śmiercią.

Jeśli chodzi o rozgrywkę, to tradycyjne doświadczenie survival horror w stylu Dead Space, z wąskimi korytarzami, ograniczoną amunicją i napiętymi konfrontacjami. Jego wyróżniającą cechą jest mechanika wchłaniania: jeśli gracz nie spali ciała pokonanego wroga, następny potwór może się z nim połączyć i stać się silniejszy. Jest ponura, niepokojąca i naprawdę niezwykła — i zdobyła wynik Metacritic 79.

Hell is Us to gra akcji z elementami soulslike, osadzona w kraju rozdartych wojną domową, podczas gdy nadprzyrodzone zagrożenie wyłania się z głębi ziemi. Koniec świata nie jest jakimś odległym wydarzeniem z przeszłości — dzieje się na oczach gracza. To rzadka perspektywa dla gatunku: post-apokalipsa wciąż w toku.

Protagonista, Rémi, wraca do swojej odizolowanej ojczyzny w poszukiwaniu rodziców, tylko po to, aby znaleźć się między zbrodniarzami wojennymi a tajemniczymi pustymi stworzeniami. Gra celowo odmawia prowadzenia gracza: nie ma mapy pokrytej znacznikami ani dziennika zadań, tylko uważna obserwacja, rozmowy z ocalałymi i wynik Metacritic 78 za odważne pomysły.

Niewielu ludzi pamięta dzisiaj, że post-apokaliptyczne gry wideo zaczęły się od RPG — konkretnie od Wasteland z 1988 roku, który później zainspirował serię Fallout. Nowoczesne post-apokaliptyczne RPG oferują otwarte światy, nieliniowe zadania i dylematy moralne, w których decyzje gracza mogą decydować o losie całych osiedli. Fani gatunku powinni również zapoznać się z naszym rankingiem najlepszych RPG wszech czasów.

Franczyza Fallout jest ikoniczna sama w sobie, ale Fallout: New Vegas zajmuje szczególne miejsce zarówno w serii, jak i w sercach swoich fanów. Dlaczego? Została stworzona przez twórców oryginalnych gier, którzy dołączyli do Obsidian Entertainment, co sprawia, że jej postacie i frakcje nie mogą być po prostu podzielone na „dobre” i „złe”, a fabuła ma nieliniową strukturę. Prawie każde zadanie można ukończyć na kilka sposobów: siłą, przebiegłością, dyplomacją lub wiedzą naukową.

Gracz wkracza do pustkowi Las Vegas, gdzie globalna wojna nuklearna pozostawiła pustynne krajobrazy obok neonowych znaków kasyn i robotów stróżujących. W przeciwieństwie do wielu post-apokaliptycznych gier, New Vegas przedstawia świat, który już przetrwał. Jego mieszkańcy nie walczą już tylko o zasoby, ale o władzę polityczną. Jednocześnie gra doskonale równoważy poważne problemy polityczne z czarnym humorem i całkowitą absurdalnością. Powróciliśmy do niej w naszej 15. rocznicy Fallout: New Vegas.

W momencie wydania Fallout 4 franczyza już przeszła w ręce Bethesda Softworks, co przesunęło fokus serii z tradycyjnych systemów RPG na akcję. Akcja toczy się w zrujnowanym Bostonie i jego okolicach. Na tle tej atomowej epoki gracz musi rozwiązać konflikt między Instytutem a kilkoma frakcjami ocalałych: Bractwem Stali, Koleją i Minutemen.

Zgodnie z tradycją serii, gra oferuje ogromny świat do eksploracji, dynamiczne celowanie w wrażliwe części ciała za pomocą V.A.T.S., góry łupów potrzebnych do modyfikacji sprzętu, budowy baz i zarządzania osadami oraz charakterystyczną retrofuturystyczną estetykę serii — radosna jazzowa muzyka grająca w radiu, automaty z Nuka-Colą, mutanty krowy z dwoma głowami i robotyczni asystenci. W porównaniu z ponurymi światami Metro czy The Last of Us, Fallout 4 wydaje się żywy i pełen życia. Gracz nie tyle walczy o przetrwanie, co odbudowuje cywilizację z ruin.

Fallout 3 to gra, która w 2008 roku zrewolucjonizowała serię w 3D i wprowadziła miliony graczy do uniwersum Fallout. Protagonista dorasta w Vault 101, zanim wyruszy w Ruiny Stolicy — zniszczone Waszyngton, D.C. — w poszukiwaniu zaginionego ojca. Po drodze gracz decyduje o losie osad, targuje się z ghoulami, walczy z Enklawą i słucha legendarnego Galaxy News Radio.

To tutaj po raz pierwszy pojawił się charakterystyczny system celowania V.A.T.S. oraz formuła „wyjdź z bunkra i idź wszędzie”, które Fallout 4 później udoskonalił. Gra ma wynik Metacritic wynoszący 91, co wciąż jest rekordem dla głównej serii. Jest tylko jeden zastrzeżenie: na nowoczesnych komputerach z systemem Windows może wymagać poprawek społeczności.

Fallout 76 to wieloosobowa wersja Fallout, która pozwala graczom eksplorować pustkowia Zachodniej Wirginii w towarzystwie innych ludzi. Projekt spotkał się z wrogim przyjęciem po premierze w 2018 roku, ale lata aktualizacji — najważniejsza z nich to rozszerzenie Wastelanders z ludzkimi NPC i w pełni rozwiniętymi misjami — zmieniły sytuację. Gra ma teraz ocenę „Przeważnie pozytywną” na Steamie, opartą na ponad 130 000 recenzji.

Gracze mogą założyć C.A.M.P. niemal wszędzie na mapie, współpracować z przyjaciółmi w rajdach, wystrzeliwać rakiety nuklearne lub po prostu prowadzić życie na pustkowiu, handlując, zbierając zasoby i odgrywając role. Dla każdego, kto kiedykolwiek chciał „Fallout z przyjaciółmi”, to teraz całkowicie szanowana opcja.

Wasteland 3 wymienia znany pustynny krajobraz na zamarznięty stan Kolorado, rządzony żelazną ręką przez charyzmatycznego Patriarchę. W przeciwieństwie do Fallout, nie stawia gracza w roli samotnego Wybrańca, lecz całej organizacji paramilitarnej. Wasteland 3 to izometryczna, oparta na drużynie taktyczna gra RPG, w której gracze odbudowują swoją siedzibę, rekrutują personel i balansują konkurencyjne interesy lokalnych władz, gangów rabunkowych, fanatyków religijnych i dzikich górskich klanów.

Gra wyróżnia się postępem drużyny, z umiejętnościami, które bezpośrednio wpływają na fabułę, a także z okrutną czarną komedią, satyrą amerykańskiej kultury i moralnie szarymi wyborami. Gracz jest nieustannie zmuszany do wyboru mniejszego zła: zdrady lub śmierci, przetrwania lub targu z tyranem.

