52 Najlepsze gry postapokaliptyczne do grania na PC, PS5 i Xbox

Najlepsze gry postapokaliptyczne to więcej niż tylko Fallout i Metro: gatunek dawno temu rozwinął się, obejmując RPG, strzelanki, symulatory przetrwania, a nawet małe niezależne perełki. Ta lista zbiera 50 gier postapokaliptycznych na PC i konsole — sprawdzone klasyki, takie jak The Last of Us, Metro i Left 4 Dead 2, obok najsilniejszych premier z lat 2024–2026, od ARC Raiders po Dying Light: The Beast. Nuklearne pustkowia, zrujnowane megamiasta, codzienna walka o przetrwanie w wrogim świecie… Nikt nie chciałby zobaczyć tego na żywo, ale w grach koniec świata zamienia się w opowieści o cenie przetrwania i wyborach, które wymusza. Jak daleko byś poszedł, aby przeżyć? Stary świat zniknął — a to od ciebie zależy, czy staniesz się bohaterem, czy złoczyńcą w nowym.

Zacznijmy od nowości — gier postapokaliptycznych wydanych od 2024 roku. Gatunek ożył w ciągu ostatnich kilku lat: gry akcji z dużym budżetem, wieloosobowe hity, których nikt się nie spodziewał, oraz skromne niezależne tytuły, które oddają nastrój upadku i samotności w zrujnowanym świecie. Jeśli szukasz czegoś nowego do grania, zacznij od tych sześciu.

Fani S.T.A.L.K.E.R. i gier przetrwania osadzonych w strefach katastrof radioaktywnych czekali na kontynuację od 2009 roku. W pewnym momencie szanse na jej wydanie wydawały się tak małe, jak na zobaczenie Half-Life 3 lub Bloodborne na PC. Jednak w 2024 roku S.T.A.L.K.E.R. 2: Heart of Chornobyl w końcu trafił na półki sklepowe i przywrócił graczy do Strefy — Strefy Wykluczenia Chernobyl, chociaż w alternatywnej rzeczywistości, gdzie prawa fizyki zostały zniekształcone, a lasy i bagna są pełne mutantów i walczących frakcji ludzkich.

Osadzeni w kontekście wschodnioeuropejskiej estetyki postapokaliptycznej, gracze muszą przetrwać, zarządzając poziomem głodu i promieniowania, walcząc z zmutowanymi stworzeniami i wrogimi NPC, rzucając metalowe śruby do przodu, aby wykrywać anomalie, oraz nawigując w złożonych relacjach między konkurującymi frakcjami. Ale według długoletnich fanów S.T.A.L.K.E.R.a, największą siłą gry jest jej unikalna melancholijna atmosfera, stworzona przez ponure krajobrazy, sesje gitarowe przy ognisku, komfort bezpiecznych schronień i ciągły strach przed nieznanym.

Atomfall porównywano do Fallout i Metro w momencie jego premiery. Gra ma swoją własną "Strefę" — ziemię za Murem, z której ludzie próbują uciec po katastrofie nuklearnej. Przetrwanie działa w klasyczny sposób: zbierasz amunicję i apteczki oraz musisz uważać na swoją wytrzymałość w walce. Historia jest nieliniowa, a aby opuścić strefę kwarantanny, musisz zdecydować, która frakcja zasługuje na twoje wsparcie.

Poza tym, Atomfall to całkowicie oryginalny projekt. W przeciwieństwie do Fallout i Metro, nie jest to rozległe RPG ani symulator życia: nie ma poziomów postaci ani otwartego świata. Zamiast tego ma brytyjski klimat w dużych ilościach: zamiast zwykłych amerykańskich czy radzieckich pustkowi dostajesz malownicze angielskie wioski, puby, czerwone budki telefoniczne, przerwy na herbatę i absurdalny czarny humor rodem z Monty Pythona.

Sukces ARC Raiders zaskoczył wielu ludzi. Rynek wydawał się przesycony kooperacyjnymi strzelankami, a projekt wyglądał na skazany na niepowodzenie. Sceptycyzm szybko przerodził się w podziw: gra ma 86 punktów na Metacritic — rzadkość w przypadku tytułu wieloosobowego.

Jej styl wizualny łączy retrofuturyzm, nowoczesne technologie i estetykę zardzewiałego, zniszczonego świata. W tej apokalipsie sci-fi z dalekiej przyszłości, Ziemia została zaatakowana i niemal całkowicie zniszczona przez ARC — wysoko zaawansowane maszyny. Twoim zadaniem jest zrzucenie się na mapę, zebranie cennych łupów i części robotów oraz dotarcie do punktu ewakuacji żywym. To, co stoi na twojej drodze, to nie zombie, mutanci ani bandyci, ale inteligentne maszyny, których zachowanie zmusza cię do ciągłego przemyślenia swoich taktyk.

Dying Light: The Beast przywraca Kyle'a Crane'a — bohatera pierwszej gry, który zniknął z serii na dziesięć lat. Crane spędził te wszystkie lata jako więzień Barona, lokalnego tyrana, który przeprowadzał na nim brutalne eksperymenty. Teraz wolny, pragnie zemsty — i uczy się, jak wykorzystać skutki tych eksperymentów na swoją korzyść: DNA zombie daje mu nieludzką siłę, bestialskie pazury i dzikie wykończenia. Akcja rozgrywa się w Castor Woods, kurorcie w alpejskich lasach opanowanych przez zainfekowanych.

Formuła serii jest natychmiast rozpoznawalna: parkour po dachach, walka wręcz z improwizowanymi broniami i cykl dnia i nocy, który wypuszcza najgroźniejsze stworzenia na ulice po zmroku. Kampania wspiera kooperację dla maksymalnie 4 graczy. Krytycy również powitali Crane'a: 78 na Metacritic to najlepszy wynik w historii franczyzy, nawet jeśli gra nie jest wolna od kontrowersyjnych wyborów projektowych.

Road to Vostok jest wciąż w fazie wczesnego dostępu — gra jest tworzona przez jednego dewelopera z Finlandii. Mimo to już porównuje się ją do najlepszych w gatunku: sprzedała się w 140 000 egzemplarzy w pierwszych pięciu dniach. Znajdujesz się w regionie ogarniętym nieznaną katastrofą, a aby dotrzeć do strefy bezpieczeństwa, musisz przeszukać zrujnowane budynki, zbierać łupy, budować bazę i ulepszać swoje bronie. Ale nie ma tu mutantów, zombie, laserowych pistoletów ani anomalii: twoimi prawdziwymi wrogami są surowa dzicz, ograniczone zasoby, dzikie zwierzęta i patrole wrogich ocalałych.

Graj w to dla gęstej atmosfery: napięcia, izolacji i surowego skandynawskiego klimatu. Mocno czerpie z mechaniki Escape from Tarkov — z wyjątkiem toksycznej społeczności, która zazwyczaj towarzyszy wieloosobowym grom tego rodzaju.