Wasteland 2 ożywił grę, która ustanowiła gatunek, dostarczając sequel, na który fani czekali 26 lat. Wojna nuklearna spaliła Arizonę, a Desert Rangers pozostają ostatnim przejawem prawa w jej radioaktywnych ruinach. Gracz dowodzi jednym z ich drużyn, rozdziela umiejętności od otwierania zamków po chirurgię polową i podejmuje decyzje, które pozwalają niektórym osiedlom kwitnąć, podczas gdy inne skazuje na zagładę.

Wersja reżyserska dodała dubbing, system umiejętności i znacznie poprawiła wizualizacje, zdobywając wynik Metacritic 87. Jest to bardziej wymagająca gra niż Wasteland 3, ale to również projekt, który przywrócił do życia klasyczne drużynowe RPG w postapokaliptycznym świecie.

ATOM RPG został stworzony jako duchowy następca oryginalnych gier Fallout, oferując klasyczne doświadczenie RPG w sowieckim pustkowiu, które zostało zdewastowane przez wojnę nuklearną. Walka jest turowa i regulowana przez punkty akcji. Gracze muszą monitorować swoje poziomy głodu i promieniowania, używając zebranych zapasów do tworzenia amunicji i leków.

Fani oryginalnych gier Fallout, Wasteland lub Arcanum poczują się jak w domu, zwłaszcza jeśli lubią nieliniowe zadania i wyraźnie sowieckie otoczenie. Tutaj oznacza to zbieranie makulatury, dyskutowanie o komunizmie, używanie wódki do leczenia chorób popromiennych i angażowanie się w spory kryminalne wśród nuklearnej pustyni. Świat ATOM RPG jest szary, brutalny i cyniczny: każdy przetrwa, jak potrafi, a najniebezpieczniejszymi potworami są ludzie, którzy stracili swoją ludzkość. Więcej gier o podobnym klimacie można znaleźć w naszym rankingu najlepszych sowieckich gier postapokaliptycznych.

ATOM RPG Trudograd jest bezpośrednią kontynuacją ATOM RPG, w której twórcy wzięli sobie do serca krytykę i poprawili wszystko, od systemu walki i balansu po projekt misji. Protagonista podróżuje do Trudogradu, przetrwałej sowieckiej metropolii, gdzie biurokracja partyjna, zorganizowana przestępczość i kultu religijne walczą o władzę, gdy zbliża się kolejna katastrofa.

Miasto, z jego blokami mieszkalnymi, tramwajami i mieszkaniami komunalnymi, wydaje się całkowicie inne niż pustkowie z pierwszej gry. Liczba możliwych rozwiązań również wzrosła: prawie każdy problem można rozwiązać siłą, nauką, kradzieżą lub darami wymowy.

UnderRail jest często opisywane jako „Fallout pod ziemią”, co jest dość trafnym podsumowaniem. Powierzchnia Ziemi stała się niezamieszkalna dawno temu, zmuszając ludzkość do życia w tunelach ogromnej podziemnej sieci, gdzie słońce przetrwało tylko w legendach. Gracz jest nowicjuszem na Stacji South Gate, który stopniowo wplątuje się w intrygi podziemnych państw, wojny frakcyjne i technologiczne tajemnice martwego świata.

To może być najbardziej bezlitosne izometryczne RPG w tym gatunku: nie ma skalowania poziomów, drzewa umiejętności i zdolności psionicznych są ogromne, a każda walka może zakończyć się śmiercią w ciągu kilku tur. W zamian gra oferuje rzadkie poczucie prawdziwego odkrycia, z ciemnymi tunelami skrywającymi sekrety, których żaden znacznik misji nie ujawni. Krytycy przyjęli ją stosunkowo chłodno, ale gracze od dawna uznali UnderRail za nowoczesny klasyk gatunku.

Do roku 11945 ludzkość przetrwała w NieR: Automata, ale oddała Ziemię w ręce wrogich maszyn i uciekła na Księżyc. Aby odzyskać planetę, ludzie stworzyli armię androidów, której zadaniem było badanie ruin miast, które zostały opanowane przez bujną roślinność, pustynie i opuszczone parki rozrywki. W kwestii rozgrywki, NieR: Automata to szybka gra akcji z elementami RPG. Jej stylowy system walki opiera się na szybkich kombosach, perfekcyjnie wyważonych unikaniach i kontratakach, podczas gdy mechanika RPG wymaga starannego przydzielania zasobów do modyfikacji umiejętności postaci.

W przeciwieństwie do tradycyjnego post-apokaliptycznego świata, w którym ocalałe osoby dzielą się zasobami i prowadzą wojny przeciwko sobie, tutaj nie ma ludzi. Zamiast tego, historia śledzi androidy i maszyny próbujące zrozumieć, co to znaczy „być człowiekiem”. Gra wykorzystuje swoje post-apokaliptyczne tło, aby badać miłość, nienawiść, cykliczną naturę wojny i sens człowieczeństwa. Jej mistrzowska ścieżka dźwiękowa — i, oczywiście, protagonistka 2B — przyczyniły się do tego, że stała się globalnym fenomenem.

NieR Replicant ver.1.22474487139... to zaktualizowana wersja oryginalnego NieR i prequel do Automata, osadzona tysiące lat wcześniej. Świat już przeszedł swoją apokalipsę: ludzkość umiera z powodu Czarnej Plagi, podczas gdy tajemnicze Cienie wędrują po ruinach. Protagonista to młody mężczyzna, gotowy zrobić wszystko, aby uratować swoją umierającą siostrę.

Remaster z 2021 roku przerobił system walki w stylu Automata, wprowadzając szybkie kombosy, magię i słynne sekwencje serii, w których gra nagle przekształca się w strzelankę lub nawet przygodę tekstową. Jej największą siłą jest jednak historia — jedna z najbardziej poruszających w tym gatunku, z zakończeniem, które wymaga kilku przejść, aby w pełni je doświadczyć.

Horizon Zero Dawn rozpoczyna historię Aloy i przedstawia jedną z najbardziej wizualnie uderzających wersji „zielonej post-apokalipsy”. Tysiąc lat po upadku cywilizacji, Ziemia znów kwitnie, plemiona ludzkie żyją z polowań, a maszyny przypominające zwierzęta wędrują po lasach i górach. Ruda outsiderka wyrusza, aby odkryć, kim jest, odkrywając prawdę o zniszczeniu starego świata po drodze — jedna z najlepszych science-fiction zagadek w grach.

Taktyka polowania jest wszystkim: każda maszyna ma swoje słabe punkty, które należy celować za pomocą łuków i procy, podczas gdy najniebezpieczniejsze bestie najlepiej zwabić w pułapki. Wersja Remastered poprawiła wizualizacje do poziomu Forbidden West. Oryginał zdobył wynik Metacritic 89.

W Horizon Forbidden West, Aloy bada kwitnące dżungle, zalane neonowe ruiny San Francisco i spalone pustynie, próbując zapobiec kolejnej apokalipsie. Jego świat jest kolorowy i żywy: natura odrodziła się dawno temu, podczas gdy ludzkość rozpoczęła swoją podróż na nowo z plemionami, włóczniami i polowaniem. Zagrożenie nie pochodzi od zombie ani promieniowania, lecz od wyrafinowanych maszyn stworzonych pierwotnie przez samych ludzi.

Seria Horizon zaczęła jako ekskluzywna dla Sony i stała się znana z kolorowych otwartych światów, taktycznych polowań opartych na celowaniu w wrażliwe komponenty, walk z mechanicznymi gigantami oraz rozległej science-fiction lore wyjaśniającej, jak maszyny odziedziczyły Ziemię.

Klasyczne post-apokaliptyczne gry, takie jak Fallout, nauczyły nas, że strzelba jest praktycznie niezbędna do przetrwania wśród ruin starego świata. Jak inaczej można zdobyć jedzenie i zasoby lub bronić się przed mutantami, zombie i innymi ocalałymi, którzy chcą ich łupów? Ta sekcja obejmuje najlepsze gry akcji i strzelanki z post-apokaliptycznymi sceneriami, od podziemnych stacji kolejowych po neonowe pustkowia, aż po kooperacyjne strzelanki z zombie. Fani szerszego gatunku powinni również odwiedzić nasze ranking najlepszych gier akcji-przygodowych.

Metro 2033 i Metro: Last Light otwierają trylogię opartą na powieściach Dmitrija Głuchowskiego, a zaktualizowane edycje Redux to najlepsze miejsce, aby rozpocząć odkrywanie serii. Po wojnie nuklearnej, pozostali mieszkańcy Moskwy przetrwają w podziemnych stacjach. Każda stacja stała się małym państwem z własną ideologią, amunicja sprzed wojny służy jako waluta, a nikt nie odważa się wyjść na powierzchnię bez maski gazowej.

Pierwsza gra opowiada historię Artyoma, który musi uratować swoją stację domową, VDNKh, przed tajemniczymi Ciemnymi. Druga to bezpośrednia kontynuacja z bardziej rozbudowanymi scenami i moralnymi wyborami. Obie pozostają wśród najlepszych klaustrofobicznych strzelanek horrorów w tym gatunku: edycje Redux mają 92% i 91% pozytywnych recenzji użytkowników na Steamie. Przeczytaj więcej o mocnych stronach Metro 2033 w naszej rocznicowej retrospektywie Metro 2033.

Metro Exodus zabiera gracza w podróż po postapokaliptycznej Rosji. Zostawiając za sobą ponure tunele moskiewskiego metra, Exodus przenosi akcję do serii rozległych i różnorodnych lokalizacji: zamarzniętego zimowego krajobrazu Wołgi, wyschniętego Morza Kaspijskiego, kwitnącej letniej tajgi i jesiennego Nowosybirska. Gra łączy elementy strzelanki, horroru przetrwania i sandboxa. Zasoby muszą być tworzone z zebranych łupów, broń wymaga czyszczenia, a uszkodzone maski gazowe muszą być naprawiane.

Nie ma konwencjonalnego otwartego świata, tylko sekwencja półotwartych lokalizacji. Nie ma też widocznego wskaźnika reputacji: gra cicho śledzi decyzje gracza poprzez ukryty system moralności i wybiera odpowiednie zakończenie. Towarzyszy temu wyraźnie post-sowiecka atmosfera, pełna rdzewiejących ciężkich maszyn, wnętrz opuszczonych bloków mieszkalnych Khrushchyovka, surowej syberyjskiej dziczy i piosenek wykonywanych przy ognisku.

The Last of Us odchodzi od znanego pomysłu wojny nuklearnej lub wybuchu zombie jako przyczyny apokalipsy. Największym zagrożeniem w jego świecie jest pasożytniczy grzyb, który przekształca ludzi w szalonych i agresywnych stwory. W przeciwieństwie do wielu innych gier postapokaliptycznych, jednak, jej bohaterowie, Joel i Ellie, nie próbują uratować świata. Zamiast tego, zrujnowana cywilizacja służy jako tło dla ich głęboko osobistej historii.

Obie gry stały się znane dzięki swojej filmowej prezentacji i narracji, której wiele seriali telewizyjnych mogłoby pozazdrościć: prolog oryginału wciąż uważany jest za jeden z najsilniejszych w branży. To jest „zielona post-apokalipsa”, gdzie ruiny wieżowców zostały pochłonięte przez mech i drzewa, ulice zostały zalane, a dzikie zwierzęta i agresywne mutanty wędrują po opuszczonych dzielnicach. Gracze muszą je strzelać, chować się przed nimi lub uciekać o życie.

Days Gone jest wyraźnie skierowane nie tylko do fanów post-apokaliptycznych scenerii, ale także do miłośników kultury motocyklowej. Akcja rozgrywa się w Północno-Zachodnim Pacyfiku po globalnej pandemii, która przekształciła większość ludzkości w Freakers — szybkie i okrutne stworzenia przypominające zombie. Na tle pokrytych śniegiem szczytów, gęstych lasów iglastych i opuszczonych farm, zaczyna się historia motocyklisty Deacona i jego przyjaciół.

Motocykl jest w rzeczywistości pełnoprawnym towarzyszem: potrzebuje paliwa, napraw i ulepszeń. Dodaj dynamiczną pogodę, punkty kontrolne do oczyszczenia i ogromne bitwy z hordami, które uczyniły grę sławną. Days Gone wyróżnia się również melancholijną ścieżką dźwiękową, responsywnym prowadzeniem motocykla, estetyką outlaw biker oraz potworami, które zachowują się jak część ekosystemu. Freakers — nazwa gry dla jej zombie — jedzą, śpią, a nawet migrują jak dzikie zwierzęta. Jeśli żywe trupy to twój temat, nie przegap naszej selekcji najlepszych gier o zombie.

W 2015 roku Dying Light pokazało, że apokalipsa zombie jest najbardziej ekscytująca, gdy doświadcza się jej w ruchu. Harran został pochłonięty przez epidemię, a protagonistka Kyle Crane przemieszcza się po mieście, korzystając z parkouru: dachy, ściany i zjazdy są szybsze i bezpieczniejsze niż ulice. W ciągu dnia gracze przeszukują budynki i pomagają ocalałym. W nocy zasady się zmieniają: Volatiles pojawiają się, aby polować, a gracz staje się ich ofiarą.