Cronos: The New Dawn to sci-fi survival horror od Bloober Team, studia odpowiedzialnego za remake Silent Hill 2. Ziemia przeszła przez kataklizm, który połączył ludzi w wijące się masy potwornego mięsa. Bohaterka — agentka tajemniczego Kolektywu — podróżuje między zrujnowaną Polską przyszłości a latami 80-tymi, wydobywając ludzkie dusze w chwilach przed ich śmiercią.

W kwestii rozgrywki to klasyczny survival horror w stylu Dead Space: ciasne korytarze, ograniczona amunicja i napięte walki. Podstawową mechaniką jest absorpcja: jeśli nie spalisz ciała pokonanego wroga, następny potwór połączy się z nim i stanie się silniejszy. Ponure, przerażające i odświeżająco nieformułowe — 79 na Metacritic.

Hell is Us to gra akcji z elementami soulslike osadzona w kraju rozdartych wojną domową — podczas gdy coś nadprzyrodzonego wydobywa się z ziemi. Koniec świata tutaj nie wydarzył się w jakimś momencie w przeszłości; rozgrywa się na twoich oczach, co stanowi rzadką perspektywę dla tego gatunku: apokalipsa w toku.

Protagonista, Rémi, wraca do swojej odizolowanej ojczyzny, aby odnaleźć swoich rodziców i zostaje uwikłany między ludzkie zbrodnie wojenne a enigmatyczne puste potwory. Gra odmawia prowadzenia cię za rękę z zasady: brak znaczników mapy, brak dziennika zadań — tylko dbałość o szczegóły, rozmowy z ocalałymi i 78 punktów na Metacritic za odwagę.

Niewiele osób pamięta teraz, że postapokaliptyczne gry wideo tak naprawdę zaczęły się od gier fabularnych — od Wasteland z 1988 roku, bezpośredniej inspiracji dla serii Fallout. Nowoczesne postapokaliptyczne RPG oznaczają otwarte światy, nieliniowe zadania i moralne dylematy, gdzie los całych osiedli zależy od twoich decyzji.

Franczyza Fallout jest legendarna sama w sobie, ale Fallout: New Vegas zajmuje w niej szczególne miejsce — i w sercach fanów. Dlaczego? Została stworzona przez Obsidian Entertainment, dom twórców oryginalnych Fallout 1 i 2, więc nie ma tu ściśle „dobrych” ani „złych” postaci i frakcji, a fabuła jest nieliniowa. Prawie każde zadanie można rozwiązać na wiele sposobów — siłą, przebiegłością, dyplomacją lub umiejętnościami naukowymi.

Lądujesz w pustkowiach wokół Las Vegas, gdzie po wojnie nuklearnej pustynne widoki sąsiadują z neonowymi znakami kasyn i robotami ochroniarzami. W przeciwieństwie do wielu gier postapokaliptycznych, New Vegas pokazuje świat, który już przetrwał — a wojna toczy się tutaj o władzę, a nie zasoby. Przez to wszystko gra zręcznie balansuje poważne pytania polityczne z czarnym humorem i absurdalnością.

W momencie, gdy Fallout 4 zadebiutował, franczyza przeszła w ręce Bethesda Softworks, która przesunęła serię z klasycznych mechanik RPG w stronę akcji. Tłem jest zrujnowany Boston i jego okolice. W tym atompunkowym otoczeniu jesteś proszony o rozwiązanie konfliktu między Instytutem a frakcjami ocalałych — Bractwem Stali, Koleją i Minutemenami.

W tradycji serii otrzymujesz ogromny świat do eksploracji, dynamiczne strzelanie z celowaniem w konkretne części ciała (V.A.T.S.), góry łupów do modyfikacji sprzętu, budowanie baz i zarządzanie osadami, a także charakterystyczną retrofuturystyczną estetykę — radosny jazz w radiu, automaty z Nuka-Colą, dwułbowe mutanty krowy i roboty lokaje. W porównaniu do ponurych światów Metro czy The Last of Us, Fallout 4 tętni życiem — nie przetrwasz, lecz odbudowujesz cywilizację z ruin.

Fallout 3 to gra, która zrestartowała serię w 3D w 2008 roku i wprowadziła miliony graczy do uniwersum Fallout. Bohater dorasta w Vault 101, a następnie wychodzi na Pustkowia Stolicy — ruiny Waszyngtonu — w poszukiwaniu zaginionego ojca. Po drodze zdecydujesz o losie osad, targujesz się z ghulami, walczysz z Enklawą i słuchasz legendarnego Galaxy News Radio.

To tutaj narodził się ikoniczny system celowania V.A.T.S., wraz z formułą „wyjdź z bunkra i idź wszędzie”, którą Fallout 4 później dopracował. Gra ma 91 punktów na Metacritic — to wciąż rekord dla głównej serii. Jedna uwaga: na nowoczesnych systemach Windows gra może potrzebować poprawek społeczności, aby działać płynnie.

Fallout 76 to wieloosobowy Fallout, w którym eksplorujesz pustkowia Zachodniej Wirginii razem z prawdziwymi graczami. Po premierze w 2018 roku gra została zmasakrowana — ale lata aktualizacji, przede wszystkim dodatek Wastelanders z żywymi NPC i odpowiednimi zadaniami, zmieniły sytuację: obecnie ma przeważnie pozytywne opinie na Steamie z ponad 130 000 recenzji.

Możesz rozbić swoje C.A.M.P. gdziekolwiek na mapie, połączyć siły z przyjaciółmi, aby polować na Scorchbeasty, wystrzeliwać rakiety nuklearne lub po prostu żyć na pustkowiu: handlować, gromadzić zasoby i odgrywać role. Jeśli kiedykolwiek chciałeś „Fallout z przyjaciółmi”, to jest jedyna opcja w tej franczyzie.

Wasteland 3 zamienia zwykłą pustynię na zamarznięty stan Kolorado, rządzony żelazną pięścią przez charyzmatycznego Patriarchę. W przeciwieństwie do Fallout, nie jesteś samotnym Wybrańcem, lecz dowódcą całej paramilitarnej jednostki: Wasteland 3 to taktyczne RPG oparte na drużynie z izometrycznym widokiem. Budujesz dowództwo, rekrutujesz personel i balansujesz pomiędzy lokalnym reżimem, gangami rabunkowymi, fanatykami religijnymi i dzikimi klanami górskimi.

Gra zdobywa twoje uznanie dzięki postępom drużyny, gdzie umiejętności bezpośrednio kształtują fabułę, kąśliwemu czarnemu humorowi, ostrym satyrom amerykańskiej kultury i szarej moralności: nieustannie wybierasz mniejsze zło — zdradę lub śmierć, przetrwanie lub umowę z tyranem.

Wasteland 2 to odrodzenie serii, która zapoczątkowała gatunek — kontynuacja, na którą fani czekali 26 lat. Nuklearne pustkowie Arizony jest utrzymywane przez Desert Rangers, ostatnią namiastkę prawa wśród radioaktywnych ruin, a ty dowodzisz jednym z ich oddziałów: przydzielając umiejętności — od otwierania zamków po chirurgię polową — i podejmując decyzje, które pozwalają niektórym osiedlom kwitnąć, podczas gdy inne giną.