Minęła dekada, a gra wciąż pozostaje ulubieńcem w społeczności. Jej 95% pozytywna ocena na Steamie, oparta na prawie pół miliona recenzji, to coś, co bardzo niewiele tytułów osiągnęło. Czteroosobowa kooperacja, bogactwo treści zawarte w Enhanced Edition oraz satysfakcjonująca brutalna walka wręcz są nadal obecne. Ci, którzy to lubią, mogą kontynuować historię Crane'a w Dying Light: The Beast, przedstawionym na początku tego rankingu.

Franczyza filmowa Mad Max stworzyła fundamenty dla postapokaliptycznego dieselpunku: scenerii zdefiniowanej przez nieskończone pustynie, gangi marauderów, rdzewiejące pojazdy i kult silnika spalinowego. Dlatego tym bardziej rozczarowujące jest to, że świat Mad Max został dotychczas przedstawiony tylko w jednej dużej grze wideo — Mad Max. Na szczęście, to całkiem dobra gra.

Cywilizacja upadła, społeczeństwo zstąpiło w dzikość, a Max zostaje wciągnięty w brutalne wojny drogowe u boku garbatego mechanika. Paliwo, łupy, pojazdy i życie Maxa są na szali. W przeciwieństwie do większości gier o końcu świata, Mad Max traktuje samochód jako drugiego protagonistę — bez którego przetrwanie na pustyni byłoby niemożliwe.

Rage 2 łączy jaskrawy punkowy postapokalips z zaawansowaną technologią i krzykliwymi kolorami. To połączenie nie jest przypadkowe: gra została wspólnie opracowana przez id Software, studio stojące za serią DOOM, oraz Avalanche Studios, twórców Mad Max. Ludzkość przetrwała zderzenie meteorytu, ale protagonista musi teraz zmierzyć się z cybernetyczną armią generała Crossa oraz gangami punków i marauderów.

Gra całkowicie odrzuca depresyjne szarości, które zazwyczaj kojarzone są z opowieściami o końcu świata. Rage 2 buduje swoją tożsamość wizualną wokół gorących różów, fioletów, neonowych kolorów, eksplozji i ekstrawaganckich projektów wrogów. Nie ma potrzeby oszczędzania amunicji, chowania się w krzakach ani obawiania się promieniowania. Protagonista jest prawdziwą maszyną do zabijania, siejącą spustoszenie w hordach wrogów na postapokaliptycznym tle.

Ubisoft ma swoją wizję postapokalipsy: kolorową, różową, oświetloną neonami i niczym nieprzygnębiającą. W Far Cry New Dawn, 17 lat po wybuchach nuklearnych, hrabstwo Hope w Montanie stało się kwitnącą pustynią, a nie szarym pustkowiem. Teraz terroryzują je najeźdźcy dowodzeni przez bliźniaczki Mickey i Lou. Gracz odbudowuje osadę ocalałych Prosperity, wyzwala posterunki i zbiera etanol, główną walutę nowego świata.

To bezpośrednia kontynuacja Far Cry 5, z charakterystycznymi mechanikami serii: specjalistycznymi towarzyszami, w tym psem i snajperską babcią, porwaniem pojazdów oraz strzelaniem do wszystkiego, co można podpalić. To nie jest najgłębsza gra w tym rankingu, ale stanowi doskonałą „lekka” postapokaliptyczną przygodę na kilka wieczorów.

Death Stranding to słynna gra Hideo Kojimy o kurierze, który łączy Amerykę. Po katastrofie znanej jako Death Stranding, światy żywych i umarłych stały się splecione. Niewidzialne BT krążą po ziemi, czasopad starzeje wszystko, czego dotknie, a ocalałych kryją się w podziemnych schronach. Sam Porter Bridges jest jednym z nielicznych ludzi zdolnych do transportu zaopatrzenia przez ten koszmar.

Na papierze „symulator dostaw” brzmi nudno. W praktyce staje się niemal medytacyjne: gracz planuje trasy przez góry i rzeki, a następnie buduje drogi i mosty, które mogą być używane przez innych graczy. Wersja reżyserska dodała nowe misje i mechaniki, a oryginał jest niezbędnym przygotowaniem do kontynuacji.

Postapokalipsa w Death Stranding 2: On the Beach jest dokładnie tym, czego można by się spodziewać po produkcji Kojimy: surrealistyczna, mistyczna i czasami absurdalna. Kontynuacja zabiera Sama poza Amerykę do Meksyku i Australii, daje mu cały statek, który służy jako mobilna baza, i kładzie znacznie większy nacisk na akcję. Strzelanie, w szczególności, wydaje się zauważalnie lepsze.

Franczyza Death Stranding przekształciła „symulator chodzenia” w „symulator dostaw”, łącząc postapokaliptyczne otoczenie z fizyką równoważenia ładunku, walkami z najeźdźcami i potworami oraz podróżami pojazdami po melancholijnych krajobrazach. Satisfaction nie pochodzi z niszczenia wrogiej placówki, ale z bezpiecznego dostarczenia przesyłki, odbudowy mostu i wniesienia małego wkładu w zbiorową odbudowę ludzkości. Krytycy również byli pod wrażeniem, przyznając grze wynik Metacritic 89. Aby poznać naszą pełną perspektywę, przeczytaj recenzję Death Stranding 2: On the Beach.

Stellar Blade rozgrywa się w postapokaliptycznym świecie science fiction, gdzie Ziemia została opanowana przez rasę groteskowych biomechanicznych stworzeń. Protagonistka Eve musi wyeliminować przywódców inwazji i odzyskać planetę dla ludzkości. Wizualna tożsamość gry łączy koreański futuryzm z cyberpunkiem: miasta pogrzebane w piasku ze starego świata, podziemne laboratoria i ostatnia ocalała przystań na planecie.

Jej charakterystyczne cechy to stylowy system walki oparty na precyzyjnych parowaniach i unikaniach przypominających soulslike, a także doskonała ścieżka dźwiękowa. Zamiast zardzewiałej, brudnej pustyni, Stellar Blade przyjmuje wypolerowany cyber-futuryzm, z nieskazitelnymi androidami i neonowymi światłami w ostrym kontraście do ruin Ziemi.

Terminator: Resistance jest wyjątkiem od reguły, że gry oparte na filmach rzadko wypadają dobrze. W rzeczywistości jest to prawdopodobnie najlepsza gra, jaką kiedykolwiek otrzymała franczyza Terminatora. Historia przenosi graczy do przyszłej wojny przedstawionej w pierwszych dwóch filmach: Skynet już spalił świat w ogniu nuklearnym, a resztki ludzkości walczą z maszynami wśród ruin Los Angeles. Szeregowy Jacob Rivers wkrótce odkrywa, że Skynet poluje na niego osobiście.