Edycja Director's Cut dodała dubbing, system umiejętności i zauważalnie poprawioną grafikę — ma 87 na Metacritic. To bardziej sucha, bardziej hardcore gra niż Wasteland 3, ale to ona przywróciła klasyczne RPG oparte na drużynie w postapokaliptycznym świecie do życia: kontynuacja wyrosła bezpośrednio z niej.

ATOM RPG został stworzony jako duchowy następca pierwszych gier Fallout, oferując klasyczne odgrywanie ról w sowieckich pustkowiach zniszczonych przez wojnę nuklearną. Walka jest turowa i oparta na punktach akcji. Będziesz śledzić głód i promieniowanie, a także wytwarzać amunicję i leki z odzyskanych zapasów.

To gratka dla każdego, kto kocha oryginalne Fallout 1 i 2, Wasteland lub Arcanum — oraz dla fanów różnorodności zadań i sowieckiego klimatu: zbieranie makulatury, debaty o komunizmie, leczenie chorób popromiennych wódką i przestępcze wojny terytorialne w środku nuklearnej pustyni. Świat ATOM RPG jest szary, brutalny i cyniczny: każdy przetrwa jak potrafi, a najniebezpieczniejszymi potworami są ludzie, którzy stracili swoją ludzkość. Aby znaleźć więcej gier w tym klimacie, sprawdź nasze najlepsze sowieckie gry postapokaliptyczne.

ATOM RPG Trudograd jest bezpośrednią kontynuacją ATOM RPG, w której deweloperzy wysłuchali krytyki i poprawili wszystko: system walki, balans i projekt zadań. Bohater podróżuje do Trudogradu, przetrwałej sowieckiej metropolii, gdzie urzędnicy partyjni, przestępcy i kultystów dzielą władzę, gdy nadchodzi nowa katastrofa.

Miasto wieżowców, tramwajów i mieszkań komunalnych wydaje się całkowicie inne niż pustkowia z pierwszej gry, a różnorodność tylko wzrosła: niemal każdy problem można rozwiązać za pomocą siły, nauki, kradzieży lub srebrnego języka.

UnderRail często nazywany jest „Falloutem podziemnym” — i to całkiem trafne. Powierzchnia Ziemi stała się niezamieszkalna dawno temu, ludzkość przeniosła się do tuneli rozległej podziemnej sieci kolejowej, a słońce przetrwało tylko w legendach. Jesteś nowicjuszem na Stacji Południowej, który powoli zostaje wciągnięty w intrygi podziemnych państw, wojny frakcji i sekrety technologii martwego świata.

To może być najbardziej bezlitosne izometryczne RPG w tym gatunku: brak skalowania poziomów, ogromne drzewo umiejętności i zdolności psionicznych, a każda walka może zabić cię w ciągu kilku tur. W zamian gra oferuje rzadkie poczucie prawdziwej eksploracji: ciemne tunele skrywają sekrety, na które żaden znacznik zadania nigdy nie wskaże. Krytycy przyznali jej skromne 72, ale gracze dawno temu uwiecznili ją jako nowoczesny klasyk gatunku.

W NieR: Automata, ludzkość dotarła do roku 11945 — tylko po to, aby stracić Ziemię na rzecz wrogich maszyn i uciec na Księżyc. Aby odzyskać planetę, ludzie zbudowali armię androidów, które teraz eksplorują porośnięte ruiny megamiast, pustynie i opuszczone parki rozrywki. Mechanicznie, NieR: Automata to szybka, efektowna gra akcji z elementami RPG. Walka opiera się na szybkich kombinacjach, perfekcyjnych unikaniach i kontratakach, podczas gdy warstwa RPG wymaga od ciebie zarządzania zasobami i dostosowywania umiejętności twoich androidów.

W przeciwieństwie do klasycznych postapokaliptycznych scenerii, gdzie ocalałe osoby walczą ze sobą o zasoby, tutaj nie ma w ogóle ludzi: historia dotyczy androidów i maszyn próbujących zrozumieć, co to znaczy „być człowiekiem”. Gra wykorzystuje swoją postapokaliptyczną scenerię do medytacji nad miłością, nienawiścią, cyklem wojny i naturą ludzkości. Jej światowa sława zawdzięcza wiele arcydziełu ścieżki dźwiękowej — i, oczywiście, swojej protagonistce, 2B.

NieR Replicant ver.1.22474487139... to zaktualizowana wersja pierwszego NieR i prequel do Automata, osadzona tysiące lat wcześniej. Świat już przeszedł swoją apokalipsę: ludzkość wymiera z powodu choroby zwanej Czarnym Zapisem, a tajemnicze Cienie wędrują po ruinach. Bohaterem jest młody mężczyzna gotowy zrobić wszystko, aby uratować swoją umierającą siostrę.

Remaster z 2021 roku odbudował walkę na wzór Automata: lightning combos, magia i te słynne segmenty, w których gra nagle zamienia się w strzelankę lub przygodówkę tekstową. Ale sercem tej gry jest fabuła — jedna z najbardziej niszczących w tym gatunku, z zakończeniem, które wymaga wielokrotnego przechodzenia, aby je osiągnąć. Warto.

Horizon Zero Dawn to początek historii Aloy i jedno z najbardziej uderzających spojrzeń na "zieloną apokalipsę". Tysiąc lat po upadku cywilizacji, Ziemia znów kwitnie, plemiona ludzkie żyją z polowań, a maszyny-bestie wędrują po lasach i górach. Czerwono-włosa wygnańczyni wyrusza, aby dowiedzieć się, kim naprawdę jest — a po drodze odkrywa tajemnicę śmierci starego świata, jedno z najlepszych sci-fi odkryć w grach.

Taktyki polowania decydują o wszystkim: każda maszyna ma swoje słabe punkty, które eliminujesz za pomocą łuku i procy, podczas gdy najgroźniejsze bestie najlepiej zwabiać w pułapki. Wersja Remastered podniosła grafikę do poziomu Forbidden West, a oryginał ma 89 na Metacritic.

W Horizon Forbidden West, Aloy eksploruje bujne dżungle, zatopione neonowe ruiny San Francisco i spalone pustynie, aby powstrzymać kolejną apokalipsę. Świat gry jest żywy i pełen kolorów: natura od dawna się odrodziła, a ludzkość zaczyna od nowa — z plemionami, włóczniami i polowaniem. To, co się temu przeciwstawia, to nie zombie ani promieniowanie, ale zaawansowane technologicznie maszyny, które kiedyś stworzyli sami ludzie.

Seria Horizon zaczęła się jako ekskluzywna produkcja Sony i zdobyła uznanie dzięki pięknemu otwartemu światu, taktycznym polowaniom opartym na znajdowaniu słabych punktów, walkom z mechanicznymi tytanami oraz głębokiej fabule sci-fi wyjaśniającej, jak maszyny przejęły Ziemię.

Klasyczne post-apokaliptyczne gry, takie jak Fallout, nauczyły nas, że przetrwanie w ruinach świata wymaga niezawodnego strzelby. Jak jeszcze zbierasz jedzenie i zasoby, lub walczysz z mutantami, zombie i innymi ocalałymi, którzy zerkają na twój łup? Ta sekcja zbiera najlepsze gry akcji i strzelanki w postapokaliptycznych sceneriach — od stacji metra po neonowe pustkowia i kooperacyjne strzelanki z zombie.

Metro 2033 i Metro: Last Light otwierają trylogię opartą na powieściach Dmitrija Głuchowskiego, a edycje Redux z zaktualizowaną grafiką to odpowiednie miejsce, aby zacząć. Po wojnie nuklearnej ostatni mieszkańcy Moskwy przetrwają w metrze: każda stacja to małe państwo z własną ideologią, przedwojenne naboje służą jako waluta, a nikt nie wychodzi na powierzchnię bez maski gazowej.

Pierwsza gra opowiada historię Artyoma, który musi uratować swoją stację domową przed tajemniczymi Ciemnymi; druga to bezpośrednia kontynuacja z bardziej spektakularnymi scenami i moralnymi dylematami. Obie pozostają złotym standardem klaustrofobicznych strzelanek horrorowych: wersje Redux mają 92% i 91% pozytywnych ocen na Steamie.

Metro Exodus zabiera cię w podróż po postapokaliptycznej Rosji. Z ponurych tuneli moskiewskiego metra, Exodus przenosi akcję do rozległych, zróżnicowanych lokalizacji — zamarzniętej rzeki Wołgi, wyschniętego Morza Kaspijskiego, kwitnącej letniej tajgi i jesiennego Nowosybirska. Gra łączy strzelankę, survival horror i sandbox: materiały eksploatacyjne są wytwarzane z zebranych łupów, broń wymaga czyszczenia, a twoja maska gazowa potrzebuje naprawy.

Nie ma tradycyjnego otwartego świata — zamiast tego jest łańcuch półotwartych lokalizacji. I żadnej miary reputacji: ukryty system karmy cicho pamięta twoje wybory i dobiera odpowiednio zakończenie. Na dodatek tego wszystkiego jest ta post-sowiecka tekstura: rdzewiejąca ciężka maszyna, wnętrza opuszczonych bloków mieszkalnych, surowa syberyjska natura i piosenki Wiktora Coja grane na gitarze przy ognisku.

The Last of Us franczyza omija zwykłe klisze wojny nuklearnej czy wirusa zombie. Zagrożeniem tutaj jest grzyb pasożytniczy, który zamienia ludzi w bezmyślne, agresywne stworzenia. Ale w przeciwieństwie do większości gier postapokaliptycznych, bohaterowie — Joel i Ellie — nie mają na celu uratowania świata; świat jest jedynie tłem dla ich intensywnie osobistej historii.

Obie gry są znane z kinowej narracji i dramatyzmu, którym mogłaby pozazdrościć prestiżowa telewizja: prolog pierwszej gry wciąż uważany jest za jedno z najsilniejszych otwarć w branży. Świat to „zielona apokalipsa”: ruiny wieżowców porośnięte mchem i drzewami, zalane ulice i opuszczone dzielnice, w których czają się dzikie zwierzęta i agresywne mutanty, od których będziesz strzelać, omijać lub uciekać.

Days Gone jest skierowane nie tylko do fanów postapokalipsy, ale do każdego, kto kocha kulturę motocyklową. Akcja toczy się w Północno-Zachodnim Pacyfiku po globalnej pandemii, która zamieniła większość ludzkości w Freakers — szybkie, dzikie, zombie-podobne stworzenia. Na tle ośnieżonych szczytów, gęstych lasów sosnowych i opuszczonych farm rozwija się historia Deacona St. Johna i jego braci w broni.

Twój motocykl jest pełnoprawnym towarzyszem: potrzebuje paliwa, napraw i ulepszeń. Dodaj dynamiczną pogodę, oczyszczanie posterunków i bitwy z hordami, które uczyniły grę sławną. Days Gone wyróżnia się melancholijną ścieżką dźwiękową, satysfakcjonującym prowadzeniem motocykla, estetyką klubów motocyklowych oraz potworami, które zachowują się jak część ekosystemu: Freakers jedzą, śpią, a nawet migrują jak dzikie zwierzęta.

W 2015 roku Dying Light udowodniło, że apokalipsę zombie najlepiej przeżywa się w ruchu. Miasto Harran jest ogarnięte epidemią, a protagonista Kyle Crane pokonuje je za pomocą parkouru: dachy, ściany i liny zjazdowe są szybsze i bezpieczniejsze niż ulice. W ciągu dnia plądrujesz budynki i pomagasz ocalałym; w nocy zasady się zmieniają — Volatiles wychodzą na polowanie, a ofiarą jesteś ty.

Dziesięć lat później, wciąż pozostaje jedną z ulubionych gier społeczności: 95% pozytywnych recenzji na Steamie w prawie pół miliona recenzji — bardzo niewiele gier może się z tym równać. Kooperacja dla czterech graczy, mnóstwo treści w Edycji Definitive oraz ta mięsista walka wręcz są wciąż obecne. Jeśli ci się podoba, historia Crane'a kontynuuje się w Dying Light: The Beast z samej góry tej listy.

Franczyza Mad Max położyła fundamenty dla postapokaliptycznego dieselpunku — nieskończone piaski, gangi marauderów, zardzewiałe maszyny wojenne i kult silnika spalinowego. Co czyni to jeszcze dziwniejszym, że świat Mad Maxa doczekał się tylko jednej dużej gry wideo — Mad Max.

Cywilizacja upadła, społeczeństwo zstąpiło w dzikość, a Max, razem z garbatym mechanikiem Chumbucketem, zanurza się w brutalne wojny drogowe, gdzie paliwo, łupy, samochody i jego własne życie są na szali. W przeciwieństwie do większości gier o końcu świata, w Mad Max samochód jest prawdziwym drugim protagonistą — bez niego pustynia cię zabije.

RAGE 2 łączy punkowy postapokaliptyczny świat w stylu Mad Maxa z wysoką technologią i krzyczącymi kolorami. To nie przypadek: została współtworzona przez weteranów DOOM z id Software oraz studio Mad Max Avalanche. Po uderzeniu asteroidy ludzkość przetrwała — ale teraz bohater musi stawić czoła cybernetycznej armii generała Crossa oraz gangom punków i marauderów.

Gra zdecydowanie odrzuca depresyjne szarości charakterystyczne dla gatunku. Wizualna tożsamość RAGE 2 opiera się na intensywnym różu, purpurze, neonach, eksplozjach i szalonym designie wrogów. Żadnego gromadzenia amunicji, żadnego chowania się w krzakach, żadnego strachu przed promieniowaniem: protagonista to chodzący silnik zniszczenia, miażdżący wrogów po dziesiątki na postapokaliptycznym tle.