Czerwone oczy T-800 świecące w ciemności, rozpoznawalna ścieżka dźwiękowa i ciągłe poczucie, że gracz jest ofiarą, a nie bohaterem, doskonale oddają atmosferę przyszłej wojny. Krytycy przyznali grze przeciętne oceny, ale gracze ją przyjęli: jej ocena na Steamie pozostaje powyżej 90%. Dla fanów uniwersum jest to bezwarunkowy must-play.

Left 4 Dead 2 pozostaje definitywnym kooperacyjnym strzelcem zombie ponad 15 lat po swojej premierze. Jego 97% pozytywna ocena na Steamie, oparta na milionie recenzji, mówi sama za siebie. Apokalipsa rozwinęła się w ciągu kilku tygodni: miasta w południowych Stanach Zjednoczonych padły ofiarą infekcji, wojsko ewakuowało się, a czterech ocalałych musi walczyć, aby przedostać się z dotkniętego epidemią Savannah do Nowego Orleanu przez hordy zainfekowanych i specjalnych mutantów, takich jak Tank i Witch.

Prawdziwa magia pochodzi od AI Director, systemu, który dynamicznie zmienia rozmieszczenie wrogów i zapasów, zapewniając, że żadne 2 rozgrywki nie są identyczne. Dodaj tysiące kampanii stworzonych przez społeczność z warsztatu Steam, a wynik to gra kooperacyjna, do której gracze mogą wracać w nieskończoność. Przeczytaj więcej o podobnych tytułach w naszej obszernej selekcji najlepszych gier kooperacyjnych.

Wydanie Aftermath World War Z kontynuuje dziedzictwo Left 4 Dead. Oparte na uniwersum World War Z, ten strzelanka jest znana z hord wrogów: setki zombie wypełniają ekran, tworząc żywe piramidy i wspinając się po ścianach, tak jak w filmie. Większość świata przegrała wojnę z nieumarłymi, a drużyny ocalałych muszą walczyć przez upadłe miasta Nowego Jorku, Moskwy, Jerozolimy, Rzymu i Kamczatki. Klasy postaci i postęp w broni dodają odrobinę głębi RPG do strzelania.

Wydanie Aftermath wprowadziło perspektywę pierwszoosobową, nowe kampanie i rozszerzony system walki wręcz. To doskonała alternatywa dla każdego, kto grał w Left 4 Dead 2 do znudzenia i chce czegoś większego w skali i bardziej nowoczesnego.

Przetrwanie i post-apokalipsa to naturalne połączenie: znajdź jedzenie, walcz z mutantami i schron się przed zimnem i promieniowaniem. Ta sekcja zbiera najlepsze gry o przetrwaniu w post-apokaliptycznych sceneriach, w tym zarówno doświadczenia solo, jak i tytuły kooperacyjne do grania z przyjaciółmi. Więcej gier o przetrwaniu, od bezkompromisowych doświadczeń hardcore po przytulne piaskownice, można znaleźć w naszym rankingu najlepszych gier o przetrwaniu.

Dying Light 2 Stay Human rozwija formułę oryginału: dynamic parkour z perspektywy pierwszej osoby, walka wręcz z zombie, rzemiosło broni oraz cykl dnia i nocy są obecne. Protagonista Aiden jest zainfekowany i znajduje się w ostatniej ocalałej twierdzy ludzkości po epidemii zombie, gdzie społeczeństwo cofnęło się w rozwoju, a ludzie toczą wojnę o zasoby.

Jego genialnie zaimplementowany parkour zamienia eksplorację w wyścig z wysoką prędkością po dachach i balkonach — a nawet w powietrzu z pomocą paralotni. Gracze mogą przejść przez cały dystrykt, nie dotykając ziemi ani razu. Wyrazisty design wizualny nadaje grze jeszcze więcej osobowości. Zamiast znanych scen zniszczenia, przedstawia „nowe średniowiecze”, z powrotem do broni wręcz, rynków zbudowanych w opuszczonych stacjach metra oraz sadzonkami rosnącymi w skrzynkach na dachach.

7 Days to Die wyróżnia się połączeniem strzelanki z perspektywy pierwszej osoby, survival horroru, RPG oraz w pełni rozwiniętego piaskownicy voxel przypominającej Minecraft. Przez 6 dni gracze zbierają zasoby, poprawiają swoje umiejętności, tworzą broń i amunicję, budują twierdzę wyposażoną w pułapki, wieżyczki i druty kolczaste oraz monitorują swój głód, pragnienie i temperaturę ciała. Siódmego dnia na bazę spada ogromna fala zombie. Przetrwaj atak, a kolejne 6 dni zostanie przyznane na naprawy i przygotowania.

Ogromna społeczność uformowała się wokół gry podczas jej lat w wczesnym dostępie. Ostateczna wersja ma ocenę „Bardzo Pozytywną” na Steamie na podstawie 400 000 recenzji. Gracze mogą bronić swojej twierdzy samodzielnie lub razem z przyjaciółmi na prywatnym serwerze.

Project Zomboid przedstawia realistyczną apokalipsę zombie w wiejskiej Ameryce lat 90. XX wieku. W przeciwieństwie do Fallout lub Days Gone, nie ma tu ratowania ludzkości. Postać gracza umrze; jedyne pytanie brzmi, jak długo mogą się utrzymać. Zombie przytłaczają liczebnością, podczas gdy dostępne opcje przetrwania są niezwykle ograniczone. Nie ma automatycznych zapisów, a jeden ukąszenie zombie oznacza infekcję, po której następuje nieuchronna śmierć postaci kilka dni później. Gracze decydują sami, jakiego rodzaju życie chcą prowadzić: cichy rolnik na skraju lasu, wędrujący złodziej podróżujący samochodem, lub lider grupy ocalałych oczyszczający całe miasto.

Frostpunk to jedna z najbardziej niezwykłych gier strategicznych ostatniej dekady, stworzona przez 11 bit studios. To epoka wiktoriańska, świat szybko zamarza, a ostatnie miasto ludzkości gromadzi się wokół kolosalnego generatora zasilanego węglem. Gracz nie jest bohaterem, ale władzą rządzącą: czy należy zalegalizować pracę dzieci, czy należy karmić osoby terminalnie chore, a może należy wykonywać wyroki na dysydentach? Każda decyzja popycha społeczeństwo w kierunku przetrwania lub tyranii.

Kulminacją jest legendarna burza, z temperaturami spadającymi poniżej -150°C, co sprawia, że każda wcześniejsza trudność wydaje się jedynie rozgrzewką. Oryginał jest krótszy i bardziej intymny niż jego kontynuacja, ale zadaje mocniejszy cios emocjonalny. Jego ostatnie pytanie — „Miasto przetrwało, ale czy to było tego warte?” — pozostaje w pamięci długo po zakończeniu.