Ubisoft ma swoje własne spojrzenie na apokalipsę — jasne, różowe neony i zdecydowanie nieprzygnębiające. W Far Cry New Dawn, 17 lat po upadku bomb atomowych, hrabstwo Hope w Montanie przekształciło się nie w szary pustkowie, ale w kwitnącą pustynię terroryzowaną przez najeźdźców, siostry bliźniaczki Mickey i Lou. Odbudowujesz bazę ocalałych Prosperity, wyzwalasz posterunki i polujesz na etanol — najcenniejszą walutę nowego świata.

To bezpośrednia kontynuacja Far Cry 5 z wszystkimi charakterystycznymi elementami serii: specjalistycznymi towarzyszami (w tym psem i snajperką babcią), przejmowaniem pojazdów i strzelaniem do wszystkiego, co się pali. Nie jest to najgłębsza gra na tej liście, ale świetna "lekka" apokalipsa na kilka wieczorów.

Death Stranding to ta gra Hideo Kojimy o kurierze, który łączy Amerykę. Po kataklizmie zwanym Death Stranding, światy żywych i umarłych przeniknęły się nawzajem: niewidzialne BT krążą po ziemi, deszcz czasowy starzeje wszystko, czego dotknie, a ocalałych kryją się w bunkrach. Sam Porter Bridges jest jednym z nielicznych, którzy wciąż mogą przewozić ładunki przez ten koszmar.

Na papierze "symulator dostaw" brzmi nudno; w praktyce wciąga cię jak medytacja — planując trasy przez góry i rzeki, budując drogi i mosty, które później będą używane przez innych graczy. Wersja reżyserska dodała nowe misje i mechaniki, a z wydaniem sequela, pierwsza gra jest niezbędna.

Apokalipsa w Death Stranding 2: On the Beach jest wszystkim, czego można się spodziewać po Kojimie — surrealistyczna, mistyczna i często absurdalna. Sequel zabiera Sama poza Amerykę, do Meksyku i Australii, daje mu cały mobilny statek bazowy i zwiększa akcję: strzelanie w tym czasie czuje się dramatycznie lepiej.

Franczyza Death Stranding przekształciła "symulator chodzenia" w "symulator dostaw", łącząc swoje postapokaliptyczne otoczenie z fizyką układania ładunków, walkami z najeźdźcami i potworami oraz długimi przejażdżkami po melancholijnych krajobrazach. Radość tutaj nie polega na zlikwidowaniu wrogiej placówki — chodzi o bezpieczne dostarczenie, odbudowę mostu, twój mały wkład w odbudowę ludzkości. Krytycy zatwierdzili: 89 na Metacritic.

Stellar Blade rozgrywa się w postapokaliptycznym sci-fi: Ziemia została opanowana przez rasę groteskowych biomechanicznych potworów, a bohaterka EVE musi zniszczyć przywódców inwazji i odzyskać planetę dla ludzkości. Styl wizualny łączy koreański futuryzm z cyberpunkiem: zasypane piaskiem megamiasta starego świata, podziemne laboratoria i ostatnie ocalałe miasto schronienia na planecie.

Asy w rękawie gry to spektakularna walka oparta na precyzyjnych parowaniach i unikaniach, w stylu soulslike, oraz znakomita ścieżka dźwiękowa. Zamiast zardzewiałego, brudnego świata otrzymujesz błyszczący cyberfuturyzm: nieskazitelne androidy i neony w wyraźnym kontraście z zrujnowanym krajobrazem Ziemi.

Terminator: Resistance jest wyjątkiem od zasady „gry na podstawie filmów są złe” — to najlepszy projekt Terminatora w jakiejkolwiek formie od czasów wczesnych filmów. Historia przenosi cię w przyszłość wojny z pierwszych dwóch filmów: Skynet już spalił świat ogniem nuklearnym, a resztki ludzkości walczą z maszynami w ruinach Los Angeles. Kapral Jacob Rivers odkrywa, że Skynet osobiście go ściga.

Czerwone oczy T-800 świecące w ciemności, ta niepodważalna ścieżka dźwiękowa i ciągłe poczucie, że jesteś ofiarą, a nie bohaterem — atmosfera przyszłej wojny jest uchwycona. Krytycy wzruszyli ramionami z przeciętnymi ocenami, ale gracze się przekonali: jego ocena na Steamie wynosi ponad 90%. Dla fanów uniwersum, bezwarunkowa pozycja obowiązkowa.

Left 4 Dead 2 jest złotym standardem kooperacyjnych strzelanek z zombie, wciąż trzyma się mocno po piętnastu latach: 97% pozytywnych ocen na Steamie w milionie recenzji mówi samo za siebie. Apokalipsa tutaj trwała zaledwie kilka tygodni: miasta amerykańskiego Południa padły ofiarą infekcji, armia się wycofała, a czterech ocalałych walczy drogą z opanowanej przez plagę Savannah do Nowego Orleanu przez hordy zainfekowanych i specjalnych mutantów, takich jak Tank i Wiedźma.

Prawdziwa magia tkwi w AI Director, systemie, który na bieżąco przestawia rozmieszczenie wrogów i przedmiotów, dzięki czemu żadna rozgrywka nie jest taka sama. Dodaj tysiące kampanii społecznościowych w Steam Workshop, a otrzymasz grę kooperacyjną, do której możesz wracać w nieskończoność.

World War Z w edycji Aftermath kontynuuje dziedzictwo Left 4 Dead — strzelanka osadzona w uniwersum World War Z, znana z hord: setki zombie na ekranie tworzące żywe piramidy i wspinające się po ścianach, tak jak w filmie. Świat prawie wszędzie przegrał wojnę z nieumarłymi, a drużyny ocalałych walczą przez upadłe Nowy Jork, Moskwę, Jerozolimę, Rzym i Kamczatkę, z klasami żołnierzy i postępem broni, co dodaje głębi RPG.

Aftermath wprowadził tryb pierwszoosobowy, nowe kampanie i walkę wręcz. Ocalenie dla każdego, kto grał w Left 4 Dead 2 do znudzenia i chce, aby ich hordy były większe i bardziej nowoczesne.

Przetrwanie i post-apokalipsa to naturalna para: znajdź własne jedzenie, walcz z mutantami, ukrywaj się przed zimnem i promieniowaniem. Oto najlepsze gry o przetrwaniu w post-apokaliptycznych sceneriach — zarówno dla jednego gracza, jak i w trybie kooperacji, które możesz dzielić z przyjaciółmi. Gracze konsolowi powinni również sprawdzić nasze najlepsze gry o przetrwaniu na PS4 i PS5.

Dying Light 2 Stay Human rozwija formułę pierwszej gry: szybki parkour z perspektywy pierwszej osoby, walka wręcz z zombie, tworzenie broni i cykl dnia i nocy — to wszystko jest tutaj. Bohater, Aiden, sam jest zainfekowany i przybywa do ostatniej ocalałej twierdzy ludzkości po epidemii zombie — miasta, w którym społeczeństwo się rozpadło, a ludzie toczą wojnę o zasoby.