W Fallout lub Metro, gracze walczą z potworami, promieniowaniem i marauderami. W Frostpunk 2 największym wrogiem ludzkości jest sama ludzkość: jej chciwość i niezdolność do kompromisu. Zamiast wypalonych słońcem nuklearnych pustkowi, gra oferuje rzadką estetykę lodowej apokalipsy i przemysłowego steampunku.

Gracze budują miasto, przeforsowują prawa przez radę, snują intrygi polityczne i organizują ekspedycje zwiadowcze. Gra dokładnie oddaje, co to znaczy rządzić podzielonym społeczeństwem: zadowolenie wszystkich jest niemożliwe, a każda decyzja zamieni przynajmniej jedną frakcję w gorzkiego wroga. Frostpunk 2 pojawia się również w naszym rankingu najlepszych gier budowlanych miast.

Oryginalny State of Decay był interesującą i nietypową grą, podczas gdy jego kontynuacja, State of Decay 2, rozwija formułę o większy świat i nowe mechaniki. Podstawowa idea pozostaje ta sama: po wybuchu zombie gracz musi nie tylko przetrwać osobiście, ale także zorganizować życie całej społeczności. Jego wyróżniającą cechą jest trwała śmierć. Jeśli członek grupy zostanie zabity w walce, gra kontynuuje z inną postacią, która posiada inny zestaw umiejętności. Wraz z gromadzeniem zasobów i rozwijaniem bazy, gracze muszą przeprowadzać rajdy przeciwko Plague Hearts — gniazdom zombie, które należy zniszczyć, aby uczynić obszar bezpiecznym.

DayZ jest słusznie uważany za jedną z najbardziej bezkompromisowych gier w gatunku przetrwania w postapokaliptycznym świecie. Akcja toczy się w fikcyjnym kraju post-sowieckim, zdewastowanym przez epidemię zombie. Same zombie są jednak niewielkim problemem. Najniebezpieczniejszym przeciwnikiem jest inny gracz. Nie ma sposobu, aby wiedzieć, czy nieznajomy zaoferuje pomoc, czy włoży kulkę w plecy za puszkę jedzenia.

Gracze muszą monitorować stan swojego bohatera, utrzymywać broń, budować bazy i naprawiać pojazdy. Nie ma mini-mapy, kompasu, podświetlania zasobów ani strefy bezpieczeństwa, a śmierć oznacza rozpoczęcie od nowa bez jakichkolwiek zgromadzonych łupów.

The Long Dark oferuje najcichsze doświadczenie przetrwania w tym zestawieniu. Nie ma zombie ani mutantów: katastrofa geomagnetyczna wyłączyła wszystkie urządzenia elektroniczne, pozostawiając pilota Willa Mackenzie samotnego w zamarzniętej kanadyjskiej dziczy. Wrogami są zimno, głód, wilki i własne błędy gracza. Śmierć jest trwała, a każda filiżanka gorącej herbaty przy ognisku wydaje się małym zwycięstwem.

Gra rozwija się od ponad dekady i teraz zawiera tryb fabularny Wintermute, z pełnymi głosów postaciami i moralnymi wyborami. Serce The Long Dark pozostaje jednak w trybie przetrwania, gdzie gracze mogą przetrwać setki dni w grze, ucząc się nawyków drapieżników i nieprzewidywalnej natury pogody.

Kenshi jest inny niż cokolwiek innego na tej liście. To sandbox bez fabuły lub wybranego bohatera: postać gracza to nikt w ogromnym postapokaliptycznym świecie, gdzie niewolnicy, kanibale i starożytne roboty bojowe wędrują po pustkowiu. Gra nie robi ustępstw dla nowicjuszy — w ciągu pierwszej godziny protagonista najprawdopodobniej zostanie pobity, okradziony i sprzedany w niewolę.

W zamian, wolność jest niemal absolutna. Gracze mogą stać się kupcami, budować miasto, zorganizować armię, przekształcić kalekę w legendarnego mistrza miecza lub założyć farmę w środku kwasowego pustkowia. Świat nie kręci się wokół gracza, i to właśnie dlatego Kenshi jest tak uwielbiane: przez lata utrzymywało się blisko szczytu rankingu użytkowników Steama.

Chernobylite to gra survivalowa science-fiction osadzona w Strefie Wykluczenia Czarnobyla, stworzona przez The Farm 51. Studio wykorzystało fotogrametrię do zeskanowania rzeczywistych lokalizacji w Prypeci. Fizyk Igor wraca do Strefy 30 lat po katastrofie, aby odnaleźć swoją zaginioną narzeczoną. Dni spędza na poszukiwaniu zasobów i rekrutowaniu towarzyszy, podczas gdy wieczory poświęca na ulepszanie bazy i przygotowania do ostatecznego ataku na Elektrownię Jądrową w Czarnobylu.

Definiującą cechą jest nieliniowa struktura zbudowana wokół pętli czasowych: martwi towarzysze i nieudane decyzje niekoniecznie są stracone na zawsze, ponieważ przeszłość może być dosłownie odtwarzana. Radioaktywna puszcza i radzieckie ruiny zostały odtworzone z dokumentacyjną precyzją.

Once Human to darmowa gra multiplayer survivalowa osadzona w surrealistycznym post-apokaliptycznym świecie. Świat został zanieczyszczony kosmiczną substancją zwaną Stardust, zwykłe przedmioty połączyły się z ciałem, tworząc groteskowe potwory, a gracz jest jednym z Meta-Ludzi zdolnych do przetrwania w tym szaleństwie. Budowanie bazy, rzemiosło, ogromni bossowie i sezonowe scenariusze zapewniają wystarczającą ilość treści na setki godzin.

Największymi atutami projektu są jego skala i dziwaczne projekty stworzeń. Wieża połączona z jeleniem, autobus przypominający ośmiornicę i inne stworzenia przypominające historie SCP są trudne do zapomnienia. Jak każda gra free-to-play, zawiera mikrotransakcje i grind, ale gracze odpowiedzieli na to z zaskakującą życzliwością.

Gatunek post-apokaliptyczny zgromadził wiele znanych klisz: nuklearne pustkowia, zrujnowane miasta, epidemie zombie i ocalałych rozdzierających się nawzajem o skąpe zasoby... Istnieją jednak również bardziej niekonwencjonalne projekty. Niektóre łączą mechanikę rzadko kojarzoną z tym gatunkiem, podczas gdy inne przedstawiają koniec świata z nieoczekiwanej perspektywy.

Świat Mutant Year Zero: Road to Eden przeszedł wszystko naraz: globalną wojnę nuklearną, śmiertelną pandemię wirusową i kryzys klimatyczny. Ludzkość całkowicie wymarła, pozostawiając Ziemię mutantów — antropomorficznych zwierząt i humanoidów, którzy nie rozumieją, jak funkcjonował stary świat. Eksploracja ruin łączy się z turowymi walkami w stylu XCOM. Główną mechaniką jest jednak skradanie się. Bezpośredni atak to samobójstwo, więc gracze muszą najpierw wykorzystać wszystkie narzędzia wojny partyzanckiej, które mają do dyspozycji: zastawiać pułapki, badać trasy patroli wroga i cicho eliminować odizolowane cele.

Nie ma systemów przetrwania, sporów politycznych ani dużych frakcji walczących o władzę. Świat przedstawiony jest oczami mutantów, którzy odziedziczyli planetę i z prawdziwym zdezorientowaniem patrzą na resztki ludzkiej kultury. Jego walka również zapewniła Mutant Year Zero: Road to Eden miejsce w naszym rankingu najlepszych gier taktycznych.

Pacific Drive to rzadki przykład „gry przetrwania na kołach”. Głównym towarzyszem gracza nie jest ani pies, ani motocykl, lecz starzejący się kombi, który wymaga naprawy, tankowania i ulepszania. Protagonista wielokrotnie wyrusza nim na wyprawy do Strefy Wykluczenia Olimpijskiego, odizolowanego obszaru Północno-Zachodniego Pacyfiku, gdzie tajne eksperymenty rządowe spowodowały, że sama rzeczywistość zaczęła się łamać. Anomalie wędrują po lasach, podczas gdy burze energetyczne mogą rozdzielić samochód.

Każda wyprawa ma strukturę gry o wydobycie lub battle royale: zbieraj zasoby, przeszukuj porzucone laboratoria i dotrzyj do punktu wydobycia, zanim strefa się zawali. Odzyskane materiały są używane do ulepszania garażu i pojazdu, podczas gdy audycje radiowe stopniowo ujawniają historię strefy wykluczenia. Ta atmosferyczna kombinacja niepokoju, nostalgii lat 90. i pocieszającej rutyny życia w garażu zdobyła dla gry wynik Metacritic 79 oraz „Bardzo pozytywne” recenzje na Steamie.

W Darkwood koniec świata wygląda tak: las, który zaczął się rozprzestrzeniać po nieznanej katastrofie, pochłonął część Polski, odciął ocalałych od świata zewnętrznego i powoli doprowadził ich do szaleństwa. W ciągu dnia gracz eksploruje dziką przyrodę z perspektywy top-down, zbiera zasoby i handluje z niepokojącymi postaciami, takimi jak Pani Kura. W nocy protagonista barricaduje schronienie, zatyka okna i ma nadzieję, że cokolwiek drapie na zewnątrz, nie znajdzie luki w obronie.

Gra celowo unika nagłych skoków, polegając zamiast tego na przytłaczającej atmosferze, dźwięku i ograniczonym polu widzenia postaci. Fani wschodnioeuropejskiego horroru nie powinni tego przegapić: niewiele gier indie jest bardziej przerażających.

Rain World przedstawia postapokalipsę, w której ludzkość po prostu zniknęła. Gracz kontroluje ślimaka, małe stworzenie żyjące w ogromnym zrujnowanym ekosystemie, gdzie każdy drapieżnik poluje, migruje i przetrwa według własnych zasad. Zanim zacznie padać śmiertelny deszcz, gracz musi znaleźć jedzenie i dotrzeć do schronienia. To, co wydarzy się po drodze, w dużej mierze zależy od przypadku.

To jedna z najbardziej bezkompromisowych symulacji dzikiej przyrody w grach: świat nie jest skryptowany, a gracz nie znajduje się wcale na szczycie łańcucha pokarmowego. Krytycy nie rozumieli gry, gdy została wydana w 2017 roku, ale od tego czasu zdobyła status kultowy wśród graczy, z 94% pozytywnymi recenzjami na Steamie i jedną z najbardziej oddanych społeczności w scenie indie.

FAR: Lone Sails przedstawia swoją apokalipsę bez słów. Ocean wyschnął, cywilizacja zniknęła, a kolosalna maszyna na kołach przemieszcza się po odsłoniętym dnie morskim między szkieletami statków a opuszczonymi osadami, z samotną dziewczyną za sterami. Gracz podsyca piec, naprawia maszyny, podnosi żagle i od czasu do czasu wychodzi na zewnątrz, aby rozwiązać zagadkę lub zdobyć więcej paliwa.

To krótka podróż, trwająca zaledwie 2 lub 3 godziny, ale także niezwykle spójna i medytacyjna opowieść o samotności i dalszym kroku naprzód. Idealny wybór na jeden wieczór, gdy cicha melancholia gatunku wydaje się bardziej atrakcyjna niż kolejna walka o przetrwanie.

1000xRESIST stał się jednym z najważniejszych odkryć narracyjnych ostatnich lat. W przeciwieństwie do większości gier postapokaliptycznych, nie zawiera zbierania zasobów, systemów przetrwania, strzelania do mutantów ani wytwarzania amunicji. 1000xRESIST to „symulator spacerów” z elementami powieści wizualnej, zbudowany wokół analizy informacji i rozmów z NPC, które prowadzą do różnych zakończeń.

Akcja toczy się 1000 lat po tym, jak ludzkość została zniszczona przez obcych okupantów. Grając jako jedyny ocalały, gracz wchodzi w wspomnienia innych, aby zrozumieć, jak kłamstwa i trauma przeszłości ukształtowały totalitarną społeczeństwo. Narracja łączy klasyczną science fiction w stylu Evangelion z współczesnymi tematami imigracji i kontroli rządowej. Krytycy nagrodzili jej odwagę wynikiem Metacritic 86 oraz nagrodą Peabody — wyjątkowo rzadkim osiągnięciem dla gry wideo.

Historie o życiu w bunkrach i schronach mają szczególny urok dla fanów postapokalipsy. Silo na Apple TV+, oparte na powieściach Hugh Howeya, wznowiło zainteresowanie tym tematem. Gdy napisy końcowe zaczynają się przewijać po kolejnym odcinku, to idealny moment, aby samemu udać się pod ziemię z tymi trzema grami bunkrowymi.

Fallout Shelter to gra o zarządzaniu schronem, która jest darmowa i osadzona w uniwersum Fallout. Gracz staje się Nadzorcą obiektu Vault-Tec, przydziela mieszkańców do różnych pomieszczeń, produkuje energię, wodę i jedzenie, broni się przed najeźdźcami i Radroaches oraz wysyła najodważniejszych mieszkańców na pustkowia. To doskonały sposób na spędzenie wieczoru: gra może pozostać otwarta w tle zarówno na PC, jak i na telefonie.