Doskonale zrealizowany parkour zamienia eksplorację w szaloną gonitwę po dachach, balkonach, a nawet w powietrzu na paralotni — możesz przejść przez cały dystrykt, nie dotykając ani razu ziemi. Wyrazista kierunek artystyczny dodaje osobowości: zamiast standardowych ruin, mamy „nowy średniowieczny” świat zimnych stalowych broni, targów w opuszczonych stacjach metra i grządek warzywnych w skrzynkach na dachach. Gra znajduje się również w naszym najlepsze gry o zombie.

7 Days to Die jest wyjątkowa, ponieważ łączy strzelankę pierwszoosobową, survival horror, RPG oraz pełnoprawny voxelowy sandbox w stylu Minecraft. Przez sześć dni zbierasz zasoby, rozwijasz umiejętności, tworzysz broń i amunicję, budujesz twierdzę z pułapkami, wieżyczkami i drutem kolczastym oraz zarządzasz głodem, pragnieniem i temperaturą ciała. Siódmego dnia lawina zombie atakuje twoją bazę: przetrwaj atak, a zyskasz sześć dodatkowych dni na naprawę i przygotowanie.

Lata wczesnego dostępu zbudowały ogromną społeczność: ukończona wersja ma bardzo pozytywną ocenę w ponad 400,000 recenzjach na Steamie. Możesz bronić twierdzy samodzielnie lub z przyjaciółmi na prywatnym serwerze.

Project Zomboid to realistyczna apokalipsa zombie w małym miasteczku Ameryki lat 90-tych. W przeciwieństwie do Fallout czy Days Gone, nie uratujesz tutaj ludzkości — twój bohater umrze, a jedyne pytanie brzmi, jak długo możesz przetrwać. Zombie wygrywają dzięki liczebności, podczas gdy twoje środki przetrwania są skromne. Nie ma automatycznych zapisów, a jeden ukąszenie oznacza infekcję i nieuchronną śmierć twojej postaci w ciągu kilku dni. Kim się staniesz, zależy od ciebie: cichym rolnikiem na skraju lasu, wędrownym złodziejem z samochodem, czy liderem społeczności ocalałych oczyszczających miasto.

Frostpunk to jedna z najbardziej niezwykłych gier strategicznych ostatniej dekady, stworzona przez 11 bit studios. W wiktoriańskim świecie, który szybko zamarza, ostatnie miasto ludzkości gromadzi się wokół ogromnego generatora węgla. Nie jesteś tutaj bohaterem — jesteś rządem: podpisz ustawę o pracy dzieci lub nie, nakarm terminalnie chorych lub nie, wykonaj wyrok na przeciwnikach lub nie. Każda decyzja popycha społeczeństwo w stronę przetrwania — lub tyranii.

Kulminacją jest legendarna burza, z temperaturami spadającymi poniżej minus 150, co sprawia, że wszystkie wcześniejsze trudności wydają się jedynie rozgrzewką. Pierwsza gra jest krótsza i bardziej intymna niż druga, ale emocjonalnie uderza mocniej: ostatnie pytanie — „miasto przetrwało, ale czy to było tego warte?” — pozostaje z tobą na długo.

W Fallout lub Metro walczysz z potworami, promieniowaniem i marauderami; w Frostpunk 2, najgorszym wrogiem ludzkości są sami ludzie — ich chciwość i niezdolność do porozumienia. Zamiast wypalonych słońcem atomowych pustkowi, gra oferuje rzadką estetykę zamrożonej apokalipsy i industrialnego steampunku.

Budujesz miasto, przeforsowujesz prawa przez radę, snujesz intrygi i organizujesz ekspedycje zwiadowcze. Gra dokładnie oddaje, jak to jest rządzić podzielonym społeczeństwem: zadowolenie wszystkich jest niemożliwe, a każda decyzja zamienia jedną frakcję lub drugą w twoich sworn enemies.

Pierwsze State of Decay zaoferowało tak nietypowy model apokalipsy zombie, że przyciągnęło uwagę Xbox Game Studios. Pod skrzydłami korporacji, Undead Labs stworzyło grę łączącą przetrwanie, budowanie bazy i kooperacyjne rajdy przeciwko nieumarłym.

Sequel — State of Decay 2 — rozwija tę formułę w większym świecie i z nowymi mechanikami. Rdzeń pozostaje ten sam: po wybuchu zombie jesteś odpowiedzialny nie tylko za własne przetrwanie, ale także za całą społeczność. Charakterystycznym zwrotem akcji jest permadeath: gdy jeden z twojej grupy umiera w terenie, gra toczy się dalej — po prostu kontynuujesz jako inny ocalały z innym zestawem umiejętności. Poza zbieraniem zasobów i budowaniem bazy, będziesz atakować serca zarazy — gniazda zombie, które muszą zostać zniszczone, aby uczynić obszar bezpiecznym.

DayZ zdobył swoją reputację jako jedna z najbardziej hardcore'owych gier w tym gatunku. Akcja rozgrywa się w fikcyjnym post-sowieckim państwie zniszczonym przez epidemię zombie. Ale zombie to tylko uciążliwość — najgroźniejszym drapieżnikiem jest inny gracz. Nigdy nie wiesz, czy nieznajomy, którego właśnie spotkałeś, pomoże ci, czy włoży ci kulkę w plecy za puszkę fasoli.

Będziesz zarządzać stanem swojej postaci, utrzymywać broń, budować bazy i naprawiać pojazdy — bez minimapy, bez kompasu, bez podświetlania zasobów i bez stref bezpieczeństwa. Śmierć kasuje twoje łupy i wysyła cię z powrotem na start.

The Long Dark to najcichsza gra survivalowa na tej liście. Brak zombie, brak mutantów: po katastrofie geomagnetycznej, która zabiła wszystkie urządzenia elektroniczne, pilot Will Mackenzie znajduje się sam w zamarzniętej kanadyjskiej dziczy. Wrogami są zimno, głód, wilki i twoje własne błędy. Śmierć jest trwała, a każdy łyk gorącej herbaty przy ognisku wydaje się małym zwycięstwem.

Ponad dekada rozwoju dodała tryb fabularny Wintermute z głosowymi postaciami i moralnymi wyborami, ale sercem The Long Dark wciąż jest jego tryb przetrwania, w którym możesz przetrwać setki dni w grze, ucząc się zachowań drapieżników i nastrojów pogody.

Kenshi jest jak nic innego na tej liście. To piaskownica bez fabuły i bez wybrańca: twoja postać to nikt w ogromnym postapokaliptycznym świecie, gdzie niewolnicy, kanibale i starożytne roboty wojenne wędrują po pustkowiach. Gra nie daje żadnej taryfy ulgowej — w ciągu pierwszej godziny najprawdopodobniej zostaniesz pobity, okradziony i sprzedany w niewolę.

W zamian, wolność jest całkowita: zostań handlarzem, zbuduj miasto, stwórz armię, wykuwaj legendarnego wojownika z głodującego kaleki lub załóż farmę w środku kwasowego pustkowia. Świat nie kręci się wokół gracza — i to właśnie dlatego ludzie uwielbiają Kenshi: od lat nie schodzi z czołowych miejsc na wykresach użytkowników Steama.

Chernobylite to sci-fi survival w Strefie Wykluczenia od The Farm 51 — studia, które sfotografowało prawdziwy Prypeć, aby stworzyć grę. Fizyk Igor wraca do Strefy 30 lat po katastrofie, aby odnaleźć swoją zaginioną narzeczoną. Dni są na zbieranie surowców i rekrutację towarzyszy; wieczory są na utrzymanie bazy i planowanie ostatecznego ataku na elektrownię w Czarnobylu.

Najważniejszym elementem jest nieliniowość z pętlami czasowymi: martwi towarzysze i nieudane decyzje nie są tracone na zawsze — przeszłość można dosłownie odtworzyć. Radioaktywna puszcza i radzieckie ruiny są przedstawione z dokumentalną precyzją.

Once Human to darmowa gra wieloosobowa survivalowa osadzona w surrealistycznym post-apokaliptycznym świecie: świat jest zanieczyszczony kosmiczną substancją zwaną Stardust, codzienne przedmioty połączyły się z ciałem w groteskowe potwory, a ty jesteś jednym z Meta-Ludzi zdolnych przetrwać szaleństwo. Budowanie bazy, rzemiosło, olbrzymie bossy i sezonowe scenariusze składają się na setki godzin zawartości.

Projekt wygrywa pod względem skali i czystej dziwności designu: wieża z jeleniem, autobus ośmiornica i inne przerażające horrory w stylu SCP zapadają w pamięć. Jak w każdej grze free-to-play, jest monetizacja i grind, ale gracze przyjęli to zaskakująco ciepło.

Gatunek post-apokaliptyczny zgromadził swoją porcję klisz: nuklearne pustkowia, zrujnowane miasta, plagi zombie, przetrwanie w walce o resztki… Ale są gry, które łamią schemat — niektóre łączą mechaniki, które rzadko występują w tym gatunku, inne pokazują koniec świata z niespodziewanej perspektywy.

Świat Mutant Year Zero: Road to Eden przeszedł przez wszystko naraz: globalną wojnę nuklearną, śmiertelną pandemię i katastrofę klimatyczną. Ludzkość wyginęła, a Ziemia należy teraz do mutantów — antropomorficznych zwierząt i humanoidów, które nie rozumieją, jak działał stary świat. Eksploracja ruin łączy się z turową walką w duchu XCOM. Ale kluczową mechaniką jest skradanie się. Atakowanie frontalne to samobójstwo: najpierw wykorzystujesz pełen zestaw narzędzi partyzanckich — zastawiasz pułapkę, poznajesz trasy patroli i cicho eliminujesz opóźnionych.

Nie ma wskaźnika przetrwania, frakcji ani polityki. Świat widziany jest oczami mutantów, którzy odziedziczyli planetę i z szczerym zdumieniem patrzą na resztki ludzkiej kultury.

Pacific Drive to rzadki „survival game na kołach.” Twoim głównym towarzyszem nie jest pies ani motocykl, lecz zniszczony stary van, który naprawisz, zatankujesz i ulepszysz. W nim wykonujesz kolejne wyprawy do Strefy Wykluczenia Olimpijskiego — odizolowanego kawałka Północno-Zachodniego Pacyfiku, gdzie rzeczywistość pękła po tajnych eksperymentach rządowych. Anomalie dryfują przez lasy, a burze energetyczne mogą rozedrzeć twój samochód na strzępy.

Każda wyprawa odbywa się według zasad wydobycia: zbieraj zasoby, plądruj opuszczone laboratoria i dotrzyj do bramy wyjściowej, zanim strefa się zawali. Zdobycze przeznaczasz na ulepszanie swojego garażu i samochodu, podczas gdy radio powoli odkrywa historię Strefy. Połączenie grozy, nostalgii lat 90. i przyjemnego majsterkowania w garażu przyniosło grze 79 punktów na Metacritic i bardzo pozytywne recenzje na Steamie.

W Darkwood koniec świata wygląda tak: las, który wybuchł po niewytłumaczalnej katastrofie, pochłonął część Polski, odciął ocalałych od świata zewnętrznego i powoli doprowadza ich do szaleństwa. W ciągu dnia eksplorujesz lasy z widoku z góry, zbierasz zasoby i handlujesz z niepokojącymi postaciami, takimi jak Pani Kurczak; w nocy barrikadujesz się w kryjówce, zaklejasz okna i modlisz się, aby to, co drapie na zewnątrz, nie znalazło szczeliny w twojej obronie.

Gra odmawia używania jump scare'ów z zasady — tylko przytłaczająca atmosfera, dźwięk i ograniczone pole widzenia twojej postaci. Jeśli masz smak na wschodnioeuropejski lęk, nie przegap tego: niewiele innych gier indie horror jest straszniejszych.

Rain World to post-apokalipsa, w której ludzkość po prostu zniknęła. Grasz jako ślimak-kot — małe stworzenie w ogromnym zrujnowanym ekosystemie, gdzie każdy drapieżnik poluje, migruje i przetrwa według własnych zasad. Między śmiertelnymi ulewami musisz znaleźć jedzenie i dotrzeć do schronienia; reszta to szczęście i umiejętności.

To jedna z najuczciwszych symulacji dzikiej przyrody w grach: nic nie jest zaplanowane, a ty jesteś daleko od szczytu łańcucha pokarmowego. Krytycy nie zrozumieli tego w 2017 roku, ale gracze uczynili to kultową klasyką: 94% pozytywnych recenzji na Steamie i jedna z najbardziej oddanych społeczności w grach indie.

FAR: Lone Sails pokazuje swoją apokalipsę bez jednego słowa: ocean wyschnął, cywilizacja zniknęła, a po odsłoniętym dnie morskim — obok szkieletów statków i opuszczonych osad — toczy się ogromna maszyna na kołach z samotną dziewczyną za sterami. Podgrzewasz piec, naprawiasz maszyny, podnosisz żagle i od czasu do czasu wychodzisz, aby rozwiązać zagadkę lub zdobyć paliwo.

Jest krótka — trwa dwie lub trzy godziny — ale to niezwykle kompletna medytacyjna podróż o samotności i posuwaniu się naprzód. Idealna na jeden wieczór, gdy chcesz poczuć cichą smutek gatunku, a nie jego przetrwanie.

1000xRESIST stał się jednym z największych narracyjnych odkryć ostatnich lat. W przeciwieństwie do większości gier postapokaliptycznych, nie ma zbierania zasobów, przetrwania, strzelania do mutantów ani wytwarzania amunicji. 1000xRESIST to symulator chodzenia z elementami wizualnej powieści, oparty na zbieraniu informacji i rozmowach z NPC, które prowadzą do różnych zakończeń.