60 Seconds! Reatomized przekształca nuklearną panikę Ameryki lat 50. w satyrę. Pierwszy etap daje graczowi 60 sekund na bieganie po domu i zbieranie niezbędnych zapasów, nie zapominając o żadnym z członków rodziny. Ocalałe osoby muszą następnie racjonować te zapasy w ciasnym bunkrze, stawiając czoła absurdalnym dylematom: kto powinien wyjść na zewnątrz w poszukiwaniu wody, a co zrobić z gigantycznym mutantem karaluchów? Każda rozgrywka jest krótka, a wyniki są niemal zawsze tragikomiczne.

W Mr. Prepper, gracz jest paranoicznym survivalistą żyjącym w totalitarnym państwie, które niepokojąco przypomina retro Amerykę. Podczas gdy agenci rządowi przeprowadzają inspekcje, protagonista potajemnie wykopuje bunkier na apokalipsę pod swoim domem, tworząc meble i narzędzia, uprawiając jedzenie pod lampami oraz handlując z sąsiadami w poszukiwaniu rzadkich komponentów. Gra utrzymuje stałe napięcie między legalnym życiem postaci na powierzchni a tajnym projektem budowlanym poniżej.

Gatunek nie wymaga nowoczesnej grafiki, a wiele jego klasyków działa komfortowo na starszym sprzęcie. Fani gier RPG o przetrwaniu powinni zacząć od Fallout i Fallout 2, izometrycznych RPG, które zapoczątkowały serię i mogą działać praktycznie na każdym sprzęcie. Fallout: New Vegas jest również wyjątkowo dobrze zoptymalizowany dla starszych procesorów i kart graficznych, podobnie jak Wasteland 2. Godne uwagi gry survivalowe w post-apokaliptycznym świecie to This War of Mine, Project Zomboid i Cataclysm: Dark Days Ahead. Fani akcji powinni rozważyć kultową klasykę Metro 2033 oraz platformówkę 2.5D Deadlight. Więcej opcji można znaleźć w naszym rankingu najlepszych gier dla słabszych PC i laptopów.

Subskrybenci Xbox Game Pass mogą grać w serię Fallout, w tym Fallout 4, Fallout 76, Fallout 3 i New Vegas, a także Metro Exodus, Wasteland 3, State of Decay 2, Atomfall oraz Rain World, symulator przetrwania o ślimaku żyjącym w zrujnowanej metropolii.

Katalog PlayStation Plus zawiera The Last of Us Part 1, Metro Exodus, Horizon Zero Dawn Remastered, Horizon Forbidden West, Days Gone, Death Stranding oraz Pacific Drive.

Kooperacyjne gry postapokaliptyczne oferują szeroki wachlarz doświadczeń, od wspólnego budowania baz po strzelanie do zombie i podejmowanie hardcore'owych rajdów. Znane gry survivalowe w trybie kooperacji z postapokaliptycznymi sceneriami to 7 Days to Die, Project Zomboid, ARC Raiders, State of Decay 2 oraz Once Human, obok klasyków zombie w trybie kooperacji, takich jak Left 4 Dead 2 i World War Z: Aftermath. Kampanie w Dying Light i Dying Light: The Beast wspierają grę kooperacyjną dla maksymalnie 4 graczy. Są też kooperacyjne RPG: cała kampania Wasteland 3 może być ukończona przez 2 graczy, podczas gdy Fallout 76 oferuje wieloosobowy survival w uniwersum Fallout.

Otwarte światy są naturalnym dopasowaniem do tego gatunku, ponieważ eksploracja ruin i poszukiwanie zasobów korzystają z dużych środowisk. Klasyki postapokaliptycznych gier w otwartym świecie to Fallout 4, Fallout: New Vegas, obie gry Horizon, Days Gone, Mad Max, Rage 2 oraz Dying Light 2. Wśród gier wydanych w latach 2024–2025 wyróżniają się Dying Light: The Beast oraz Stellar Blade ze swoimi półotwartymi obszarami.

W latach 2025–2026 wydano kilka dużych gier postapokaliptycznych. Najbardziej znaczące to Dying Light: The Beast, kolejna część serii Dying Light; sequel Hideo Kojimy, Death Stranding 2: On the Beach; oraz Atomfall, gra survivalowa inspirowana Fallout, osadzona na brytyjskiej wsi podczas zimnej wojny. Inne wydania to gra horror Cronos: The New Dawn, nietypowa gra akcji Hell is Us, inspirowana anime gra akcji RPG AI Limit oraz, oczywiście, Resident Evil Requiem. Wśród projektów wieloosobowych, strzelanka wydobywcza ARC Raiders stała się największym wydarzeniem.

Co byś dodał do tej listy? Podziel się swoimi ulubionymi w komentarzach!

Ponad 50 pozycji może brzmieć jak dużo. Gatunek jest tak zróżnicowany, że kilka gier post-apokaliptycznych musiało zostać pominiętych w głównym rankingu, mimo że zasługiwały na wzmiankę. Nie zdobyły one wystarczającej pozycji wśród najlepszych: niektóre były ograniczone przez oceny recenzentów, podczas gdy inne cierpiały z powodu ospałej drugiej połowy. Niemniej jednak, te projekty wciąż potrafią bawić fanów tego settingu. Jeśli pustkowia i ruiny w końcu sprawią, że zapragniesz żywych światów i bardziej tradycyjnych przygód, odwiedź nasz ranking najlepszych RPG.

Miasma Chronicles to turowa gra taktyczna od twórców Mutant Year Zero: Road to Eden. Ludzkość jest niszczona przez tajemniczą siłę znaną jako Miasma, podczas gdy sceneria łączy techno-fantasy z neonowymi ruinami dużych miast i rdzewiejącymi fabrykami w wiejskiej Ameryce. Opowiada również wzruszającą historię o przyjaźni między człowiekiem a robotem.

ELEX 2 to gra akcji RPG z otwartym światem od twórców Gothic. Gra łączy science fiction, post-apokalipsę i średniowieczną fantastykę: rycerze z mieczami, berserkerzy i frakcje uzbrojone w karabiny laserowe zamieszkują tę samą planetę. To klasyczne RPG “Eurojank” — niezgrabne i szorstkie, ale stworzone z sercem i oferujące ogromną swobodę.

Encased to izometryczne RPG w tradycji klasycznych gier Fallout, śledzące ekspedycję pod ogromną Kopułą pokrywającą anomalię wypełnioną artefaktami. Gra zaczyna się mocno od wyboru między opartymi na zawodach Skrzydłami, chociaż jej druga połowa traci impet w miarę zbliżania się finału. Mimo to, fani gatunku powinni się jej przyjrzeć.

A pamiętaj: dobre gry post-apokaliptyczne powinny być ukończone przed nadejściem apokalipsy. W ten sposób będziesz już przygotowany na wszystko.