Fabuła rozgrywa się 1000 lat po zniszczeniu ludzkości przez obcych okupantów. Jako jedyny ocalały, zanurzasz się w wspomnienia innych ludzi, aby zrozumieć, jak kłamstwa i traumy przeszłości ukształtowały totalitarną społeczeństwo. Fabuła łączy klasyczną science fiction w stylu Evangelion z pilnymi tematami migracji i kontroli państwowej. Krytycy nagrodzili ambicję: 86 na Metacritic i nagroda Peabody — prawie niespotykane w przypadku gry wideo.

Fani postapokalipsy mają szczególną miłość do opowieści o życiu w bunkrach i schronach. Zainteresowanie wzrosło ponownie dzięki Silo od Apple TV+, opartej na powieściach Hugh Howeya — sezon 3 zadebiutował z imponującymi wynikami. Czekając na kolejne odcinki, to idealny czas, aby samemu zejść pod ziemię: oto trzy odpowiednie gry bunkrowe.

Fallout Shelter to darmowy symulator zarządzania schronem osadzony w uniwersum Fallout. Jako nadzorca Vault-Tec przydzielasz mieszkańców do pomieszczeń, produkujesz energię, wodę i jedzenie, odpierasz napastników i radroaches, a także wysyłasz swoich najodważniejszych mieszkańców, aby badali pustkowie. Świetna gra na spędzenie wieczoru: trzymaj sesję w tle na PC lub telefonie.

60 Seconds! Reatomized zamienia panikę nuklearną Ameryki lat 50. w satyrę. Najpierw masz 60 sekund na przebiegnięcie przez dom, zbierając niezbędne rzeczy (nie zapomnij o jednym lub dwóch członkach rodziny), a następnie musisz rozciągnąć te zapasy w ciasnym bunkrze, stawiając czoła absurdalnym dylematom: kto wychodzi po wodę, a co zrobić z gigantycznym mutantem karaluchów? Biegi są krótkie, a wyniki prawie zawsze tragikomiczne.

W Mr. Prepper jesteś paranoidalnym survivalistą w totalitarnym państwie, które wygląda podejrzanie jak retro Ameryka. Podczas gdy agenci reżimu przychodzą na inspekcje, potajemnie kopiesz bunkier na apokalipsę pod własnym domem: tworzysz meble i narzędzia, uprawiasz jedzenie pod lampami i handlujesz z sąsiadami na rzadkie części. Gra opiera się na ciągłym napięciu między twoim legalnym życiem na górze a tajnym budowaniem poniżej.

Gatunek nie potrzebuje nowoczesnej grafiki — wiele jego klasyków działa bez problemu na starym sprzęcie. Dla RPG survivalowych zacznij od założycieli serii Fallout i Fallout 2 — izometrycznych RPG, które działają na ziemniaku. Fallout: New Vegas jest również dobrze zoptymalizowany dla starzejących się procesorów i kart graficznych, podobnie jak Wasteland 2. Wśród gier survivalowych zwróć uwagę na This War of Mine, Project Zomboid i Cataclysm: Dark Days Ahead. Dla akcji jest kultowy klasyk Metro 2033 oraz platformówka 2.5D Deadlight.

Xbox Game Pass zawiera serię Fallout (Fallout 4, Fallout 76, Fallout 3, New Vegas), Metro Exodus, Wasteland 3, State of Decay 2, Atomfall i Rain World — symulator przetrwania slugcat w zrujnowanym megamieście.

Katalog PlayStation Plus oferuje The Last of Us Part I, Metro Exodus, Horizon Zero Dawn (Remastered) oraz Horizon Forbidden West, Days Gone, Death Stranding i Pacific Drive.

Kooperacyjne gry postapokaliptyczne oferują bardzo różne doświadczenia — od wspólnego budowania bazy po miażdżenie zombie i hardcore'owe rajdy. Wśród gier survivalowych w trybie kooperacji spróbuj 7 Days to Die, Project Zomboid, ARC Raiders, State of Decay 2 oraz Once Human, a także klasyków kooperacji z zombie Left 4 Dead 2 i World War Z: Aftermath. Kampanie Dying Light i Dying Light: The Beast wspierają do 4 graczy. W przypadku gier fabularnych, Wasteland 3 można przejść całkowicie w trybie kooperacji dla dwóch graczy, a Fallout 76 oferuje wieloosobowy tryb survivalowy w uniwersum Fallout. Więcej opcji — w naszym najlepsze gry kooperacyjne.

Otwarty świat to naturalne środowisko tego gatunku: eksploracja ruin i zbieranie zasobów najlepiej sprawdzają się na dużych przestrzeniach. Klasykami otwartego świata są Fallout 4 i Fallout: New Vegas, obie gry Horizon, Days Gone, Mad Max, RAGE 2 oraz Dying Light 2. Wśród niedawnych premier, Dying Light: The Beast i Stellar Blade oferują półotwarte strefy.

Ostatnie dwa lata przyniosły kilka ważnych premier postapokaliptycznych. Główne tytuły to Dying Light: The Beast, kontynuacja Hideo Kojimy Death Stranding 2: On the Beach oraz Atomfall — survival w duchu Fallout, ale osadzony na brytyjskiej wsi z czasów zimnej wojny. Nie zapomnij o grze horror Cronos: The New Dawn, nietypowej grze akcji Hell is Us oraz anime RPG akcji AI Limit. Po stronie wieloosobowej największym wydarzeniem był strzelanka typu extraction ARC Raiders.

Co byś dodał do tej listy? Podziel się swoimi ulubionymi w komentarzach!

Pięćdziesiąt pozycji może brzmieć jak dużo, ale gatunek jest tak bogaty, że wiele godnych gier postapokaliptycznych wciąż znalazło się poza rankingiem — nazywaj je honorowymi wzmiankami. Nie osiągnęły statusu „najlepszych”: średnie recenzje tutaj, słabsza druga połowa tam. Fani tego settingu wciąż znajdą wiele do zabawy.

Miasma Chronicles to gra taktyczna turowa od twórców Mutant Year Zero: Road to Eden. Ludzkość jest pochłaniana przez tajemniczą siłę zwaną Miasmą, a sceneria łączy techno-fantasy z neonowymi ruinami miast i rdzewiejącymi fabrykami małych miasteczek w Ameryce. W zestawie znajduje się wzruszająca historia o przyjaźni między młodym mężczyzną a jego robotycznym bratem.

ELEX II to gra RPG akcji w otwartym świecie od twórców Gothic. Łączy science fiction, post-apokalipsę i średniowieczną fantastykę: rycerze z mieczami, berserkerzy i frakcje uzbrojone w karabiny laserowe dzielą tę samą planetę. To klasyczny „Eurojank” — kanciasty i szorstki, ale pełen duszy i ogromnej wolności.

Encased to izometryczna gra RPG w stylu klasycznego Fallout o ekspedycji pod gigantyczną Kopułą pokrywającą anomalię pełną artefaktów. Silny początek z wyborem skrzydła ekspedycji (twoja profesja) ustępuje słabszej drugiej połowie — ale fani gatunku powinni mimo wszystko rzucić okiem.

I pamiętaj: najlepsze gry post-apokaliptyczne warto ukończyć, zanim nadejdzie prawdziwa rzecz. W ten sposób będziesz gotowy na wszystko.